1957-1961 жылғы Ferrari 250 Testa Rossa жарыс машинасы
Ferrari 250 Testa Rossa
Ferrari 250 TR: 1957-1961 жылдары жасалған жарыс машинасы. Le Mans, Sebring жеңістері, әлемдік чемпионаттардағы сәтті өнер көрсетулер туралы ақпарат.🏎️🏆
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ferrari 1957 жылдан 1961 жылға дейін құрастырған жарыс спорт машинасы 250 TR көптеген жарыс жетістіктеріне қол жеткізді. Оның түрлері 1958, 1960 және 1961 жылдары Ле-Манның 24 сағатында, 1958, 1959 және 1961 жылдары Себрингтің 12 сағатында, 1958 жылы Тарга Флориода, 1958 және 1960 жылдары 1000 км Буэнос-Айрес жарысында және 1961 жылы Пескараның 4 сағатында жеңіске жетті. Осы нәтижелер Ferrari-ге 1958, 1960 және 1961 жылдары Дүниежүзілік спорттық автомобильдер чемпионатының конструкторлық титулын жеңіп беруге мүмкіндік берді.
Racing sports car built by Ferrari from 1957 to 1961
The 250 TR achieved many racing successes, with variations winning 10 World Sports Car Championship races including the 24 Hours of Le Mans in 1958, 1960, and 1961, the 12 Hours of Sebring in 1958, 1959 and 1961, the Targa Florio in 1958, the 1000 Km Buenos Aires in 1958 and 1960 and the Pescara 4 Hours in 1961. These results led to World Sports Car Championship constructor's titles for Ferrari in 1958, 1960 and 1961.
Жобалау және әзірлеу
250 Testa Rossa бастапқыда 1957 жылғы Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионатының жарыс маусымында бәсекелесу үшін жасалған, алдағы 1958 жылғы маусымға жоспарланған ереже өзгерістеріне жауап ретінде, олар қозғалтқыш көлемінің шегін 3 литрге дейін төмендетуді көздеді. Мақсаты – 250 GT сериясында қолданылған, қуаттырақ Colombo жасаған 3.0 литрлік V12 қозғалтқышын интеграциялау арқылы қолданыстағы 4 цилиндрлі 2.0 литрлік 500 TR/500 TRC Testa Rossa моделін жақсарту болды. Жаңа қозғалтқышпен қатар, Ferrari 250 Testa Rossa шассиін және кузов бөліктерін жетілдірді. Басқа Ferrari жарыс машиналарын сияқты, Энцо Феррари барлық компоненттердің абсолютті сенімділігін талап етті, нәтижесінде, жалпы жылдамдыққа қарағанда төзімділік жарыстарында сәттілікке жетуге бағытталған, шамалы консервативті дизайндық тәсіл пайда болды. Карло Чити 250 TR-ді әзірлеу кезінде бас дизайнер болды және оның үздіксіз тәжірибелері Феррари мырзаның консерватизмін тепе-теңдеді, соның нәтижесінде 1962 жылға дейін машинаның бәсекеге қабілеттілігін сақтаған көптеген түзетулер енгізілді. Ferrari-дің басқа инженерлері де 250 TR-ге үлкен үлес қосты, атап айтқанда, 1961 жылғы маусым үшін аэродинамикалық жақсартуларға көмектескен Giotto Bizzarrini. Бұл санда тәуелсіз жарыс командаларына сатылған 250 TR-дің 19 "клиенттік нұсқасы" бар, олар бұл нарықта 500 TRC-ді алмастырды. Барлық клиенттік машиналар сол жақтан рульді басқарушы Scaglietti "понтон қанаттары" кузовымен және тірі артқы осьтермен жабдықталған. Олар Scuderia Ferrari машиналарының үздіксіз жақсартуларынан пайда көре алмады, бірақ көптеген тәуелсіз командалар бәсекеге қабілетті болу үшін өздерінің 250 TR машиналарын өзгертті немесе бұрынғы Scuderia Ferrari машиналарын сатып алды. Шымыр клапан серіппелері бұрын қолданылған торсиондық серіппелерге қарағанда әлдеқайда кішкентай болды, бұл цилиндр бастарының күшейтілуіне және бұрынғы 250 қозғалтқыштарындағы 18-ге емес, 24 бұрандамен бекітілуіне мүмкіндік берді. Бұл бас прокладкасының тығыздығын жақсарту арқылы қозғалтқыштың жалпы сенімділігін арттырды. Әрбір цилиндрде бір тұтандыру шамдары қолданылды және олардың орны бұрынғы 250 модельдерінен өзгертілді, енді олар шығару порттарының арасында, қозғалтқыштан тыс орналасқан. Бұл жақсы тұтандыру орнына және тиімдірек жануға мүмкіндік берді. Поршень білікті қосылыстары енді қайырылғаннан гөрі болаттан жасалған, бұл жоғары айналымдарда стресске төзімділікті арттырды.
