Мишель Онфре – француз философ, 100-нан астам кітап авторы. Ницше, Эпикур идеяларымен әйгірленген, дінге қарсы көзқарасымен танымал. Философия, саясат тақырыптары.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз жазушысы және философы (1959 жылы туған)
French writer and philosopher (born 1959)
Мишель Онфрей (miʃɛl ɔ̃fʁɛ; 1 қаңтар 1959 жылы туған) – гедонистік, эпикурейлік және атеистік көзқарастары бар француз жазушысы және философы. Философия саласында өте жемісті еңбек еткен, 100-ден астам кітап жазған автор. Оның философиясына Ницше, Эпикур, циниктер мен киреналық мектептер, сондай-ақ француз материализмі сияқты ойшылдардың ықпалы зор. Ол «Traité d'athéologie: Physique de la métaphysique» (ағылшын тіліндегі аудармасы: «Атеист манифесі: Христиандыққа, иудаизмге және исламға қарсы тұрғысы»), «Politique du rebelle: traité de résistance et d'insoumission», «Physiologie de Georges Palante, portrait d'un nietzchéen de gauche», «La puissance d'exister» және «La sculpture de soi» сияқты еңбектерімен танымал. 1993 жылы ол жыл сайын берілетін Prix Médicis сыйлығының иегері атанды. Онфрей көбінесе солшыл бағыттағы ойшыл ретінде қарастырылады; сонымен қатар, ол кейбір оңшыл топтарда, әсіресе оның егемендік журналы «Front populaire» арқылы танылды.
Michel Onfray (miʃɛl ɔ̃fʁɛ; born 1 January 1959) is a French writer and philosopher with a hedonistic, epicurean and atheist worldview. A highly prolific author on philosophy, he has written over 100 books. His philosophy is mainly influenced by such thinkers as Nietzsche, Epicurus, the Cynic and Cyrenaic schools, as well as French materialism. He has gained notoriety for writing such works as Traité d'athéologie: Physique de la métaphysique (translated into English as Atheist Manifesto: The Case Against Christianity, Judaism, and Islam), Politique du rebelle: traité de résistance et d'insoumission, Physiologie de Georges Palante, portrait d'un nietzchéen de gauche, La puissance d'exister and La sculpture de soi for which he won the annual Prix Médicis in 1993. Onfray is often regarded as being left wing; He has become appreciated by some far right circles, notably with his sovereignist magazine Front populaire.
Өмір
Аргентанда норман шаруалар отбасында туған Онфрей 10 жастан 14 жасқа дейін Гильдегі апталық католик интернатына жіберілді. Бұл шешімді Францияда көптеген ата-аналар қабылдады, себебі олар ауылдық мектептен шалқап тұрғанда немесе жұмыс кестесі балаларын күнделікті мектепке апарып-әкелуді қиын немесе қымбат еткенде осылай істейтін. Алайда, жас Онфрей жаңа ортасын бағаламады, оны азап шегу орны деп сипаттады. Онфрей философия мамандығы бойынша оқытушы дипломын алды. 1983-2002 жылдар аралығында Каендегі техникалық бағытталған жоғары мектепте жоғары сынып оқушыларына осы пәнді оқытты. Сол кезде ол және оның жақтастары Caen халық университетін құрды, оның негізін 2004 жылы Онфрей жазған манифест (La communauté philosophique) негізінде және тегін принцип бойынша жариялады. Онфрей екі онжылдық бойын орта мектепте философия пәнінің мұғалімі болды, содан кейін 2002 жылы Каенде ақысыз халық университетін (Université populaire) құру үшін қызметтен кетті, онда ол және бірнеше әріптестері философия және басқа да пәндерді оқытады. Ол сонымен қатар "Трайт д'Атеология" (Атеистік манифест) кітабының авторы, ол 2005 жылдың көктемінде жарық көрген кезде бірнеше ай бойы Франциядағы ең көп сатылған ғылыми-популярлық кітапқа айналды. ("Атеология" сөзін Онфрей Жорж Батайдан алды және сөз бостандығын, соның ішінде Холокостты жоққа шығаруды қорғаған Рауль Ванегемге арнады – "Ештеңе қасиетті емес, барлығын айтуға болады"). Бұл кітап Италияда да сәтті болды, онда ол 2005 жылдың қыркүйегінде жарық көрді және Италияның бестселлерлер тізімінде жылдам түрде бірінші орынға көтерілді. 2015 жылы Онфрей трилогияның бірінші кітабы – "Космос" кітабын жариялады. Онфрей оны ирониямен өзінің "алғашқы кітабы" деп есептейді.
