«Лондондық алаңдар» – Мартин Амистің 1989 жылғы қаралы комедиялық детективі. Лондон, өлім, құпия және әлемдік дағдарыс жайлы қызықты роман. Кітап туралы біліңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1989 жылғы Мартин Амистің романы
1989 novel by Martin Amis
«Лондон даласы» – британдық жазушы Мартин Амистің 1989 жылы жарық көрген қара юмормен сіңген қылмыстық жұмбақ романы. Романның тоны жоғары комедиядан, терең жеке ойлармен араласып, жақындап келе жатқан соңғы мерзімге, яғни «қорқыныш күніне» дейін үрейге айналады – осы оқиғаның мән-жайы алғашқы бетте айтылады. Оқиғаны Лондонда тұратын америкалық жазушы Самсон Янг (Сэм) баяндайды. Ол 20 жылдан бері жазуға шабыт ала алмаған және қазір өлім ауруына шалдыққан. Басты кейіпкерлердің арасында Гай Клинч – қарсыласы, Кейт Талант – алаяқ және Никола Сикс – кісі өлтіру құрбаны бар. Никола Сикс 1999 жылғы 5 қарашада, түн ортасынан кейін бірнеше минутта, 35 жасқа толып өлтірілетінін біледі және өзінің өлтірушісін іздеуге шығады.
London Fields is a blackly comic murder mystery novel by the British writer Martin Amis, published in 1989. The tone gradually shifts from high comedy, interspersed with deep personal introspections, to a dark sense of foreboding and eventually panic at the approach of the deadline, or "horror day", the climactic scene alluded to on the very first page. The story is narrated by Samson Young (Sam), an American writer living in London who has had writer's block for 20 years and is now terminally ill. The other main characters are Guy Clinch, the foil; Keith Talent, the cheat; and Nicola Six, the murder victim, who knows that she will be murdered a few minutes after midnight on 5 November 1999—her 35th birthday—and who goes in search of her killer.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
London Fields 1999 жылы Лондонда экологиялық, әлеуметтік және моральдық құлдырау аясында, сондай-ақ әлемдік тұрақсыздық пен ядролық соғыс қаупі ("Дағдарыс") күрсініп тұрған оқиғалар орын алады. Роман Самсонның осы оқиғаның қалыптасып, орын алып, жазылып кетуін күтіп тұрғанына қаншалықты риза екенін баяндай бастайды. Бұл – кісі өлтіру туралы әңгіме. Ол әлі болған жоқ. Бірақ болады. (Болғаны жөн.) Мен кісі өлтірушіні де, құрбанын да білемін. Мен уақытын, жерін білемін. Мен оның себебін (оның себебін) және құралын білемін. Мен кімнің ақымақ, кедей болатынын да білемін. Ол да толығымен құрып кетеді. Тіпті қаласам да, оларды тоқтата алмаймын деп ойлаймын. Қыз өледі. Ол әрқашан осыны қалаған. Адамдар бастағаннан кейін, оларды тоқтату мүмкін емес. Адамдар жаратуды бастағаннан кейін, оларды тоқтату мүмкін емес. Қандай сыйлық! Бұл бетке ризашылықтан шыққан жасым тамды. Жазушылар мұндай жағдайға сирек түседі, емес пе? Шынайы оқиғалар орын алғанда (біртілді, драмалық және жақсы сатылатын нәрселер), олар оны жай ғана жазып ала ма? Кейіпкерлердің өтетіндей ешқандай жақсы қасиеті жоқ. Романның баяндаушысы Сэм (өзінің "сенімді баяндаушы" екенін екі рет атап өтеді) – америкалық, ондаған жылдар бойы жазу блогымен күрескен, сәтсіз ойдан шығарылған жазушы, соңғы аурудан баяу өліп жатыр. Жақында Лондонға келген ол Хитроу әуежайында Кит Талантпен (ұсақ-түйек қылмыскер) және кәсіби дартс ойыншысы болуға талпынған адаммен бірден кездеседі, Кит такси жүргізушісі болып көрінеді. Кит Сэмді қалаға апарып береді, ақысы тым қымбат. Олар Киттің көлігінде сөйлеседі, содан кейін Кит Сэмді Портобелло жолындағы Black Cross пабына, Киттің бас жиналыс орнына шақырады. Black Cross пабында Сэм Гай Клинчпен танысады, ол бай, жоғарғы сыныптан шыққан банкир, өмірінен жалыққан, қорқынышты американдық әйелі Хоуппен және бақылаудан шығып кеткен шала баласы Мармадукпен. Біраз уақыттан кейін екеуі де анти-батыр Никола Сикспен кездеседі, ол 34 жастағы жергілікті тұрғын, ұлты белгісіз, ол жерлеу рәсімінен кейін пабқа келген. Содан кейін Сэм Николаның күнделігін, ол тұратын пәтердің алдындағы қоқыс жәшігіне тастағанын көреді (ол өте табысты ағылшын жазушысы Марк Аспрейге тиесілі). Күнделіктер Сэмге Николаның өзінің болашағын көре алатынына сенетінін айтады, өмірден жалыққандықтан және қартаю процесінен қорқып, 5 қарашада, 35 жасқа толу күні түн ортасында