Британдық теміржолдың 28 классы дизель-электр локомотивтері: «Metrovick», «Crossley» тағы басқа атауларымен белгілі. 1955 жылғы жаңарту жоспары аясында салынған, ерекше дөңгелек орналасымымен көзге түседі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Метрополитен Викерс компаниясы жасаған дизельді-электрлік локомотивтер класы.
Class of diesel electric locomotives built by Metropolitan Vickers
Британдық теміржолдың 28 класы (Metro Vick Type 2) дизельді-электрлік локомотивтері, әртүрлі "Metrovicks", "Crossleys" немесе "Co Bos" деп аталды, олар 1955 жылғы Британдық теміржолдың жаңғырту жоспарының бөлігі ретінде дизельді локомотивтерге арналған пилоттық жоба бойынша салынған. Бұл Crossley қозғалтқыштарымен жабдықталған локомотивтер екі тактілі дизельдік қозғалтқыштарды қолданған пилоттық жоба бойынша салынған екі конструкцияның бірі болды, екіншісі – 23-сыныпты "Baby Deltic" локомотивтері. [[British Railways DP1
The British Rail Class 28 (Metro Vick Type 2) diesel electric locomotives, known variously as 'Metrovicks', 'Crossleys' or 'Co Bos', were built under the Pilot Scheme for diesel locomotives as part of the British Railways 1955 Modernisation Plan. These Crossley engined locomotives were one of two designs built under the Pilot Scheme to use two stroke diesel engines, the other being the Class 23 'Baby Deltic' locomotives. The [[British Railways DP1
Локомотивтер Co Bo доңғалақ конфигурациясын (бір жағында 6 доңғалақты күтім, екінші жағында 4 доңғалақты күтім) иеленді – бұл Британдық теміржол тәжірибесінде бірегей және басқа елдерде сирек кездесетін құбылыс, бірақ Жапония да кейбір C B дизельді гидравликасын қолданды. Максималды тартылу күші 2-сыныпты локомотив үшін ерекше жоғары болды, бірақ бес (төрт емес) жетекші ось болғандықтан, дөңгелектердің сығу қаупі минималды болды.
The locomotives had a Co Bo wheel arrangement (a 6 wheel bogie at one end, a 4 wheel bogie at the other) – unique in British Railways practice and uncommon in other countries, although Japan also used some C B diesel hydraulics. The maximum tractive effort of was unusually high for a Type 2 locomotive but, as there were five (not four) driving axles, the risk of wheelslip was minimal.
Шығу тегі
1954 жылы пилоттық жоба бойынша жұмыс басталды және 1954 жылдың қазанында барлық сыныптардағы 174 локомотивтің алғашқы жоспары жасалды, оның ішінде 20 Metro Vick Type B локомотиві болды, бірақ тапсырыстар 1955 жылдың қарашасына дейін берілмеді. 1956 жылдың шілдесінде А, В және С типтері 1, 2 және 4 типтеріне өзгертілді, осылайша бұл 2-типке айналды. Соған байланысты, 1500-2000 а.к. қуатты 3-типтегі локомотивтер болған жоқ, мысалы, [[British Rail Class 37]].
Work had begun on the Pilot Scheme in 1954 and the first plan for 174 locomotives (all classes) had been produced by October 1954, including 20 of these Metro Vick Type B locos, although orders were not placed until November 1955. In July 1956 the Type A, B and C designations were changed to Types 1, 2 and 4, making this a Type 2. As a corollary of this, no Type 3 locomotives (1,500–2,000 bhp), such as the [[British Rail Class 37
Көп қолданылатын төрт тактілі қозғалтқыштармен салыстыру үшін екі тактілі қозғалтқыш таңдалды, және бұл ішінара Оливер Буллейдтің ықпалының нәтижесі болды. Мұндай екі тактілі локомотивтік қозғалтқыштардың негізгі өндірушісі General Motors болды, бірақ шетелдік валютаның жетіспеушілігі импортталған қозғалтқыштарды қолжетімсіз етті. Манчестердегі Crossley компаниясы Адмиралтейство үшін генератор жиынтығы ретінде қолданылатын жарамды конструкцияға ие болды және оны Австралиядағы локомотивтер класы үшін де пайдаланды. Буллейд британдық теміржолдарынан кетіп, Ирландияға және CIÉ компаниясына көшіп кеткенімен, ол Адмиралтействоның Crossley дизельдік қозғалтқышымен алған тәжірибесіне әсерленді және CIÉ-нің 001 класы ретінде 60 ұқсас локомотивке тапсырыс берді.
The two stroke engine was chosen as a comparison to the more common four stroke engines used, and partly as a result of the influence of Oliver Bulleid. The leading manufacturer of such two stroke locomotive engines was General Motors, but the national shortage of foreign exchange meant that imported engines were unaffordable. Crossley in Manchester had a suitable design in production as a generator set for the Admiralty and had also used it for a class of locomotives in Australia. Although Bulleid had left British railways and moved to Ireland and the CIÉ, he had been impressed by the Admiralty's experience of the Crossley diesel and had already ordered 60 similar locomotives, as the CIÉ's 001 class.
