Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Швейцариялық мүсінші Ханс Жозефсон (1920 жылдың мамырында дүниеге келген – 2012 жылдың 20 тамызында қайтыс болған) – швейцариялық мүсінші.
Swiss sculptor
Hans Josephsohn (May 1920 – 20 August 2012) was a Swiss sculptor.
Өмірбаян
Жозефсон Шығыс Пруссияның Кенигсберг қаласында (қазіргі Калининград) дүниеге келген. Онда ол бастауыш мектепті бітіріп, 1937 жылы орта мектепті аяқтады. Сол жылы ол туған жерін тастап, өнерді оқу үшін шағын стипендия алып Флоренцияға көшті. Яһуди тегіне байланысты ол көп ұзамай Италиядан қашып Швейцарияға баруға мәжбүр болды. 1938 жылы Цюрихке келген ол мүсінші Отто Мюллердің шәкірті болды. 1943 жылы Жозефсон алғашқы ательесін ашты, ал 1964 жылдан бастап Швейцарияда жеке көрмелерін өткізе бастады. 1964 жылы Швейцария азаматтығын алды. Жозефсонның туындылары 1990 жылдардың соңында кеңінен таныла бастады. 2002 жылы Амстердамдағы Stedelijk мұражайы оған үлкен жеке көрме арнады. 2003 жылы Жозефсон Цюрихтің өнер сыйлығына ие болды. Одан кейін бірнеше топтық және жеке көрмелер ұйымдастырылды, оның ішінде Кёльндегі Diözesanmuseum Kolumba (2005) және Париждегі Palais de Tokyo (2007) мұражайларында. 2008 жылы Франкфурт-на-Майндағы MMK Museum für Moderne Kunst Жозефсонның туындыларының ірі жеке көрмесін өткізді. 2000 жылдан бері Жозефсонның шығармашылығы халықаралық деңгейде де бейнелеу өнеріне елеулі үлес ретінде танылып келеді. Ханс Жозефсонның туындыларының тұрақты инсталляцияларын Швейцарияның Тессин кантонындағы La Congiunta мұражайында көруге болады, ол Питер Мэркли мен Стефан Беллвальдердің жобасымен салынды және 1992 жылы ашылды. 2003 жылы Швейцарияның Сент-Галлен қаласында Kesselhaus Josephsohn ашылды, онда туындылардың үнемі жаңарып отыратын таңдауы ұсынылады. Сонымен қатар, Kesselhaus Жозефсонның туындыларын сақтау және мұрағат ретінде қызмет етеді, ол Ханс Жозефсонның туындылары құйылатын Санкт-Галлендегі Kunstgiesserei St. Gallen мұражайының жанында орналасқан. Ханс Жозефсонды Galerie Felix Lehner және Galerie Max Hetzler өкілдік етеді.
Josephsohn was born in Königsberg (today's Kaliningrad), East Prussia. Here he attended elementary school and completed high school in 1937. That same year, he left his homeland and moved to Florence with a small scholarship, in order to study art. Due to his Jewish ancestry, he had to leave Italy a short time later and fled to Switzerland. He arrived in Zürich in 1938 and became a student of the sculptor Otto Müller. In 1943 Josephsohn moved into his first atelier, and starting in 1964 began showing his works in various solo shows within Switzerland. He acquired Swiss citizenship in 1964. Josephsohn's works began to attract the attention of a larger audience at the end of the 1990s. The Stedelijk Museum in Amsterdam dedicated a large solo exhibition to the artist in 2002. In 2003 Josephson received the art prize of Zürich. Various group and solo exhibitions followed this, among others in the Diözesanmuseum Kolumba in Cologne (2005) and in the Palais de Tokyo in Paris (2007). In 2008, the MMK Museum für Moderne Kunst in Frankfurt/Main organized a large solo exhibition of Josephsohn's works. In the years since 2000, Josephsohn's work has increasingly been regarded, also internationally, as a significant contribution to visual art. Permanent installations of Hans Josephsohn's works can be seen at the museum La Congiunta in Tessin, Switzerland, which was built by Peter Märkli and Stefan Bellwalder and opened in 1992. In 2003 the Kesselhaus Josephsohn in St. Gallen, Switzerland, opened, where a regularly alternating selection of works is presented. At the same time, the Kesselhaus is functioning as a storage and archive for Josephsohn's works and it is located next to the Kunstgiesserei St. Gallen where Hans Josephsohn's works are cast. Hans Josephsohn is represented by the Galerie Felix Lehner and Galerie Max Hetzler.