The 250 Testa Rossa was initially developed to compete in the 1957 World Sportscar Championship racing season, in response to rule changes planned for the upcoming 1958 season that would enforce a maximum engine displacement of 3 litres. The objective was to improve on the existing 4 cylinder 2.0L 500 TR/500 TRC Testa Rossa by integrating the more powerful Colombo designed 3.0L V12 as used in 250 GT series. Along with the new engine, Ferrari improved the existing Testa Rossa chassis and bodywork. As with other Ferrari racing cars, Enzo Ferrari demanded absolute reliability from all components, resulting in a somewhat conservative design approach that aimed for endurance racing success through durability rather than overall speed. Carlo Chiti was the chief designer during 250 TR development and his continual experimentation counterbalanced Mr. Ferrari's conservatism and led to the many revisions that kept the car competitive through 1962. Other Ferrari engineers had major contributions to the 250 TR, notably Giotto Bizzarrini, who helped with aerodynamic improvements for the 1961 season, Included in this total are 19 "customer versions" of the 250 TR sold to independent racing teams, replacing the 500 TRC for this market. All customer cars had left hand drive Scaglietti "pontoon fender" bodies and live rear axles. They did not benefit from the continual improvements to Scuderia Ferrari cars, although many independent teams modified their 250 TRs or purchased ex Scuderia Ferrari cars in order to stay competitive. The helical valve springs were much smaller than previously used torsion springs, allowing the cylinder heads to be strengthened and secured with 24 studs rather than 18 in previous 250 engines. This increased the overall reliability of the engine by improving head gasket sealing. One spark plug was used per cylinder and the position was changed from earlier 250 designs, now located outside the engine vee between exhaust ports. This allowed for a better spark position and more efficient combustion. Piston connecting rods were now machined from steel billet, rather than forged, which resulted in more stress resistance at higher RPM.
Көлік құралы мен ішкі құрылысы
Барлық 250 TR модельдері, бұрынғы 4 цилиндрлі Testa Rossa сияқты, 2 орындық «spider» кузовына ие болды. Ол кезде бұл жарыс спорт машинасының ең жеңіл және аэродинамикалық конфигурациясы деп есептелді. Алғашқы 250 Testa Rossa прототипі (шасси нөмірі 0666TR) 1957 жылы Нюрбургрингте өткен 1000 км жарысында таныстырылды. Асығыс дайындалған бұл прототип 290 MM шассиіне негізделген және Scaglietti компаниясы жасаған 4 цилиндрлі 500 TR моделіне ұқсас, бірақ үлкен капот дөңгелегімен ерекшеленді. 1958 жылғы 250 TR үшін Scaglietti және Chiti бірлесіп, бұрынғы 4 цилиндрлі Testa Rossa кузовына бірнеше жаңалық қосылған жаңа кузовты әзірледі. Дәстүрлі толық жабық алдыңғы бөліктің орнына, жаңа кузов Формула-1 машинасының мұрнын еске түсіретін ерекше кесілген мұрынға ие болды. Ілгері шығыңқы орталық ауа түйіскені терең каналдармен шеңберленген, ал фаралар әрбір алдыңғы дөңгелекті қоршаған «nacelle» немесе понтон тәрізді қанаттарға орнатылған. Бұл дизайнның мақсаты салқындату ауасын тежегіш барабандарына бағыттап, жылуға байланысты тозудың үнемі болатын мәселесін азайту болды. Төменгі кузов алдыңғы дөңгелектердің артында ішке қарай ойылып, тежегіштер мен қақпақтың ыстығын шығару үшін жасалған. Алдыңғы капот үлкен дөңгелек және ауа түйіскенімен (кейбір машиналарда алға қарай, ал кейбіреулерінде кері қарай) жабдықталған, бұл тік орналасқан карбюраторларға орын жасады. Артқы кузов көбірек дәстүрлі болды, жүргізушінің басының артындағы жіңішке қанат және тік қанаттарға орнатылған екі кішкентай тежегіш шамдары бар. 1959 жылғы машиналар, 1960 жылғы талаптарға сәйкес жаңартылған (өздігінен тәуелсіз артқы серіппесіз), көбінесе 250 TR59/60 деп белгіленеді. Алдыңғы ауа түйіскені енді екіге бөлінді, бұл ерекше «акула мұрны» немесе «мұрын тесігі» стилін енгізді, ол басқа Ferrari жарыс спорт машиналарын, мысалы 246 SP және 156 Formula 1 машинасы сияқты модельдерде де қолданылды. (сол аттас архитектордің ұлы). Fantuzzi ұсынған екі түйіскеннің ауа ағымын жақсартатыны Chiti жүргізген жел тоннеліндегі сынақтармен расталды, нәтижесінде бұл стиль 1961 жылғы Ferrari жарыс машиналарынң барлығында қолданылды.
