Суринам тарақаны: сипаттамасы, көбеюі, таралуы. Жылыжайларда тропикалық өсімдіктермен таралады, ылғалды топырақ жағдайын ұнатады. Көбінесе үй ішінде кездеспейді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қалқаншалардың түрлері
Species of cockroach
Суринам қалқаншасы немесе жылыжай қалқаншасы. Пронотумның (бас қалқаны) алдыңғы жиегінде ақшыл түсті жолақ болады. Еркектер сирек туады, бірақ ересек еркектердің қанаттары ұрғашыларына қарағанда ұзын болып, бүкіл құрсақты жабады.
The Surinam cockroach or greenhouse cockroach The front edge of the pronotum (head shield) has a pale white band. While males are rarely produced, male adults have longer wings than females, completely covering the abdomen,
Нимфалар туғанда шамамен ұзын, мөлдір ақ түсті, қызғылт қоңыр жауырыны мен тікендері және бас бөлігінен қараңғырақ көздері болады. Ол тропикалық өсімдіктермен бірге жылыжайларға таралуы мүмкін. Бұл қалқаншаның қазбайтын түрлеріне қарағанда тері арқылы су жоғалту деңгейі жоғары, және өсіп-өнімділігінің барлық аймағында ылғалды топырақпен байланысты.
Nymphs are around long at birth, translucent white with orange brown mandibles and spines, and darker eye spots than the rest of the head. It can be spread to greenhouses with shipments of tropical plants. It has a relatively high rate of cutaneous water loss compared to non burrowing species of cockroaches, and is nearly exclusively associated with moist soil across its range.
Жәндіктер
Кейде үй ішінде кездесетін болса да, бұл кең таралған үй зиянтекесі емес. Ол үйлерге және кәсіпорындарға гүлдік өсімдіктермен немесе гүлдік өсімдіктерге қолданылатын мульча арқылы түсіріледі деп есептеледі. Бірқатар тарақан түрлерінде, соның ішінде жалпы үй зиянтекестері Blatta orientalis, Blattella germanica және Periplaneta americana, аналықтары еркектерден оқшауланған кезде опционалды телькитокоздық партеногенез жүреді, бірақ P. surinamensis үшін бұл міндетті партеногенез, оның жалғыз көбею тәсілі. Бұрынғы таксономия P. surinamensis-ті жыныстық және жыныссыз формалары бар түр ретінде қарастырды, кейбір популяцияларда жыныссыз, ал басқаларында жыныстық жолмен көбейеді. P. surinamensis кем дегенде 21 диплоидты клоны бар, олар жыныстық аналықтардан тәуелсіз туады, яғни телькитокоздық партеногенез бірнеше рет дамыған. Ол соңғы иелерінде – тауықтарда, түйеқұстарда, қарақұстарда және тауыс құстарында – көздің жеңіл конъюнктивитінен бастап ауыр офтальмияға және көру қабілетінің күрт нашарлауына дейін көз проблемаларын тудыруы мүмкін. Оның тіршілік циклы жұмыртқалардың құстың жас каналдан өтуін, жұтылуын және құстың нәжісімен шығуына, P. surinamensis тарақанының нәжісті жеуіне, тарақан ішінде личинкалардың пайда болуына, құстың тарақанды жеуіне және соңында көз құрты личинкаларының құстың өңеш және жұтқыншағы арқылы көзіне миграциялауына байланысты. O. mansoni Еуропада кездеспесе де, әлемнің көптеген аймақтарында, әсіресе P. surinamensis тұрақты орналасқан тропикалық және субтропикалық аймақтарда таралған.
While the species is occasionally found inside homes, it is not a common household pest. It is thought to be transferred into homes and businesses in potted plants or mulch used for potted plants. Optional thelkytokous parthenogenesis occurs in several cockroach species when females are isolated from males, including in the common domestic pests Blatta orientalis, Blattella germanica, and Periplaneta americana, but in P. surinamensis it is obligatory parthenogenesis, its sole means of reproduction. Earlier taxonomy treated P. surinamensis as a species with both sexual and asexual forms, reproducing asexually in some populations, but sexually in other populations. P. surinamensis has at least 21 diploid clones, born independently from sexual females, meaning the thelytokous parthenogenesis has evolved repeatedly. can cause eye problems ranging from mild conjunctivitis to severe ophthalmia and serious vision impairment in its final hosts, which include chickens, turkeys, guineafowl and peafowl. Its life cycle involves eggs passing through a bird's lachrymal duct, being swallowed and passed in the bird's feces, a P. surinamensis cockroach eating the feces, larvae emerging in the cockroach, the bird eating the cockroach, and finally the eye worm larvae migrating up the oesophagus and pharynx to the bird's eye. While O. mansoni is not present in Europe, it is present in many areas of the world, particularly the tropical and subtropical environments where P. surinamensis is permanently established.