өзін өлтіруді жоспарлап отырғанын айтады. Сэм, өзінің қиял мен батылдығы жетіспейтініне сенетін болғандықтан, тек кісі өлтіруге қарай қадамдарды құжаттап, сенімді, табысты оқиға жасай алатынын түсінеді. Ол Китті, жаман жігітті, кісі өлтіруші деп есептейді. Сэм Николамен ерекше қарым-қатынасқа түседі, ол оны үнемі сұраққа тығып, "жоспар" туралы жаңартулар алады. Роман Кит Таланттың, белгілі қылмыскердің Никола Сиксті өлтіретініне, ал Гай Клинчтің оны осыған итермелеу үшін қажетті күнәкар ретінде (сондай-ақ Талантты қарыз алушылардан сақтауға және оның дартс мансабын дамытуға көмектесу үшін қаржы ұсынуға) негізделген. Бірақ финалда күтпеген бұрылыс орын алады. Амис оқырманды шатастыру үшін Самсон Янгтың қорқынышты арманының бірінде жалған аяқтауға сіңізгіштікпен ишара жасайды.
London Fields is set in London in 1999 against a backdrop of environmental, social, and moral degradation, and the looming threat of world instability and nuclear war (referred to as "The Crisis"). The novel opens with Samson explaining how grateful he is to have found this story, already formed, already happening, waiting to be written down. This is the story of a murder. It hasn't happened yet. But it will. (It had better.) I know the murderer, I know the murderee. I know the time, I know the place. I know the motive (her motive) and I know the means. I know who will be the foil, the fool, the poor foal, also utterly destroyed. I couldn't stop them, I don't think, even if I wanted to. The girl will die. It's what she always wanted. You can't stop people, once they start. You can't stop people, once they start creating. What a gift. This page is briefly stained by my tears of gratitude. Novelists don't usually have it so good, do they, when something real happens (something unified, dramatic, and pretty saleable), and they just write it down? The characters have few, if any, redeeming features. Sam, the narrator of the novel (who twice emphasizes that he is "a reliable narrator"), is an American, a failed non fiction writer with decades long writer's block who is slowly dying of some sort of terminal disease. Recently arrived in London, he immediately meets Keith Talent, a cheat (small time criminal) and aspiring professional darts player, at Heathrow Airport where Keith is posing as a minicab driver. Keith gives Sam an extortionately priced ride into town. The two converse in Keith's car, and Keith invites Sam to the Black Cross, a pub on the Portobello Road, Keith's main hangout. At the Black Cross, Sam meets Guy Clinch, a rich upper class banker who is bored with life, with his terrifyingly snobbish American wife, Hope, and his out of control toddler, Marmaduke. Shortly after, the two both meet the anti heroine, Nicola Six, a 34 year old local resident, of uncertain nationality, who has entered the pub after attending a funeral. Later that day, Sam sees Nicola dramatically dumping what turns out to be her diaries in a litter bin outside the flat where he is staying (it belongs to Mark Asprey, a wildly successful English writer). The diaries tell Sam that Nicola believes she can somehow see her own future, and, bored with life and fearing the ageing process, is plotting her own murder for midnight on 5 November, her 35th birthday. Sam, who considers that he lacks the imagination and courage to write fiction, realises he can simply document the progress towards the murder to create a plausible, lucrative, story. He assumes that Keith, the bad guy, will be the murderer. Sam enters into a strange relationship with Nicola where he regularly interviews her and is updated on the "plot". The novel proceeds on the basis that Keith Talent, the known criminal, will kill Nicola Six, with Guy Clinch as the fall guy necessary to provoke him into doing it (and, incidentally, to provide funds to help Talent avoid being beaten up by loan sharks, and to further his darts career so he can appear in the Sparrow Masters darts final the day before the planned murder). But there is an unexpected twist at the finale. Amis hints at a false ending, in one of Samson Young's terrifying dreams, simply to confuse the reader.
