Палермо Опера театры: Vittorio Emanuele тарихы

Кіріспе

Палермодағы опера театры, Италия

Массимо Витторио Эмануэле театры – Сицилиядағы Палермо қаласындағы Верди алаңында орналасқан опера театры және опера труппасы. Ол король Виктор Эммануил II-ге арналған. Бұл Италиядағы ең ірі, ал Еуропадағы ең үлкен опера театрларының бірі (салтанатты түрде ашылған кезде 7730 м² аумағымен Париждегі Гарнье сарайынан және Венадағы К.К. Хоф опера театрынан кейін Еуропада үшінші орында болды), тамаша акустикасымен әйгілі.

Құрылыс және ашылу

1864 жылы Палермо кеңесі, қала әкімі Антонио Старрабба ди Рудинидің бастамасымен опера үйін салуға халықаралық конкурс жариялады. Көп жылдар бойы Палермода үлкен жаңа театр салу туралы әңгіме болды, ол Оңтүстік Италиядағы екінші ірі қалаға (Неапольден кейін) лайық болуы және 1861 жылы Италия біріккеннен кейін қаланың беделін арттыруға бағытталған еді. Опера театры итальяндық сәулетші Джован Баттиста Филиппо Базиле жобалап, құрылысын қадағалады. Базиле Сицилияда Ациреале қаласындағы кафедральды қайта жаңарту жобасымен, сондай-ақ Палермо мен Калтагироне қалаларындағы бақтар мен виллаларды жобалаумен танымал болған. 1891 жылы Г. Б. Ф. Базиленің қайтысынан кейін құрылысты оның ұлы, сәулетші Эрнесто Базиле жалғастырды. Театрдың негізгі құрылысын жүргізу үшін Рутелли мен Мачи компаниясымен (компанияның негіз қойған мүшелері Джованни Рутелли мен Альберто Мачи) келісім шарт жасалды. Архитектор Джованни Рутеллидің техникалық басшылығымен құрылыс іргетасынан басталып, театрдың шатыр конструкцияларына дейін жүргізілді. Ол сонымен қатар ғимараттың сыртқы әрлеуіне де жауапты болды. Рутелли бастапқыда бумен жұмыс істейтін кранды жобалады, ол үлкен театр құрылысы кезінде үлкен тас блоктар мен грек-римдік стильдегі бағаналарды көтеруге мүмкіндік берді. Джованни Рутелли ұзақ тарихы бар, британ аралдарынан шыққан танымал итальяндық әулеттен шыққан. Бұл әулетте ескі сицилиялық классикалық және барокко мектебінің сәулетшілері мен мүсіншілері, сондай-ақ құрылыс мердігерлері бар, олардың барлығы 18 ғасырдың бірінші жартысынан бері Палермода кәсіпкерлікпен айналысып келеді. Архитектор Д. Марио Рутеллимен (Джованнидің арғы атасы) бірге, олар сол кезде Сицилиядағы ең білікті және көркемдік сарапшылардың бірі болып есептелді, әсіресе Марио Рутелли мен оның ұрпақтарының ежелгі грек-римдік сәулет және нормандық стиль туралы терең білімі мен тәжірибесінің арқасында. Бұл стильге қалың табиғи тас қолдану қажет болды, ол құрылымдық жобаның маңызды бөлігі болды. Театрдың монументалды баспалдақ кіреберісінің жанында орналасқан екі үлкен қоладан жасалған арыстан мүсінін Джованни Рутеллидің ұлы, мүсінші-суретші Сер Марио Рутелли және Бенедетто Чивилетти жасады. Құрылыс 1874 жылдың 12 қаңтарында басталды, бірақ 1882 жылдан 1890 жылға дейін сегіз жылға тоқтатылды. Соңында, 1897 жылдың 16 мамырында, іргетасы салынғаннан кейін жиырма екі жыл өткен соң, сол кездегі Еуропадағы үшінші ірі опера театры (Париждегі Гарнье сарайынан және Венадағы К.К. Хоф Опера үйінен кейін) Леопольдо Мугноне дирижерлік еткен Вердидің «Фальстаф» операсымен ашылды. Театрдың ішкі кеңістігін Рокко Лентини, Этторе Де Мария Берглер, Микеле Кортеджиани және Луиджи Ди Джованни безендірді және суреттер салды. Театр үшін белгілі композиторлардың бюсттерін итальян мүсіншісі Джусто Лива (1847 жылы Тревизо провинциясындағы Монтебеллуна қаласында туған) және оның бірнеше ұлдары жасады.

