Кіріспе

Германияның Қара Орманындағы темір жол желісі

Höllentalbahn (сөзбе-сөз, "Тозақ аңғары темір жолы") – Германияның Қара Орманындағы Höllental аңғары арқылы жартылай өтетін темір жол желісі. Бұл желі Фрайбург им Брейсгау мен Донауэшингенді байланыстырады, жалпы ұзындығы шамамен [ұзындық] километрді құрайды. Желінің барлық бойында Фрайбургтағы [биіктік] биіктігінен Хинтерзартендегі [биіктік] биіктігіне дейін көтеріледі. Маршруттың бір бөлігі 5,5% еңіске ие, бұл желіні Германиядағы ең тік жолдардың біріне айналдырады. Фрайбург-Нойштадт учаскесі 1936 жылдың 18 маусымынан бастап электрлендірілген. Осыған және Нойштадт пен Донауэшинген арасындағы жол жүрісшілер санының азаюына байланысты, маршрут енді жеке операциялық бөлім болып табылмады. Фрайбург пен Донауэшинген арасындағы соңғы тікелей байланыс 2003 жылы Kleber Express Фрайбург-Мюнхен пойызы тоқтатылған кезде аяқталды. “Breisgau S-Bahn 2020” жобасы аясында 2019 жылдың соңына дейін жосыққан бөлік электрлендірілді, бұл Брайзахтан Фрайбург, Нойштадт және Донауэшинген арқылы Виллингенге дейін тікелей пойыздарды іске қосуға мүмкіндік берді.

Тарих

1887 жылы Нейштадтқа дейін ашылған бұл желі Баден мемлекеттік теміржолдары үшін салынды және теміржол архитекторы Роберт Гервиктің соңғы жобасы болды. Хиршшпрунг пен Хинтерзартен арасындағы желі бөлігінің ең биік тік бұрышы 5,5% құрайды және бастапқыда Риггенбах жүйесі бойынша тісті дөңгелекті теміржол ретінде пайдаланылды. 1936 жылы Deutsche Reichsbahn Фрайбург пен Нейштадт арасындағы желіні 20 кВ, 50 Гц айнымалы тоқпен электрлендірді. Бұл Францияда және басқа елдерде 25 кВ, 50 Гц айнымалы тоқ жүйесін қабылдауға әкелді. Мангейм–Карлсруэ–Базель теміржолының электрлендірілуі 1958 жылы аяқталғандықтан, Höllentalbahn жалпыұлттық электр теміржол жүйесіне қосылды. Сондықтан 1960 жылы Höllentalbahn-ның электрлендірілген бөлігі Германия теміржол желісінде қолданылатын стандартты 15 кВ, 16⅔ Гц жүйесіне ауыстырылды. Höllentalbahn DB 144 класты вагондардың жобаларын сынау үшін табысты қолданылды. Кейін электр қуаты 145 сериялы локомотивтермен қамтамасыз етілді, ол өз кезегінде DB 139 класты локомотивтермен ауыстырылды. 1996–2019 жылдары электр желісі DB 143 класты локомотивтерімен буксирленетін заманауи екі қабатты вагондарды пайдаланды. Ерекшелік – екі алыс қашықтыққа жүретін пойыз: Regional Express Kleber Express Freiburg Munich 1988–2003 жылдары Фрайбург пен Донауэшинген арасындағы соңғы тікелей пойыз ретінде Нейштадтта локомотивін ауыстырмады, сондықтан дизельді DB 218 класты локомотив осы пойызбен жолдың электрлендірілген бөлігінде де жүріп тұрды. InterRegio Höllental Emden Seebrugg 1996–2002 жылдары DB 101 класты локомотивпен жүріп тұрды. Нейштадт пен Донауэшинген арасындағы желіде DB 215 класты локомотивтер 1988 жылға дейін, оларды DB 628 класты локомотивтермен ауыстырғанға дейін пойыздарды жүргізіп келді, бұл Нейштадт арқылы тікелей байланыстарды тоқтатты. 2000 жылдардан бастап DB 611 класты локомотивтер пайдаланылды, осы Höllentalbahn бөлігі 2019 жылы электрленгенге дейін. Содан бері Alstom Coradia вагондары (DB 1440 класы) S1 Breisach Seebrugg және S10 Freiburg Villingen бағыттарында жүріп тұр.

