Кіріспе
Гаитилік ұшақ жарысының ұшқышы және кәсіпкері (1889–1976)
Чарльз Террес Вейманн (2 тамыз 1889 – 1976) – Гаитиде туған, алғашқы ұшақ жарысының ұшқышы және кәсіпкері. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол «Ниупорт» компаниясында сынақ ұшқышы болып жұмыс істеді және Құрмет легионының кавалері атағымен марапатталды.
Алғашқы жылдар
Вейманн 1889 жылғы 2 тамызда Гаитиде, Порт-о-Пренс қаласында американдық әке мен гаитилік ананың ұлы ретінде дүниеге келді. Деген әңгіме бар, Вейманнның анасы Корнели Миот болған, ол өзі гаитилік және Чарльз Миот пен Лесинска Сесиль Ривьердің қызы, екеуі де гаитиліктер. Лесинска Сесиль Ривьер (1829–1908), Чарльздың шешесінің анасы, сол кезде Гаитидегі ең бай адам болған, кеме жүргізу компанияларының иесі Биенаим "Мемэ" Ривьердің қарындасы еді.
Қалпақ корпустары
Соғыстан кейін Чарльз Вейманн ұшақ корпустарын жасаудағы тәжірибесін пайдаланып, автомобильдерге матадан жасалған корпус жасау жүйесін әзірледі. Ол 1921 жылы Парижде, 1923 жылы Лондонда және 1928 жылы Индианаполисте зауыттар ашты. Осы өнімдерге деген сұраныс зор өсті, ал Вейманн өз жүйесін Еуропаның көптеген танымал брендтеріне лицензиялады. 1920 жылдардың соңындағы сәннің өзгеруі жылтыр боялған корпусқа деген сұранысты күшейтті, нәтижесінде матадан жасалған корпус нарығы құлдырады. Панельдер арасында икемділікпен қозғалуға мүмкіндік беретін, металл панельдерді қолданатын ұқсас жүйе жасалды. Бұл жүйе жекелеген автомобильдердің корпусын жасауда қолданылды, бірақ ол жаппай өндіріс талаптарына жарамайтын еді. Француз зауыты 1930 жылы, ал Индианаполис 1931 жылы жабылды. Британдық зауыт автобус корпустарын жасауға көшті және сақталып қалды (Metro Cammell Weymann атымен), бірақ Вейманн 1932 жылы компаниядан кетіп қалды.
Автоматты тұйықтауыш
Ол автокөлік өнеркәсібі үшін жабдықтарды әзірлеуге деген қызығушылығын сақтап қалды. 1963 жылы ол автоматты қосылғышқа (клачқа) патент алды, бірақ ол коммерциялық сәттілікке ие болмады. Вейман инженер Жорж Лепермен бірге авиация саласына қайта оралды және Вейман 66 және Société des Avions C T Weymann компаниясында автогиро сияқты ұшақтарды жобалауды жалғастырды.
Авиациялық жетістіктер
Ол 1909 жылы берілген 24-ші нөмірлі американдық Аэроклубтың ұшқыш лицензиясына ие болды. 1910 жылдың тамызында ол француздық Circuit de l'Est әуе жарысына қатысты. 1910 жылдың қыркүйегінде ол Мишлен сыйлығын жеңіп алуға тырысты, Париж қаласынан Пюи-де-Домға (шамамен 250 миль) жолаушысымен алты сағатта ұшуға. Жеті сағаттан кейін ол мақсатына 10 км жетпей қонды, нашар ауа райы одан әрі жолға шығуға мүмкіндік бермеді. 1911 жылдың маусымында ол Париж-Рим әуе жарысына қатысты. 1911 жылдың шілдесінде ол Circuit d'Europé жарысына қатысты, бірақ Гордон Беннет Трофи жарысына қатысу үшін жарыстан шықты. 1911 жылдың шілдесінде ол Англияның Истчерч қаласындағы Корольдік Аэро Клубтың ұшу алаңында өткен 3-ші Гордон Беннетт Трофи жарысында АҚШ-ты өкілдік етті. Ол жарыста 100 а.к. Gnome қозғалтқышы бар Nieuport монопланымен 25 алты шақырымдық айналымды 78,1 миль/сағ (125,663 км/сағ) орташа жылдамдықпен ұшып жеңіске жетті. 1911 жылдың қарашасында ол француз армиясының Реймс әскери авиация жарысында жеңімпаз ұшақты ұшырды. 1912 жылы ол Джерси мен Сент-Мало арасындағы халықаралық әуе жарысында жеңіп алды. Ол Монакодағы 1912 жылғы гидроплан байқауына, Сент-Малоға (Франция) және Бельгиядағы Темсе 1912 жылғы гидроплан байқауына қатысты. 1913 жылы ол Монакода Шнайдер Трофи жарысында Франция үшін жарысты, бірақ жетекшілік еткенде қозғалтқыштың бұзылуына байланысты жарыстан шығып қалды.
Автоматтық жарыстар
Вейманн 1928 жылы Ле-Манға Stutz DV16 Blackhawk командасын әкеліп, жарыста екінші орынды жеңіп алды – Bentley командасынан кейін.