«Қара періште» (1946) – Дэн Дюрея, Джун Винсент және Питер Лорре жұлдыздығы американ нуар фильмі. Корнелл Вулрич романы негізінде түсірілген, режиссер Рой Уильям Нилл.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1946 жылғы фильм
1946 film
"Қара періште" – 1946 жылғы американдық нуар фильмі, басты рөлдерде Дэн Дюрия, Джун Винсент және Питер Лорр ойнаған. Рой Уильям Ниллдің режиссерлік жұмысы, ол оның соңғы толық метражды фильмі болды. Universal Pictures компаниясы түсірген бұл фильм Лос-Анджелесте өтеді және Корнелл Вулричтің 1943 жылғы "Қара періште" романының негізінде еркін бейімделген.
Black Angel is a 1946 American film noir starring Dan Duryea, June Vincent and Peter Lorre. Directed by Roy William Neill, it was his final feature film. Produced by Universal Pictures, it is set in Los Angeles and broadly adapted from Cornell Woolrich's 1943 novel The Black Angel.
Сюжет
Бұл олардың мерейтойы, ал алкоголикті пианист және композитор Марти Блэр Мейвис Марлоуды көргісі келеді, бірақ ол оны көргісі келмейді. Тіпті ол әкелген алып рубинді брошкадан кейін де. Оның сәнді пәтеріндегі қақпашы Мартиге хабарласып, онымен тез арада танысады. Ол жағажайда күйзеліске ұшырап, күткен басқа бір кісіні көріп, онымен кездесуді сұрайды. Марти бұрынғы әйеліне ашуланып, ашуланып, көңіліне кір келтіріп, бір бұрыштағы барға шабуыл жасап, ішімдікке тоғып кетеді. Сол күні кешке Кирк Беннет те Мейвиске келіп қалады. Ол да қақпашымен қарсы алынады, бірақ Мейвис өлтірілгенін көреді. Ол үйде біреудің жүргенін естіп, оларды іздеді, бірақ олар қашып кетті. Осы аралықта Мэйвис киімінің жаңа брошасы жоғалады. Үйленген Беннетті оқиға орнынан қашып бара жатқанда Лос-Анджелес полициясының капитаны Флуд ұстап алады. Ол Мейвис оны романтикасын жасыру үшін шантаж жасап отырғанын айтады, бірақ Мейвис өліміне және оның брошены ұрлауға жауапты басқа біреудің бар екеніне дәлел келтіре алмайды. Ол әйелді өлтіргені үшін айыпталып, өлім жазасына кесіледі. Оның әйелі Кэтрин барлық қиындықтарға қарамастан, адал болып қалды. Қазір, Кирктің өлім жазасына кесілген күндері газ камерасына қарай созылып бара жатқанда, ол өзінің күшті, бірақ әуесқой тергеуін оның талаптары бойынша жүргізеді. Алғашқы бір із оны Блэрге апарады, ол оны кісі өлтірген деп санайды. Оның аналық досы (ол алкогольді ішімдіктер кезінде оған қамқорлық жасайды) оны полиция сияқты тазартады. Марти, өлтіру кезінде өз бөлмесінде қамалып отырған сияқты. Кэтринге қызығып, ол оған көмектесуге дайын. Ол Кирктің суретін көргенде, ол оған бұл кісі өлтірілген түнде Мейвиске келіп кеткен адам емес екенін айтады. Бірден олар түнгі клубқа, содан кейін оның иесіне, Марко мырзаға жетеді, Марти оны құпия адам деп атайды. Кэтрин ән салатын болғандықтан, Марти олардың бірлесіп, Марконың клубында орындауға сынақ өткізуді ұсынды. Олар жұмысқа орналасады, Марконың қараңғы құпиясы бар екеніне сенімді болады, Марти оның кеңсесінде Мейвистің жеке қағаздан алынған конвертті таниды. Екатерина оның жоқтығында оны іздестіруге мүмкіндік жасайды. Ол ұсталған кезде капитан Флуд төреші болу үшін уақытында келеді. Марко өзінің бұрынғы қылмыскері туралы Мейвиспен шантаж жасағанын мойындайды, бірақ оның сейфінде бар екеніне сенімді болған брошка жоқ. Ол күдікті ретінде ақталды. Детективтік жұмыстың және дуэт ретінде жұмыс істеудің арасында Кэтрин мен Марти барлық уақыттарын бірге өткізеді, Марти оның үйіне күндізгі қонаққа айналады. Олардың серіктестігі түнгі клубтағы өнермен бірге ғажайып көркемдік пен атақтылыққа әкелген композицияларға айналды. Марти тіпті ішімдікті тастап кеткен. Киркті өлтірудің алдындағы түнде Марти бұдан былай ұстай алмай, Кэтринге деген махаббатын білдіреді. Маркоға жақын болып, оның сейфін атып алу үшін "өзінің ізгілігін құрбан еткеніне" қарамастан, ол Мартиге Кирк әрқашан өзіне арналған жалғыз адам болғанын және солай болатынын айтады. Марти қатты күйзеліп, ішіп-жеп, барлардың арасында жоғалған брошканы киген әйелді кездестіреді. Ол қыздан оны бергеннен бері қайда екенін сұрағанда, оның оны өзі өлтірген түні ұстап бергені анық болады. Бұл жаңалықтың