Неміс ұлттық темір жолы дәуіріндегі даму (19191945)

1927 жылғы 14 желтоқсанда Хинтерзартенге жақын орналасқан Равенна шатқалынан өтетін ескі Равенна көпірі сұранысқа жауап бере алмайтындықтан жаңа виадукпен алмастырылды. Жаңа виадуктың салынуымен Höllentalbahn теміржол учаскесі осы аймақта түзуленді. Бұл жобаның құны шамамен , ал ескі көпірден тек тіректер ғана қалды. Равенна туннелі, көпірден кейін орналасқан, бастапқыда 85 метрлік болған. Оның бір бөлігі бұзылып, қазіргі кезде 47 метрге дейін қысқарды. 1930 жылдардың басында Höllentalbahn Фрайбург қаласының бас станциясы мен Фрайбург Литтенвайлер арасында қайта орналастырылды, соның салдарынан Фрайбург Вире станциясы да көшірілуі тиіс болды. Бұл Rheintalbahnмен келіспеушілікті болдырмау, оның орнына көпір салу және, ең бастысы, қала аумағындағы теміржол өткелдерін жою мақсатымен жасалды. Бұдан бөлек, 1901 жылдан бері жұмыс істеп келе жатқан Фрайбург-им-Брайсгау трамвайының Гюнтершталға баратын желісімен қиылысуын тоқтатуға мүмкіндік болды. 1916 жылғы 12 қазанда қалаға бет алған трамвай қараңғыда жабық кедергіні ескермегендіктен және жоғары көтеріліп келе жатқан пойызбен соқтығысқандықтан ауыр апат болды. Соқтығысқанда трамвай мен жол күзетшісінің үйі қирады, трамвай жүргізушісі, кондуктор және жалғыз жолаушысы жеңіл жарақат алды. Жаңа желі үшін екі жаңа туннель салынды: біреуі Лореттоберг арқылы, екіншісі Стернвальдтың астынан. Жоғарғы Рейн жазығының шығыс жарылысы Лореттоберг арқылы өтеді. Туннельді кірпішпен қалау кезінде қалдырылған "терезе" арқылы оны көруге болады, бұл одан әрі шөгуді өлшеуге мүмкіндік береді. Құрылыс жұмыстары барысында бас станциядан Виреге дейінгі жол екі жолға дейін кеңейтілді. Бұрынғы Alter Wiehre Bahnhof (Ескі Вире станциясы) қазір мәдени шаралар үшін қолданылады, мысалы, "Kommunales Kino Freiburg" (Фрайбург қалалық кинотеатры), "Literaturbüro Freiburg" (Фрайбург әдеби бюросы) сияқты фильмдер мен әдебиеттерге арналған ғимарат ретінде, сондай-ақ кафе орналасқан.

Бағыт

Фрайбургтің басты станциясынан шыққаннан кейін, Höllentalbahn Mannheim–Karlsruhe–Basel басты темір жолынан шығысқа қарай бұрылады. Ол басты желіден эстакада арқылы өтеді және қала ішінде тағы екі аялдамада тоқтайды, содан кейін Höllental-ға қарай көтеріле бастайды. Теміржол учаскесінде барлығы 15 туннель бар. Олардың тоғызы Фрайбург пен Нойштадт арасындағы (алдыңғы бөлімде), ал алтауы Нойштадт пен Донауэшинген арасындағы (артқы бөлімде) орналасқан. Ең ұзын туннель – 535 метрлік Dögginger туннелі. Ол Еуропаның суайырығы арқылы, Қара теңіз бен Солтүстік теңіз арасынан өтеді. Артқы бөлімдегі, Нойштадт пен Донауэшинген арасындағы барлық туннельдер теміржол учаскесі салынысымен бірге салынған. Алдыңғы бөлімдегі, Фрайбург пен Нойштадт арасындағы туннельдерге қарағанда, онда 1934 жылы Фрайбург басты станциясы мен Фрайбург Литтенвейлер арасындағы теміржол учаскесі ауыстырылғанда 514 метрлік Sternwald туннелі мен 302 метрлік Loretto туннелі салынған. Төменгі Hirschsprung туннелі бастапқыда 121 метр болатын, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін 114 метрге дейін қысқартылды.