Born in Argentan to a family of Norman farmers, Onfray was sent to a weekly Catholic boarding school in Giel from ages 10 to 14. This was a solution many parents in France adopted at the time when they lived far from the village school or had working hours that made it too hard or too expensive to transport their children to and from school daily. The young Onfray, however, did not appreciate his new environment, which he describes as a place of suffering. Onfray went on to graduate with a teaching degree in philosophy. He taught this subject to senior students at a high school that concentrates on technical degrees in Caen between 1983 and 2002. At that time, he and his supporters established the Université populaire de Caen, proclaiming its foundation on a free of charge basis and on the manifesto written by Onfray in 2004 (La communauté philosophique). Onfray was a secondary school philosophy teacher for two decades until he resigned in 2002 to establish a tuition free Université populaire (People's University) at Caen, at which he and several colleagues teach philosophy and other subjects. and author of Traité d'Athéologie (Atheist Manifesto), which "became the number one best selling nonfiction book in France for months when it was published in the Spring of 2005 (the word 'athéologie' Onfray borrowed from Georges Bataille and dedicated to Raoul Vaneigem who had defended freedom of speech, including Holocaust denial, in Nothing is sacred, everything can be said. The book repeated its popular French success in Italy, where it was published in September 2005 and quickly soared to number one on Italy's bestseller lists." In 2015, Onfray published Cosmos, the first book of a trilogy. Onfray considers ironically that it constitutes his "very first book".
Философия
Онфрей философияның өзіндік психоанализсіз болмайтынын жазады. Ол өзін атеист деп есептейді және теистік дінді қорғау мүмкін емес деп санайды.
Onfray writes that there is no philosophy without self psychoanalysis. He describes himself as an atheist and considers theistic religion to be indefensible.
Геномизм
Онфрей гедонизмді "өзіңнің ләззатыңды алу және басқаларды қуантуға негізделген, өзіне немесе басқаларға зиян келтірмейтін өмірге деген терең ойлы көзқарас" деп анықтайды. "Онфрейдің философиялық жобасы – этикалық гедонизмді, қуанышқа негізделген утилитаризмді және ми мен дененің мүмкіндіктерін толыққанды пайдалану жолдарын зерттейтін сезімтал материализмнің жалпыланған эстетикасын анықтау, сонымен бірге философияны өнерде, саясатта, күнделікті өмірде және қабылданатын шешімдерде пайдалы рөлге қайтару". "La puissance d'exister: Manifeste hédoniste" еңбегінде Онфрей гедонизмнің саяси өлшемі Эпикурдан бастап Джон Стюарт Милл, Джереми Бентам және Клод Адриен Хельветиусқа дейін жалғасатынын мәлімдейді. Саяси гедонизмнің мақсаты – барынша көп адамға барынша бақыт сыйлау. "La Raison gourmande" еңбегінде философтар мен шарап арасындағы байланысты талдайды: Гастон Башелар мен Бургундия, Мишель Серрес және Шато д'Иккем. Ол сондай-ақ Фридрих Ницше, Жан-Поль Сартр, Симон де Бовуар, Жиль Делеуз, Гай Дебор және Рауль Ванегем сияқты "алкогольге құмар философтарды" да атап көрсетеді, оларға өзінің "Трайт д'атеология" (2005) еңбегін арнады.
Onfray defines hedonism "as an introspective attitude to life based on taking pleasure yourself and pleasuring others, without harming yourself or anyone else." "Onfray's philosophical project is to define an ethical hedonism, a joyous utilitarianism, and a generalized aesthetic of sensual materialism that explores how to use the brain's and the body's capacities to their fullest extent – while restoring philosophy to a useful role in art, politics, and everyday life and decisions." In La puissance d'exister: Manifeste hédoniste, Onfray claims that the political dimension of hedonism runs from Epicurus to John Stuart Mill to Jeremy Bentham and Claude Adrien Helvétius. Political hedonism aims to create the greatest happiness for the greatest numbers. In La Raison gourmande, he analyses the relation between philosophers and wine: Gaston Bachelard and Burgundy, Michel Serres and Château d'Yquem. He names also the "alcoholic philosophers": Friedrich Nietzsche, Jean Paul Sartre, Simone de Beauvoir, Gilles Deleuze, Guy Debord and Raoul Vaneigem, in particular, to whom he dedicated his Traité d'athéologie (2005).