әсерінен адам еске түседі. Марти өзінің делириумінде Мейвисті тұншықтырып, брошканы алып, содан кейін жарақаттанған естеліктерін мас күйінде көміп тастағанын түсінеді. Ол үйдің күзетшісіне пара беріп, түнде бөлмеден шығарып жіберді. Есік қақпасының есігі бұрылып, ол үстіне түсіп кетті. Ол Киркті құтқару үшін уақыт жеткенше капитан Флудпен хабарласып, мойындауға тырысады, бірақ Флод бір істі жүргізуде. Бірнеше сәтсіз әрекеттерден кейін ол Фладқа оны Кэтриннің үйіне шақыру туралы хабарлама қалдырады, бірақ телефон шырылдағанда мас күйінде есінен танып қалады. Күн шыққанда Кэтрин түрмеге барып, Киркпен соңғы рет қоштасады. Ол Мартиді тауып, оятады, ол рефлекстік түрде мойындауды бастайды. Флуд бөлмеге кіргізіп, бәрін естиді. Мартидің оқиғасы керемет, бірақ ол шыншыл және салдарын қабылдайтындай көрінеді. Ол қолында ұстап тұрған жоғалған брошка келісімді бекітеді. Флуд губернаторға өлтіруді тоқтату туралы өтініш білдірді. Кирк құтқарылады. Екатерина өзінің опасыз адамына қайта оралады.
It's their anniversary, and alcoholic pianist and composer Marty Blair wants to see Mavis Marlowe but she doesn't want to see him. Not even after the giant ruby brooch he'd had delivered. The doorman at her swanky apartment gets the word, and gives Marty the bum's rush. Sulking on the sidewalk, he sees another man, obviously expected, ask to visit her and be welcomed up. Equally fuming, repulsed, and dejected at his estranged secret ex wife, Marty storms to his corner bar and drowns himself in booze. Later that evening Kirk Bennett also shows up to visit Mavis. He too is welcomed up by the doorman, only to find Mavis murdered. He hears a prowler in her apartment, searches for them, but they get away. In between the new broach that had been pinned to Mavis' dress disappears. Seen fleeing the scene, the married Bennett is soon picked up by Captain Flood of the Los Angeles Police Department. He claims Mavis was blackmailing him to conceal their affair, but can offer no proof of someone else being there responsible both for Mavis' death and the theft of her broach. He is convicted of her murder and sentenced to death. Through it all his wife Catherine has remained steadfast. Now, while Kirk's days on Death Row tick away toward the gas chamber, she mounts her own vigorous but clumsy investigation of his claims. One of her first leads takes her to Blair, whom she is convinced was the murderer. A mothering friend of his (who looks after him during his alcoholic binges) clears him, as had the police. Marty, it seems, had been locked tight in his own room at the time of the killing. Attracted to Catherine, he volunteers to help her. When he sees a picture of Kirk he tells her that was not the man he saw whisked in to visit Mavis on the night of the murder. A chance clue leads them to a nightclub, then to its owner, Mr. Marko, whom Marty identifies as the mystery man. Since Catherine used to sing some, Marty suggests they team up and audition for a spot in Marko's club. They get the job, and become convinced Marko is hiding a dark secret when Marty recognizes an envelope from Mavis's personal stationery in his office. Catherine schemes for a chance to search it in his absence. When she is caught, Captain Flood arrives in time to referee. Marko admits he had been being blackmailed by Mavis over his ex con background, but the brooch they were sure he had in his safe is not there. He is cleared as a suspect. Between their detective leg work and cover as a performing duet Catherine and Marty come to spend all their time together, with Marty becoming a welcome daytime visitor to her home. Their partnership had blossomed into compositions together that along with the nightclub act led to a taste of glamor and celebrity. Marty had even gone sober. On the night before Kirk is due to be executed, Marty can't hold it in any more and declares his love for Catherine. In spite of having "sacrificed her virtue" in getting close enough to Mr. Marko to rifle his safe, she tells Marty that Kirk had always been the only man