Француздық католик дәстүршіл епископы Бернар Тиссье де Маллере
Bernard Tissier de Mallerais
Бернар Тиссье де Маллере – Франциялық католик епископы, Святого Пия X қоғамының өкілі. Биология ғылымдарының магистрі, семинария ректоры болған. Католик діні.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француздық дәстүрші католик епискобы Бернард Тиссиер де Мальерайс (bɛɾnaɾ tisje də maləɾe; 14 қыркүйек 1945 жылы туған) – француздық дәстүрші католик дін қызметкері, Қасиетті Пьос X қоғамының епискобы.
French Traditionalist Catholic bishop
Bernard Tissier de Mallerais (bɛɾnaɾ tisje də maləɾe; born 14 September 1945) is a French traditionalist Catholic prelate, serving as a bishop of the Society of Saint Pius X.
Ерте өмір және қызметі
Тиссие де Маллерайс 1945 жылдың 14 қыркүйегінде Франциядағы Верхняя Савойя департаментінің Саланш қаласында дүниеге келген. Биология ғылымдарының магистрі дәрежесін алғаннан кейін, 1969 жылдың қазанында Фрибургтегі Әулие Пий X халықаралық семинариясына түсті. 1975 жылдың 29 маусымында ол Эконда архиепископ Марсель Лефеврден дін қызметкеріне (священник) тоғысып, киелі сан алды. Алғаш профессор болып, содан кейін проректор, ал ақырында Эконда семинариясының ректоры қызметін атқарды. 1979 жылы ол семинария ректоры болып тағайындалды және 1983 жылға дейін осы қызметте болды. Бір жыл бойы Әулие Пий X қоғамының қарындастарының жаңадан кірушілер үйінде (новициат) капеллан болып қызмет етті, 1984 жылы қоғамның Бас хатшысы лауазымына сайланды және 1996 жылға дейін осы қызметті атқарды.
Tissier de Mallerais was born in Sallanches, Haute Savoie, France, on 14 September 1945. After obtaining a master's degree in biology, he entered the International Seminary of Saint Pius X at Fribourg in October 1969. On 29 June 1975, he was ordained priest by Archbishop Marcel Lefebvre at Écône. He served first as a professor, then as vice rector, and finally as rector of the seminary at Écône. In 1979, he was appointed Rector of the Seminary where he remained until 1983. For a year, he served as Chaplain at the Novitiate of the Sisters of the Society of St Pius X, until in 1984, he was elected to the post of Secretary General of the Society which he held until 1996.
Қасиеттілік және одан кейінгі оқиғалар
1988 жылдың маусым айында архиепископ Марсель Лефевр өлім сағатына жақындап қалғанын сезініп, де Маллерайс пен тағы үш діни қызметкерді (Бернард Феллей, Ричард Уильямсон және Альфонсо де Галаррета) епископтарға бекітті. Лефеврдің бұл бекітулерге Папалық мандаты болмады, ол теріс жағдайлардағы тыңшылық келіссөздерде уәде етілген, бірақ үнемі кейінге шегерілген немесе тұрақсыз талаптарға бағынған. 1988 жылдың 1 шілдесінде кардинал Гантін Лефевр, де Кастро Майер, де Мальерайс және тағы үш жаңа бекітілген епископтардың «ипсо факто Апостольдық Таққа тиесілі, латае сентенция экскоммуникациясына ұшырады» деп мәлімдеді. SSPX экскоммуникацияның заңдылығын жоққа шығарады. Олардың пікірінше, Католик шіркеуіндегі моральдық және теологиялық дағдарыстың салдарынан бұл бекітулер қажет болды. Епископ де Мальерайс өзінің «Қосымша юрисдикция және дәстүрлі діни қызметкерлер» атты мақаласында осы бекітулердің заңдылығы мен қажеттілігін дәлелдеп, былай дейді: «қолайсыз жағдайда шіркеу діни қызметкердің немесе тіпті епископтың юрисдикциясының жоқтығын өтеуге тырысады» және «сенімділердің арасындағы қажеттілік дәстүрлі діни қызметкерлер мен епископтардың сіздердің қажеттіліктеріңізге қатысты қосымша юрисдикцияға ие болуына себеп болады». 2009 жылғы 21 қаңтардағы жарлықпен (Протокол № 126/2009), епископ Феллейдің 1988 жылғы 30 маусымда Лефевр бекіткен барлық төрт епископ атынан жасаған өтінішіне жауап ретінде, Епископтар жөніндегі Конгрегация префекті, кардинал Джованни Баттиста Ре, Папа Бенедикт XVI оған берген толық өкілеттікпен, олардың осылайша туындаған автоматты экскоммуникациясынан босатылды және бұл Пьос X қоғамының толық бірлікке жетуімен дереу жалғасады деген үмітін білдірді, осылайша, көрінетін бірліктің куәсі ретінде, Рим Папасының Магистериумы мен билігіне шын адалдық пен шын мойындауды көрсетеді.
