Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джудит Коплон Соколов (17 мамыр 1921 - 26 ақпан 2011) – Кеңес Одағы үшін жұмыс істеген тыңшы. Оның сот процестері, айыпталулары және конституциялық шағымдары бойынша жеңіске жетуі Суық соғыс кезеңінде тыңшылық қылмыстарына қатысты қудалауларға зор әсер етті. 1949 жылы АҚШ-та коммунист деп айыпталған үш маңызды іс басталды: Коплон ісі (1949–1967), Алгер Хисс пен Уиттакер Чемберс ісі (1949–1950) және Коммунистік партия жетекшілеріне қатысты Смит заңы бойынша сот процестері (1949–1958).
Judith Coplon Socolov (May 17, 1921 – February 26, 2011) was a spy for the Soviet Union whose trials, convictions, and successful constitutional appeals had a profound influence on espionage prosecutions during the Cold War. In 1949, three major cases against alleged communists started in the United States: that of Coplon (1949–1967), that of Alger Hiss and Whittaker Chambers (1949–1950), and that of the Smith Act trials of Communist Party leaders (1949–1958).
Өмірбаян
Джудит Коплон 1921 жылғы 17 мамырда Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы еврей отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Самуэль Коплон ойыншық жасаушы, ал анасы Ребекка Морох – шляпник. Ол Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Джозеф Ф. Лэмб атындағы мемлекеттік мектепке (PS 206) оқуға түсті. Орта мектепте ол жақсы азаматтыққа үлкен сыйлық пен Барнард колледжінің толық стипендиясын жеңіп алды. Барнардта ол тарих мамандығын таңдап, Жас коммунистер лигасына қосылды. 1943 жылы ол үздік дипломмен бітірді.
Judith Coplon was born on May 17, 1921, to a Jewish family in Brooklyn, New York. Her father Samuel Coplon was a toymaker and mother Rebecca Moroh a milliner. She went to public school Joseph F. Lamb (PS 206) in Brooklyn, New York. In high school she won an award for a good citizenship award and a full scholarship to Barnard College. At Barnard, she majored in history and joined the Young Communist League. In 1943, she graduated cum laude.
Шымкенттік шұғыл
Кейінірек Коплонның 1945 жылдың басында кеңес тыңшысы ретінде тартылғаны туралы мәліметтер пайда болды. Коплон 1945 жылдың 4 қаңтарында Нью-Йорктегі НКВД бөлімінің бастығы Владимир Правдинмен кездесті. Правдин Коплонды "өте жігерлі, ұялды, терең ойлы қыз, идеологиялық тұрғыдан бізге жақын" деп сипаттады. Ол былай деді: «Біз оның бізбен жұмыс істеуге деген ниетінің шынайылығына күмәнданбаймыз. Әңгіме барысында (Коплон) бізге көрсеткен құрметіне қаншалықты риза екенін және енді кім үшін жұмыс істейтінін білген соң, күш-жігерін еселейтінін айтты. Жұмысының алғашқы кезеңінде (Коплон) ол жергілікті отандастарға (CPUSA) көмектесіп жатыр деп ойлады. Ол өзі алған материалдар отандастарға қызығушылық тудырмайды, бірақ Коминтерн сияқты бізге байланысты ұйымға пайдалы болуы мүмкін деп есептеді. Ол бізге шағын көмек көрсетуді үлкен мәртебе деп санайтынын қосты». Көп ұзамай ол кеңес тыңшысы (коды «Сима») ретінде қабылданды. Коплон НКВД-ның ең бағалы дереккөздерінің біріне айналды. Оның назары негізінен Әділет министрлігінің қарсы барлау архивіне шоғырланды, ол ФБР, OSS, теңіз және құрлық әскері барлау қызметтерінен ақпарат жинады. Ол НКВД байланыс адамына архивтен бірнеше құжаттарды берді. Олардың ішінде АҚШ-тағы кеңес ұйымдары туралы ФБР материалдары және АҚШ Коммунистік партиясының жетекшілері туралы ақпарат бар еді.