Қозғалтқыш
Олар төмен жылдамдықты Кроссли 8 цилиндрлі HST V8 екі такты қозғалтқыштарымен дизельдік электрлік жетегі үшін екі такты мен төрт такты қозғалтқыштарды салыстырып тәжірибе жүргізді. Қозғалтқыштардың ауасы талшықты қысыммен зарядталды және 625 айналымда 1200 ат күші (895 кВт) қуат өндірді. Клапандар болған жоқ, кіріс және шығыс цилиндр қабырғаларындағы тесіктер арқылы жасалды. Осы қозғалтқыш бастапқыда Ирландияның А класына және Батыс Австралия мемлекеттік теміржолының Х класына орнатылған. Дәл осындай, бірақ кішірек қозғалтқыш ESNT6, English Electric емес, Кроссли қозғалтқышы бар 08 локомотивтерінде, сондай-ақ D3/3 маневрлік локомотивтерінде қолданылды. Бастапқыда Metrovick-тің Кроссли қозғалтқыштары мәселелі болды. Олар жиі бұзылып, 1961 жылы бүкіл класс қозғалтқыштарды жөндеу және жұмыс істеу кезінде кабина терезелерінің түсіп қалуын болдырмау үшін өндірушіге қайтарылды. Кабина терезелері өзгертілді, сыртқы алдыңғы терезелер жанына бүгілген орнына, тек алға қараған жалпақ шынымен ауыстырылды. Қозғалтқыштар да шулы болды және қабылдауға келмейтін деңгейде қара түтін шығарды.
With low speed Crossley 8 cylinder HST V8 two stroke engines, they represented an experiment in two stroke versus four stroke engines for diesel electric traction. The engines had exhaust pulse pressure charging and developed 1,200 horsepower (895 kW) at 625 rpm. There were no valves, and inlet and exhaust were via ports in the cylinder walls. The same engine was originally fitted in the Irish A Class and the Western Australian Government Railways X class. A similar, but smaller engine, the ESNT6 was used in the D3/3 shunters, an 08 with a Crossley engine rather than English Electric. Almost from the beginning, the Metrovick's Crossley engines were problematic. They suffered frequent failures and by 1961 the entire class was handed back to the manufacturer for remedial work on the engines and to cure problems with cab windows falling out while running. The cab windows were modified, such that instead of wrapping round to the side, the outer front windows were replaced by a flat piece of glass facing the front only. The engines were also noisy and prone to unacceptable levels of smoky exhaust fumes.
Сақтау
Бір локомотив, D5705, тарихи жағдайдың салдарынан сақталып қалды, S15705 болып қайта нөмірленді және 1968 жылдың желтоқсанынан бастап Ғылыми-зерттеу бөлімі оны Трибология сынақ пойызы үшін пайдаланды. Кейіннен ол 24-сынып локомотивімен алмастырылды және 1985 жылы сақтауға алынғанға дейін TDB968006 (Бристольдегі Бат Роуд депосында орналасқан) вагондарды жылыту құрылымы ретінде қолданылды. Осыған дейін ол бірнеше жыл Глостерден Свиндон станциясының жанындағы жартылай қорғалған теміржол учаскесінде тұрды. Қазіргі уақытта ол Шығыс Ланкашир темір жолында. 15-сынып локомотивтерін сақтау қоғамы D5705 иелерімен келісімге келді, соған сәйкес алдағы он жыл бойы оның қалпына келтіру және жұмыс істеу кезеңінде оның күтушісі болады, алайда қаржыландыру жеке қарастырылады.
A single locomotive, D5705, survived by historical accident, being renumbered S15705 and used from December 1968 by the Research Division for its Tribology Test train. It was superseded by a Class 24, and was used as carriage heating unit TDB968006 (based at Bath Road Depot, Bristol) before being preserved in 1985. Prior to this, it spent several years in a semi protected siding on the line from Gloucester, just outside Swindon Station. It is currently on the East Lancashire Railway. The Class 15 Preservation Society has signed an agreement with the owners of D5705 to become its custodians during its restoration and operation for the next ten years, although funding will remain separate.
Көркем шығармаларда
28-сынып – Рев. У. Одридің "Теміржол сериясы" балалар кітаптарының және "Томас және достары" телесериалының Боко кейіпкерінің негізі. Оның нөмірі D5702.
The Class 28 is the basis for BoCo, a character in The Railway Series children's books by the Rev. W. Awdry and the spin off TV series Thomas and Friends. He carries the number D5702.
Модельдер
28 класы бірнеше түрде 00 калибрлі модель ретінде жасалды, оның ішінде Hornby Dublo фирмасының дайын күйдегі нұсқасы да бар. Heljan фирмасы Ливерпульдегі Hatton's Model Railways тапсырысы бойынша және эксклюзивті түрде дайын модель өндіріп жатыр. 2024 жылдың басында Hatton's жабылуына байланысты олардың модель құралдары Rails of Sheffield және Accurascale фирмаларына сатылды. Heljan әлі де 1961 жылғы 28 класының нұсқасын шығаруда, ол қазір тек Rails арқылы ғана қолжетімді. Silver Fox Models фирмасының моделі енді өндірілмейді. 2021 жылдың қараша айында Rapido Trains UK фирмасы N масштабты модельді өндіруді жариялады.
The Class 28 has been made as a 00 gauge model in several forms, including a ready to run version by Hornby Dublo. A ready to run model is being produced by Heljan on behalf of and exclusive to Hatton's Model Railways in Liverpool. Following the closure of Hatton's in early 2024 their model railway toolings were sold to Rails of Sheffield and Accurascale. Heljan still produces the 1961 variant of the Class 28 now available exclusively through Rails. The Silver Fox Models model has now been withdrawn. As of November 2021, Rapido Trains UK have announced production of an N scale model.