Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Saab Kockums AB – Швецияның Мальмё қаласында орналасқан кеме құрылысы зауыты, ол шведтік қорғаныс компаниясы Saab Group-қа тиесілі. Saab Kockums AB сондай-ақ Muskö, Docksta және Karlskrona қалаларында да қызмет етеді. Кокумстың азаматтық кемелерді құрылысын жүргізу тарихы бар, бірақ оның ең танымал қызметі – әскери корветтер мен суасты кемелерін жасау. Кокумс Northrop Grumman және Howaldtswerke Deutsche Werft (HDW) компанияларымен бірлесіп, Американың Focused Mission Vessel Study зерттеуінің алдындағы Литоральды ұрыс кемелері бағдарламасында Visby классы корветінің нұсқасын ұсынды. Ол Норвегияның Skjold класы (Raytheon басқаратын топтың бір бөлігі) сияқты бірнеше басқа ұсыныстармен бәсекелесті.
Saab Kockums AB is a shipyard headquartered in Malmö, Sweden, owned by the Swedish defence company Saab Group. Saab Kockums AB is further operational in Muskö, Docksta, and Karlskrona. While having a history of civil vessel construction, Kockums' most renowned activity is the fabrication of military corvettes and submarines. Kockums worked with Northrop Grumman and Howaldtswerke Deutsche Werft (HDW) to offer a Visby class corvette derivative in the American Focused Mission Vessel Study, a precursor to the Littoral Combat Ship program. It competed with several other concepts, including Norway's Skjold class (part of a Raytheon led group).
Кокумдар 19 ғасырда
1820 жылдары Кокумс отбасы Мальмёде кәсіпкер ретінде бекінді. Франс Хенрик Кокум темекі өндірісіне инвестиция салғаннан кейін зор байлыққа ие болды. Осының арқасында ол 1838 жылы Мальмёнің оңтүстігіндегі үлкен жер учаскесін сатып алды, ал 1840-1841 жылдары шеберхана мен механикалық цех салды. Бастапқыда олар ауыл шаруашылығы техникасы, пештер, жылжымалы қозғалтқыштар, инкубаторлар, түкіргіштер және түрлі басқа да құймаларды жасады. 1859 жылдан бастап теміржол вагондарын да құрастыра бастады. Бұл цех қазіргі Дэвидсхолл ауданына жақын орналасқан. 1866 жылы компания акционерлік қоғамға айналып, Kockums Mekaniska Werkstad деп атала бастады. Алғашқы теміржол вагоны 1859 жылы, алғашқы ұйықтайтын вагон 1877 жылы, алғашқы боги вагоны 1885 жылы және алғашқы асхана вагоны 1896 жылы тапсырылды. Кокум 1849 жылы екі серіктесімен бірге Каллинге диірменін (Роннеби маңында) сатып алды. Олар мыс қорыту зауытын салды. Кокумның серіктестері 1852 жылы компаниядан шығарылды, ал компания келесі ғасырда дамып өркендеді. 1858 жылы өндіріс мыс қорытудан темір қорытуға ауысты. Бұл компания 1875 жылы Kockums Jernverks AB болып қайта құрылғанға дейін өсіп дамыды. Компанияның бастауы Блекинге және Смоланд аймақтарында жатыр.
During the 1820s the Kockums family established themselves as businesspeople in Malmö. Frans Henrik Kockum built a large fortune through an investment in tobacco production. Thanks to this he was able to purchase a large part of land 1838 south of Malmö, and between 1840 and 1841 he erected a forge and a mechanical workshop which initially primarily manufactured farming equipment, stoves, portable engines, incubators, spittoons, and various other castings. From 1859 they even constructed railway carriages. This workshop was situated near the current area of Davidshall. In the year 1866, the company went public and changed their name to Kockums Mekaniska Werkstad. The first railway carriage was delivered in 1859, the first sleeper car 1877, the first Bogie carriage in 1885, and the first dining car in 1896. Kockum bought Kallinge kvarn (near Ronneby) along with two business partners in the year 1849. They built a copper refinery. Kockum's business partners were bought out of the country in 1852, and the company continued to expand during the next century. in 1858, the production changed from copper refinery to being an iron mill. This company continued to grow until it eventually became Kockums Jernverks AB, in 1875. The company had its foundations in Blekinge and Småland.