All 250 TRs had 2 seater spider bodies, as did the earlier 4 cylinder Testa Rossas. At the time, this was considered the lightest and most aerodynamic configuration for a racing sports car. The first 250 Testa Rossa prototype (chassis number 0666TR) debuted at the 1957 Nürburgring 1000km. This hastily prepared prototype was based on a 290 MM chassis and had conventional bodywork by Scaglietti very similar to that of the 4 cylinder 500 TR, except for a large hood bulge. For the 1958 250 TR, new bodywork was developed in collaboration between Scaglietti and Chiti with several innovations on the previous 4 cylinder Testa Rossa body. Instead of the conventional fully enclosed front end, the new body had a distinctive cut away nose reminiscent of a Formula 1 car. The protuberant central air intake was now flanked by deep channels and the headlights were set into nacelle or pontoon like fenders that enveloped each front wheel. The purpose of this design was to funnel cooling air inwards towards the brake drums, mitigating the persistent problem of heat related fade. The lower body was recessed inwards behind the front wheels in order to vent heat from the brakes and exhaust. The front hood was topped with a large bulge and air intake (forward facing on some cars, reverse facing on others) to provide clearance for the vertically oriented carburetors. The rear bodywork was more conventional, including a tapered fairing behind the driver's head and two small brake lights set into vertical fins. 1959 cars that were updated to 1960 specification (minus independent rear suspension) are often designated as 250 TR59/60. The front air inlet was now split into two openings, introducing the distinctive "sharknose" or "nostril" style that was also used on other Ferrari sports racing cars such as the 246 SP and the 156 Formula 1 car. (son of the architect with the same name). Fantuzzi's suggestion that the twin intakes would improve air penetration was confirmed by Chiti's wind tunnel testing, leading to the adoption of this style throughout Ferrari's 1961 racing cars.
Жарыс тарихы
250 Testa Rossa 1950-ші жылдардың соңы мен 1960-шы жылдардың басында сәтті жарысты. 1958 жылдан бастап тәуелсіз командалар 250 TR-мен Scuderia Ferrari машиналарымен бірге жарысты, бірақ машинаның ең жетілген нұсқалары тек зауыт санкциялаған командаларға ғана арналды. Оның ішінде 1958, 1959 және 1961 жылдарғы Себрингтің 12 сағаты, 1958 жылғы Тарга Флорио, 1958 және 1960 жылдарғы 1000 км Буэнос-Айрес және 1961 жылғы 4 сағаттық Пескара жарыстары бар. Атақты жүргізушілер қатарында Фил Хилл, Оливье Гендебиен, Луиджи Муссо, Питер Коллинз, Дэн Гурни, Вольфганг фон Трипс және Майк Хоторн есімдері болды. 250 TR-дің және Scuderia Ferrari-дің шебер жүргізушілерінің тамаша нәтижелері Ferrari-ге 1958, 1960 және 1961 жылдарғы Конструкторлар чемпионатының спорттық автомобильдер әлем чемпионатында жеңіс әкелді. Бірақ 1959 жылы Ле-Ман, Нюрбургринг және Турист Трофи жарыстарында DBR1 машиналары 250 TR-ден басым түсіп, Ferrari-ді 1959 жылғы Конструкторлар әлем чемпионатынан айырды.
The 250 Testa Rossa was raced successfully throughout the late 1950s and early 1960s. Independent teams raced the 250 TR alongside Scuderia Ferrari cars from 1958 on, although the most developed versions of the car were restricted to factory sanctioned teams only. the 1958, 1959 and 1961 12 Hours of Sebring, the 1958 Targa Florio, the 1958 and 1960 1000 km Buenos Aires and the 1961 4 hours of Pescara. Notable drivers included Phil Hill, Olivier Gendebien, Luigi Musso, Peter Collins, Dan Gurney, Wolfgang von Trips and Mike Hawthorn, among them. The excellent results of 250 TRs and Scuderia Ferrari's skilled drivers earned Ferrari the 1958, 1960 and 1961 Constructor's World Sportscar Championship titles. and DBR1s would go on to win over 250 TRs at the 1959 Le Mans, Nürburgring, and Tourist Trophy races, depriving Ferrari of the Constructor's World Championship in 1959.
Ықпал
Tipo 128 Colombo есімді 3.0 литрлік V12 қозғалтқышы, 250 Testa Rossa үшін жасалған, 1960 жылдардың басына дейін Ferrari спорттық жарыс машиналарын қуаттандыра берді. 250 GTO, 250 P және 250 LM осы қозғалтқышпен жарыстарда сәтті өнер көрсетті.
