Кіріспе

Мексикадағы Пануко өзені (lang es, ˈpanuko), сондай-ақ Рио-де-Каноас деп те аталады, Мексикадағы бірнеше саласы бар, оның ішінде Моктезума өзенімен толығып, Мексика шығанағына құятын өзен. Өзеннің ұзындығы шамамен километрге жетеді және Мексика, Идальго, Керетаро, Сан-Луис-Потоси, Тамаулипас және Веракрус штаттарынан өтеді немесе олармен шектеседі. Мексика атласына сәйкес, ол су ағыны көлемі бойынша Мексиканың төртінші үлкен өзені және ауданы бойынша алтыншы үлкен өзен алабын құрайды.

Сипаттама

Пануко өзені 98 227 км² алапты суландырады, оның ішінде Мексика үстіртінің, Сиерра-Мадре-Ориенталдың және Мексика шығанағының жағалау жазығының бөліктері бар. Пануко өзені екі негізгі саласы – Моктезума және Тампаон (немесе Тамуин) өзендерінің қосылуынан пайда болады. Моктезума өзені Мексика үстіртінен бастау алады, оның бастау арналарына Тула өзені кіреді. Ол солтүстікке қарай ағып, Идальго және Керетаро штаттары арасындағы шекараны құрайды, Сан-Луис-Потосиге қарай жылжығанда шығысқа бұрылып, Сиерра-Мадре-Ориенталдың арасынан терең шатқалды кесіп өтеді. Мексика шығанағының жағалау жазығына шыққаннан кейін, ол солтүстік-шығысқа қарай ағып, Темпоал өзенімен оңтүстіктен қосылады, содан кейін Веракрус штатында Тамуин өзеніне құяды.

Климат

Пануко алабының климаты субтропиктік. Сиерраның шығысындағы климат солтүстікте жартылай құрғақ, ал оңтүстікте ылғалды, орташа жылдық жауын-шашын мөлшері солтүстікте 800 мм-ден басталып, оңтүстікте 3000 мм-ге жетеді. Сиерраның шығысқа қарай беткейлері орографиялық жауын-шашын тудырады. Мексика үстірті Сиерра-Мадре-Ориенталдың жаңбырдан қорғалған аймағында орналасқан және құрғақ немесе жартылай құрғақ климатқа ие, орташа жылдық жауын-шашын мөлшері 300 мм. Мұнда көптеген эндемиктер бар: алты Nosferatu циклид түрі, бес Tampichthys балықтары, тоғыз "солтүстік семсерқұйрықтары" (Xiphophorus туысы), үш Gambusia түрі, екі Ictalurus балықтары, көкқұйрықты шұбар (Ataeniobius toweri), қараңғы сплитфин (Goodea gracilis), реликт сплитфин (Xenoophorus captivus), пигмей шұбар (Notropis tropicus), клеткалы шұбар (Cualac tessellatus), кең дақты молли (Poecilia latipunctata), Тамасопо циклид (Herichthys tamasopoensis), Калабазас шұбары (Notropis calabazas) және етті ерін буффалосы (Ictiobus labiosus). Эндемиктердің бірнешесі қауіпті жағдайда.