Хасуи Кавасэ: Жапон суретшісі және «син-ханга» шебері
Hasui Kawase
Хасуи Кавасэ: жапон суретшісі, 20 ғ. графика өнерінің шебері. "Жаңа гравюра" қозғалысының өкілі, 1000-ға жуық пейзаж гравюрасының авторы, ұлттық қазына.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапон суретшісі (1883–1957)
Japanese artist (1883–1957)
Хасуи Кавасе (川瀬 巴水) – 20 ғасырдағы Жапонияның ең маңызды және өнімді гравюрашыларының бірі. Ол "син-ханга" ("жаңа гравюра") қозғалысының көрнекті суретшісі болды, оның өкілдері дәстүрлі сюжеттерді батыс өнерінің ықпалымен бейнеледі. Көптеген ерте "укиё-э" гравюралары сияқты, Хасуидің туындылары көбінесе пейзаждардан тұратын, бірақ атмосфералық эффекттер мен табиғи жарықпен ерекшеленетін. Хасуи өмірінің соңғы қырық жылында ағаштан жасалған мыңға жуық гравюра жасады. Өмірінің соңында үкімет оны жапон мәдениетіне қосқан үлесі үшін "Тірі ұлттық қазына" деп мойындады.
Hasui Kawase (川瀬 巴水) was a Japanese artist who was one of 20th century Japan's most important and prolific printmakers. He was a prominent designer of the shin hanga ("new prints") movement, whose artists depicted traditional subjects with a style influenced by Western art. Like many earlier ukiyo e prints, Hasui's works were commonly landscapes, but displayed atmospheric effects and natural lighting. Hasui designed almost one thousand woodblock prints over a career that spanned nearly forty years. Towards the end of his life the government recognized him as a Living National Treasure for his contribution to Japanese culture.
Өмір
Кавасе 1883 жылы дүниеге келген. Жастық шағында ол суретші болу арманымен өмір сүрген. Оның әкесінің інісі – Канагаки Робун (1829–94), жапондық автор және журналист, алғашқы манга журналын жариялаған адам. Кавасе жас кезінде Аояги Бокусеннің сурет мектебінде оқыған. Ол табиғаттан суреттер салып, шеберлердің ағаштан ойылған суреттерін көшіріп, Араки Каньюден қылқаламмен сурет салуды үйренген. Әке-шесі оны отбасының арқан-жіп сату бизнесін басқаруға мәжбүрлеген, бірақ 26 жасында банкротқа ұшырағаннан кейін ол өнерге бет бұрған. Ол Кийоката Кабурагиден оны оқытуын сұраған, бірақ Кабураги оны екі жыл бойы Окада Сабуросукемен бірге батыс стилінде сурет салуды оқытуға ынталандырған. Екі жылдан кейін ол қайтадан Кабурагиге студент болып түсуге өтініш берді, осы жолы Кабураги оны қабылдады. Кийоката оған Хасуи есімін берді, оны «көзден ағып жатқан су» деп аударуға болады, бұл оның бастауыш мектебінің атынан және әулеттік тегінің бір белгісінен туындаған. Шинсуи Итоның Бива көлінің сегіз көрінісі көрмесін көргеннен кейін Кавасе Шинсуидің баспагері Шозабуро Ватанабеге жүгінді, ол 1918 жылдың тамызында Ватанабе жариялаған үш тәжірибелік гравюраны жасады. 1919 жылы «Токионың он екі көрінісі», «Оңтүстік-шығыстың сегіз көрінісі» және 16 гравюрадан тұратын «Саяхат естеліктері» сериясы бірден екі гравюрадан шығарылды. Кавасенің 1922 жылы басталған «Жапония көріністерінің жинағы» атты он екі гравюралық сериясы 1923 жылы Ұлы Канто жер сілкінісі Ватанабе шеберханасын, соның ішінде әлі таратылмаған гравюралар мен Кавасенің эскиздерін жойғанда аяқталмады. 1923 жылы Хокурику, Саньин және Саньё аймандарына саяхаттап, 1924 жылдың ақпанында оралғаннан кейін ол өзінің эскиздерін үшінші «Саяхат естеліктері» сериясына енгізді. Кавасе Кийоката Кабураги студиясында укиё-э және жапон стиліндегі сурет салуды оқыды. Ол актерлердің суреттерін, күнделікті өмір мен пейзаждарды салуға көбінесе ден қойды, олардың көптегені Мейдзи дәуірінің соңғы жылдары мен Тайшо дәуірінің басында кітаптар мен журналдарда иллюстрация ретінде жарияланды. Өзінің қырық жылдық шығармашылық жолында Кавасе Шин-Ханга қозғалысының баспагері және жақтаушысы Шозабуро Ватанабемен тығыз жұмыс істеді. Оның туындылары американдық сарапшы Роберт О. Мюллер (1911–2003) арқылы Батыста кеңінен танымал болды. 1956 жылы ол Жапонияның тірі ұлттық қазынасы атанды. 