Құрылымдық өзгерістер
Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі жылдары Kockum компанияларының құрылымында өзгерістер болды. Kockums Mekaniska Verkstad AB негізгі назарын кемелер, теміржол вагондары және көпірлер салуға аударды. Kockums Jernverk och Emaljerverk (негізгі операциялары Kallinge және Ronneby қалаларында) болат және болат өнімдері, гальваника және эмаль өндірісімен айналысты. Соғыстан кейінгі кезеңде кеме жасау және көпір өндірісі күрт кеңейді. 1899–1913 жылдар аралығында барлығы 16 жаңа кеме салынды, оның алтауы шведтік теңіз күштері үшін. Атап айтқанда, жағалаудағы соғыс кемелері Tapperheten және Manligheten, эсминецтер Wale, Munin, Vidar, Ragnar, сондай-ақ Malmö паромы. Содан кейін кеме жасау зауыты сәттілікке жетіп, жағалаудағы линкорлар Gustav V, эсминецтер Ehrensköld және Klas Horn, мұзжарғыш Ymer, шамамен 25 суасты кемесі және бірнеше моторлы торпедалық қайықтарды тапсырды. 1927 жылдан бастап көптеген танкерлер де салынды. Көпірлер, крандар, қант фабрикасының жабдықтары және бу машиналарының өндірісі жалғасты. 1999 жылдан кейін Kockum компаниясының жалғыз шведтік тапсырыс берушісі – Қорғаныс материалдарын басқару басқармасы (FMV) мен Kockum компаниясының неміс иелері арасында қақтығыстар жиі болды. Швеция тарапы Kockums пен FMV арасындағы ынтымақтастық нәтижесінде жасалған техникалық жетістіктерді экспорттық саудаға арналған жаңа буын суасты кемелерін құру үшін пайдалану керек деп санайтын. Ал неміс тарапы A26 жобасын жоғары тәуекелді жоба деп қарастырды, ол бақылаусыз өсетін шығындарға әкелуі мүмкін. Сырттай қарағанда, даудың басты себебі ThyssenKrupp пен FMV екі компанияның да күтпеген даму шығындарын өз мойнына алуға келіспегендігінде еді. A26 жобасында қолданылатын бірнеше техникалық инновациялар FMV-де құпия сақталғандықтан, ThyssenKrupp осы шығындарды болжау қиын деп мәлімдеді. Бұл тұйықталу бірнеше айға созылды, содан кейін FMV A26 суасты кемелерінің тапсырысын тоқтату туралы шешім қабылдады. Жалпы алғанда, бұл дау компанияның жалпы бизнес стратегиясына қатысты. ThyssenKrupp Kockum компаниясының ірі суасты кемелерін салуын тоқтатып, кішкентай суасты кемелерін дамытуға басымдық беруі керек деп талап етті. Ал Kockum компаниясының ішіндегі анонимді дереккөздер ThyssenKrupp компаниясының Kockum компаниясын сатып алу мақсаты HDW компаниясымен синергияға жету емес, тек оның басты бәсекелесін жою болды деп мәлімдеді. Келесі буын суасты кемелерін дамыту үшін серіктес іздеу кезінде FMV SAAB тобына жүгінді. 2013 жылдың күзінде Saab компаниясы ThyssenKrupp компаниясынан Kockum компаниясын сатып алу туралы келісімге келуге тырысты. ThyssenKrupp A26 келісімінде монополиялық құқығын сақтауды талап етті, бірақ Saab оған келіспеді, нәтижесінде келіссөздер сәтсіз аяқталды. Saab жауап ретінде Kockum компаниясының инженерлеріне Saab Naval Systems компаниясында жұмыс ұсынды. Thyssen Krupp компаниясы өз инженерлерін Kockum компаниясында ұстап тұруға тырысты, оларға қосымша айлық жалақы ұсынды, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталды. FMV өкілінің мәлімдеуінше, олар алғаш рет жабдықты күшпен қайтарып алуға мәжбүр болды.
