Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Этностық топ
Ethnic group
Ресейліктердің Жапонияға алғашқы жазбада қалған қонуы 1739 жылы Чиба префектурасының Камогава қаласында, Эдо дәуірінде Жапонияның оқшаулану кезеңінде болған. Хоккайдоға жасалған қонулар есепке алынбағандықтан, ол кезде Хоккайдо Жапонияның басқаруында болмаған. Жапон халқының бір бөлігі Ресейдің Солтүстік-Шығысынан келген халықтардан тараған.
The first recorded landing of Russians in Japan (在日ロシア人, Zai Nichi Roshia jin; Русские в Японии) was in 1739 in Kamogawa, Chiba during the times of Japanese seclusion of the Edo period, not counting landings in Hokkaidō, which was not under Japanese administration at these times. Japanese people are partly descended from populations originating in the Russian Far East.
Ресейлік миссиялар
Орыс миссиясы, немесе Жапониядағы Ресей православие шіркеуі 1861 жылдан бастау алады. Бұрын Хакодате қаласында орыстар мен жапондар үшін аурухана салынған болатын. Николай Касаткин аурухана жанындағы шіркеуге капеллан ретінде бекітілді. Аурухана өртеніп кетті, бірақ шіркеу сақталып қалды, ал Касаткин Хакодатеде миссионер болып қалды, онда ол бірнеше жапондықтарды қабылдап, крещение рәсімін өткізді. 1870 жылы Ресейдің Жапониядағы өкілі Токионың орталығындағы Суругадай ауданында Ресей елшілігінің филиалы ретінде арнайы жер телімін алды. Осы жерде Касаткин резиденциясын және православие шіркеуінің орталығын құрды. Ол білімді адамдар мен туған жерлік көмекшілерді даярлаудан бастады, осы мақсатта жалпы білім беретін колледж мен философия және теология мектебі ашты; кейіннен ол жас әйелдерге арналған арнайы мектеп те ашты. Ол өз дінін жақсы даярланған катехистер мен дін қызметкерлері арқылы уағыздады. 1881 жылдан бастап ол екі аптада бір рет жарияланатын діни журнал шығарды, ал оның үйінде құрылған баспа комитеті көптеген кітаптар басып шығарды. 1886 жылы Касаткин Ресейде епископқа бекітілді, ал 1890 жылы собордың құрылысын аяқтады. Касаткин зор құрметке ие болды; ол миссиясына қатысты барлық істі құрды және басқарды. Ресей-Жапон соғысы кезінде жағдай өте қиын болды, бірақ христиандар, кем дегенде көпшілігі, оны тастап кетпеді. Ол тіпті сол кезде де барлық ісін тоқтатпады, ал үйі жапондық сарбаздармен күзетілді. Бұрын ол Киелі Синодтан жыл сайын 95 000 иен алған, бірақ Ресей-Жапон соғысы кезінде Ресейден келетін осы және басқа да қаржы көздері азайды, ал Жапониядағы барлық нәрсенің бағасы өсті. Касаткин шығындарын азайтуға, қызметкерлерінің бір бөлігін жұмыстан босатуға және христиандарды шіркеуін қолдау үшін көбірек үлес қосуға шақыруға мәжбүр болды. Жапон армиясының ресейлік әскерлерге қарсы жеңісінен кейін христиандық көшбасшылар келісіп, Касаткинге Ресейден тәуелсіз өздерін қолдайтындарын мәлімдеді. Ресейдің ұлттық шіркеуі болғандықтан, олар өздерінің де жапондық ұлттық шіркеуі болсын деді. Жапониядағы ресейліктердің жұмысы туралы аз мәлімет бар; тіпті Ресейде де жарияланған ештеңе жоқ. Бір протестанттық есеп бойынша, православие шіркеуінде 30 166 крещение алған христиан болған, ал басқа бір есеп бойынша 13 000-ға жуық (соңғы сан, мүмкін, дінді ұстанатындарды көрсетеді). 37 туған жерлік дін қызметкері және 139 катехизатор болды. 1907 жылы шіркеу мен дін таратуға жұмсалған шығын 55 279 иенді құрады; христиандардың жарнасы 10 711 иенді құрады; шіркеулер немесе уағыз оқитын жерлер – 265. Ресейліктер, протестанттар және бүкіл Жапонияда тәуелсіздікке ұмтылыс болды.