Evidence later emerged that Coplon was recruited as a Soviet spy during the early months of 1945. Coplon had a meeting with Vladimir Pravdin, the NKVD station chief in New York City on January 4, 1945. Pravdin was impressed by Coplon who was described as "very serious, shy, profound girl, ideologically close to us." He went on to argue: We have no doubts about the sincerity of her desire to work with us. In the course of the conversation (Coplon) underlined how much she appreciated the credit we gave to her and that, now knowing for whom she was working, she would redouble her efforts. At the very first stage of her work (Coplon) thought she was helping the local compatriots (the CPUSA) She thought the stuff acquired by her couldn't represent an interest to the compatriots but could for an organization like the Comintern or another institution bearing a relationship to us. She added that she hoped she was working specifically for us, since she considered it the highest honor to have an opportunity to provide us with modest help." Soon she was recruited as a Soviet spy (codenamed Sima). Coplon became one of the NKVD's most valued sources. Her main attention was focused on the main Justice Department counterintelligence archive that collected information from the various government agencies: FBI, OSS, and naval and army intelligence. She passed to her NKVD contact a number of documents from the archive. That included FBI materials on Soviet organizations in the United States and information on leaders of the Communist Party of the United States.
Анықтау
Ол 1948 жылдың соңында «Венона» хабарының нәтижесінде ФБР-дің назарына ілікті. Коплон Кеңес барлау қызметі мен «Венона» файлдарында «СИМА» деп белгілі болды. Ол «Венона» жобасының нәтижесінде сотталған алғашқы адам болды, бірақ қауіпсіздік мақсатында сотта «Венона» ақпараты жарияланбады. ФБР арнайы агенті Роберт Лэмпфер сотта Коплонға күдік «жасырын хабаршыдан» алынған сенімді ақпараттың арқасында туғанын мәлімдеді. Ауқымды қарсы барлау операциясы оның Кеңес Одағына жеткізуі үшін құпия құжатты орналастырды. ФБР агенттері Коплонды 1949 жылдың 4 наурызында Манхэттенде, Біріккен Ұлттар Ұйымының қызметкері Валентин Губичевпен кездескен кезде ұстады. Ол әмиянында АҚШ үкіметінің құпия құжаттары деп санайтын құжаттарды алып жүрген. Губичевтің әріптесі Абрахам Померанц болды. Коплон 1949 жылдың 25 сәуірінде басталған бірінші және 1950 жылы Губичевпен бірге жасасқан қылмыс үшін екінші, екі жеке сот процесінде кінәлі деп танылды. Ол 10 жылға бас бостандығынан айырылды. Апелляциялық сотта екі айыптау да кейіннен, тиісінше 1950 және 1951 жылдары жойылды. Самуэлс сатқынның төрт түрін қарастырады: кәсіби, туған жеріне адал, ақылдан безген және идеалист. Ол соңғы топқа Элизабет Бентли мен Уиттакер Чемберсті жатқызды. Оның пікірінше, бұл топты түсіну үшін олардың әлеуметтік әділдікке ұмтылысын түсіну қажет – себептері «ФБР-дің қарауынан тыс», ал «соттар көптеген жағдайларда мотивацияға мән бермейді».
She came to the attention of the FBI as a result of a Venona message in late 1948. Coplon was known in both Soviet intelligence and the Venona files as "SIMA." She was the first person tried as a result of the Venona project, but for reasons of security, the Venona information was not revealed at her trial. FBI Special Agent Robert Lamphere testified at her trial that suspicion had fallen on Coplon because of information from a reliable "confidential informant." An extensive counterintelligence operation planted a secret document for her to pass to the Soviets. FBI agents arrested Coplon on March 4, 1949, in Manhattan, as she met with Valentin Gubitchev, a KGB official employed by the United Nations while she was carrying what she believed to be secret US government documents in her purse. and Gubitchev's was Abraham Pomerantz. Coplon was convicted in two separate trials, one for espionage that began on April 25, 1949 and another for conspiracy along with Gubitchev in 1950. She was sentenced to 10 years in prison. Both convictions were later overturned, in 1950 and 1951 respectively, on appeal.</blockquote> Samuels examines four kinds of traitors: professional, people loyal to their birth lands, crackpots, and idealists. In this last group, she named Elizabeth Bentley and Whittaker Chambers. To understand this group, she argues, one must understand their drive for social justice—reasons "beyond FBI jurisdiction" while "few judges are bothered by motivations. "</blockquote>
Жеке өмір және өлім
1950 жылы Коплон өзінің адвокаттарының бірі, Альберт Соколовқа тұрмысқа шықты және олар 2011 жылы қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Олардың төрт баласы болды. Сот отырыстары аяқталған соң Джудит Коплон көпшілік назарынан тыс қалды. Ол білім беру саласында магистрлік дәрежесін алып, екі тілде кітаптар жариялады және түрмедегі әйелдерге шығармашылық жазу өнерін үйретті.
In 1950 Coplon married one of her attorneys, Albert Socolov, and they remained married until her death in 2011. The couple had four children. Once the trials concluded, Judith Coplon disappeared from the public space. She went on to pass a master’s degree in education, published bilingual books and taught creative writing to women in prison.