Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын музыканты және суретшісі Пол Артур Харви (7 мамыр 1960 жылы туған) – британдық музыкант және «Stuckist» бағытының өкілі, суретші. Оның туындылары 2004 жылы Ливерпуль биенналесінде «Stuckist» көрмесін жарнамалау үшін қолданылды. Оның суреттері поп-арт және Альфонс Муканың еңбектерінен шабыт алады.
English musician and artist
Paul Arthur Harvey (born 7 May 1960) is a British musician and Stuckist artist, whose work was used to promote the Stuckists' 2004 show at the Liverpool Biennial. His paintings draw on pop art and the work of Alphonse Mucha,
Өмір және мансап
Пол Харви Стаффордширдегі Бертон-апон-Трент қаласында дүниеге келген. Ол 1971–1978 жылдары Бертон грамматикалық мектебінде, ал 1978–1982 жылдары Солтүстік Стаффордшир политехникалық институтында «Негізгі өнер» және BA (Hons) «Дизайн» мамандықтары бойынша оқыды. 2003 жылы Веднесбери мұражайында топпен бірге көрмеге қатысты. 2003–2005 жылдары Нортумбрия университетінде «Көркем өнер практикасы» бойынша магистр дәрежесін алды. Оның суретші және модель Эмили Манннің суреті көрмені насихаттау үшін пайдаланылды. Сурет Чарльз Томсонның Манннің суретіне негізделген және бастапқыда 2003 жылғы «Stuckists Real Turner Prize» көрмесін насихаттау үшін жасалған: сол кезде плакатта «Серотаға жақсы сабақ беру керек» деген мәтін болған. Бұл «Go West» көрмесінде, Spectrum London галереясында көрсетілді. 2007 жылы «А» галереясында «Біз үйленгенге дейін сеніңмен қарым-қатынасқа түсе алмаймын» атты көрмеге қатысты. 2008 жылы «Job cigarette papers» компаниясы оған Альфонс Муханың стилінде науқан плакаттарын жасауды тапсырды, өйткені Муха бұрын осы компания үшін суреттер салған болатын. Харви «The Original Double» сату ұранын күшейту үшін танымал жұптарды бейнелейтін туындылар жасады, бұл «Job» компаниясының екі қабатты бумаларына сілтеме еді. Гилберт пен Джордж бұл суреттерді мақұлдады, бірақ «The Mighty Boosh» және «The White Stripes» топтары өздерінің суреттері пайдаланғанына риза болмады. 2009 жылы оның Чарльз Саатчидің суреті Лондонның Маддокс көшесіндегі Artspace галереясының терезесінде «бұл аймақ үшін тым даулы» деген сылтаумен көрсетілуіне тыйым салынды. Бұл «Стукист клоундарының лас жұмысы» көрмесінің орталық бөлігі болды, бұл «Стукист» тобының Мейфэрдегі алғашқы көрмесі еді. Галерея көрмені жабу туралы хабарлады, бірақ кейін картинаны терезеде көрсетуге және көрмені жалғастыруға келісті.
Paul Harvey was born in Burton upon Trent, Staffordshire. He attended Burton Grammar School (1971–1978) and North Staffordshire Polytechnic (1978–1982) for Foundation Art and BA (Hons) Design. He showed with the group at the Wednesbury Museum in 2003. 2003–2005, he gained an MA in Fine Art Practice at the University of Northumbria. His painting of artist and model Emily Mann was used to promote the show. The painting was based on a photograph of Mann by Charles Thomson and was originally intended to promote the Stuckists Real Turner Prize Show 2003: at that time the placard contained the text, "Serota needs a good spanking". in the Go West exhibition at Spectrum London gallery. In 2007, he was in the show, I Won't Have Sex with You as Long as We're Married, at the A Gallery. In 2008, he was commissioned by Job cigarette papers to create a set of campaign posters with a stylistic reference to Alphonse Mucha, who had created earlier paintings for the firm. Harvey made works featuring famous double acts to emphasise the sales message of "The Original Double", a reference to the twin size packets of papers made by Job. Gilbert and George gave their endorsement to the images, but The Mighty Boosh and The White Stripes were not pleased to be featured. In 2009, his painting of Charles Saatchi was banned from the window display of the Artspace Gallery in Maddox Street, London, on the grounds that it was "too controversial for the area". It was the centrepiece of the show, Stuckist Clowns Doing Their Dirty Work, the first exhibition of the Stuckists in Mayfair, The gallery announced they were shutting down the show. which agreed to exhibit the painting in the window and to continue the show.
Суреттер
Оның суреттері көбінесе журналдардағы кино және әнші "жұлдыздардың" суреттерінен алынған, жаңа контекстке өңделіп қайта жаңартылады. Оның стилі поп-арт пен Альфонс Мукаға сілтеме жасайды. Қазіргі заманғы символдарды қосу иронияның деңгейіне қатысты күмәндік тудырады, бірақ суретші мұны мақсат етпегенін айтады. Оның ең танымал туындысы – әнші Мадоннаның суреті болуы мүмкін. Аталған элементтер анық көрінеді, мысалы, Мадоннаның суретінің шекарасында кішкентай гантельдер бейнеленген, бұл модерн стилінің қисықтарымен және әдемілігімен қарама-қарсы келеді. Ол өзінің жұмысын түстің жазық бөліктерін анықтайтын, "сұлулық және әшекейлеу идеяларын зерттейтін" және көбінесе өнер тарихы мен халық мәдениетінен бейнелерді қолданатын күшті сызықтар арқылы сипаттайды. Ол өз әдістемесін былай түсіндіреді: "Мен фотосуреттерді пайдаланамын, бірақ композицияны компьютерде өзгертемін. Суретті матаға проекциялаймын, көк қарындашпен контурларын сызамын, бөлшектерін сабылы щеткамен қолмен бояймын, ал үлкен аумақтарды екі-төрт рет (түс тоқтығы үшін) жапон немесе декораторлық щеткалармен жабамын. Дұрыс шығуы үшін кейде фигураларды өзгертемін. Мен үйде үнемі сурет салып тұрамын – бір суреттің дайын болуына үш айға дейін уақыт кетеді".
His images are often derived from pictures of film and singing "stars" in magazines, and reworked into a new context. His style references pop art and Alfons Mucha. The incorporation of modern symbols poses an ambiguity as to the amount of irony present, though the artist has claimed that he does not intend this. Possibly his best known work is a painting of the singer Madonna. The elements mentioned are clearly visible, with small dumbbells around the border, for example Madonna, contrasting with Art Nouveau curves and languidity. He has described his work as strong line defining flat areas of colour, "dealing with ideas of beauty and decoration" and often appropriating images from art history and popular culture. He describes his methodology: "I use photographs but change the composition on a computer. I project onto canvas, trace the masses with a blue pencil, paint the details freehand with a sable brush, and the larger areas two to four times (for opacity) with Japanese or decorator’s brushes. I often change figures to get it right. I paint incessantly at home—paintings take up to three months."