Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ливингстон даңғылы көпірі – Нью-Йорк штатындағы Хадсон өзені арқылы салынған теміржол көпірі. Ол Олбани және Ренсселэр қалаларын байланыстырады. Алғашқы құрылысы 1866 жылы «Хадсон өзені көпір компаниясы» тарапынан салынған, бірақ 1901–1902 жылдары жаңасымен ауыстырылды. Айналмалы, бұрылатын көпірдің бөлігі ірі кемелерге өзен бойымен қарай жүзуге мүмкіндік береді. Нью-Йорк штатының Көлік департаменті (DOT) бұл көпірді өзінің «Империялық дәліз» жолаушылар теміржолының маңызды бөлігі деп атап, оны жаңғырту немесе толығымен ауыстыру жөніндегі зерттеу жобасын бастады.
The Livingston Avenue Bridge is a railroad bridge over the Hudson River in New York connecting Albany and Rensselaer. The original structure was built in 1866 by the Hudson River Bridge Company but was replaced in 1901–02. A rotating swing bridge span allows large ships to proceed up the river. The New York State Department of Transportation (DOT) has identified the bridge as a critical link in its Empire Corridor passenger rail line, and has initiated a study project for bridge rehabilitation or replacement.
Операция
Көпір 2012 жылдың желтоқсанында CSX компаниясынан Amtrak-тың Империялық дәлізін жалға алу шартының аясында сатып алынды. Жалға алу шарты Amtrak-қа көпірдің және оған іргелес 100 мильдік теміржол учаскесінің меншігін және басқару құқығын береді, ол Хоффманстан (Нью-Йорк штаты) шығысқа қарай Олбани-Ренсселер станциясына дейін созылады; содан кейін оңтүстікке қарай MP 75-ке дейін, Пукипси қаласының (Нью-Йорк штаты) солтүстігінде орналасқан. Албани-Ренсселер станциясынан шығысқа қарай Пост Роуд учаскесімен тартылған шағын тармақ, онда Amtrak-тың меншігі Interstate 90 Berkshire Spur көпірінің оңтүстігінде аяқталады. Ливингстон авенюі көпірі Нью-Йоркте шығыс-батыс бағытындағы қозғалыс үшін, сондай-ақ CSX және CP Rail жүк пойыздары үшін ең көп қолданылады. Көпірде активті теміржол диспетчерлік мұнарасы бар, және Amtrak блогының операторлары тәулік бойы мұнарада жұмыс істейді. Олар Amtrak-тың Ренсселер терминалы мен жақын маңдағы теміржол учаскелеріндегі қозғалысты басқаруға, сондай-ақ көпірді ашу мен жабуға жауапты. Көпірдің нашарлаған жағдайына байланысты, пойыздар бір-бірлеп өтеді, себебі DOT айналмалы механизмнің сенімсіз және жалпы көпір конструкциясының қазіргі теміржол стандарттарына сай емес деп санайды. Көпір жылына шамамен 400 рет кемелердің өтуі үшін ашылады.
The bridge was purchased from CSX in December 2012 as part of Amtrak's Empire Corridor lease. The lease grants Amtrak ownership and control over the bridge and adjoining 100 miles of track, extending east from Hoffmans, NY to Albany Rensselaer station; then south to MP 75, just north of Poughkeepsie, NY. A small branch extends east from Albany Rensselaer station down the Post Road subdivision, where Amtrak's ownership terminates just south of the Interstate 90 Berkshire Spur overpass. The Livingston Avenue Bridge is most frequently used for east west travel in New York, as well as freight trains of CSX and CP Rail. The bridge hosts an active railroad interlocking tower and Amtrak block operators staff the tower 24 hours a day. They are responsible for directing rail traffic around Amtrak's Rensselaer Terminal and nearby trackage as well as opening and closing the bridge. Due to the deteriorated condition of the bridge, trains cross one at a time at DOT considers the swing bridge mechanism to be unreliable and the overall bridge design inadequate for current railroad operating standards. The bridge opens for ship traffic about 400 times per year.