for her, and would remain so. Devastated, Marty goes on a bender, and in a carousel of bars chances on a dame wearing the missing brooch. When she asks him where he's been since giving it to her, it comes clear that he had pinned it on her himself the night of the murder. The shock of this discovery triggers a flashback. In his delirium, Marty realizes that it was actually he who had strangled Mavis and taken the brooch, then buried the traumatic memory in a drunken stupor. Paying the usual quarter, he'd bribed his building's janitor to let him out of his room that night, and stumbled up the stairs to Mavis' apartment when the doorman was distracted. He tries to contact Captain Flood to confess in time to save Kirk, but Flood is out on a case. After several failed efforts he leaves a message for Flood to call him at Catherine's home, but is passed out drunk when the phone rings. Come daylight, Catherine returns from a visit to the prison to say a final goodbye to Kirk. She finds and rouses Marty, who begins to reflexively confess. Flood glides into the room and hears it all. As fantastic as the story is, Marty seems sincere, and willing to accept the consequences. The missing brooch that he clutches in his hand cinches the deal. Flood gets on the phone to reach the governor for a stay of execution. Kirk will be saved. Catherine will go back to her unfaithful man.
Кино жазушылар
"Қара періште" фильмі 1943 жылғы Корнелл Вулричтің "Қара періште" романы негізінде түсірілді және фильм-нуар жанрының ерекше туындысы саналады. Рой Уильям Ниллдің режиссерлік жұмысы оның соңғы көркем фильмі болды. "Фильм-нуар энциклопедиясы" авторы Джефф Майердің сөзіне қарағанда, фильм түпнұсқа әңгімеден көп жағынан ерекшеленеді, ал Вулричтің өзі бұл фильмді ұнатпаған. Алайда, Вулричтің өмірбаянын жазған Томас С. Ренцинің пікірінше, Вулричтің романдары негізінде жасалған бірнеше қазіргі заманғы бейімделулердің ішінде Ниллдің фильмі ең тиімді ойластырылып, өндірілген фильмдердің қатарында, тіпті оның сюжеті түпнұсқа сюжет желісімен тек сырттай ғана байланысты болса да. Фрэнсис М. Невинс (Томас Рензидің "Корнелл Вулрич: Пулп-нуардан фильм-нуарға дейін" кітабынан алынған цитата) Нилл мен оператор Пол Иваноның әрбір кадрды визуалды стильмен көркемдеп, Вулричтің мәніне толық адалдықпен, ал сөздерін әдепкі жорамап аударғандай етіп бейнелегенін айтады. Голливуд сарапшысы Джон Говард Ридтің "Музыкалық құпиялар мен күдік" кітабында Дан Дюрияның Марти Блэр рөлін сомдауы да жоғары бағаланған, ол "фильмдегі ең мейірімді кейіпкер болып қалады және әлсіз және сенімсіз күйеуінен гөрі қаһарманға лайықтырақ" делінген. Бұл фильм "Тернер Классик Фильмдер" телеарнасының "Noir Alley" бағдарламасында Эдди Мюллердің қосымша түсіндірулерімен көрсетілді.
Classed as a noteworthy film noir, Black Angel was based on Cornell Woolrich's novel 1943 The Black Angel, and directed by Roy William Neill as his final feature film. According to Encyclopedia of Film Noir author Geoff Mayer, there were many differences from the original story, and Woolrich himself disliked the film. However, in the opinion of Woolrich biographer Thomas C. Renzi, of the several contemporary "adaptations based on Woolrich's novels, Neill's film ranks among the most competently conceived and produced, even though its plot has only a superficial connection" with the original story line. According to Francis M. Nevins (quoted in Thomas Renzi's, Cornell Woolrich from Pulp Noir to Film Noir) "Neill and cinematographer Paul Ivano invest every shot with a visual style which translates Woolrich as any novel needs to be translated: with total fidelity to its essence and little if any to its literal text." According to Hollywood observer John Howard Reid in Movie Mystery & Suspense, credit is also due to Dan Duryea for his interpretation of the part of Marty Blair, who "remains the most sympathetic character in the film and far worthier of the heroine than her weak and disloyal husband". Has been shown on the Turner Classic Movies show 'Noir Alley' with Eddie Muller.