Кіріспе

Британдық бактериолог (1919–2018)

Денис Энтони Митчисон (6 қыркүйек 1919 – 2 шілде 2018) – британдық бактериолог.

Ерте өмір, отбасы және білім

Митчисон 1919 жылы Оксфордта, еңбек саясаткері Дик Митчисон мен оның әйелі, жазушы Наомидің (қызметтес аты Холдейн) ұлы ретінде дүниеге келді. Оның әйелінің інісі биолог Дж. Б. С. Холдейн, ал әкесінің әкесі физиолог Джон Скотт Холдейн болды. Оның кіші бауырлары – зоологтар Аврион Митчисон және қайтыс болған Мердок Митчисон. 1954 жылы Денис Митчисонның анасы «Грейм және Аждаһа» атты фантастикалық кітап жазды, ондағы басты кейіпкер оның немересі, Денистің ұлы Грейм Митчисон еді. Ол Оксфордтағы «Дракон» мектебінде және Эбботсхолм мектебінде оқыды, содан кейін Кембридждегі Тринити колледжіне түсіп, табиғаттану ғылымдарын оқыды, бірінші сынып диплом алып, жоғары стипендияға ие болды. Одан кейін ғана медицинаға ауысып, 1943 жылы Университет колледжін бітірді және патология саласында аспирантураға түсті.

Мансап

Оның патологиядағы алғашқы жұмысы Бромптон ауруханасында, өкпе туберкулезіне (ТБ) стрептомицинмен немесе тек төсек режимімен емдеу арасындағы кездейсоқ таңдаумен алғашқы клиникалық сынақ жүргізілген кезде болды. Митчисон туберкулезді емдеуге деген өмір бойына созылған қызығушылығын жалғастырды, Медициналық зерттеулер кеңесінің Туберкулезді зерттеу бөлімі (MRC TRU) ұйымдастырған клиникалық сынақтарға директор Филип Д'Арси Хартпен бірге қатысты. Емдеуде дәріге төзімді туберкулез микробтарының маңыздылығын ескере отырып, ол 1964 жылы Корольдік аспирантуралық медицина мектебінде Туберкулездегі Дәріге төзімділік жөніндегі жаңа MRC бөлімшесінің директоры болып тағайындалды (кейіннен Туберкулезді зертханалық зерттеулер жөніндегі MRC бөлімшесі болып өзгертілді). Ол содан кейін MRC TRU-дағы D'Arcy Hart-пен және кейіннен MRC Туберкулез және Кеуде аурулары зерттеу бөлімінің директоры Уоллес Фокспен тығыз жұмыс істеді, дамып келе жатқан елдерде қолжетімді болу үшін жеткілікті төмен құнмен ТБ үшін тиімді емдеуді әзірледі.

Зерттеу

Бұл жұмыстың негізі Ұлыбританияда, сондай-ақ Шығыс Африка, Үндістан, Гонконг, Сингапур және Чехословакияда жүргізілген клиникалық сынақтар қатары болды. Жұмыс екі кезеңнен өтті; бірінші кезең дәріге төзімді туберкулез микробтарының мәселесін шешуге арналды, бұл 2, 3 немесе 4 түрлі туберкулезге қарсы препараттарды қолдану арқылы іске асырылды. 1970 жылы жарияланғаннан бастап екінші кезең рифампицин мен пиразинамидті қолдана отырып, емдеу мерзімін кем дегенде 12 айдан 6 айға дейін қысқартуға қатысты, бұл "қысқа курс" схемалары деп аталады және қазіргі стандартты емдеудің негізін құрайды – 2 ай бойы 4 препарат (рифампицин, изониазид, пиразинамид және этимбутол) және одан кейін 4 ай рифампицин мен изониазид. Ол Кения, Уганда, Танзания, Замбияда және Гонконгта мамандандырылған туберкулез зертханаларын құрды.

Жарияланымдар

Ол 250-ге жуық мақала жариялады, олар: 1) туберкулез микробтарының өсуін баяулататын факторлар, соның ішінде анаэробтық ортада өсірудің әсері туралы алғашқы зерттеме; 2) Жан Дикинсонмен бірлесіп антибиотиктерден кейінгі әсерлерді зерттеу, бұл үзілісті дозалаудың тиімділігін түсіндіруге бағытталған; 3) Оңтүстік Үндістанның әлсіреген туберкулез штаммдарының ерекше қасиеттері; 4) препараттарға бастапқыда төзімді болған штаммдарға ем жауабы, жеке препараттардың әсер ету механизмін анықтауға көмектеседі.

Зейнеткерліктен кейін

Екі жақты өкпелік эмболия болжамынан кейін.