Кейіпкерлер
Кит әйелі Кэтті жиі алдап, зорлап жүр. Ол кәмелетке толмаған қызбен төлемақы үшін төлемақы төлеу үшін үнемі ұйықтайды және ол жиі баратын тағы алты тұрақты істерге ие. Ол ішімдік ішеді, құмар ойындар ойнайды және ұрлық пен жартылай зорлық-зомбылық қылмыстарына қатысады (бірақ ол нақты зорлық-зомбылық қылмысын жасай алмайды). Ол порнография мен теледидарға құмарланып, экраннан көрініп тұрған нәрсенің шынайы болмысынан ажырата алмайды. Ол бұрын бірнеше әйелді зорлаған (оның ішінде әйелі де бар). Никола өзін "қаза тапқан" деп атайды, ол бүкіл кейіпкерлерді өз қазасын жасауға мәжбүр етеді, сондықтан ол қартаюды бастан кешіруі керек емес, ол өзінің тартымдылығын жоғалтудан қорқады және ер адамдарды басқаруға қабілетті, сондай-ақ шірігендік пен қарттықтың қорлығы. Ол өзін өзін өлтіруді ойлаған адам ретінде сипаттайды, егер ол өз өмірін аяқтайтын болса, оның өлтірушісін табуы керек. Ол үш ер кейіпкердің (Сэм, Кит және Гай) әрқайсысына әр түрлі оқиға жасайды. Гайға ол өзін суық, жыныстық жағынан қорқынышты қыз ретінде көрсетеді: ол оған балалық шағы қорқынышты жетімдер үйінде өткенін және "жарасыз ирақтық" зорлаған және Кішкентай бала тудырған Енола Гей деген қайғылы қызмен достығын айтады. Гайға деген сүйіспеншілігін көрсетумен, ол оны әр мүмкіндікті пайдаланып, оны жыныстық жағынан қорқытады, ол онымен "бар жолды" өте қорқады және оған дайын емес сияқты, оның қанағаттанғысыз және азапты құмарлығы оны әйелі мен баласын тастап, оған өте көп ақша беруге итермелейді. Ол ойдан шығарылған Enola Gay және Кішкентай баланы Лондонға әкелуге көмектеседі деп санайды. Никола Гайдың әйелі мен ұлын тастап, қарым-қатынасын толықтай аяқтауды талап етеді, ал Гай мұны жасайды, отбасын қиратып жібереді. Кит үшін Никола өзін әлемді білетін бай әйел ретінде көрсетеді, ол Иран шахының бұрынғы бір түндік қатынасы, оны шын мәнінде кім екенін таниды - дартс ғажайыптары және болашақ дартс және теледидар тұлғасы. Ол Кит Гайға ақша береді, оны ол күлкілі киімдер мен аксессуарларға жұмсайды. Порнографияға құмар (және оның тәуелдісі) Китті Николаның өзі ойнаған тұрақты "үй бейнелері" қызықтырады. Сэмге Никола шындықты айтып жатыр деп ойлайды, бірақ шын мәнінде оны оқырманға тек Сэм оқиғаның соңында түсінгенде ғана анық болатын жолмен манипуляциялайды. Гай - бос, бай арманшыл, оның "ордақты әйелі"мен қарым-қатынасы олардың ұлы Мармадуке дүниеге келгеннен кейін жыныстық қатынассыз. Әйелін алдап, ақырында оны және ұлын Николамен бірге қалдырады, бірақ ақырында Николаның не екенін түсінгенде, ол үйге қайтады. Сэм - бұл сәтсіз жазушы, ол үш басты кейіпкерді өзімшілдікпен танымал және табысты роман жазуға мүмкіндік алу үшін пайдаланады. Ол Киттің әйеліне, ал біреудің нәресте қызына зұлымдық жасағанын білгенмен, баланы Киттің қамқорлығынан алып тастау үшін аяғына дейін араласпайды.
