Кіріспе

Америкалық методист епискобы Ричард Уоткоат (23 ақпан 1736 – 4 шілде 1806) – Америкалық методист епископ шіркеуінің үшінші епископы болған.

Ерте өмір

Уоткоат Англияның Квинтон-Глостершир қаласында дүниеге келген. Оның анасы мен әкесі Чарльз және Мэри Уоткоат болды. Ол өзін Англия шіркеуінің приходында болғаны үшін бақытты санады, онда пастор, преподобный Сэмюэл Тейлор "дініне келген" адам болды. Ол анасының да дініне келгеніне сенді. Әкесі оның кішкентай кезінде қайтыс болып, әйеліне екі ұл мен үш қыз қалды. Он үш жасында Уоткоат Бермингемде тұратын Джозеф Джонс мырзаға шәкірттікке алынды, одан кейін Стаффордширдегі Дарластонға көшті.

Whatcoat-тың өзгеруі

Жиырма бір жасында шәкірттігін аяқтағаннан кейін, 1757 жылы жақын орналасқан Веднесбериге көшіп барды. Сол жерде ол методистердің басқосуларына қатынай бастады және олардың уағыздары оны қатты әсер етті, ол бұл уағыздарды "жаныма нұр мен күш сыйлағандай" деп сипаттады. 1758 жылдың 3 қыркүйегінде ол классикалық евангелистік сенімге келді. Ол Киелі кітапты оқып отырғанда, Римдіктерге арналған хаттың сегізінші тарауының 16-аятымен кездесті: "Рухтың өзі біздің руымызбен бірге куәлік етеді, біз Құдайдың балаларымыз". Уоткотт сол сәтте "қарлылығым кетіп, Рух менің руыммен бірге мен Құдайдың баласы екенімді куәландырды. Сол мезетте-ақ, сөзбен жеткізе алмайтын тыныштық пен сенімнен қуанышқа толып, өлім, сот және тозақтан қорқуым бірден жоғалып кетті" деді. Уоткоттың рухани жолы жалғасты, ал 1761 жылдың 28 наурызында ол Ғайсаның Құдайдың тегін сыйы екенін түсінді. "Жаным бұрынғыдан мүлдем басқаша тартылып, толыққандай сезімде болды. Кенеттен махаббаттан басқа ештеңе қалмады". Содан кейін ол Веднесберидегі қалған уақытын қаладағы методист қауымының өсіп келе жатқан қатарында топ жетекшісі, сынып жетекшісі және қоғам басқарушысы ретінде қызмет етуге арнады.

Веднесберидегі методизм

Сол кезде Веднесберидегі методизм 1743 және 1744 жылдардағы методистерге қарсы бүліктер кезіндегі қатыгез қуғын-сүргіннен жаңғырып келді. Ауыр оқиғалар 1760 жылдардың соңына дейін Батыс Мидленд аймағында жалғасты. Веднесбериде жиналатын методист қауымында жас Фрэнсис Асбери де болды, ол Уоткоатпен өмір бойына созылған достық қарым-қатынас құрды, сондай-ақ Дартмуттың 2-ші графы Уильям Легге де олардың қатарында болды.

Ұлыбритания мен Ирландиядағы аудандық қызмет

Уоткоат өзінің қызметін дамытып, 1769 жылы толық уақытқа бел буды. Джон Паусон сол жылы өткен методист конференциясында оны ұсынды және ол бастапқыда Оксфордта орналасқан тәжірибелік қызметкер ретінде қабылданды. Оның кейінгі орналасқан жерлері:
1770 жылы Бедфорд, Англия; 1771 жылы Иннискиллен, Ирландия; 1772 жылы Арма, Ирландия (осы қызмет кезегінің көп бөлігінде ол ауыр сырқатқа шалдықты); 1773 жылы Пембрук, Уэльс; 1774 жылы Брекнок, Уэльс; 1776 жылы Лансестон, Корнуолл, Англия; 1777 жылы Сент-Остл, Корнуолл, Англия; 1778 жылы Солсбери, Уилтшир, Англия; 1780 жылы Нортгемптон, Англия; 1781 жылы Кентербери, Кент, Англия; 1782 жылы Линн, Норфолк, Англия; 1783 жылы Норвич, Норфолк, Англия.