In June 1988, Archbishop Marcel Lefebvre, who sensed that he was approaching the hour of his death, consecrated de Mallerais and three other priests (Bernard Fellay, Richard Williamson, and Alfonso de Galarreta) as bishops. Lefebvre did not have a pontifical mandate for these consecrations, which was promised in exhausting negotiations, but always postponed or subjected to destabilizing conditions. On 1 July 1988 Cardinal Gantin issued a declaration stating that Lefebvre, de Castro Mayer, de Mallerais, and the three other newly ordained bishops "have incurred ipso facto the excommunication latae sententiae reserved to the Apostolic See." The validity of the excommunications is disputed by the SSPX. It argues that the consecrations were necessary due to a moral and theological crisis in the Catholic Church. Bishop de Mallerais argues of the validity and necessity of these consecrations in his article "Supplied Jurisdiction & Traditional Priests," stating: "in an exceptional situation the Church supplies for this absence of jurisdiction on the part of the priest or even the bishop," and "it is the case of necessity amongst the faithful which is responsible for the fact that traditional priests and bishops have a supplied jurisdiction with respect to your needs." By a decree of 21 January 2009 (Protocol Number 126/2009), issued in response to a request which Bishop Fellay made on behalf of all four bishops whom Lefebvre had consecrated on 30 June 1988, the Prefect of the Congregation for Bishops, Cardinal Giovanni Battista Re, by the power expressly granted to him by Pope Benedict XVI, remitted the alleged automatic excommunication which they had thereby incurred, and expressed the wish that this would be followed speedily by full communion of the whole of the Society of Saint Pius X with the Church, thus bearing witness, by the proof of visible unity, to true loyalty and true recognition of the Pope's Magisterium and authority.
ФСПК епискобы
1991 жылы Тиссиер де Мальерай, Киелі Иоанн Мария Виани діни қоғамының негізін қалаушы епископ Антонио де Кастро Майер қайтыс болғаннан кейін, Лисинио Рангельді осы қоғамның епископы етіп шынжырлады. Лисинио Рангельдің шынжырлануы Киелі Иоанн Мария Виани діни қоғамы үшін зор маңызға ие болды, себебі ол епископ Антонио де Кастро Майер қалаған рухани мұра мен миссияны жалғастыруды және сақтауды білдірді. Көмекші епископ ретінде епископ Тиссиер де Мальерай кең ауқымды пасторлық міндеттерді атқарады, оның ішінде қасиеттерді орындау, әсіресе растау қасиетін. Ол әлемді шарлап, ФСПХ шіркеулері мен қауымдарын аралап, адалдарға рухани басшылық пен қолдау көрсетті. Ол ФСПХ ішінде дәстүрлі католик дінін сақтауды қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарды. Ол дін қызметкерлерін дайындау және оларды шынжырлау ісіне белсенді қатысып, келешек ұрпаққа, дәстүрлі жолмен Шіркеуге қызмет етуге арналған дін қызметкерлеріне өз білімі мен тәжірибесін жеткізді.
In 1991, Tissier de Mallerais consecrated Licínio Rangel as bishop for the Priestly Society of St John Mary Vianney after the death of its founder, bishop Antônio de Castro Mayer. The consecration of Licínio Rangel held profound significance for the Priestly Society of St John Mary Vianney, as it represented the continuation and preservation of the spiritual legacy and mission established by Bishop Antônio de Castro Mayer. As an auxiliary bishop, Bishop Tissier de Mallerais undertakes extensive pastoral duties, including the administration of the sacraments, particularly the sacrament of confirmation. He has traveled extensively throughout the world, visiting SSPX chapels and communities, and providing spiritual guidance and support to the faithful. He has played a crucial role within the SSPX in ensuring the continuation of the traditional Catholic priesthood. He has been actively involved in the formation and ordination of priests, imparting his wisdom and knowledge to the next generation of clergy who are dedicated to serving the Church in the traditional manner.