Тарих
Гудзон өзенінің көпір компаниясы 1856 жылдың 9 сәуірінде тіркелді. Көпір құрылысы 1864 жылдың сәуір айында басталды. Бұрынғы Грин-Айленд көпірі 1835 жылы Трой қаласының солтүстігінде ашылған еді, бірақ ол Тройдан батысқа қарай Шенеқтади және Трой темір жолының ұзақ жолын талап етті. Жаңа көпір, Гудзон өзені көпірі деп аталды, батыс жағындағы (Албани) Нью-Йорк орталық темір жолымен және шығыс жағындағы (Ренсселер) Хадсон өзені темір жолымен, Трой және Гринбуш темір жолымен, сондай-ақ Бостон және Олбани темір жолымен тікелей байланысуы тиіс болды. Айналмалы көпірдің ұзындығы 1500 метр, жабылғанда су деңгейінен 9 метр биіктікте болуы керек еді. Алғашқы локомотив, "Август Шелл", 1866 жылдың 18 ақпанында көпірден өтті. 22 ақпаннан бастап жолаушылар пойыздары оны пайдалана бастады. Мейден-Лейн көпірі оңтүстікке қарай салынғаннан кейін, Гудзон өзені көпірі көбінесе жүк пойыздары мен Албани арқылы өтетін, бірақ онда тоқтамайтын жолаушылар пойыздары үшін қолданылды. Мейден-Лейн көпірі жиі "Оңтүстік көпір" деп, ал Гудзон өзені көпірі "Солтүстік көпір" деп аталды. 1866 жылдың қысында, жол жүру үлгісі белгіленгеннен кейін, Хадсон өзені темір жолының иесі Корнелиус Вандербильт Нью-Йорк орталықтан кез келген ауысуға рұқсат беруден кенеттен бас тартты. "Американы салған адамдар" атты деректі фильмде айтылғандай, бұл жабылудың себебі – Нью-Йорк орталықтың иелеріне қарсы, жаман ниетпен жаңа келісімшарт жасау үшін кек алу болды. Нью-Йорк орталықтың басқармасы мойынсұнып, 1867 жылы Вандербильт компанияны сатып алды, ал 1869 жылы оны Хадсон өзені темір жолымен біріктіріп, Нью-Йорк орталық және Хадсон өзені темір жолын құрды. Бұл Нью-Йорк орталыққа компанияның басым үлесін берді. 1900 жылы Нью-Йорк орталық Бостон және Олбаниді жалға алды. Қазіргі көпір 1901 және 1902 жылдары салынды және Ливингстон даңғылы көпірі деп аталды. 1902 жылғы көпір 1866 жылғы бастапқы тіректерге салынған. Гудзон өзені көпірі салынған кезде Ливингстон даңғылы "Ламбер көшесі" деп аталды, өйткені ол Олбанидің ағаш өңдеу ауданына апаратын.
The Hudson River Bridge Company was incorporated April 9, 1856. Work on the bridge was begun in April 1864. The earlier Green Island Bridge had opened to the north in Troy in 1835, but required the longer route of the Schenectady and Troy Railroad west from Troy. The new bridge, called the Hudson River Bridge, was to connect directly to the New York Central Railroad on the west (Albany) side of the bridge and to the Hudson River Railroad, Troy and Greenbush Railroad, and Boston and Albany Railroad on the east (Rensselaer) side. The turntable bridge was 4800 feet (1500 m) long, with a clearance of 30 feet (9 m) from high water when closed. The first engine, the Augustus Schell, passed over the bridge on February 18, 1866. Passenger trains started using it on February 22. After the Maiden Lane Bridge was constructed a bit further south, the Hudson River Bridge was used mostly for freight trains and the few passenger trains that passed by Albany but did not need to stop there. The Maiden Lane Bridge was often referred to as the "South Bridge" and the Hudson River Bridge as the "North Bridge". In the winter of 1866, once travel patterns were set, Cornelius Vanderbilt, owner of the Hudson River Railroad, suddenly refused to allow any transfers from the New York Central. According to the documentary The Men Who Built America the motivation for this closure was retaliation against the owners of New York Central for negotiating a new contract in bad faith. The New York Central board gave in, and in 1867 Vanderbilt acquired the company, and in 1869 merged it with the Hudson River Railroad to form the New York Central and Hudson River Railroad. This gave the New York Central a majority of ownership in the company. In 1900, the New York Central leased the Boston and Albany. The current bridge was constructed in 1901 2 and was named the Livingston Avenue Bridge. The 1902 bridge was built upon the original 1866 pilings. At the time the original Hudson River Bridge was constructed, Livingston Avenue had been named Lumber Street, as it led to the Albany Lumber District.
Оңалту зерттеуі
2012 жылы NYSDOT құрылысты қалпына келтіру немесе жаңасымен ауыстыру мүмкіндігін қарастырып жатты. Көпірді ауыстырудың құны 1998 жылы 50 миллион долларға бағаланған. Қалпына келтіру жөніндегі шешімдерге көпірді жоғары жылдамдықты теміржол қозғалысына бейімдеуді жаңартуды қарастыру кірді. Құрылысқа қажетті қаржы әлі бөлінбеген. 2022 жылы NYSDOT көпірді қайта жаңарту жобасын талқылау үшін қоғамдық тыңдалымдар өткізеді.
As of 2012, the NYSDOT was evaluating whether to rehabilitate or replace the structure. The cost to replace the bridge was estimated at $50 million in 1998. Decisions about rehabilitation included consideration of upgrading the bridge to accommodate high speed rail traffic. Funding for construction had not yet been allocated. In 2022, the NYSDOT will hold public meetings to discuss a project to rebuild the bridge.