1798 жылғы Ирландия көтерілісіндегі Фаулксмилл шайқасы
Battle of Foulksmills
Ирландиядағы 1798 жылғы көтерілістегі Foulksmills шайқасы: британ әскері мен лоялистердің Wexford округіндегі бүлікшілерге қарсы әрекеттері, Sir John Moore басшылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фолксмилл шайқасы, жергілікті жерде Хортаун шайқасы және Гофф көпірі шайқасы деп белгілі, 1798 жылғы ирланд көтерілісі барысында болды. Британ армиясы мен ирландтық роялистер Уэксфорд графтығында Біріккен ирландтардың көтерілісші күштерін жеңіп алуға тырысты.
The Battle of Foulksmills, known locally as the Battle of Horetown and also known as the Battle of Goff's Bridge, took place during the Irish Rebellion of 1798. The British Army and Irish loyalists sought to defeat the rebel forces of the United Irishmen in County Wexford.
Өмірбаян
19 маусымға дейін Біріккен Ирландия көтерілісінің Уэксфорд округінен тысқары аймақтарға таралу қаупі көбінесе тоқтатылды және Корольдік әскерлері көтерілісшілер бақылауындағы аумаққа қарсы әрекет етуге дайындық жасады. Сэр Джон Мур басқаратын шамамен 2500 сарбаз Нью-Росстан Уэксфордқа қарай, генерал Жерард Лейктің солтүстіктен келе жатқан күштерімен үйлесімде, жалпы қоршау операциясының бір бөлігі ретінде жорыққа шықты.
By 19 June the threat of the United Irish rebellion spreading outside county Wexford had been largely contained and Crown forces were positioned to move against rebel held territory. A force of about 2,500 men under Sir John Moore moved out of New Ross towards Wexford as part of an overall encirclement operation in conjunction with General Gerard Lake's forces moving from the north.
Мур көшті
Мурдың әскері Дунканнон бекінісіндегі оқшауланған гарнизонмен қосылып, Уэксфорд округіне тереңірек ілгерілеуге тиіс болды. Бірақ бірнеше сағат күткенімен олардың келгеніне ешқандай белгі болмағандықтан, Мур Тагмон ауылына жеке басуды шешті. Фолксмиллдегі Гоффс көпіріне жақындағанда, оның барлаушылары шамамен 3000 адамнан тұратын бүлікші күштің жолмен жылдам қозғалып, шайқасқа түсуге ниеттенгенін хабарлады. Мур 60-шы полкінен атысшылар тобын артиллерия келгенше көпірді ұстап тұруға жіберді.
Moore's force was to link up and combine with the isolated garrison holding Duncannon before moving deeper into County Wexford, but after waiting several hours with no sign of their arrival, Moore decided to press ahead to the village of Taghmon alone. Upon nearing Goffs Bridge at Foulkesmill, his scouts reported a rapidly moving rebel force of some 3,000 moving quickly along the road with the intent to give battle. Moore despatched a force of riflemen from the 60th Regiment to hold the bridge until artillery could be brought up in support.
Шайқас
Алайда, Филип Рош әке бастаған бүлікшілер бұл қимылды байқап, Мурдың әскерін қанатын айналып өту үшін жолдан шығып, сол жақтағы биікке көшті. 60-шы полк бүлікшілермен аймақтың жолдарында, далаларында және орманды жерлерінде шайқасуға мәжбүр болды, ал бүлікшілердің қанаттық қимылы қысқа мерзімге Мурдың сол қанатын құлату қаупін тудырды. Мур жеке өзі қашқан әскерлерін қайта жинап, оларды сәтті қарсы шабуылға жетеледі. Көбірек әскерлер келген кезде бүлікшілер тығылған жерлерінен ығыстырылып, артиллерия қолдануға мүмкіндік берді, соның салдарынан бүлікшілердің жоспары орындалмады. Бүлікшілер даладан далаға бірте-бірте кері шегінді, бірақ күштерінің көп бөлігін қауіпсіз түрде шығарып алуға қол жеткізді.
The rebels however, led by Father Philip Roche, spotted this move and moved away from the road to the high ground on the left intending to outflank Moore's force. The 60th were forced to engage the rebels on the roads, fields and forests of the area and the rebel flanking move briefly threatened to overturn Moore's left. Moore had to personally rally his fleeing troops to hold the line and led them in a successful counter attack. As more troops began to arrive the rebels were flushed out of their concealed positions, allowing the artillery to be brought into play and the rebels' move was foiled. The rebels were gradually pushed back field by field but were able to withdraw the bulk of their force safely.
Нәтижелер
Вексфордқа жол ашылды және қала келесі күні Таққа қайтадан ие болды, бірақ осы шайқас барысында көтерілісші капитан Томас Диксонның жақтастары Вексфорд көпірінде 35-100 (бағалаулар әртүрлі) лоялист тұтқындарын жаппай қырды. Екі тараптан да қаза тапқандардың саны шамамен 300-ге жуық деп есептеледі.
The road to Wexford was opened and the town recaptured by the Crown the next day, but during this battle, followers of rebel captain Thomas Dixon massacred between 35 100 (estimates vary) loyalist prisoners at Wexford bridge. Casualties are estimated at roughly 300 on both sides.