The Tipo 128 Colombo designed 3.0L V12 developed for the 250 Testa Rossa would continue to be used in Ferrari sports racing cars through the early 1960s. The 250 GTO, 250 P and 250 LM achieved racing success with this engine.
Жинақтауға жарамдылығы
250 Testa Rossa – ең құнды винтаж Феррарилердің бірі (соның салдарынан кез келген типтегі ең құнды автомобильдердің бірі), олардың өндірілімінің аз болуына (барлық 250 TR түрлерін қоса алғанда барлығы 33 дана), жарыс жолындағы жетістіктеріне және тарихи ықпалына байланысты. 250 GTO әдетте ақшалай құны жоғарырақ деп есептеледі, бірақ нақты нарықтық құнын анықтау қиын, себебі екі модель де аукционда сирек сатылады. 250 TR көбінесе Pebble Beach Concours d'Elegance және Goodwood жылдамдық фестивалі сияқты беделді автошоуларда көрсетіледі. 1957 жылғы 250 TR (шасси 0714TR) 2009 жылы RM Sotheby's Maranello аукционында 9,020,000 евроға сатылды. 1957 жылғы 250 TR прототипі (шасси 0666TR) 2011 жылы Gooding & Co Pebble Beach аукционында 16,39 миллион долларға сатылды. 250 TR 0704 шассиі 2014 жылы жеке сатылымда 39,8 миллион долларға өткені хабарланды. Мода дизайнері Ральф Лореннің үлкен автокөлік коллекциясында екі 250 TR бар: 1958 жылғы Scaglietti корпусты машина (шасси 0734TR) және 1961 жылғы 250 TR/61 Spider Fantuzzi (шасси 0792TR). 250 TR-ге тағайындалған құндылық, өнімділік және тарихи маңыздылық көптеген жеке тұлғалар мен компанияларды оның көшірмелерін жасауға ынталандырды. "Көшірме", "қайта жасалған" немесе "реплика" деп сатылатын бұл көшірмелер тарихи дәлдігі мен сапасы жағынан әртүрлі болуы мүмкін, кейде Ferrari қозғалтқыштары мен шассиін пайдаланады немесе түпнұсқаның сыртқы түрін түпкілікті механикалық бөліктерімен байланыссыз қайта жасауға тырысады. Кейбір көшірмелер адалсыздықпен түпнұсқа, зауытта жасалған 250 TR ретінде ұсынылған. 250 TR бағасының өсуіне байланысты, қатты зақымдалған немесе жойылған 250 TR-лердің кейбіреулері әртүрлі мөлшерде жаңадан жасалған немесе түпнұсқа емес бөлшектерді пайдалана отырып қайта құрастырылды. Кем дегенде бір жағдайда бұл даулы сәйкестікке әкелді, яғни бірнеше қайта құрастырылған немесе қайта шығарылған машиналар белгілі бір зауыттың шасси нөміріне құқық таластады.
The 250 Testa Rossa is one of the most valuable vintage Ferraris (and therefore one of the most valuable cars of any type), due to their low production (33 total including all 250 TR variants), racing success and historical influence. The 250 GTO is generally considered to have a greater monetary value, although true market values are difficult to determine due to how seldom either model is sold at auction. 250 TRs are often seen at prestigious auto shows such as the Pebble Beach Concours d'Elegance and the Goodwood Festival of Speed. A 1957 250 TR (chassis 0714TR) sold for €9,020,000 at RM Sotheby's 2009 Maranello auction. The 1957 250 TR prototype (chassis 0666TR) sold for $16.39 million at the 2011 Gooding & Co Pebble Beach auction. 250 TR chassis 0704 reportedly sold privately in 2014 for $39.8 million. Fashion designer Ralph Lauren's extensive auto collection contains two 250 TRs, a 1958 Scaglietti bodied car (chassis 0734TR) and a 1961 250 TR/61 Spider Fantuzzi (chassis 0792TR). The value, performance and historical significance ascribed to the 250 TR have motivated many individuals and companies to create reproduction automobiles. Sold as a "replica", "recreation" or "reproduction", these can vary widely in historical accuracy and sophistication, sometimes using Ferrari engines and chassis or simply attempting to replicate the body style of the original with unrelated mechanical underpinnings. Some of these reproductions have been unscrupulously represented as original, factory built 250 TRs. As 250 TR values rose, some extremely damaged or destroyed 250 TRs were reconstructed using varying amounts of newly fabricated or non original components. In at least one instance, this has resulted in a case of disputed identity, whereby multiple reconstructed or reproduced cars lay claim to a particular factory chassis number.