Жан Стратер (1901-1953) – ағылшын жазушысы, «Миссис Минивер» кейіпкерімен және «Барлық үміттің иесі» гимнімен танымал. Биографиясы, өмірі мен шығармалары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын жазушысы, Миссис Минивер (1901-1953) кейіпкерімен танымал. Ян Струтер – Джойс Анструтердің, кейін Джойс Макстон Грэмнің және соңында Джойс Плачектің (6 маусым 1901 – 20 шілде 1953) псевдонимі. Ол Миссис Минивер кейіпкерімен және "Барлық үміттің Иесі" сияқты көптеген әндерімен еске алынады.
English writer, known for character Mrs. Miniver (1901 1953)
Jan Struther was the pen name of Joyce Anstruther, later Joyce Maxtone Graham and finally Joyce Placzek (June 6, 1901 – July 20, 1953), an English writer remembered for her character Mrs. Miniver and a number of hymns, such as "Lord of All Hopefulness".
Өмірбаян
Ол Генри Торренс Анструтер мен Ева Анструтердің қызы болды және балалық шағын Букингемширдегі Уитчерч қаласында өткізді. Ол Кенсингтондағы Мисс Айронсайд мектебінде білім алды. 1923 жылы ол Лондонның Ллойдс брокері Энтони Макстоун Грэмге тұрмысқа шықты, олардан үш бала дүниеге келді. Бұл неке ақырында ажырасып, ол өзінен 12 жас кіші австриялық өнер тарихшысы Адольф Плачекпен махаббатқа түсті. Ол оған екінші күйеуі ретінде өмірінің соңына 5 жыл қалғанда үйленді. Соңғы жылдары ауыр депрессияға ұшырап, психиатриялық ауруханада бес ай емделді. Сүт безінен қатерлі ісік табылып, опеция жасалғаннан кейін, 1953 жылы Нью-Йоркте 52 жасында қатерлі ісіктен көз жұмды. Оның күлі әкесінің қасына Уитчерчтегі Сент-Джон Евангелист шіркеуіндегі отбасылық қабірге қойылды. Ян Струтер – "Симпсон" сериалының бұрынғы атқарушы продюсері Иэн Макстон Грэмнің әжесі. Струтердің өміріне арналған "Нағыз Миссис Минивер" атты биографиясын оның немересі Исэнда Макстон Грэм жазған.
She was the daughter of Henry Torrens Anstruther and Eva Anstruther and spent her childhood in Whitchurch in Buckinghamshire, England. She attended Miss Ironside's School in Kensington. In 1923 she married Anthony Maxtone Graham, a broker at Lloyd's of London, with whom she had three children. This marriage eventually failed, and she started an affair with Adolf Placzek, a Viennese art historian 12 years her junior. She married him as her second husband, 5 years before her death. Her final years were marked by severe depression, leading to a five month stay in a psychiatric hospital. Following a mastectomy for breast cancer, she died of cancer in New York in 1953 at the age of 52. Her ashes are buried beside her father in the family grave at St. John The Evangelist Church, in Whitchurch. Jan Struther is the great aunt of Ian Maxtone Graham, former co executive producer of The Simpsons. Struther is the subject of a biography, The Real Mrs. Miniver, written by her granddaughter, Ysenda Maxtone Graham.
Әдеби мансап
1930 жылдары ол «Punch» журналына жазуға кірісті, бұл оны «The Times» газетінің назарына іліктірді, онда Питер Флеминг одан «қалыпты өмір салған, сіз сияқты әдеттегі әйел туралы» газет үшін бірнеше мақала жазуды сұрады. Ол жасаған Миссис Минивер кейіпкері 1937 жылы пайда болғаннан бастап үлкен сәттілікке ие болды, ал мақалалар кейіннен 1939 жылы кітап түрінде жарияланды. Соғыс басталғанда, бұл кітап 1942 жылы шыққан патриоттық американдық «Миссис Минивер» фильмінің негізі болды, ол алты «Оскар» сыйлығын, соның ішінде «Үздік фильм» номинациясын жеңіп алды. 1942 жылы Струтер Америкаға лекция оқуға барды. 1940 жылдары ол танымал американдық радиолық «Information Please» викториналық бағдарламасының тұрақты қатысушысы болды. Ол бағдарламада бірнеше рет пайда болған азанама әйел панельшілердің бірі еді. Оскар Левантқа байланысты айтылатын аңыз бойынша, ол Агата Кристидің «Он кішкентай негр» кітабына сілтеме жасап сұраққа жауап бергеннен кейін бағдарламадағы өнер көрсетуі күрт тоқтаған көрінеді. Бұл кітаптың бастапқы британдық атауы еді. Алайда, Струтердің тыңдаушының сұрағына жауап бергенде Кристидің түпнұсқалық атауын қолданған «Information Please» эпизоды шын мәнінде 1941 жылдың 7 ақпанында эфирге шықты, ал Струтердің бағдарламадағы көптеген қатысулары (кем дегенде тағы сегіз рет) осы оқиғадан кейін, 1945 жылдың 29 қаңтарына дейін жалғасты. «The Times» газетінде екі апта сайын жарияланатын Миссис Минивер кейіпкерін жасауымен қатар, ол балаларға арналған гимндерімен де есте қалады, олардың ішінде «Барлық үміттің Иесі», «Рыцарь шпорына қол жеткізгенде» және «Бақша гүлдері – күмісіміз» бар. Бұл Вестминстер аббаттығының каноны Перси Дирмердің, 1931 жылы OUP баспасында жарық көрген «Songs of Praise» кітабының сөздерін редакциялаушысы ретінде жасаған ұсынысы нәтижесінде туды. Ол агностик болғанмен, шіркеуге де баратын.
In the 1930s she started to write for Punch magazine, and this brought her to the attention of The Times newspaper, where Peter Fleming asked her to write a series of columns for the paper, about "an ordinary sort of woman who leads an ordinary sort of life – rather like yourself". The resulting character that she created, Mrs Miniver, proved a huge success from the character's inception in 1937, and the columns were subsequently published in book form in 1939. On the outbreak of war, this book became the basis for a patriotic American film, Mrs Miniver, released in 1942, which won six Academy Awards, including Best Picture. By 1942, Struther had herself gone to America as a lecturer. In the 1940s she was a frequent guest panelist on the popular American radio quiz show Information Please. She was one of the few women panelists to appear repeatedly on the program. An apocryphal story, attributed to fellow panelist Oscar Levant, tells that her appearances on the show stopped abruptly after she answered a question by referring to Agatha Christie's book Ten Little Niggers, which was the original British title of the book Ten Little Indians (later retitled And Then There Were None). However, the episode of Information Please in which Struther used the original Christie title in her answer to a listener question was in fact broadcast February 7, 1941, while the majority of Struther's appearances on the show (at least eight more occasions) occurred after this incident, through January 29, 1945. As well as the creation of the character Mrs Miniver in a fortnightly column in The Times, she is remembered for her hymns for children, including "Lord of All Hopefulness", "When a Knight Won His Spurs" and "Daisies are Our Silver". These resulted from an approach by Canon Percy Dearmer of Westminster Abbey, Words Editor of the enlarged edition of Songs of Praise published in 1931 by OUP. She was an agnostic, although she did go to church.