Генри Уэст: Солтүстік Ирландия саяхатшысы және саяси қайраткері
Harry West
Генри Уэст (1917-2004) – североирландский политик, лидер UUP (1974-1979). Фермер, депутат, министр сельского хозяйства. Критик политики примирения О’Нила.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
музыкант Солтүстік Ирландия саясаткері (1917–2004)
the musician
Northern Ireland politician (1917–2004)
Генри Уильям Уэст (27 наурыз 1917 – 5 ақпан 2004) – Солтүстік Ирландиялық одақтас саясаткер, 1974 жылдан 1979 жылға дейін Ольстер одақтас партиясының (UUP) төрағасы болды.
Henry William West (27 March 1917 – 5 February 2004) was a Northern Irish unionist politician who served as leader of the Ulster Unionist Party (UUP) from 1974 until 1979.
Стормонтқа жолдама
Вест Фермана графлығында дүниеге келді және Эннискиллендегі Портора Корольдік мектебінде білім алды. Ол фермер болып жұмыс істеді, сонымен қатар жергілікті басқаруға қызығушылық танытты, бірақ 1954 жылға дейін Стормонтқа Эннискиллен округінің депутаты ретінде кірген жоқ, Томас Нельсонның орнын басты. 1960 жылы ол Лорд Брукбороның үкіметінде Ауыл шаруашылығы министрі болып тағайындалды және Теренс О'Нилл басшылығымен осы лауазымды сақтап қалды. Ол О'Ниллдің ұлтшылдарға қатысты келісімшілдік саясатына сын көзбен қараған Стормонт депутаттарының бірі болды және 1969 жылы Уильям Крейгпен бірге партиялық тәртіптен шығарылды. 1971 жылы "Улстер Юнионист" партиясының жаңа басшысы және Солтүстік Ирландияның премьер-министрі Брайан Фолкнер басшылығымен партиялық тәртіп қайта орнатылды. Вест қайтадан Ауыл шаруашылығы министрі болды және 1972 жылы Стормонт үкіметі таратылғанға дейін осы лауазымда қалды.
West was born in County Fermanagh and educated at Portora Royal School in Enniskillen. He worked as a farmer, taking an interest in local government, but it was not until 1954 that he entered Stormont as member for the Enniskillen seat, succeeding Thomas Nelson. In 1960 he was appointed Minister of Agriculture in the government of Lord Brookeborough, which he was to retain under the leadership of Terence O'Neill. He became one of a number of Stormont MPs critical of O'Neill's conciliatory approach towards Nationalists and in 1969 he had the whip withdrawn, along with William Craig. In 1971 the whip was restored under the new Ulster Unionist leader and Prime Minister of Northern Ireland Brian Faulkner. West became Minister of Agriculture once more and retained that position until the Stormont government was dissolved in 1972.
Саннингдейл
Уэст Саннингдейл келісіміне әкелетін келіссөздердің қатал сыншысы ретінде көзге түсті және 1973 жылы Солтүстік Ирландия Ассамблеясында "Ақ кітапқа қарсы" одақтастарды басқарды. 1974 жылдың қаңтарында Ольстер одағының кеңесі Фолкнердің саясатына қарсы дауыс берген соң, ол отставкаға кетуге мәжбүр болды. Уэст партияның басшысы болып, партияның оқшауланған және басқа да одақтастық топтарға жоғалтқан қолдауын қайтаруға тырысты. 1974 жылдың ақпан айындағы жалпы сайлауда Уэст Крейг басқаратын "Авангардтық прогрессивті унионисттік партиямен" және Ян Пейсли басқаратын "Демократиялық унионисттік партиямен" Біріккен Ульстер унионисттік коалициясын құрды. Олар он екі сайлау округінде де билікті бөлісуді жою платформасымен Саннингдейлге қарсы бір ғана кандидатты ұсынды. Уэст өзі Фермана және Оңтүстік Тиронда сайланды және жеңіске жетті, бірақ бұл ұлтшылдардың дауысының бөлінуінің нәтижесі болды. UUUC 1974 жылдың мамырындағы жалпы ереуілден кейін таратылған атқарушы билікті жою үшін күшті науқан жүргізді. Уэст унионизмді кеңейтудің жолдарын іздестіре берді және партияға бұрынғы консервативті парламент мүшесі Энох Пауэллді қабылдады. Пауэлл 1974 жылдың қазан айындағы жалпы сайлауда Оңтүстік Даун округінен жеңіске жетті, бірақ Стормонтты қалпына келтіруге қарсы болды және Ұлыбританиямен интеграцияны күшейтуді жөн көрді, бұл партия ішінде жарылыстарға әкелді. Уэст өзі парламенттегі мандатын ұлтшылдар арасындағы келісімге байланысты жоғалтты, сондықтан ол 1974 жылғы екі жалпы сайлаудың арасында қызмет еткен және басқа парламентте ешқашан қызмет етпеген жалғыз депутат болды, бірақ ол партияның басшысы болып қалды. UUUC тағы бірнеше жыл бойы өмір сүрді және 1975 жылғы Солтүстік Ирландия Конституциялық конвенциясында провинцияның болашағы бойынша консенсусқа жетуге тырысқан орындардың көпшілігін жеңіп алды. "Авангард" партиясы Социал-демократиялық және лейбористік партиямен ерікті коалиция құру туралы ұсыныстар бойынша тараған кезде, Уэст Крейгпен көпшілік фракцияның "Ольстер одағына" қосылуы туралы келіссөздер жүргізді. 1979 жылғы жалпы сайлау "Ольстер одағы" үшін көңіл көншітпейтін болды, өйткені олар провинцияның он екі сайлау округінің бесеуінде ғана жеңіске жетті. 1979 жылдың маусымында Уэст Еуропалық парламентке алғашқы сайлауда екі кандидаттың бірі ретінде түсті. Алайда ол бүкіл провинция бойынша бір мандатты бөлу жүйесінде сәтсіз болды және бәсекелес DUP басшысы Ян Пейслинің сайлауда бірінші орынға ие болғанын, "Ольстер одағының" өкілі Джон Тейлордың бір орынды жеңіп алғанын және бұрынғы "Ольстер одағының" мүшесі Джеймс Килфеддердің Уэстен жақсы нәтиже көрсетіп, екінші орынға ие болғанын көруге мәжбүр болды. Уэст көп ұзамай қызметінен кетті.
