Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Атыс қаруының механизмінің түрі
Type of firearm mechanism
Snaplock – қарудан оқ атуға арналған құлыптың бір түрі немесе осындай құлыппен атылатын қару. Snaplock құрылғысы (әдетте, тұмсықтан зарядталатын) қарудың ұшқыш затын пружинамен жұмыс істейтін құйрықтың кремнийге соққысынан пайда болатын ұшқындар арқылы тұтандырады. Сондықтан snaplock, snaphaunce-қа (кейде snaplock-тың жетілдірілген түрі ретінде жіктеледі) және кейінгі flintlock-қа (төменде қараңыз) ұқсас. Барлық snaplock құрылғыларында кремний бүгілген рычагтың соңындағы тұтқада бекітіледі. Қару "құйрыққа тартылған" кезде, тұтқа пружинаның қысымына қарсы, құбылыс механизмінің бөлігі болып табылатын тежегіш арқылы ұсталады. Оқ ату құрылғысын тартқанда, тежегіш босап, пружина құйрықты жылдам алға жылжытады. Кремний "болат" деп аталатын қатайтылған болат табаққа соғылады. Кремнийден ақ қызған болаттың ұсақ жарықтары (ұшқындар) шашырап, флеш-пандағы ұнтаққа түседі. Флеш-паннан тұтанған праймердің жалыны (егер "флеш-панда жарық болмаса") түйіспе тесігі арқылы оқпанның артқы жағындағы ату камерасына өтеді және оқ-дәрінің негізгі зарядын тұтандырады. Қару ату алдында, флеш-пан жабық қақпақпен жабылады: осы қақпақты ашу механизмі (яғни қолмен немесе автоматты түрде) қарудың snaplock ретінде жіктелуіне әсер етуі мүмкін. Шындығында, snaplock термині үш түрлі мағынада қолданылуы мүмкін:
Snaplock терминінің ең жалпы қолданысы – темірге кремнийді соққымен тұтандыратын, бірақ нағыз flintlock-тың ерекше белгісі жоқ кез келген құлып. Бұл frizzen – металлдан жасалған бір бөлік, ол "болат" және өздігінен ашылатын флеш-пан қақпағын біріктіреді. Тарырақ анықтамаға сәйкес, snaphaunce, жақтармен жабдықталған және болаттан бөлек, автоматты түрде ашылатын флеш-пан қақпағы бар күрделі құрылғылар осы санатқа кірмейді. Кейде бұл термин тек скандинавиялық, неміс және орыс құлыптарының белгілі бір түрлеріне ғана қолданылады.
A snaplock is a type of lock for firing a gun or is a gun fired by such a lock. A snaplock ignites the (usually muzzle loading) weapon's propellant by means of sparks produced when a spring powered cock strikes a flint down on to a piece of hardened steel. The snaplock is therefore similar to the snaphaunce (sometimes classed as an advanced type of snaplock) and the later flintlock (see below). In all snaplocks, the flint is held in a clamp at the end of a bent lever called the cock. When the gun is "cocked", the cock is held back, against the pressure of a spring, by a catch which is part of the trigger mechanism. When the trigger is pulled, the catch is released and the spring moves the cock rapidly forwards. The flint strikes a curved plate of hardened steel, called the "steel". The flint strikes from the steel a shower of white hot steel shavings (sparks) which fall towards the priming powder held in the flash pan. The flash from the pan's ignited primer travels (unless there is only a "flash in the pan") through the touch hole into the firing chamber at the rear of the barrel, and ignites the main charge of gunpowder. Before the weapon is fired, the pan has a closed cover: the mechanism for opening this cover (i. e. manual or automatic) can affect whether the weapon is classed as a snaplock. In fact, the term snaplock may be used in three ways, as follows:
The most general use of snaplock is for any lock which strikes flint against steel but which does not have the defining feature of a true flintlock. This is the frizzen, a single piece of metal which is a combined "steel" and self opening pan cover. A more restrictive definition excludes the snaphaunce, more sophisticated weapons with a lateral sear and a pan cover, separate from the steel, that opens automatically. Sometimes the term is used only for specific Scandinavian, German, and Russian varieties of lock.