Шолу
Джозефсонның мүсіндері кеңістіктегі көлем ретінде адам фигурасына назар аударды. Карьерасының басынан бастап ол модельден бастап мүсіннің ең уақытсыз, тұрақты тақырыптарында жұмыс істеді: адам кейпінің бейнелері, тұрып, отырып, жатып, портрет басында немесе жартылай фигураларда жұмыс істейді, гипстен жасалған, кейбіреулері кейін қоладан құйылған. Джозефсонның суреттері кез келген портрет сияқты жекелендіруден айырылған. Олар қарапайымдылығымен ерекшеленеді, адам денесінің қарапайым поздарымен ғана шектеледі. Тұрақтылыққа ұмтылыс маңызды рөл атқарады: «Менің фигураларым өзінің көрінісінде де, тұрған қалыбында да берік болуы керек», – деді Джозефсон, «Кез келген сюжеттік қимыл орынсыз». Оның туындылары тарихқа дейінгі дәуірді, ежелгі тас стелаларды және роман стиліндегі фигураларды еске салады. Джозефсонның сүйікті жұмыс материалы – гипс. Ол оны идеал деп тапты, себебі ол тікелейлік пен спонтандылыққа мүмкіндік береді, ал олардың екеуі де Джозефсонның жұмыс процесі үшін қажет болды. Гипс оған материалды қайта-қайта қосуға немесе алып тастауға мүмкіндік берді. Жұмыс процесінің тікелейлігі тек фигуралардың зор өміршеңдігінде ғана емес, сонымен қатар осы процестің қалдырған іздерінде де көрінді. Мысалы, суретшінің материалды қалыпқа келтіруге тырысқан кезде саусақ іздері бетте қалады. Оның адам фигурасын суретшілік тұрғыдан зерттеуі жеке тәжірибесімен әсер етті және анықталды, ол суретші ретінде, ең алдымен, студиядағы күнделікті жұмысынан, сондай-ақ өміріндегі адамдармен қарым-қатынасынан қалыптасты. Ол өзінің үлгілерін жеке өмірінен тапты: олар көбінесе достары, туыстары, көбінесе әйелдер, көбінесе өмірлік серігі болды. Нақты адамдар осы жұмыстың және формаларды іздеудің бастауы болды, бірақ оның туындыларында портреттік сипат немесе жеке ерекшеліктер кездеспейді. Сондықтан, Джозефсонның үлгілерін жеке танитындар үшін де, тиісті жұмыстарды қарағанда, олардың есіне ештеңе түспейді.
Josephsohn's sculptures focused on the human figure as a volume in space. From the beginning of his career he worked, from the model, on sculpture's most timeless, constant themes: Representations of the human figure, standing, sitting, reclining, working on portrait heads or half figures, made in plaster, some then later, cast in bronze. Josephsohn's figures are bereft of any portrait like individualization. And they stand out for their simplicity, for their being limited to the simple postures of the human body. The wish for permanence plays a key role: "My figures must be enduring in their expression, in their stance", Josephsohn said, "A narrative gesture is out of the question". His works evoke prehistory, ancient stone steles and romanesque figures. Josephsohn's favourite working material was plaster. He found it ideal simply it permits directness and spontaneity, both of which were necessary for Josephsohn's working process. Plaster allowed him to repeatedly add material or take it away. The directness of the work process was reflected not only in the immense vitality of the figures but even more by the traces left by this process. For example, finger imprints remain on the surface, referencing the artist's hands as it seeks to mold the material. His artistic examination of the human figure was influenced and determined by his own experience, which for him as an artist, shaped above all by his everyday work in the studio but also by the interpersonal relations in his life. He found his models in his own personal world: They were for the most part friends, relatives almost always women, very often his own life partner. Real persons are the starting point of this work and search for forms but his works hardly ever had portrait like character or individual traits. Thus, also for those who knew Josephsohn's models personally, when viewing the corresponding works there is little to remind one of the individuals.