Кіріспе

Ежелгі мезоамерикалық өркениеттердің көрнекті сәулеттік ерекшеліктері

Мезоамерикалық пирамидалар ежелгі мезоамерикалық сәулеттің маңызды бөлігін құрайды. Бұл жаңа дүние құрылыстары кейбір жағынан египеттік пирамидаларға ұқсас болғанымен, олардың жалпақ жоны (көптегенінде ғибадатханалар орналасқан) және беткейлерін көтеретін баспалдақтары бар, бұл ежелгі Месопотамия зиггураттарына көбірек ұқсайды. Көлемі бойынша әлемдегі ең үлкен пирамида – Мексиканың шығыс-орталық бөлігіндегі Пуэбла штатында орналасқан Чолуланың Ұлы пирамидасы. Кейбір классикалық мезоамерикалық пирамидалардың құрылысшылары оларды Батыр Егіздер, қауырсынды жылан Кетцалькоатль, мезоамерикалық жаратылыс мифтері, ритуалдық құрбандықтар сияқты оқиғалармен көптеп безендірген. Бұл оқиғалар пирамида баспалдақтарына, қабырғаларына және ішіндегі мүсіндерге майя жазуымен жазылған.

Майя пирамидалары

Майя халқы – Мексиканың оңтүстігінде және Орталық Американың солтүстігінде (Гватемала, Белиз, Гондурас пен Сальвадордың батысында) қоныстанған халық. Археологиялық дәлелдерге сәйкес, ерте майя кезеңінде (шамамен 3000 жыл бұрын, б.з.д. 1000 жылы) олар пирамидалық алаңдармен бірге салтанатты архитектуралық құрылыстарды салған. Ең алғашқы ескерткіштер қарапайым жерлеу үйінділері болды, олар кейінгі кезеңдегі әсем сатылы пирамидалардың алғабасы саналды. Майя ғибадатханалары пирамидаға ұқсас құрылымға ие. Бұл пирамидалар күрделі өрнектелген тастарды пайдаланып, сатылы дизайн жасауға мүмкіндік берді. Көптеген құрылыстардың жоғарғы жағында майяның белгілі бір құдайымен байланысты шағын ғибадатхана салынған платформа орналасқан. Майя пирамидасына ұқсас құрылыстар күшті билеушілерді жерлеу үшін де пайдаланылған. Майя пирамидалық құрылыстары түрлі формалар мен қызметтерді атқарады, олар аймақтық және мерзімдік ерекшеліктермен шектелген.

Ольмектердің сәулет ықпалы туралы пікірталас

Қазіргі заманғы археологиялық ғылыми ойлар, түрлі мезоамерикалық пирамидалардың архитектуралық ұқсастықтарына байланысты мәдени ықпалдың көп бөлігін ольмектер таратып жүр деген тұжырымды қайта қарап отыр.

"Ана" мен "апа" мәдениет үлгілері арасындағы пікірталас

Мезоамерикаға қатысты "ана мәдениеті" терминінің пайда болуы 1942 жылы археолог Альфонсо Касоның мезоамерикалық тарихнамалық терминологияға енгізгенімен байланысты, ол ольмектерді "cultura madre" деп атады. "Ана мәдениеті" моделі ольмектердің – мезоамерикалық қоғамдардың негізгі әлеуметтік және мәдени ерекшеліктерінің маңызды бөлігін алған, мәдениетті анықтаған жалғыз мәдениет болғанын көрсетеді. "Бауырлас мәдениеті" моделі ольмектердің басқа мезоамерикалық өркениеттер үшін мәдени таралудың жалғыз бастауы емес, мезоамерикадағы мәдени таралу процесінің бір бөлігі болғанын айтады. Бұл талқылаудың одан әрі дамуы қымбат сигнал беру теориясына ұласты, ол мезоамерикалық мәдениеттерге, басқа нәрселермен қатар, сәулетте де көрініс тапқан беделді көрсетулердің әсер еткенін дәлелдейді. Талқылаудың тағы бір маңызды қыры "ана мәдениеті" терминінің қолданылуын сынға түсірді, қазіргі мезоамерикалық өркениеттер ольмектердің ықпалысыз дамуға қабілетті болғанын, ал ольмектерді "ана мәдениеті" деп сипаттау ольмектердің және басқа өркениеттердің дербестігін жоққа шығаратынын көрсетеді.