Пайдалану мерзімі
Бұл прото-көктің шығу тегі белгісіз. Ең ертерек дереккөз 1515 жылы Германияның Констанц қаласындағы бір жас жігіт, отты шоғы жоқ болғандықтан, пистолеті атылмайды деп ойлап, қарындасын қатенің салдарынан атып кеткенін айтады. Бұл пистолеттің механизмі болуы мүмкін, бірақ бұл дөңгелекті механизм болуы да мүмкін. Екі жылдан кейін Император Максимилиан I-нің жарлығы шықты, онда өздігінен тұтанатын қаруларды пайдалануға тыйым салынды. Доктор Арне Хофф, «ұру» термині дөңгелекті механизмнің жұмыс істеуін дұрыс сипаттамайды, сондықтан ол ұру механизмін білдірген болуы мүмкін, демек 1517 жыл қарудың алғашқы пайда болуының күні болуы мүмкін. 1522 және 1634 жылдардағы итальяндық Феррара қаласының ережелерінде белгілі бір отты қаруларды тасымалдауға тыйым салынған, бұл, әдетте, ұру механизміне ие қарулар болған, ал 1547 жылы Флоренциядағы сәйкес заңда әртүрлі механизмдер туралы айтылған: отты шоғы бар механизм, дөңгелекті механизм және тас пен болаттан жасалған механизм. Бұл жағдайларда, сөз болатын қарулардың ұру механизміне ие екеніне күмән жоқ. 1547 жылы Швециядағы Арсеналдың тізімдерінде де ұру механизмі туралы нақты айтылған, және 1548 жылдан бастап бұл деректер жалғасты. Швециялық ұру механизмінің сақталған ең ертерек мысалы қазіргі уақытта Стокгольмдегі Корольдік қару-жарақ қоймасында сақтаулы, бұл 1556 жылы жасалған неміс ұңғылары мен шведтік механизмдерден жасалған ұру механизміне ие қарулардың бірі болуы мүмкін. Арне Хофф. «Біз ұру механизмі туралы не білеміз?». АҚШ қару-жарақ коллекционерлерінің бюллетені, № 22, (1970) 11-18 беттер. Көшірме. Отты шоғы бар механизмге қарағанда, ұру механизмі минутына екі есе көп оқ атуға қабілетті, себебі оны қайта жүктеу үшін аз қадамдар қажет болды. Отты шоқты жағу қажеттілігінің болмауы оны пайдалануды жеңілдетіп, ылғалды жерлер сияқты кең ауқымда қолдануға мүмкіндік берді. Майкл Чарни. «Оңтүстік-Шығыс Азиядағы соғыс, 1300-1900 жылдар». 55-бет. Ол арзан және жасау оңай болды, және барлық отты шоғынан кейінгі қарулар сияқты, оны алдын ала дайындап, зарядтап, қажетті сәтте атуға болатын. 1640 жылға қарай ол сұраныстан шығып қалды, Швеция мен Ресейден басқа, онда ол одан әрі кеңінен қолданылды.
The origin of this proto flintlock is unclear. The earliest source which could be speaking of a snaplock is an account from 1515 where a young man in Konstanz, Germany accidentally shot a girl with a pistol, thinking it could not go off due to the lack of a lit match. The pistol in question could be a snaplock but probably was a wheellock. Two years later is the letter patent of the Emperor Maximilian I, banning the use of self striking guns which ignite themselves. Dr. Arne Hoff argues that because "striking" is a very inaccurate description of what happens with a wheellock, it is probable that he was referring to a snaplock, thus making 1517 the likely first appearance of the weapon. City regulations from Italian town Ferrara from 1522 and 1634 forbid the carrying of certain firearms which probably are snaplocks and in 1547 a corresponding law in Florence in describing the different locks speak of matchlock, wheellock and a lock with stone and steel. In this cases it is more or less inarguable that the weapons in question are snaplocks. Arsenal accounts from 1547 in Sweden also explicitly mention snaplocks, and continued to do so in 1548 and beyond. The earliest surviving example of a Swedish snaplock is currently held in the Royal Armoury of Stockholm, probably one of a series of snaplock guns made in 1556 from German barrels and Swedish locks. Arne Hoff. “What do we Really Know About the Snaphaunce?”. The American Society of Arms Collectors Bulletin, No. 22, (1970) pp. 11 18. Transcript. Compared to a matchlock, the snaplock could fire twice as many shots per minute due to requiring fewer steps to reload. Not requiring a match to be lit also made it easier to handle and more usable in a wider set of environments, such as in damp places. Michael Charney. "Southeast Asian Warfare, 1300 1900." Page 55. It was cheap and easy to produce, and like all post matchlock weapons, could be primed and loaded in advance and be fired at a moment's notice. It fell out of favor by about 1640, except in Sweden and Russia, where it lasted far longer.