An international competition for the creation of the opera house was announced by the Palermo Council in 1864 at the instigation of the mayor, Antonio Starrabba di Rudinì. For many years there had been talk of building a large new theatre in Palermo, worthy of the second biggest city in southern Italy (after Naples) and designed to promote the image of the city following the unification of Italy in 1861. The opera house was designed, and overseen by the Italian architect Giovan Battista Filippo Basile, who was well known in Sicily for his previous cathedral restoration design in the city of Acireale, as well as garden and villa designs in the city of Palermo and Caltagirone. Following G. B. F. Basile's death in 1891, construction was then overseen by his son, Architect Ernesto Basile. The Rutelli and Machì Company, represented by Giovanni Rutelli and Alberto Machì (both founding members of the company) was contracted for the main construction of the theatre which, under Architect Giovanni Rutelli's technical and building direction, went from the foundations all the way up to the theatre's attic structures. He was also responsible for all the external decorations of the building. Rutelli initially designed a steam tower crane machine which was then successfully able to lift large stone blocks and Greek/Roman styled columns during construction of the very large theatre. Giovanni Rutelli belongs to a very old and renowned Italian family of confirmed British Isles origin, a family which also includes architects and sculptor artists from the old Sicilian classic and baroque school as well as building contractors, all entrepreneurs going back to the first half of the 18th century in Palermo. Along with Architect D. Mario Rutelli (Giovanni's great grandfather), they were considered to be among the most technically and artistically specialized experts in Sicily at that time, especially because of Mario Rutelli and his descendants' profound knowledge and experience in Ancient Greek/Roman architecture, as well as the Norman architectural style. This style required the use of natural thick stone, all of which was part of the structural design. The two very large bronze statues of lions sitting next to the theatre's monumental stairway entrance were created by Giovanni Rutelli's son, sculptor artist Sir Mario Rutelli and Benedetto
Civiletti. Construction started on 12 January 1874, but was stopped for eight years from 1882 until 1890. Finally, on 16 May 1897, twenty two years after the laying of the foundation stone, the third largest opera house in Europe at the time — after the Palais Garnier in Paris, and the K. K. Hof Opernhaus in Vienna— was inaugurated with a performance of Verdi's Falstaff conducted by Leopoldo Mugnone. The interior is decorated and painted by Rocco Lentini, Ettore De Maria Bergler, Michele Cortegiani and Luigi Di Giovanni. Busts of famous composers were carved for the theatre by the Italian sculptor, Giusto Liva (born in Montebelluna, Treviso in 1847) and several of his sons.

Құрылыстары мен соңғы тарихы

Массимо театры – Италиядағы ең ірі театр. Базиль ежелгі және классикалық Сицилия сәулетінен шабыттанды, сондықтан ғимараттың сыртқы пішіні жоғары неоклассикалық стильде жасалды, онда Селинунте мен Агриджентодағы грек храмдарының элементтері үйлесім тапқан. Кешкі Ренессанс стилінде салынған зал 3000 адамға арналған, бірақ қазіргі күйінде 1381 орынға ие. 7 қабаттан тұратын ложалар еңкейген сахнаның айналасын қоршап, дәстүрлі атқосшы стилінде орналасқан. 1974 жылы театр жаңа қауіпсіздік талаптарына сәйкес келу үшін күрделі жөндеуден өту үшін жабылды. Алайда, шығындардың артуы, жемқорлық және саяси тартыстар жұмыстың барысын кешіктірді. Театр жиырма үш жылдан кейін, 1997 жылдың 12 мамырында, 100 жылдығынан төрт күн бұрын қайта ашылды. Опера маусымы 1999 жылы қайта басталды, бірақ Вердидің «Аида» операсы жөндеу жұмыстары аяқталмай тұрып 1998 жылы қойылды. Реставрация кезінде Театро Массимоға жақын орналасқан Театро Политеамада опера маусымдары өтті. Жазда Театро делла Вердурада концерттер, балет және оперетта сияқты бірнеше қойылымдар ұйымдастырылады. Соңғы жылдары театр «жемқорлық пен саяси араласу, бюджет тапшылығы және үлкен қарыздар» сияқты мәселелерге тап болды. Бірақ, сол кездегі музыкалық директоры, ағылшын Ян Латам Кениг басшылығымен, театр қайтадан дұрыс жолға түскені хабарланды. 2013-2014 жылдары Фабио Карапецца Гуттузо комиссары басқарды, ол Лоренцо Амато мен Эйтан Пессенді көркемдік кеңесшілер ретінде шақырды. Карапецца Гуттузо басшылығымен театр Рихард Штраустың «Феуэрснот», Ханс Вернер Хенцедің «Гизела!», Яромир Вайнбергердің «Шванда» және балеттік қойылымдарды ұсынды. Қазіргі уақытта театр директоры – тәжірибелі Франческо Джанброне. 2020 жылдан бері музыкалық директоры Омер Мейр Велбер болып табылады. Ол қазір құрметті директор атанған Габриэле Ферроны алмастырды.

БАҚ қызығушылығы

Фрэнсис Форд Копполаның "Құда әкесі" фильмінің үшінші бөлімінің (1990) соңғы сахналары осы театрда түсірілді, онда Копполаның інісі, композитор және дирижер Антон Коппола "Cavalleria rusticana" операсын дирижерлік етіп тұр. "Ақ лотостың" екінші маусымында Квентин (Том Холландер) Таняны (Дженнифер Кулидж) Массимо театрында "Мадама Баттерфляй" операсының қойылымын көруге апарып барады.