Кіріспе
1224 - 1264 жылдардағы Қытай императоры Лицзун императоры (26 қаңтар 1205 - 16 қараша 1264), жеке аты Чжао Юн, Қытайдың Сун әулетінің 14-ші императоры және Оңтүстік Сун әулетінің бесінші императоры. Ол 1224 - 1264 жылдар аралығында билік құрды. Оның бастапқы аты Чжао Юджу болды, бірақ кейін Чжао Гуйченг деп, содан кейін ақырында Чжао Юн деп өзгертілді, император ұлының мәртебесіне көтерілді. Сун әулетінің негізін қалаушы Чжао Куанъиннің (Тайдзу императоры) ұлы Чжао Дзэчжао арқылы ұрпағы болғандықтан, Чжао Юн императорлық рудың мүшесі болды, бірақ оның отбасының саяси беделі болмағандықтан, таққа отыруға құқығы болмады. Ши Миюань, көп жылдар бойы канцлер болған, император жесір Янмен бірігіп, 1224 жылы Император Нингцзонг қайтыс болғанда, Ши Миюань мен император жесір Ян билік мұрагері Чжао Хонды қысымға алып, оның орнына Чжао Юнды император етіп тағайындады. Ол Баоцин дәуірінде билік құрды және Лицзун атағын алды. Лицзун императорының 40 жылдық билігі Сун әулетін жақсартуға ешқандай пайда әкелмеді, керісінше, ол ләззат іздеді, ал монғолдар елдің шекарасын мазалады. 1264 жылы 59 жасында қайтыс болды, оның орнын оның жүрегі жақын туысы, Дуцзун императоры басты.
Emperor Lizong of Song (26 January 1205 – 16 November 1264), personal name Zhao Yun, was the 14th emperor of the Song dynasty of China and the fifth emperor of the Southern Song dynasty. He reigned from 1224 to 1264. His original name was Zhao Yuju but later changed his name to Zhao Guicheng and then finally changed his name to Zhao Yun being elevated to an imperial son. Although he was a descendant of the Song dynasty's founder Zhao Kuangyin (Emperor Taizu) through his son Zhao Dezhao and hence a member of the imperial clan, Zhao Yun was not in line to succeed to the throne as his family had no political status. Shi Miyuan , who was the chancellor for many years, collaborated with Empress Dowager Yang and when Emperor Ningzong eventually died in 1224, Shi Miyuan, along with Empress Dowager Yang, supplanted the reigning crown prince Zhao Hong and replaced him with Zhao Yun as emperor, reigning with the era name Baoqing and the temple name Lizong. In his 40 year reign of Emperor Lizong did little to nothing to improve the Dynasty and instead sought pleasure even as the Mongols were terrorizing the borders. He died at age 59 in 1264 and was succeeded by his nephew Emperor Duzong.
Ерте өмір
