Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сенегалдың ең ірі этносы – волофтардың ерекше музыкалық дәстүрі бар. Бұл дәстүр көршілес фулани, тукулор, серер, жола және малинке мәдениеттерінің ықпалымен қатар, Сенегалдың танымал музыкасына және жалпы Батыс Африка музыкасына зор үлес қосты. Волоф музыкасының тамыры серер музыкалық дәстүрінен, әсіресе отарлауға дейінгі Серер Салум патшалығынан бастау алады. Волоф музыкалық терминологиясының барлығы, музыкалық аспаптарды қоса алғанда, серер тілінен келген.
Musical traditions of the Wolof ethnic group of Senegal
The Wolof, the largest ethnic group in Senegal, have a distinctive musical tradition that, along with the influence of neighboring Fulani, Tukulor, Serer, Jola, and Malinke cultures, has contributed greatly to popular Senegalese music, and to West African music in general. Wolof music takes its roots from the Serer musical tradition, particularly from the Serer pre colonial Kingdom of Saloum. Virtually all Wolof musical terminology including musical instruments comes from the Serer language.
Гриоттық дәстүр
Волоф музыканттары дәстүрлі түрде гриоттардан (géwél) немесе барабан соғу шеберлері болған темірші кастасынан (tëgg) шығар еді. Гриоттар өзінің әндері мен айтыстары арқылы тарихты, этиканы және дінді үйретті, ал қауымның ықпалды мүшелері оларды мадақтаушы әншілер мен тарихшылар ретінде пайдаланды. Бүгінде көптеген заманауи волоф музыканттары әлі де гриот отбасыларынан шығады. 19 ғасырда маңызды волоф мемлекеттерінің ислам дініне көшкеннен кейін, волоф тіліндегі тагг немесе мадақ әндері ислами Насид дәстүрінде қайта пайдаланылды – бұл исламға дейінгі стильдің жаңа мұсылман үлгісіне маңызды интеграциясы болды.
Wolof musicians were traditionally drawn from the griots (géwél), or of the blacksmith caste (tëgg), who were masters of drumming. Griots taught history, ethics and religion using their songs and recitations, and were employed by powerful members of the community as praise singers and historians. Today many modern Wolof musicians still come from Griot families. After the 19th century conversion of major Wolof kingdoms to Islam, the tagg, or ode song in Wolof, was reused in an Islamic Nasheed tradition—an important integration of pre Islamic style into the new Muslim paradigm.
Құралдар
Волоф халық аспаптарына ксалам немесе халам кіреді, ол бес ішекті лют, Волоф халық музыкасында өте маңызды, сабар барабандары – әрқайсысы әртүрлі реттелген жеті барабаннан тұратын ансамбль, және тама деп аталатын құм сағаты тәрізді сөйлейтін барабан. Қадирия суфилік тәртібі табыс барабандарын қолданады. Қазіргі заманғы волоф музыканттары көршілес серер, фула және мандинкалармен байланысты аспаптарды пайдаланады, олардың ішінде фула флейтасы, мандинка балафоны, мавр табла барабандары, мандинка корасы (Батыс Африка арфасы), риити (фула бір ішекті иіліп тартылатын аспап), серер аспаптары – яғни тама, сабар, жунджунг, сондай-ақ серер мотивтері мен жанрлары, мысалы, мбалакс (серер нюупінен), бака, тассу және т.б. Кейінгі серер дивасы Янде Коду Сен Тассу (вариант: Тасу) өнерімен шұғылданған. Тассу – бұл «күнделікті және рәсімдік серер өмірінде орталық орын алатын, сонымен қатар волофтар, фулалар, мандинкалар, бамбаралар және басқа да аймақтық этностар қолданатын ән мен декламация түрі».
Wolof folk instruments include the xalam or halam, which is a five stringed lute, very important in Wolof folk music, the sabar drums, an ensemble of seven different drums, each differently tuned, and the hourglass talking drum called a tama. The Qadiriyyah Sufi order use tabla drums. Modern Wolof musicians have incorporated instruments usually associated with the neighboring Serer, Fula and Mandinka, including the Fula flute, the Mandinka balafon, the Maures tabla drums, the Mandinka kora (a West African harp), the riiti (a Fula single stringed bowed instrument), the Serer instruments i. e. tama, the sabar, the junjung, and the Serer motifs and genres i. e. mbalax (from Serer njuup), , baka, tassou, etc. The late Serer diva Yandé Codou Sène was a practitioner of the Tassou (var : Tasú), a "form of sung and chanted poetry central to both everyday and ritual Serer life that is also used explicitly by the Wolof, Fula, Mandinka, Bambara and other regional ethnic groups."
Ресурстар мен сыртқы сілтемелер
Мбье Б. Чам, "Сенегал әдебиеті мен киносындағы ислам", Африка: Халықаралық Африка институтының журналы, 55-том, 4-номер, Халықтық ислам, 1985 ж., 447–464 беттер. Али Колин Нефф, "Тассу: Африка әйелдерінің ежелгі сөздік өнері". [Ішінде] Этнолирикалық.
Mbye B. Cham, "Islam in Senegalese Literature and Film", Africa: Journal of the International African Institute, Vol. 55, No. 4, Popular Islam, 1985 pp. 447–464. Ali Colleen Neff, "Tassou: The Ancient Spoken Word of African Women." [in] Ethnolyrical