The Russian Mission, or Orthodox Church of Russia in Japan, dates from 1861. A hospital had been previously built at Hakodate for Russians and Japanese. Nikolai Kasatkin was attached to it as chaplain with a church near the hospital. The hospital was destroyed by fire, though the church remained and Kasatkin stayed as a missionary at Hakodate, where he baptized a number of Japanese. In 1870 the Russian minister to Japan obtained a grant of a special territory as a branch of the Russian legation at Surugadai at the very center of Tokyo. Here Kasatkin established his residence and the center of the Orthodox Church. He began by training well instructed men and native assistants, for which purpose he had an ordinary college and a school of philosophy and theology; later on he also had a special school for young women. He preached his religion by means of carefully trained catechists and priests. From 1881 he also had a religious review, published twice monthly and a publication committee installed at his house published many books. In 1886, Kasatkin was consecrated bishop in Russia and in 1890 he completed the erection of his cathedral. Kasatkin enjoyed a great personal esteem; he founded and governed everything pertaining to his mission. During the Russo Japanese War the situation was very delicate, but the Christians, at least the greater number of them, did not abandon him. Even during this time he continued all his undertakings unmolested, his house being guarded by Japanese soldiers. Prior to that, he received from the Holy Synod 95,000 yen yearly, but during the Russo Japanese War, these and other resources from Russia were greatly diminished, while on the other hand the price of everything in Japan increased. Kasatkin was compelled to diminish his expenses, to dismiss part of his staff and to exhort the Christians to contribute more generously to support their church. After the victories of the Japanese over the Russian armies, the Christians leaders, after having agreed among themselves, declared to Kasatkin their intention to support themselves, independent of Russia. As Russia has its national church they wished to have also their Japanese National Church. Little has been written concerning the work of the Russians in Japan; even in Russia almost nothing has been published. According to one Protestant reckoning, the Orthodox church numbered 30,166 baptized Christians; according to another only 13,000 (the last figure denotes perhaps practicing members). There were 37 native priests and 139 catechists. Expenses for church and evangelization in 1907 amounted to 55,279 yen; contributions of Christians, 10,711 yen; Churches or places of preaching, 265. Among the Russians, as among Protestants, and everywhere throughout Japan, the tendency was toward independence.
Ресей революциясы
Ресей революциясы мен Ресей азамат соғысынан кейін, большевиктер билігін қабылдамаған шамамен 2 миллион ресейлік босқын негізінен АҚШ және Еуропаға келді. Олардың бір бөлігі Жапонияның үй аралдарына қоныстанды. Дәстүрлі түрде бұл босқындар "Ақ ресейліктер" деп белгілі, ал жапон тіліндегі сәйкес термин – "Хаккей Рошиажин", бұл термин бұрынғы Ресей империясының барлық бұрынғы тұрғындарына қолданылады. Бастапқыда ресейліктердің көп бөлігі Токио және Йокогама қалаларында тұрды. 1923 жылғы Ұлы Канто жер сілкінісінен кейін олардың көпшілігі Кобеге көшіп кетті. Белгілі жапон жазушысы Джуничиро Танизакидің "Макиока әпкелері" романында ақ эмигранттар отбасы бейнеленген.
After the Russian Revolution and Russian Civil War, about 2,000,000 Russian refugees who did not accept the Bolshevik rule entered mostly the United States and Europe. Some of them settled in the Home Islands of Japan. Traditionally these refugees have been known as White Russians, with the corresponding Japanese term being Hakkei Roshiajin, a term which has been applied to all former residents of the former Russian Empire. Initially the majority of Russians lived in Tokyo and Yokohama. After the Great Kantō earthquake of 1923 a significant number of them moved to Kobe. A white émigré family is depicted in the novel The Makioka Sisters by famed Japanese author Junichiro Tanizaki.
Қазіргі заман
2005 жылдан бастап, Жапония үкіметінің статистикасы бойынша, теңізшілер мен туристерге берілетін уақытша рұқсаттарды есептемегенде, жылына орташа шамамен 37 000 ресейлік Жапонияға келеді. Жапонияда 90 күннен аса (Жапониядағы уақытша визаның максималды мерзімі) тұратын ресейліктердің саны шамамен 6 000-ға жуық. Токиодағы Ресей елшілігі мектебі Токиодағы ресейлік дипломаттардың отбасыларына қызмет етеді.
As of 2005, the statistics of Japanese government reported 37,000 Russians enter Japan yearly on average, not counting temporary landing permits of seamen and tourists. The number of Russians that stay in Japan longer than 90 days (the maximal duration of a temporary visa in Japan) is about 6,000. The Russian Embassy School in Tokyo serves Russian diplomat families in Tokyo.