Кіріспе

Америкалық жазушы Генри өзінің алғашқы әңгімесін 11 жасында сатты. "Делинеатор" (көбінесе әйелдерге арналған танымал журнал) балалардан төрт маусым туралы мақалалар сұрап, оған "Күзгі жапырақтарда жасырыну мен іздеу" әңгімесі үшін 12 доллар (қазір шамамен 250 доллар) төледі. 64 жыл бойы некеде тұрған олардың балалары болмады, бірақ оның орнына көптеген үй жануарлары болды, олар Маргариттің әңгімелеріне шабыт берді. Олар Иллинойс штатының Уэйн қаласында тұрды. 1945 жылы Генри суретші Уэсли Денниспен 20 жылға созылған ынтымақтастығын бастады. "Мен жаңа ғана "Жастин Морганның аты бар" романын аяқтағанмын, - деді ол еске түсіре отырып, - және оны әлемдегі ең жақсы жылқы суретшісі суреттесін дедім. Сондықтан кітапханаға барып, жылқы туралы кітаптарды зерттедім, содан кейін Уилл Джеймс пен Уэсли Деннистің туындыларына бірден ғашық болдым. Уилл Джеймстің қайтыс болғанын білген соң, мен қолжазбамды Уэсли Денниске жібердім". Генри мен Деннис бірге шамамен 20 кітап жазды. "Чинкотегтің тұмандылығы" 1947 жылы жарық көрді және бірден сәттілікке ие болды. 1961 жылы одан фильм жасалды, сондай-ақ "Жастин Морганның аты бар" (1972) және "Гранд-Каньонның жарқырауы" (1967) фильмдері де осы кітаптар негізінде түсірілді. "Сан-Доминго, Медициналық шляпалы тайынша" 1977 жылы "Питер Ланди және Медициналық шляпалы тайынша" деген атаумен теледидарға бейімделді. Генридің соңғы кітабы "Көмір шаңды алқаптың күңгірт шуағы" ("Brown Sunshine of Sawdust Valley") - 93 беттен тұратын роман, ол 1996 жылдың қыркүйегінде 94 жасқа толғанда жарық көрді. Kirkus Reviews оны "Винтаж Генри – жылқымен танысатын қарт қыз туралы көңілді әңгіме, бірақ бұл жолы жылқының орнына есек бар" деп сипаттады. Ол 1997 жылдың 26 қарашасында қайтыс болды. Оның өмірінде Пони Пеннинг шамамен 25 000 келушіні тартты. 2023 жылы Чинкотег мұражайы Мисти туған 1946 жылғы Биби ранчосын сатып алу үшін қайырымдылық жинады.

Марапаттар

Генри 1949 жылы Америка кітапханалар қауымдастығынан жыл сайынғы Ньюбери медалін жеңіп алды, оның "Жел патшасы: Годольфин арабтысының тарихы" кітабы "американ балалар әдебиетіне ең көрнекті үлес" деп танылды. Ол 1946 жылы "Жастин Морганның аты болған" және 1948 жылы "Чинкотегтің тұманды жағасы" кітаптары үшін жүлде алғандардың арасында екінші орынды иеленді. 1960 жылы "Қара алтын" кітабы Sequoyah Book Award сыйлығын жеңіп алды. "Гауденция: Палионың мақтанышы" 1961 жылы балалар әдебиеті үшін Клара Инграм Джадсон сыйлығымен марапатталды. "Чинкотегтің тұманды жағасы" 1961 жылы Льюис Кэрролл Шельф сыйлығының тізіміне енгізілді. "Мустанг, Батыстың жабайы рухы" 1967 жылы "Батыс мұрасы" сыйлығындағы үздік жасөспірімдер кітабы және 1970 жылы Sequoyah Book Award сыйлығын алды.