Кіріспе
Литваның ұлы князі 1264–1267 жылдары. Вайшвилкас немесе Вайшелга (сондай-ақ Вайшвила, Войшалак, Войшалк, Вайшалгас; 18 сәуірде 1267 жылы қайтыс болды) – 1264 жылдан 1267 жылы қайтыс болғанға дейін Литваның ұлы князі болды. Ол Литваның бірінші және жалғыз христиан патшасы Миндаугастың ұлы еді. Бұл есімнің бастапқы түрі Вайшвилас болуы мүмкін деген гипотезаға алып келді. Алг және элг элементтерінің шығу тегі толыққанды түсіндірілмесе де, Вайшелга/Вайшалга нұсқасы тарихи еңбектерде кеңінен таралды.
Vaišvilkas or Vaišelga (also spelled Vaišvila, Vojszalak, Vojšalk, Vaišalgas; died 18 April 1267) was Grand Duke of Lithuania from 1264 until his death in 1267. He was a son of Mindaugas, the first and only Christian King of Lithuania. This led to the hypothesis that the initial form of the name should have been Vaišvilas. The variant Vaišelga/Vaišalga has gained more popularity in historical writings even though the origins of the element alg and elg are not entirely clear.
Өмірбаян
Вайшвилкастың жастық шағы туралы ештеңе белгілі емес, өйткені ол 1254 жылы ғана тарихи дереккөздерде пайда болды, ол әкесі Миндаугас патшаның атынан Галич-Волынь князі Даниилмен шарт жасасқан. Шарт бойынша Галич-Волынь, орталығы Навагрудокте орналасқан Қара Русьті Литваға өткізді. Шартты нығайту үшін Даниилдің ұлы Шварн, Вайшвилкастың қарындасына үйленді. Ол Грекиядағы Афон тауына қажылыққа аттанды. Бірақ, Балқандағы соғыстарға байланысты мақсатына жетпей, Навагрудокқа қайтып келді. 1264 жылы ол Трениота мен Даумантаның әкесіне және екі бауырына жасаған қастандықтан құтылды. Трениотаны Миндаугастың бұрынғы қызметшілері өлтірді. Вайшвилкас, Галич-Волынь князі Шварнмен одақтасты. Олар Қара Русь пен Литва княздығын бақылауға алды. Нальша князі Даумантас Псковке қашуға мәжбүр болды. Нальшадан тағы бір ықпалды князь Сукше Ливонияға қашып кетті. Вайшвилкас Литваның Ұлы князі болды. Христиан болғандықтан, ол Тевтон орденімен және Ливон орденімен достық қарым-қатынас орнатуға тырысты. Ол Ливониямен Двина өзеніндегі сауда туралы бейбіт келісімге қол қойды. 1267 жылы монастырь өміріне оралуға шешім қабылдағанда, Вайшвилкас Ұлы князь титулын Шварнға берді. Бір жылдан кейін оны Шварнның бауыры, Галич князі Лео I өлтірді, ол Вайшвилкастың билікті өзі мен бауыры арасында бөліспегеніне ашуланды. Ол Владимирдегі Успение шіркеуінің жанына жерленді.