Keith regularly cheats on and abuses his wife, Kath. He regularly sleeps with an underage girl in return for cash payments to her mother and has up to six further regular affairs he visits frequently. He drinks, gambles, and takes part in burglaries and semi violent crime (although he is unable to follow through with actual violent crime). He is addicted to pornography and television to the extent that he is unable to distinguish reality from what is shown on the screen. He has raped several women in the past (including his wife). Nicola is a self styled "murderee", who manipulates the entire cast of characters to bring about her own murder so that she will not have to face ageing, a natural process that she hates as she fears the loss of her attractiveness and power to manipulate men, as well as the indignities of decay and old age. She describes herself as a failed suicide, who must find her murderer if she is to end her life. She spins a different story to each of the three male characters (Sam, Keith, and Guy). To Guy, she pretends she is a frigid, sexually timid virgin: she tells him that her childhood in a dreadful orphanage and her friendship with a tragic girl called Enola Gay who is raped by a "pitiless Iraqi" and who produces a child called Little Boy, has left her unable to form a sexual relationship with any man, but that Guy has awakened the possibility in her. Feigning love for Guy, she teases him sexually at every opportunity, pretending she is too afraid and too unready to "go the whole way" with him, until his unsatisfiable and excruciating lust induces him to leave his wife and child and to give her a very large sum of money which he believes will help her bring the fictional Enola Gay and Little Boy to London. Nicola insists that Guy leave his wife and son to consummate their relationship, and Guy does so, destroying his family life. To Keith, Nicola styles herself as a rich, knowing woman of the world, a former one night stand of the Shah of Iran, who recognises him for what he truly is – a darts prodigy and future darts and TV personality. She gives Keith Guy's money, which he spends on ridiculous clothes and accessories. Keith, a pornography aficionado (and addict) is kept keen by regular "home videos" created by Nicola, starring herself. To Sam, Nicola pretends to tell the whole truth, but in fact manipulates him as well, in a way that is apparent to the reader only when Sam himself realises – at the end of the story. Guy is an idle, rich dreamer whose relationship with his "frightening wife" is sexless after the birth of their uncontrollable son, Marmaduke, who seems to have a violent Oedipal complex. Guy cheats on his wife and finally leaves her and his son to be with Nicola, although at the end, when he realises what Nicola is, he goes back home. Sam is a failed writer who selfishly uses the three main characters to have a chance at writing a popular and successful novel. Although he knows that Keith is abusing his wife and someone is abusing their baby daughter, he does not intervene until the very end to remove the child from Keith's care.
Сенімсіз баяндаушылар
Романның басты тақырыптарының бірі – оқу мен ақпарат жинау арасындағы байланыс, жазбаша ақпараттың, баяндаушылар мен повествованиедің (сенімділігінің жоқтығы). Фредерик Холмс романды авторлыққа таласқан күресті бейнелейтінін жазады. Барлық басты кейіпкерлер – әлдебір жағынан авторлар, олар Сэмге жазбаша материал ұсынады, повествованиеге әсер ету үшін бәсекелеседі: Николаның күнделіктері, Гайдың әңгімелері, Киттің өзінің дартс күнделігі және оның тауарлар мен қызметтердің алаяқтық буклеті. Романның көлеңкесінде құпия Марк Аспрей жатыр, оның псевдонимі, немесе бірі – Мариус Эпплби, әріптері MA (Мартин Амистің әріптерімен бірдей). Марк Аспри ретінде ол көптеген тілдерге аударылған, өте танымал көркем әдебиет жазады. Мариус Эпплби ретінде ол экзотикалық елдегі саяхатында үлкен кеуделі әйелді баурап алғаны туралы шын өмірлік естелік жазады. Бірақ (біз қайта-қайта көретіндей) жазбаша сөз алдауы мүмкін: Аспрей өзінің аудармаларын әсерлі көріну үшін басып шығарады, ал Эпплбидің естеліктері шындықтан алыстатылған. Роман соңында Аспрей Сэмнің повествованиесін өзіне қабылдағандай көрінеді. Аспрей жазумен емес, танымал болумен танымал – жарнамамен. Эпплбидің «естеліктерінің» басты кейіпкерлерінің бірі журналдағы мақалада мәтіндегі қателіктерге шағымданады – тағы бір құпия ақпараттар бағанасы, танымал БАҚ-тың бір бөлігі, оның өзінің дәлдігіне сену қиын. Бұқаралық ақпарат құралдары оқу қабілетін бұзды және дезориентацияға әкелді, ақпараттар мен таблоидтарға көп сенім артылады, олардың ешқайсысы да дәлдік сынағынан өтпейді. Киттің әйелі Кэт «нақты газеттерді» оқығысы келсе, кітапханаға баруы керек: күйеуінің таблоидтарында әлемдік жаңалықтар туралы ештеңе жазылмайды, олардан не болып жатқанын білу мүмкін емес. Киттің теледидарға, әр түн сайын көретін жылдам орамды, тоқтап тұратын теледидар нұсқасына және оның таблоидтық газеті The Daily Lark-қа деген құмарлығы соншалық, ол шындықпен шатасып қалады. Ол дартс «документалды фильмінде» ойнағанда – өзі шындық пен телехикаяның қауіпті қоспасын немесе шатасуын білдіреді, ол бұл тұжырымды қабылдай алмайды және оны теледидарға «аударған» Никола болады.