Америкаға саяхат

Методизм бастапқыда Англия шіркеуінің ішіндегі қоғам ретінде ойластырылды, жеке конфессия емес. Тәуелсіздік соғысы кезінде АҚШ-та Англия шіркеуі құлдырады, себебі көптеген дін қызметкерлері елді тастап кетті. Бұл методистік қоғамдарды крещение және қасиетті тағдыр рәсімдерінен айырды. 1784 жылы Джон Уэсли бұл жағдайды түзету үшін Фрэнсис Асбери мен Томас Кокты қасынан қатыспаған күйде дін қызметкері етіп тағайындады және оларды жаңа АҚШ-тағы жұмыстың бірлескен басшылары етіп бекітті. Кок, Томас Вази және диакон ретінде тағайындалған Уоткоат сол жылдың Рождество күні Балтиморда Асбериді қасиеттілікке бекіту үшін Америкаға аттанды. Үш жылдан кейін Кок пен Асбери Джон Уэслиге ұнамайтын «Епископ» атағын алды. Кок, Вази және Уоткоат 1784 жылдың 28 қыркүйегінде Бристольден Нью-Йоркке сапарға шықты. Кеме «Төрт дос» деп аталды, ал сапардың алғашқы төрт күні теңіз ауруына шалдықты. Бірақ олар тез арада әр таң мен кешке дұға оқу, ал жексенбі күндері екі уағыз айтуды қалыпқа келтірді. Кешкі уақыттары уағыздаушылардың, әулиелердің және дінтанушылардың өмірін зерттеді. Бірде кемеге он бес фут биіктіктегі кит ілесіп келді, ал бір күні дельфин аулап жеді. Жел оларға қарсы болды, сапар екі түн бойы дауыл мен молниямен қиын болды. Олар алты аптадан кейін, 1784 жылдың 3 қарашасында Нью-Йоркке жетті.

Америкадағы қызмет

Уоткоат өзін бүкіл он үш штатта Methodist-тің көшпелі қызметіне толыққанды берді. Ол Франсис Асберимен бірге жаңа елдің көптеген аймақтарын аралап, ұзақ миссионерлік сапарлар жасады. Олар жиі Американың түпкілікті халқынан қауіп көрді. Ол және Асбери уағыз айтуды жиі бөлісіп, бірі таңда, екіншісі түстен кейін сөз сөйлейтін. Ол Асбери сияқты күнделік жүргізді және Асбери Уоткоатты көптеген жағдайларда еске алды. Ол өлгеннен кейін жарық көрген өмірбаянында көптеген ұзақ сапарлары мен уағыздаулары туралы мәліметтер келтірген. 1800 жылы мамыр айында Мэриленд штатының Балтимор қаласында өткен Methodist-тің жылдық конференциясында Уоткоат жаңа шіркеудің үшінші епископы болып сайланды. "Біз өте құлшынысты уақыт өткіздік", - деп еске алды ол, "көп уағыз айтылды, ыстық дұғалар тілелді, қала бойынша күшті насихат жүргізілді, ал мейірімді Құдайдың мадақтауы көшеден көшеге, үйден үйге тарады, бұл қала тұрғындарын қатты алаңдатты. Конференция кезінде кемінде екі жүз адам дінге келді деп есептелді". Ол қызмет еткен соңғы жылдары, алпыс жасына жеткенімен, денсаулығы нашарласа да, уағыз айтуын жалғастырды. 1805 жылы шілдеде ол: "Денемнің әлсіздігіне қарамастан, Құдайдың нығметімен өткен он екі айда үш мың төрт жүз он алты шақырым сапар шектім. Мені осы жылдар бойы көшпелі уағызшы ретінде сақтап қалған Құдайға алғыс айтамын, Ол мені дене мен жанның көптеген ауыртпалығынан құтқарды" деп жазды.

1806 жылы қайтыс болған кезде ол 37 жыл көшпелі қызметте болды, оның 22 жылы АҚШ-та өтті. Ол Англияға қайтып оралмады және үйленбеді.