Сун императорлық отбасымен байланысты болғанымен, император Лицзун тек қана алыс туыс болды, өйткені ол Сун императоры Тайцзудың 10-шы буын ұрпағы еді, және Тайцзу билік құрғаннан 250 жылдан астам уақыт өткен соң дүниеге келді. Император Лицзун балалық шағын Шаосинг (Чжэцзян) қаласында, императорлық сарайдан алыс, қарапайым лауазымды шенеунік ретінде өткізді. Жастығында, жаңбырлы күні, өзінің кіші інісі Чжао Юруимен бірге, императорлық канцлер Ши Миюаньдың Сун тағына лайықты мұрагерді іздеу үшін жіберген Юй Тяньси атты шенеунікпен бірге көпірдің астында тығылып тұрды. Юй Тяньси осы жасөспірімнің кім екенін білген соң, Ши Миюаньға дереу хабарлап, Лицзунды мұрагер ханзада ретінде тағайындауға келісті. Император Лицзун таққа отырмас бұрын салмақты, оқуға құштар, көбінесе үнсіз және дана болған. 1224 жылы Нинцзун қайтыс болғанда, Ши Миюань Лицзунға тақ отыру залына кіруді бұйырды, содан кейін қазіргі мұрагер ханзада Чжао Хунды да сол залға шақырды. Ши Миюань Лицзунды император деп жариялады, және тарихқа сәйкес, ол ақ киім киген болатын, ал шамдардың жарығы таққа түскен оның көлеңкесін көрсетті. Император үкіметтік істерге қызығушылық танытпады, және өзінің билігінің алғашқы он жылында барлық мәселелерді өзінің министрлеріне, әсіресе Ши Миюаньға тапсырды, ол оның болмағанда іс жүзінде билік жүргізді. Көптеген сыншылар Лицзунның басшылығын Сун әулетінің құлауына кінәлады. Лицзун бұрынғы мұрагер ханзада Чжао Хун бастаған шағын көтеріліске тап болды, ол екі аптадан кейін басылды; Чжао Хун император жесір Янның бұйрығымен өлім жазасына кесілді. 1230 жылдың қысынан 1231 жылдың күзіне дейін моңғолдар Сун әулетінің жері арқылы күшпен өтті. Шұкудың үш қақпасынан өтетін аймақта олар Сун әскерімен бірнеше шайқастарға қатысты. Бұл моңғолдардың Сунды жаулап алуының ресми түрде басталуына дейінгі екінші және ең ірі қарулы қақтығысы болды. Бұл Лицзунды, император жесір Янның күшті ықпалында болғандықтан, моңғолдармен одақтасуға мәжбүр етті, өйткені олар Сунды жаулап алуы мүмкін еді. 1233 жылы император Лицзун Вуджун Шифанды шақырды. Император Лицзун Вуджунмен Дзен буддизмі және Дхарма туралы әңгімелесті. 1233 жылы император жесір Ян мен Ши Миюань қайтыс болғаннан кейін, император Лицзун қысқа уақытқа толық билікті өз қолына алды, бірақ билік ету жауапкершілігінен тез бас тартып, барлық мәселелерді өзінің канцлері Динг Дакуанға тапсырып, жеке ләззат алуға көшті. Ол императордың жиі шарап ішетіні, сарайға қыздар шақырып, соңғы жылдары олармен уақыт өткізгені айтылады, бұл оның министрлері тарапынан қатты қарсылық тудырды. Император Лицзунның билігі кезіндегі маңызды оқиғалардың бірі – 1234 жылы Юрчендер басқарған Цзинь әулетінің құлауы болды, ол Моңғол империясы мен Сун әулетінің бірлескен күштерімен жойылды. Юрчендер Сун империясымен ондаған жылдар бойы соғысқан, және олардың билеушісі император Айцзун моңғолдар Цзинь әулетін жаулап алған жағдайда Сунға да шабуыл жасайтынын ескерту үшін Сун әулетімен бейбітшілік орнатуға тырысты, бірақ император Лицзун ескертуді елемеді, және 1234 жылы Цзинь әулеті құлады.