1953 жылы үкіметтік Мәдени ескерткіштерді сақтау комитеті Кавасе мен Ито Шинсуиге сыйлықтар арқылы дәстүрлі гравюра өнерін құрметтеуді жоспарлаған. Бірақ суретшілердің жұмысы дизайнер, ойып жазушы және баспагер арасындағы ынтымақтастықты талап еткендіктен, жеке қатысушыларды бөліп көрсетуге қарсылықтар туды. Сондықтан олар суретшілерге жаңа гравюралар жасауға тапсырыс берді, олардың өндірісі мұқият тіркелді. Кавасенің өмірбаяуын жазған Наразаки Мунисиге осы процесті жазғандардың бірі болды. Кавасе 1957 жылдың 27 қарашасында қайтыс болды. Ол өмірі бойында 620-ға жуық гравюра жасаған. 1979 жылы Наразаки оның өмірбаянын жариялап, алғашқы каталогты құрастырды. 1982 жылы Токиода оның 180 гравюрасынан тұратын көрме ұйымдастырылды. Каталогтың тақырыбы: «Кавасе Хасуи: Укиё-э жолының соңы».
Kawase was born in 1883. As a youth, he dreamed of an art career. His paternal uncle was Kanagaki Robun (1829–94), a Japanese author and journalist, who produced the first manga magazine. Kawase went to the school of the painter Aoyagi Bokusen as a young man. He sketched from nature, copied the masters' woodblock prints, and studied brush painting with Araki Kanyu. His parents had him take on the family rope and thread wholesaling business, but its bankruptcy when he was 26 led him to pursue art. He approached Kiyokata Kaburagi to teach him, but Kaburagi instead encouraged him to study Western style painting, which he did with Okada Saburōsuke for two years. Two years later he again applied as a student to Kaburagi, who this time accepted him. Kiyokata bestowed the name Hasui upon him, which can be translated as "water gushing from a spring", and derives from his elementary school combined with an ideogram of his family name. After seeing an exhibition of Shinsui Itō's Eight Views of Lake Biwa, Kawase approached Shinsui's publisher Shōzaburō Watanabe, who had him design three experimental prints that Watanabe published in August 1918. The series Twelve Views of Tokyo, Eight Views of the Southeast, and the first Souvenirs of Travel of 16 prints followed in 1919, each issued two prints at a time. Kawase's twelve print A Collection of Scenes of Japan begun in 1922 went unfinished when the 1923 Great Kantō earthquake destroyed Watanabe's workshop, including the finished woodblocks for the yet undistributed prints and Kawase's sketchbooks. He travelled the Hokuriku, San'in, and San'yō regions later in 1923 and upon his return in February 1924 developed his sketches into his third Souvenirs of Travel series. Kawase studied ukiyo e and Japanese style painting at the studio of Kiyokata Kaburagi. He mainly concentrated on making watercolors of actors, everyday life and landscapes, many of them published as illustrations in books and magazines in the last few years of the Meiji period and early Taishō period. During the forty years of his artistic career, Kawase worked closely with Shōzaburō Watanabe, publisher and advocate of the shin hanga movement. His works became widely known in the West through American connoisseur Robert O. Muller (1911–2003). In 1956, he was named a Japanese Living National Treasure. The government Committee for the Preservation of Intangible Cultural Treasures had intended to honor traditional printmaking via awards to Kawase and Ito Shinsui in 1953. Because the artists' work necessitated collaboration between designer, engraver, and printer, objections were raised over singling out individual participants for recognition. Therefore, they commissioned the artists to make new prints, the production of which was carefully documented. Kawase's biographer, Narazaki Munishige, was one of those who recorded the process. Kawase died on November 27, 1957. He had created around 620 prints over the course of his career. In 1979 Narazaki published a biography and compiled the first catalogue raisonné. An exhibition of 180 of his prints was held in Tokyo in 1982. The catalogue was entitled: "Kawase Hasui: The End of the Line For Ukiyo e".