Дін
Онфрей 18 ғасырдағы француз католик дін қызметкері Жан Меслиердің еңбегін насихаттауға қатысқан, ол қайтыс болғаннан кейін атеизмді насихаттайтын кітап көлеміндегі философиялық эссе жазғаны анықталды. Екі талап айтылады: айқышқа шегеленіп өлтірілгендер қабірге қойылмайды, және қандай жағдайда болсын, осы кезеңде яһудилер айқышқа шегеленбеді. Маккуарри университетінің тарихшысы Джон Диксон Исаның заманында өмір сүрген Александриялық Филонның римдіктер кейде айқышқа шегеленіп өлтірілгендердің денелерін туыстарына тапсырып, тиісінше жерлеуге дайындағанын жазғанын айтады. Римдік яһуди тарихшысы Иосиф Флавий былай деп мәлімдейді: "Яһудилер жерлеу рәсімдерін соншалықты мұқият сақтайды, тіпті айқышқа шегеленуге сотталған қылмыскерлерді күн батпай жерге көмеді". Екінші талапқа қатысты Диксон мұны "нақты тарихи қателік" деп атайды. Онфрейдің соңғы кітабы "Декаденция" ("Жаңғыру") Иса мифі туралы теорияны қолдайды, яғни Иса тарихи тұлға емес деген гипотезаны. Онфрей мұны Жаңа өсиеттен басқа, сол кезеңнің жазбаларында Иса туралы айтылмауымен түсіндірді. 2021 жылдың шілдесінде Онфрей Папа Францисктің Traditionis custodes атты апостолдық хатына сын айтып, Триденттік мисса "біздің өркениетіміздің тарихи уақытының мұрасын" көрсетеді деп дәлелдеді.
Onfray has been involved in promoting the work of Jean Meslier, an 18th century French Catholic priest who was discovered, upon his death, to have written a book length philosophical essay promoting atheism. two claims are made: crucifixion victims were not laid to rest in tombs, and in any case, Jews were not crucified in this period. The historian John Dickson, of Macquarie University, has said that Philo of Alexandria, who wrote about the time of Jesus, noted that the Romans sometimes handed the bodies of crucifixion victims over to family members for proper burial. The Roman Jewish historian Flavius Josephus even remarks: "Jews are so careful about funeral rites that even malefactors who have been sentenced to crucifixion are taken down and buried before sunset." Regarding the second claim, Dickson calls this a "clear historical blunder". In Onfray's latest book, Décadence he argued for Christ myth theory, which is a hypotheses that Jesus was not a historical person. Onfray based this on the fact that, other than in the New Testament, Jesus is barely mentioned in accounts of the period. In July 2021, Onfray criticised Pope Francis's apostolic letter Traditionis custodes by arguing that the Tridentine Mass embodies “the heritage of the genealogical time of our civilization".
Саяси көзқарастар
2002 жылғы сайлауда Онфрей Француз революциялық коммунистік лигасы мен оның Франция президенттігіне үміткері Оливье Бесансеноны қолдады. 2007 жылы ол Хосе Бовені қолдады, бірақ соңында Бесансеноға дауыс берді және болашақ Франция президенті Николя Саркозимен сұхбат жүргізді, оны Онфрей Philosophie Magazine журналында «идеологиялық жау» деп атады. Телевизиядағы сұхбатында және 2022 жылдың тамызында Франция президенті Эммануэль Макронның Алжирге жасаған сапарына жауап ретінде Онфрей Алжирдегі билік режимін «мафия» деп сипаттап, Францияның газ бен мұнайға бай елдегі алжир халқының кедей өміріне 1962 жылы француздар кеткендіктен жауапкершілігі жоқ екенін мәлімдеді. Сұхбат барысында Онфрей: «Біз бұл елдің 1962 жылдан бері бізді жек көретінін жақсы білеміз» деді.
In the 2002 election, Onfray endorsed the French Revolutionary Communist League and its candidate for the French presidency, Olivier Besancenot. In 2007, he endorsed José Bové but eventually voted for Besancenot and conducted an interview with the future French President Nicolas Sarkozy, who, Onfray declared in Philosophie Magazine, was an "ideological enemy". During a Television interview and as a response to a visit by French president Emmanuel Macron to Algeria in August 2022, Onfray described the ruling regime in Algeria as a "mafia" and asserted that France has no responsibility for the impoverished life of the Algerian people in a country rich in gas and oil because the French had left in 1962. During the interview Onfray said "We know very well that this country has hated us since 1962."
Қабылдау және ықпал
2005 жылы Сент-Сулпис обсерваториясында астрономдар тапқан 289992 Онфрей астероиді, Онфрейдің құрметіне аталды.
Asteroid 289992 Onfray, discovered by astronomers at the Saint Sulpice Observatory in 2005, was named in Onfray's honour.