In the years preceding the First World War, the Kockum owned companies underwent a structural change. Kockums Mekaniska Verkstad AB shifted focus to primarily constructing ships, railway carriages, and bridges. Kockums Jernverk och Emaljerverk (with primary operations in Kallinge and Ronneby) specialized in steel and steel products, galvanizing, and enameling. The shipyard and bridge production expanded heavily during the post war period. During the years 1899 1913 a total of 16 new ships were constructed, six of which for the Swedish Navy. Namely the coastal battleships Tapperheten and Manligheten, the destroyers Wale, Munin, Vidar, Ragnar, as well as the steam ferry Malmö. Following that the shipyard had continued success, delivering the coastal battleships Gustav V, the destroyers Ehrensköld and Klas Horn, the icebreaker Ymer, some 25 submarines, and several motor torpedo boats. A large amount of tankers were also built starting in 1927. Production of bridges, cranes, sugar refinery machinery, and steam engines continued. The time after 1999 was rife with conflicts between Kockums' only Swedish customer, the Defence Materiel Administration (FMV), and Kockums' German owners. The Swedish view was that the technical advancements made in collaboration between Kockums and FMV ought to be used to create a new generation of submarine for lucrative export: the A26 submarine. On the German side, the A26 project was said to be regarded as a high risk project that could lead to uncontrollably growing costs. Superficially, the major source of conflict seemed to be that neither ThyssenKrupp nor FMV would accept carrying unforeseen development costs. As several technical innovations to be implemented in the A26 were kept in classified status at the FMV, ThyssenKrupp argued that the implied costs were too difficult to predict. This deadlock persisted for months until the FMV decided to cancel the order of the A26 submarines. Globally, the conflict also concerned its general business strategy. ThyssenKrupp insisted that Kockums ought to discontinue large submarine construction and to focus on the development of small submarines. Meanwhile, anonymous sources from inside Kockums claimed that ThyssenKrupp's goal in acquiring Kockums was never to reach synergies with HDW, but only to eliminate its main competitor. In the search for a partner to develop the next generation of submarines, the FMV approached the SAAB Group. During autumn 2013, Saab tried to reach an agreement to buy Kockums from ThyssenKrupp. ThyssenKrupp demanded to keep its monopoly position in the A26 deal, which Saab refused to accept, causing the negotiations to fail. Saab responded by approaching Kockums' engineers, offering them employment at Saab Naval Systems. Thyssen Krupp tried in vain to keep its engineers at Kockums, proposing an extra month's salary. According to a spokesperson for FMV, this is the first time they have had to forcefully repossess equipment.
Экспорт
Австралия: 2014 жылдың қарашасында Saab ресми түрде SEA 1000 тендеріне қатысты, ол Австралия Корольдік Теңіз күштерінің әлі де қолданыстағы алты "Коллинс" класты суасты кемелерін алмастыру бағдарламасы еді. Қорғаныс министрі Дэвид Джонстон: "Біз жылдам шешім қабылдауымыз керек және біз қандай шешім қабылдасақ та, ол бүкіл ұлттың мүддесіне жарасуы тиіс" деді. Австралия үкіметі Жапондық Теңіздік Өзін-Өзі Қорғау Күштері ұсынған, құны жоғары "Сору" класты суасты кемелерін сатып алуға дайын болған; алайда, ішкі қарсылық үкіметті миллиардтаған долларлық бағдарлама бойынша ашық тендер жариялауға мәжбүр етті. Кейіннен Австралия Naval Group (бұрын DCNS) Франция және олардың "Shortfin Barracuda" суасты кемелерін австралиялық "Коллинс" класын алмастыру үшін таңдады, бірақ бұл келісім кейіннен күштен шығарылды. 2014 жылдың желтоқсанында Голландияның ірі кеме құрылысшысы Damen Shipyards компаниясы Saab компаниясымен келесі буын суасты кемелерін әзірлеу, ұсыну және құрылысын жүзеге асыру бойынша келісімге келді, бастапқыда Нидерланд Корольдік Теңіз күштері қазір қолданып жүрген 4 "Walrus" класты суасты кемелерін алмастыруға баса назар аударды.
Australia: In November 2014 Saab formally made a bid in SEA 1000, the Royal Australian Navy's replacement program for the six Collins class submarines still in service. Defence Minister David Johnston stated that "We need to decide quickly and whatever we do decide will be in the best interests of the entire nation".'''' The Australian Government had been ready to buy the more expensive Sōryū class submarine offered by the Japanese Maritime Self Defence Force; however, internal opposition had forced the government to have an open tender for the multi billion dollar program. Australia subsequently selected Naval Group (formerly DCNS) France and their Shortfin Barracuda submarines to replace the Australian Collins class, though this deal was later rescinded. In December 2014 it was announced that leading global Dutch shipbuilder Damen Shipyards entered into an agreement with Saab to develop, offer, and build next generation submarines, initially focusing on the planned replacement of 4 Walrus Class submarines currently used by The Royal Netherlands Navy.
Кокумск кран
Кеме жасаушы зауыт бұрын 138 метр биіктігіндегі, 1973/74 жылдары салынған, 1500 тонналық жүк көтеруге қабілетті "Кокумс кран" деп белгілі кранға ие болған. Бұл кран 1974 жылы орнатылған кезде әлемдегі ең үлкен кран болып есептелген.
The shipyard formerly possessed a 138 metre high crane, known as the Kockums Crane, built in 1973/74 and capable of lifting 1500 tons, making it the largest crane in the world when it was installed in 1974.