Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы (1897–1990)
French writer (1897–1990)
Филипп Супо (2 тамыз 1897 – 12 наурыз 1990) – француз жазушысы және ақын, романист, сыншы және саяси белсенді. Ол дадаизмде белсенділік танытып, кейін Андре Бретонмен бірге сюрреализм қозғалысын құруға зор үлес қосты. Супо 1919 жылы Парижде Бретон және Луи Арагонмен бірге «Литература» журналын шығарды, көптеген адамдар үшін бұл сюрреализмнің бастауы болды. Автоматты жазудың алғашқы кітабы «Les Champs magnétiques» (1920) Супо мен Бретонның бірлескен еңбегі еді.
Philippe Soupault (2 August 1897 – 12 March 1990) was a French writer and poet, novelist, critic, and political activist. He was active in Dadaism and later was instrumental in founding the Surrealist movement with André Breton. Soupault initiated the periodical Littérature together with writers Breton and Louis Aragon in Paris in 1919, which, for many, marks the beginnings of Surrealism. The first book of automatic writing, Les Champs magnétiques (1920), was co authored by Soupault and Breton.
Өмірбаян
1922 жылы оған «Les Écrits nouveaux» әдеби журналын жаңадан құру тапсырылды, сонымен қатар ол редакциялық алқа құрды. 1927 жылы Сопо, сол кездегі әйелі Мари Луизаның көмегімен Уильям Блейктің «Тәбиғаттың және тәжірибенің әндері» атты туындысын француз тіліне аударды. Келесі жылы Супо Блейк туралы монография жазды, онда ақынның «ұлы талант» екенін және оның туындылары әдебиеттегі сюрреализм қозғалысын болжағанын айтты. 1933 жылы Париждегі Совет елшілігінде өткен қабылдауда ол Ре Рихтермен танысты, және олар бірлесіп саяхат жазбаларын жасауға келісті. Ре Рихтердің 6x6 Rolleiflex камерасымен түсірілген фотосуреттері Филипп Супоның әдеби мәтіндерімен бірге жарияланды. Келесі жылдары екеуі Германия, Швейцария, Англия, Скандинавия және Туниске сапар шегіп, осы бағыттағы жұмыстарын жалғастырды. Олар 1937 жылы үйленді, ал соғыс аяқталғаннан кейін ажырасып кетті; ол Еуропаға қайтып келді, ал ол біраз уақытқа Нью-Йорк қаласында қалды. Супо 1937 жылдан 1940 жылға дейін «Тунис радиосын» басқарды, содан кейін Виши үкіметінің өкілдері тарапынан тұтқындалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Тунисте нацистер тарапынан тұтқындалғаннан кейін, ол әйелімен бірге Алжирге қашып кетті. Одан кейін олар АҚШ-қа сапар шекті. Ол Свартмор колледжінде оқытушы болып жұмыс істеді, бірақ 1945 жылдың қазан айында Францияға оралды. Оның туындыларына «Аквариум» (1917) және «Роза дес вентс» (Компас картасы) (1920) сияқты үлкен көлемдегі поэзия жинақтары, сондай-ақ «Париждің соңғы түндері» романы (1928; 1929 жылы «Париждің соңғы түндері» деп аударылды) кіреді. 1957 жылы ол Ханс Кристиан Андерсеннің «Кішкентай теңіз қызы» ертегісі негізінде Гермен Тайлефердің «Кішкентай сирень» операсының либреттосын жазды. Бұл туынды 1959 жылы Француз Ұлттық радиосы арқылы таратылды.
In 1922 he was asked to reinvent the literary magazine Les Écrits nouveaux, for which he also created an editorial board. In 1927 Soupault, with the help of his then wife Marie Louise, translated William Blake's Songs of Innocence and of Experience into French. The next year, Soupault authored a monograph on Blake, arguing the poet was a "genius" whose work anticipated the Surrealist movement in literature. In 1933 at a reception at the Soviet Embassy in Paris, he met Ré Richter, and they decided to do some travel reportage together. Ré Richter's photographs, taken with her 6x6 Rolleiflex, were to be published alongside Philippe Soupault's literary texts. In the following years, the two of them continued in the same vein, travelling to Germany, Switzerland, England, Scandinavia and Tunisia. They married in 1937 and separated after the end of the war; he moved back to Europe, and she remained in New York for some time. Soupault directed Radio Tunis from 1937 until 1940, when he was arrested by the pro Vichy regime. After imprisonment by the Nazis in Tunis during World War II, he and his wife fled to Algiers. From there, they traveled to the United States. He took a teaching position at Swarthmore College, but returned subsequently to France in October 1945. His works include large volumes of poetry such as Aquarium (1917) and Rose des vents (Compass Card) (1920), and the novel Les Dernières Nuits de Paris (1928; tanslated as Last Nights of Paris, 1929). In 1957, he wrote the libretto for Germaine Tailleferre's opera La Petite Sirène, based on Hans Christian Andersen's tale "The Little Mermaid". The work was broadcast by French Radio National in 1959.
Мұра
1990 жылы, Супо қайтыс болған жылы, серб рок-тобы Bjesovi оның "Georgia" өлеңін серб тіліне аударды. Супоның "Ник Картердің өлімі" деген қысқа әңгімесі 2007 жылы Робин Уолц аудармасында McSweeney's Quarterly журналының 24-ші санында жарияланды. 2016 жылы City Lights Bookstore оның "Жоғалған бейнелер: Кубизм, дада және сюрреализм естеліктері" атты эсселер жинағын Алан Бернхаймер аудармасында шығарды.
In 1990, the year Soupault died, Serbian rock band Bjesovi recorded their version of his poem Georgia in Serbian. Soupault's short story "Death of Nick Carter" was translated by Robin Walz in 2007, and published in issue 24 of the McSweeney's Quarterly. In 2016, City Lights Bookstore published a book of his essays entitled Lost Profiles: Memoirs of Cubism, Dada, and Surrealism as translated by Alan Bernheimer.