Кіріспе

Неміс бақшасы – Германияда пайда болған, ағылшын бақшасының концепциясымен әсерленген бақшалар архитектурасының бір түрі. Стаффаждар мен әшекейлер (мысалы, үңгір) және көктеп тұрған ағаштар арқылы эмоционалдық эстетика сезімін қалыптастыру қажет. Осы парктік дизайн түріне анық құрылым және үй жануарлары тән, бұл бақтың қажетті компоненті, мысалы, Германиядағы Дессау қаласының жанындағы Луизиум сарайында немесе 1892 жылдан бері сақталған Вилла Хаас (Гессен) тарихи паркінде көрінеді. Парктегі мал шаруашылығы идиллияны (табиғатты сезінуді) күшейтуге арналған. Сондықтан, өсімдіктерді қорғау үшін (қабырғалар, қоршаулар, су арналары, қоршаулар) парктік аумақ қайта жоспарланды. Шағын парктік аумақтары бар поместьелерде әлі де қолданылатын «Бейнелі шаруашылық» термині осыған шектес. Мұнда да сұлулық пайдалыға қызмет етеді. Басты неміс бақша теоретигі Хиршфельд және оның шәкірттері талап еткен неміс бақшасының жеке стилі, француз немесе ағылшын стилімен салыстырғанда, әдебиетте нақты сипатталмаған. Сондықтан, ежелгі мифологияға жасалған әдеттегі сілтемелерден басқа, неміс стилі ұлттық маңызы бар мүсіндерді, ескерткіш тастарды және т.б. безендірумен шектеледі. Егер ағылшын пейзаждық бақшасы көбінесе либералды буржуазияның көрінісі болса, неміс бақшасы көбінесе ақсүйектердің үлгісіне бағытталған және кейіннен неміс романтизмінің және басқа стильдердің элементтерін қосады. Көбінесе стильдік концепция «жаңа неміс бағбандығымен» шатастырылады. Бұл жерде күтімге ыңғайлы, орналасқан жеріне бейім бұталар мен түстердің эстетикасына көбірек мән беріледі.