One of the central themes of the novel is the link between reading and information gathering, and the (un)reliability of written information, of narrators and narrative. Frederick Holmes writes that the novel dramatises a contest for authorship. All the main characters are authors of one kind or another, supplying Sam with written material, competing with each other to shape the narrative: Nicola's diaries, Guy's short stories, and Keith's own darting diary together with his cheat's brochure of goods and services. In the shadows of the novel is the mysterious Mark Asprey, whose pen name, or one of them, is also Marius Appleby, initials MA (the same as Martin Amis). As Mark Asprey, he writes what appear to be highly popular fiction, translated into innumerable languages. As Marius Appleby, he writes what appears to be a true life memoir of his seduction of a large bosomed lady on an exotic foreign exploration. But (as we learn at every turn) the written word deceives us: Asprey prints his own translations to look impressive and Appleby's memoir is exaggerated to the point of being untrue. At the end of the novel, it appears that Asprey has appropriated Sam's narrative for his own. Asprey is not famous for writing: he is famous for being famous – for publicity. One of the protagonists in Appleby's "memoir" complains of the inaccuracies in the text in a magazine article – another gossip column, a piece of popular media, whose own accuracy we cannot trust. Mass media has corrupted the ability to read and led to disorientation, heavy reliance is placed on gossip and tabloids, neither of which can pass any test of accuracy. When Kath, Keith's wife, wants to read "the proper papers", she has to go to the library: her husband's tabloids don't make any mention of world affairs, it is impossible to tell what is happening from them. Keith's obsession with television, and with the fast forwarded, freeze frame version of television that he screens nightly, and with his tabloid newspaper The Daily Lark, is so great that he becomes confused with reality. When he stars in the darts "docu drama" – itself implying a dangerous mixture, or confusion, of reality and TV fiction, he is unable to cope with the concept and it is Nicola who must "translate him" for TV.
Лондон Fields және әдеби география
Лондон Филдс – Хакнидегі, шығыс Лондондағы саябақ, бірақ роман, Амистің көптеген туындылары сияқты, батыс Лондонда өтеді. Баяндаушы Сэм түрлі кейіпкерлермен бірге серуендейтін парк – Никола Сикс, Гай Клинч және Кит Талант – Лондон орталығындағы Хайд Парк. Сэм бала кезінде «Лондон Филдс» деп аталатын жерде ойнағанын еске түсіреді және өлімі алдында сонда қайта оралуды қалайды. Ол айтатын «Лондон Филдс» шығыс Лондондағы нақты саябақ па, әлде оның басқа мағынасы бар ма, белгісіз. Атау парадокс ұсынады: қазіргі қалалық ортада ауылдық немесе шабындық кеңістік. Сэмнің баяндауында осы қанағаттандырмайтын парадокс қайтадан айтылады, ол Лондонда «талалар жоқ» екенін, тек тартымдылық пен тебілудің, күш өрістерінің ғана бар екенін атап көрсетеді. Атау оқырманға Амистің қиялданған Лондонды жасауына тән екіұштылықты көрсетеді: романның Лондон жерлерінің сипаттамалары мен олардың нақты орналасқан жерлері арасында қақтығыс бар. Қиялданған қаланың топографиясы нақты қаланың топографиясына дәл сәйкес келе алмайды. Сэм «Бұл Лондон, және дала жоқ» деп түсінгендей, балалық шағындағы «Лондон Филдс»-ке қайта оралмағаны сияқты, біз де Лондон сахнасын дала ретінде қайта көре алмаймыз. Лондон Филдс бір мезгілде нақты Лондондағы нақты орын ретінде де, романның әр бетінде «бар болған» армандалған және қиялданған орын ретінде де, сондай-ақ кісі өлтіру орны ретінде де бар. «Лондон Филдс» романында паб мәдениеті, әсіресе Киттің «жергілікті» The Black Cross пабының мәдениеті тақырыбы көтеріледі. Кітапта Лондонның батыс жаққа қарай орналасқан Актон қалашығындағы The Marquis of Edenderry пабы туралы да айтылады. Кит Таланттың дартс ойындарының бірі The Marquis of Edenderry пабында өтеді. Кит Талант сондай-ақ түнгі клубта, The Golgotha деп аталатын жерде ішімдік ішеді.
