Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пахиподиум тұқымының ғылыми жіктелу тарихы 1830 жылы басталды, сол кезде Джон Д. Линдли осы тұқымды алғаш рет таксономиялық жүйеде қолданды және оған бір ғана түрді, P. tuberosum-ды енгізді. Линдли бұл түрдің 1781 жылы Echites succulenta деп сипатталған түрмен бірдей екеніне сенді, бұл «Пахиподиумды» «Эхитес» тұқымының таксономиялық синонимі етеді. Линдлидің жаңа тұқымы бірден кең танылмады; 1937 жылы Джордж Дон осы тұқымға және Пахиподиумға жатқызылған екі түрді атауда Эхитес тұқымына басымдық берді; ол Пахиподиумға тек бір түрді, P. tomentosum-ды жатқызды. Дегенмен, 1844 жылы Альфонс Пирам де Кандолл бірнеше түрді осы тұқымға қосты. 1867 және 1871 жылдары P. namaguanum және P. lealii түрлері қосылды. 1882 жылы Джон Гилберт Бейкер Мадагаскардан тұқымның алғашқы түрін, P. rosulatum-ды анықтады. Одан кейін Мадагаскардан тағы бірнеше түрлер табылды. Пахиподиум туралы алғашқы монографияны 1907 жылы Жюльен Константин мен Жорж Буа жариялады. Онда 17 түр тізілген, олардың 10-ы Мадагаскарда, ал 7-і Орталық Африкада кездеседі. 1934 жылы 20 түр тізімге енгізілді, оның 14-і Мадагаскардан, ал тек 6-сы Орталық Африкадан еді. 1976 жылға қарай саны қайтадан 17-ге дейін азайды, оның ішінде 12-сі Мадагаскардан, ал 5-і Орталық Африкадан шыққан. 1990 жылдары бірнеше жаңа түрлер қосылды, сондай-ақ бұрын синоним немесе субтүрлерге дейін төмендетілген бірнеше жіктемелер ерекше түрлер мәртебесіне көтерілді.
The history of the genus Pachypodium as a scientific classification began in 1830, when the genus was first used in a taxonomical system by John D. Lindley, who placed a single species, P. tuberosum, in it. Lindley believed that this species was identical with one identified in 1781 as Echites succulenta, which would make "Pachypodium" a taxonomical synonym of "Echites". Lindley's new genus did not immediately gain broad acceptance; in 1937, George Don gave precedence to the genus Echites in naming two species that had been classified in both that genus and Pachypodium; he assigned only one species, P. tomentosum, to Pachypodium. In 1844, however, Alphonse Pyrame de Candolle placed several species in the genus. More were added in 1867 and 1871, when P. namaguanum and P. lealii, respectively, were added. In 1882, John Gilbert Baker identified the first species of the genus from Madagascar, P. rosulatum. Several more species from Madagascar followed shortly afterwards. The first monograph on Pachypodium was published in 1907 by Julien Constantin and Georges Bois. It listed 17 species in the genus, 10 from Madagascar and 7 from central Africa. 20 species were listed in 1934, of which 14 were from Madagascar and only 6 from central Africa. By 1976, the number had returned to 17, with 12 of those being from Madagascar and 5 from central Africa. Several new species were added in the 1990s, and several classifications previously reduced to synonym or subspecies were elevated to the status of distinct species.