West emerged as a fierce critic of the negotiations that would lead to the Sunningdale Agreement, and led the "anti White Paper" Unionists in the Northern Ireland Assembly, 1973. When in January 1974 the Ulster Unionist Council voted against Faulkner's course of action the latter was forced into resignation. West succeeded him as leader of the party and sought to regain much of the support that the party had lost to breakaway and other Unionist groupings. In the February 1974 general election West negotiated the United Ulster Unionist Coalition with the Vanguard Progressive Unionist Party, led by Craig, and the Democratic Unionist Party, led by Ian Paisley, which would put up a single anti Sunningdale Unionist candidate in all twelve constituencies on a platform of abolishing the power sharing executive. West himself stood in Fermanagh and South Tyrone and won, albeit due to a split nationalist vote. The UUUC campaigned fiercely for the abolition of the executive, which came about in May 1974 following a general strike. West continued to seek ways to expand unionism and recruited the ex Conservative Member of Parliament Enoch Powell to the party. Powell stood for and won the South Down constituency in the October 1974 general election, but his opposition to the restoration of Stormont and preference for greater integration with the United Kingdom was to cause ruptures within the party. West himself lost his seat in Parliament due to a pact between Nationalists, so having the dubious distinction of being the only MP who served between the two general elections in 1974 who never served in any other Parliament, but he remained leader of the party. The UUUC lasted another few years and won the overwhelming majority of the seats in the 1975 Northern Ireland Constitutional Convention which sought to gain consensus on the future of the province. When the Vanguard Party fell apart over proposals for a voluntary coalition with the Social Democratic and Labour Party, West negotiated with Craig for the majority faction to merge into the Ulster Unionists. The 1979 general election was relatively disappointing for the Ulster Unionists, as they won only five of the province's twelve constituencies. In June 1979 West stood as one of two candidates in the first elections to the European Parliament. However he was unsuccessful in the Single Transferable Vote constituency for the entire province and had the personal humiliations of seeing rival DUP leader Ian Paisley top the poll, fellow Ulster Unionist John Taylor win one of the seats and former Ulster Unionist member James Kilfedder performing better than West to become runner up. West resigned shortly afterwards.
1981 жылғы сәуірдегі Ферманга мен Оңтүстік Тирондағы қосымша сайлау
Ол бірнеше жыл бойы Ольстер Юнионисттері қатарында белсенді болып қалып, 1981 жылғы сәуірдегі Ферманаг және Оңтүстік Тирондағы өткізілген сайлауда партияның сәтсіз үміткері болды. Бұл сайлау отырған депутат Фрэнк Магуайрдың қайтыс болуына байланысты туындаған еді. Вест 29 046 дауыс жинап, Боби Сэндске қарсы тұрды, ол «H блогы / Армаг саяси тұтқындары» атты ұйымнан кандидат ретінде 30 493 дауыс алды. Сэндс сайлаудан жиырма алты күн өткен соң дүние салды. Весттің науқаны әсерсіз болды деп есептелді, сондықтан UUP екінші сайлауға Кен Магиннисті жіберді; ол жеңіске жетпесе де, бұрынғыдан жанданып, белсенді науқан жүргізді. Кейін Вест Ольстер Юнионисттік Кеңесінің мүшесі болып қалып, оның орнын басып келген Джеймс Молиноны билікті бөлісу туралы ұсыныстарға қарсы шыққаны үшін қатты сынады.
He remained active in the Ulster Unionists for some years and was the party's unsuccessful candidate in the bitter April 1981 by election in Fermanagh and South Tyrone caused by the death of the sitting MP Frank Maguire, West received 29,046 votes and was defeated by Bobby Sands standing on an Anti H Block/Armagh Political Prisoner ticket with 30,493 votes; Sands died twenty six days after his election. West was considered to have fought a lacklustre campaign, and the UUP chose Ken Maginnis instead to fight the second by election; although he did not win he was considered to have fought a more dynamic campaign. Afterwards West remained a member of the Ulster Unionist Council and was highly critical of his successor, James Molyneaux, for his opposition to proposals for power sharing devolution.
Отбасы
Ол Морин Холлға үйленген және олардың төрт ұлы мен үш қызы болды. Ол пресвитериан дінінің өкілі еді. Оның сіңілі баласы Джеймс Купер 2003 жылдан 2005 жылға дейін Ольстер одағы партиясының төрағасы болды және 2001 жылы Фермана және Оңтүстік Тирондағы партияның үміткері ретінде сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады.
He was married to Maureen Hall and they had four sons and three daughters. He was a Presbyterian. His nephew is James Cooper, who was chairman of the Ulster Unionist Party from 2003 to 2005 and unsuccessfully was the Party's candidate in Fermanagh and South Tyrone in 2001.