London Fields is a park in Hackney, east London, but the novel is set in west London, like most of Amis's work. The park in which the narrator, Sam, walks with various characters – Nicola Six, Guy Clinch and Keith Talent – is Hyde Park in central London. Sam reminisces that he played in "London Fields" as a boy, and wants to return there before his death. It is not clear whether the "London Fields" he refers to is the real life East London park, or whether it has another meaning. The title suggests a paradox: a rural or pastoral place in a modern urban setting. Sam's narrative refers again to this inherent paradox, as he remarks that in London "there are no fields", only fields of attraction and repulsion, only force fields. The title indicates to the reader the ambiguities inherent in Amis's creation of an imagined London: there is a conflict between the descriptions of London locations in the novel and their location in reality. The topography of the imagined city cannot fit exactly onto the topography of the real city. Just as Sam realises that "this is London and there are no fields", and just as he is unable to return to the "London Fields" of his childhood, it is similarly impossible for us to return to the stage of London as a field. London Fields exists simultaneously as a real place in the real London, and as an imagined and dreamed of place "present all along" on every page of the novel, and the scene of a murder. A theme in London Fields is pub culture, specifically the culture of Keith's "local" The Black Cross. The book also references The Marquis of Edenderry, a pub in the west London suburb of Acton. One of Keith Talent's darts matches takes place in the Marquis of Edenderry. Keith Talent also drinks at a late night drinking club called The Golgotha.
Фильмге бейімделу
2001 жылы Дэвид Кроненбергке кітапты киноға бейімдеу туралы ұсыныс түсті, және Амис сценарийдің жобасын жазды. Бірақ Кроненберг бұл фильмнен бас тартып, "Зорлық тарихы" мен "Шығыс уәделері" фильмдерін түсірді. Дэвид Маккензи және Майкл Винтерботтом да режиссерлік ұсыныс алды. Фильмнің түсірілімі 2013 жылдың қыркүйек айында Лондонда, Англияда басталды. Билли Боб Торнтон баяндаушы Самсон рөлін ойнады. Актерлік құрамында Амбер Хёрд, Джим Стерджесс, Кара Делевингн, Джонни Депп, Джейсон Айзекс және Тео Джеймс бар. Фильмді Мэтью Каллен режиссерлік етті. Ол 2018 жылдың 26 қазанында АҚШ кинотеатрларында кеңінен көрсетілді, бірақ сын тұрғысынан да, коммерциялық тұрғысынан да сәтсіздікке ұшырады. Амбер Хёрд осы рөлі үшін 2019 жылғы "Razzie" сыйлығының "Ең нашар актриса" номинациясына ие болды. Музыкасын Toydrum және Бенсон Тейлор жазды және өндірді.
David Cronenberg was approached in 2001 to do a film adaptation of the book, and Amis wrote a draft of the script. However, Cronenberg would leave the film for A History of Violence and Eastern Promises. Other directors approached include David Mackenzie and Michael Winterbottom. The film entered production in September 2013 in London, England. Billy Bob Thornton plays the narrator Samson. The cast also includes Amber Heard, Jim Sturgess, Cara Delevingne, Johnny Depp, Jason Isaacs, and Theo James. Mathew Cullen directed the film. It had a wide release in US theaters on October 26, 2018 and was considered a massive critical and commercial failure. Amber Heard received a nomination for a 2019 Razzie Award for Worst Actress for the performance. The score was written and produced by Toydrum and Benson Taylor.