Кіріспе

Германиядағы көпір; Ремаген шайқасында құлап кетті (1945)

Людендорф көпірі (кейде Ремагендегі көпір деп аталады) – Рейн өзені арқылы салынған көпір, оны 1945 жылдың наурыз айының басында АҚШ әскерлері басып алды. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы апталарындағы Ремаген шайқасы кезінде, бұл өңірдегі қалған санаулы көпірлердің бірі болғандықтан, маңызды стратегиялық мақсат болатын. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Батыс майданындағы неміс әскерлеріне күштер мен жабдықтар жеткізуге көмектесу үшін салынған бұл көпір, батыс жағалаудағы Ремаген мен шығыс жағалаудағы Эрпель ауылын өзеннің екі жағындағы төбелермен байланыстырды. 1945 жылдың 7 наурызында "Орманшы" операциясының барысында 1-ші АҚШ армиясының әскерлері Ремагенге жеткенде, көпірдің әлі де тұрғанын көріп таң қалды. Көпір тұрғанда және жаңадан салынған понтондық көпірлер АҚШ әскерлеріне Рейн арқылы алты дивизияны, шамамен 125 000 әскерді, сонымен қатар танктерді, артиллерияны және жүк көліктерін өткізіп, бекініс орнатуға мүмкіндік берді. Көпірді басып алу соғыстың аяқталуын жеделдетті, ал Жеңіс күні 8 мамырда болды. Соғыстан кейін көпір қайта салынбады; батыс жағалаудағы мұнаралар мұражайға айналдырылды, ал шығыс жағалаудағы мұнаралар қазір өнер орталығы болып табылады. 2020 жылы жергілікті халық арасында жүргізілген сауалнама көрсеткендей, 91% көпірді қайта құруды қолдайды, өйткені онсыз 44 км (27 миль) бойы өзенді кесіп өтуге мүмкіндік жоқ және паромдар да аз. 2022 жылы жаяу жүргіншілер мен велосипедшілер үшін аспалы көпір салу жоспары іске қосылды. Жергілікті қоғамдастық жобаны қаржыландыруға қызығушылық танытты және жобаны әзірлеу үшін инженер шақырылды.

Құрылыс

Ремаген Бонн қаласына жақын және оңтүстікке қарай орналасқан. Ремаген қаласын римдіктер шамамен 2000 жыл бұрын құрған. Ол бірнеше рет қиратылып, әр жолы қайтадан салынған. Шлиффен жоспары бойынша 1912 жылы осы жерде, сондай-ақ Энгерс және Рюдесхайм-ам-Райндағы көпірлер салу жоспарланған. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде осы көпірдің салынуын ынталандырған неміс генералы Эрих Людендорф болды, және ол оның атымен аталды. Көпір MAN Werk Gustavsburg компаниясымен салынған болаттық көпір еді. Бұл көпір Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия мен Франция арасындағы теміржол көлігін жақсарту мақсатында салынған үш көпірдің бірі болды; қалғандары – Бинген-ам-Райндағы Гинденбург көпірі және Кобленцке жақын, Нойвид-Кобленц теміржолындағы Урмиц көпірі.

Дизайн

Темір жол көпірінің үш аралығы болды, екі жағы ұзын және орталық арка аралығы. Онда екі жол бар еді, олар тақтайшалармен жабылып, көлік құралдарының өтуіне мүмкіндік беретін. Болат бөлігінің ұзындығы болды, ал жалпы ұзындығы болды. Шығыс жағалауында темір жол Ерпелер Лей арқылы өтетін, биіктігі жоғары төбе. Туннельдің ұзындығы болды. Арканың ең жоғары нүктесі судан жоғары орналасқан. Оның негізгі беті әдетте Рейн өзенінен 48 фут (15 метр) биіктікте болды. Мұнаралардың жалпақ шатырынан әскерлер аңғарды жақсы көре алатын.

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде тұтқынға алынды

1945 жылдың наурыз айында Ремагенде шамамен 5100 адам тұрды. Батыс жағалауда одақтастардың бомбалауы салдарынан Эрпельдің ғимараттарының жартысынан астамы, соның ішінде 17-ші және 18-ші ғасырларда салынған Эрпельдің базары мен көпір арасындағы барлық ғимараттар қирады. Бұл Рейн өзеніндегі қалған санаулы көпірлердің бірі болды, себебі немістер одақтастардың шабуылына дейін қалғандарын жүйелі түрде жойды. Көпірге жарыққыш құрылғылар орнатылған болғанымен, әлсіз, азаматтық сападағы "Донарит" жарыққоймасы көпірге зиян келтірді, бірақ оны құлатуға жеткіліксіз болды. Одақтас инженерлері көпірді басып алу алдында қалған құрылғыларды қолмен алып тастауға өмірін қаупіне тікті. АҚШ Армиясының инженерлері. Германияның соңғы ірі табиғи кедергісі және қорғаныс шебі болған Рейн өзеніндегі алғашқы маңызды өткелдің күтпегендей қолжетімділігі одақтас армиясының жоғары қолбасшысы Дуайт Д. Эйзенхауэрді соғысты аяқтау жоспарларын өзгертуге мәжбүр етті. Гитлердің 19 наурыздағы "Нерон" жарлығы одақтастардың ілгерілеуіне көмектесетін кез келген инфрақұрылымды жоюды бұйырды, бірақ бұл бұйрық неміс генералдарының қарсылығы мен одақтастардың жылдам ілгерілеуіне байланысты орындалмады. Мұражайдың қаржыландыруына екі тіреуіштің тасын қағаз салмағы ретінде сатудан түскен қаражаттың бір бөлігі жұмсалды. Екі тіреуіш 1976 жылдың жазында өзеннен алынып тасталды, себебі олар кеме қатынасына кедергі келтірді. 2018 жылдың ортасында көпірдің шығыс екі тіреуіші сатылымға шығарылды. Үш ұсыныс келіп түсті, бірақ ғимараттың нашар жағдайы және оны қалпына келтіруге шамамен 1,4 миллион еуро жұмсалатындығына байланысты сату қиын болады деп күтілді. 2022 жылы алғашқы теміржол көпірінің орнында жаяу және велосипедтік көпірді қайта құру жоспары жарияланды. Көпір 1996 жылғы DOS WWII стратегиялық ойыны Offensive-де көрсетілген. Одақтастардың науқанында оны зақымсыз басып алу керек; Остің науқанында одақтастардың ілгерілеуін тежеу үшін оны жою керек. 2004 жылғы PS2 ойыны Call of Duty: Finest Hour-дың соңғы үш миссиясы ("Ремагенге жол", "Соңғы көпір" және "Жүрекке қарай") Ремаген шайқасына негізделген, екінші соңғы миссия көпірдің маңында өтеді. 2017 жылғы Call of Duty: WWII видеоойынының соңғы миссиясында ойыншы көпірді басып алуға көмектеседі. "The Bridge at Remagen" – Джордж Сегал, Бен Газзара және Роберт Вонның басты рөлдерде ойнаған 1969 жылғы Panavision түсірілген DeLuxe Color соғыс фильмі. Фильмде 9-шы бронетандық дивизияның Ремагенге жақындап, Лудендорф көпірін басып алған Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларындағы нақты оқиғалардың өте еркін бейнеленген нұсқасы көрсетілген. Екінші дүниежүзілік соғысқа арналған Hell Let Loose ойынында "Remagen" картасында Лудендорф көпірі бар, онда ойыншылар көпірді бақылау үшін күреседі.