Кіріспе

Родезия саясаткері (1905–1971) британдық саяси белсенді

Сэр Эдгар Кутберт Фримантелл Уайтхед (8 ақпан 1905 – 22 қыркүйек 1971) – 1958 жылдан 1962 жылға дейін Оңтүстік Родезияның премьер-министрі болған родезиялық саясаткер және мемлекет қайраткері. Ол ұзақ және түрлі саяси мансапқа ие болды, Оңтүстік Родезияның Заң шығарушы Ассамблеясының ұзақ жылдар бойы мүшесі болып қызмет етті және үш онжылдыққа жуық уақыт бойы әртүрлі министрлік лауазымдарда қызмет етті. Оның жұмысы жиі қайталанатын денсаулық проблемаларымен тоқтатылды; нашар көру қабілетіне ұшырады, ал кейін қызмет етіп жүргенде есту қабілеті нашарлады. Сэр Рой Уэленскидің жақтасы болған ол 1958 жылдан 1962 жылға дейін Оңтүстік Родезияның премьер-министрі болды. Оның үкіметі 1962 жылғы жалпы сайлауда Родезия фронтынан жеңіліс тапты.

Ерте өмір

Уайтхед Берлиндегі Ұлыбритания елшілігінде дүниеге келді, оның әкесі сэр Джеймс Бетхом Уайтхед дипломат болған. Ол Шрусбери мектебінде және Оксфорд университетінің колледжінде білім алды. 1928 жылы денсаулығына байланысты Оңтүстік Родезия колониясына көшіп барды. Гвело қаласында мемлекеттік қызметте қысқа ғана уақыт жұмыс істегеннен кейін, ол Умтали қаласына жақын Бвумба тауларындағы фермаға көшті. Уайтхед жергілікті шаруалар бірлестіктерінде белсенділік танытты.

Екінші дүниежүзілік соғысқа қатысу

1939 жылы Оңтүстік Родезияның заң шығарушы ассамблеясының мүшесі болды, бірақ оның қызметі Екінші дүниежүзілік соғыс кесірінен үзіліске ұшырады. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол Батыс Африкада болды және Ұлыбританиядағы Корольдік әуе күштерінде әуе жөнелткіші болып қызмет етті. 1945-1946 жылдары Лондонда Оңтүстік Родезияның толық өкілі қызметін атқарды, содан кейін 1946 жылдың қыркүйегінен 1947 жылдың наурызына дейін Солсбериге оралып, қаржы министрі және пошта және телеграф министрі болды. Федерация кезеңінде Уайтхед 1957 жылдан 1958 жылға дейін Вашингтонда Родезия және Ньясаленд істері жөніндегі министр болып қызмет етті. 1958 жылы либерал Гарфилд Тоддтың отставкасына себеп болған кабинеттегі көтерілістен кейін, Уайтхед Біріккен федералды партиясының төрағалығына келісімді кандидат ретінде таңдалды. Вашингтондан қайтарылғаннан кейін, 1958 жылдың 16 сәуірінде Булавайодағы Хиллсайд округіне парламентке сайлау өтті, бірақ ол оппозициялық Доминион партиясының үміткері Джек Пэйнге жеңіліп қалды. Содан кейін Уайтхед жалпы сайлауды тағайындады және Солсбери Солтүстік сайлау округінен парламентке өкіл болып кірді, премьер-министр және жергілікті халық істері министрі болды.

Либералды билік

Оның биліктегі бес жылға жуық уақытында экономикалық өсім қарқынды жалғасты, бірақ сонымен қатар оның партиясының қарсылығына қарамастан Орталық Африка Федерациясының таратылуы басталды. Ол 1961 жылғы конституцияны келіссөздер арқылы қабылдауға маңызды үлес қосты, бұл Оңтүстік Родезия парламентінде қара нәсілділердің өкілдігін арттырды. Оның билік ету кезеңінде нәсілдік дискриминация заңдары жеңілдетілді және қара нәсілді сайлаушыларды тіркеу жұмыстары күштелді, бірақ бұл азаматтық наразылықтар мен қауіпсіздік шараларын күшейту фонында жүзеге асты. Уайтхедтің үкіметінің саясаты ақ нәсілді халық арасында алаңдаушылық туғызды, ал қара нәсілділерге жасалған жаңарулар жеткіліксіз семізді. Уинстон Филд басқаратын консервативті Родезия фронты 1962 жылғы сайлауда UFP-ті жеңіп, жаңа конституцияға және Уайтхедтің нәсілге қатысты салыстырмалы түрде либералды көзқарастарына қарсылық танытты, нәтижесінде 50 ақ орынның 35-ін жеңіп алды. Қара нәсілділерге бөлінген 15 орынның 14-ін UFP жеңіп алды. Уайтхед 1962 жылдан 1965 жылдың ақпанына дейін парламенттегі оппозиция жетекшісі болды. Кейіннен ол 1965 жылдың мамыр айындағы сайлауда Родезия фронты парламенттегі барлық ақ орынды алып, өзінің мандатын жоғалтты. Родезия фронты 1964 жылдан бастап Иан Смит басшылығымен Родезияны 1979 жылға дейін басқарды. Алек Дуглас Хоум өзінің «Жел соққан жол» атты мемуарларында Уайтхедті өте саңырау, өте соқыр және бір кешке бөлмеден шықпай 13 сыра іше алатын адам деп сипаттады. Ол үйленбеген және бұрынғы Федерация министрі Джулиан Гринфилд өзінің естеліктерінде (234-бет) оның Эдвард Хитке қарағанда сайлаушылардың (ер немесе әйел) арасында харизмасы аз болғанын айтты.

Зейнеткерлік

Саясаттан кеткен соң Уайтхед Ұлыбританияға қайтып, Гэмпширдегі Уитчерч маңындағы әпкесімен бірге тұрды. Ол сол жерден UDI-ден кейін алға басу жолы ретінде Ұлыбритания мен Родезияның бірігуін қалады. 1971 жылдың қыркүйегінде Ньюбери маңындағы Хамстед Маршаллдағы емдеу орталығында қалқанша без және өкпе ісігінен қайтыс болды. 1972 жылы бұрынғы губернатор сэр Хамфри Гиббс Солсбери (қазіргі Хараре) соборының галереясында оған арналған тақташаны ашты. Оның қолжазбалары, жарияланбаған автобиографиясы да бар, Оксфордтағы Родс Хаус кітапханасында сақтаулы.

Құрметтер

1944 жылы Британ империясы орденінің офицері (OBE) болып тағайындалды, 1952 жылы Жаңа жылдық наградалар бойынша Уайтхед Сент-Михаэль және Сент-Джордж орденінің серігі (CMG) болып тағайындалды. 1954 жылы туған күніне орай "Родезия және Ньясаленд Федерациясын құрумен байланысты көрсеткен қызметтері үшін" Сент-Михаэль және Сент-Джордж орденінің кавалер-командоры (KCMG) атағымен марапатталды.