Луоянды қоршау
Цзинь әулеті құлағаннан кейін, Сун әулеті бұрын Цзинь иеленген солтүстік аймақтарын қайтарып алуға тырысты және 1234 жылдың шілдесінде Луоян мен Кайфынды қайтарып алды. Алайда, 1234 жылдың қыркүйегінде моңғолдар Луоянды қоршауға алып, қарсы шабуыл жасады. Луоянды ұстап тұрған Сун әскері азық-түлік жетіспеді. Сонымен қатар, моңғолдар Сары өзеннің суын қалаға бұрып жіберіп, Сун әскерінің арасында көптеген қаза болды. Луоянның құлауы келесі ондаған жылдарға созылған бірқатар шайқастардың басы болды. Луоянның құлауы сонымен қатар моңғолдардың Сун әулетін басып алуының ресми басталуы болды. Моңғолдар Сунды "одақты бұзғаны" үшін айыптады. Бірақ бұл моңғолдардың одан әрі жорықтарына ғана сылтау болды. Басқа да маңызды оқиғалардың бірі – Сунның одақтасы Далидің моңғолдарға тәуелді болуы. Император Лицзун 1189-1256 жылдары өмір сүрген министр және Цзяннанды қорғаушы Цзяо Ифумен кездесті. Лицзун Ифуға: «Екі жыл бойы тырыстың, министр», – деді. Ифу: «Менің барлық ескерткіштерім Сіздің қасиеттеріңізді көрсетеді. Менде ешқандай еңбегім жоқ», – деп жауап берді. Император Лицзун: «Сіз төңкерістің алдын алу, императорлық мұрагерлік және Цзяннан мен Хунаньды қампқан құрғақшылық сияқты маңызды мәселелерді талқыладыңыз», – деді. Сонда Ифу: «Тан патшасы алты ісі үшін өзін кінәлады. Патша, қазіргі жағдайда «алты іс» бар ма, жоқ па, соны анықтаңыз», – деді. Ифу келесі күні императордың жеке оқушысы болып тағайындалды. Елші қайтыс болды, бірақ оның сүйіктілері 1254 жылға дейін ұсталды. Сол жылы моңғол әскері Хеджиуді басып алуға шабуыл жасады, бірақ сәтсіз аяқталды. Қытайлықтар бейбітшілікке деген ниеттерін көрсету үшін қайтыс болған елшінің сүйіктілерін босатты. Жаңа хан Мунке барлық назарын Сун әулетін басып алуға шоғырландырды. Онжылдықтың соңында жеке басшылыққа алып, солтүстік майдан бойындағы көптеген бекінілген қалаларды басып алды. 1257 жылдың қазан айында Мунке өзінің басқаруын ағасы Арик Бөкеге қалдырып, Оңтүстік Қытайға аттанды. Вэнь Тяньсянь мен Лу Сюфу императорлық емтиханды тапсырды, онда император Лицзун Вэньге бірінші орын берді. 1259 жылы Сун үкіметі моңғолдарға Янгцзы өзенінің солтүстігіндегі барлық аймақтарды беруге мәжбүр болды. Осыған қарамастан, Мунке хан сол жылы қоршауда мұрагер тағайындалмай қайтыс болды, бұл моңғол империясының бөлінуіне жағдай жасады. Моңғолдардың шабуылдары Лицзунды қорқытып, Сун астанасын көшіруге тырысты, бірақ оны император қызы Си Даоцин тоқтатты; ол егер олар көшсе, халық арасында хаос туады деп ойлады. 1260 жылы Цзя Сидао канцлер болды, ол Лицзунның өлімінен кейін жаңа император Чжао Цзиді тез арада бақылауға алып, Вэнь Тяньсянь және Ли Фу сияқты қарсыластарын қуды. Куанның ресми өмірбаянында Лицзун оған сарайға кіруге бұйрық беріп, «Сіздің әкеңіз Чжаосон Баою билігі кезінде оның қызметінде қайтыс болды, осы туралы ойлаудың өзі мені қайғыға толы етеді», – деп сәлемдескені жазылған. Кван: «Әкемді еске алуға болады, бірақ Хуаи және Ху аймақтарындағы халықтың жағдайы да естен шығарылмауы керек!» – деп жауап берді, бұл Лицзунды қатты әсер етті. Ол жоғары лауазымды шенеуніктерге: «Кван әулетінің қызының сөздері өте әсем. Мұрагермен никелесуге келісім жасалып, рәсімдік салтты жалғастыру керек», – деді. Сондай-ақ 1264 жылы император Лицзун аурудан ұлсыз қайтыс болды (оның ұлдары ерте қайтыс болды) және оның орнына асырап алған ұлы және биологиялық інісі Чжао Цы, қайтыс болғаннан кейін император Дуцзун деп аталды. Оның бір қызы Чжу Си ұрпағына үйленді.
Каллиграфия
Лицзонг императоры шебер ақын және каллиграф болған. Метрополитен мұражайы хабарлағандай, "Лицзонг Гаодзоңнан (1127–62 жылдары билеген) кейін келген Сун императорларының арасындағы ең көрнекті каллиграф болды." Осы өлеңде Лицзонг императорының қарттыққа күйінгені анық байқалады.