Стиль
Кавасе негізінен Токиода және Жапония бойынша саяхаттарында салған эскиздері мен акварельдеріне негізделген пейзаждар мен қала көріністерін басумен айналысты. Дегенмен, оның гравюралары бұрынғы укиё-э шеберлері, мысалы Хиросиге және Кацусика Хокусайдың (1760-1849) еңбектеріне тән меишо (танымал орындар) гравюралары ғана емес. Кавасенің гравюраларында қалалық Жапонияда тыныш және беймәлім жерлер бейнеленген. 1920 жылы Кавасе алғашқы қар жаудырған гравюрасын жасады. Оның қар көріністері – ең өзгеше және үздік туындыларының бірі. Кейін ол: «Менің ертерек жұмыстарымда сызықтар мен формалардың жаңашыл бейнелеулері болды: шеберлер наразылық білдірді» деп еске алды. Дизайнер мен баспагер арақатынасы туралы ол былай деді:
Kawase worked almost exclusively on landscape and townscape prints based on sketches and watercolors he made in Tokyo and during travels around Japan. However, his prints are not merely meisho (famous places) prints that are typical of earlier ukiyo e masters such as Hiroshige and Katsushika Hokusai (1760 1849). Kawase's prints feature locales that are tranquil and obscure in urbanizing Japan. In 1920, Kawase designed his first falling snow print. His snow scenes are among the most original and best of his works. He later recalled "In my earlier works there are novel expressions in carving line and forms: the artisans used to complain." He said of the relationship between designer and printer:
Басу ісінде біз тығыз байланыста болуымыз керек. Тәжірибесіз баспагер жеті-сегіз сынақ басылымды қабылдап, сосын ғана сәттісін шығара алады. Егер баспагер тәжірибелі болса, екі-үш сынақтан кейін соңғы нұсқаны анықтауға болады. Кейде, барлық күш-жігерге қарамастан, сәтті басылым жасалмайды. Бұл – композициялық өнердің қиын тұсы. Ол үшін телепатиялық байланыс қажет. Егер барлық тараптар толық үйлесімде болмаса, процесс сәтті болмайды. Менің ойым мен шеберлердің ойы толық келіскенде ғана жақсы жұмыс жасау мүмкін. Кавасе өзін реалист санады және композицияларында батыс суретшілігінде алған білімін пайдаланды. Хиросиге сияқты ол саяхат және пейзаж гравюраларын жасады, бірақ оның тақырыптары нашар танымал жерлер болды, олар нақты жарық, көлеңке және текстурамен бейнеленді, Хиросиге дәуіріндегі гравюралардағы стандартты жазулар мен атауларсыз. Кавасе көптеген ағаштан жасалған гравюралар мен акварельдер қалдырды: акварельдердің көпшілігі ағаштан жасалған гравюралармен байланысты. Ол сонымен қатар майлы бояулар, дәстүрлі аспалы шымыршықтар және бірнеше бёобу (жұмбақ экрандар) жасады.
In the case of printing we must interact very closely. A less experienced printer might waste seven or eight trial prints before a successful one is made. If someone is experienced we can decide on the final print after two or three trials. It occurs occasionally that despite best efforts, a successful print is still not produced. This is the hard part of composite art. It requires telepathic communication. Unless all parties are completely in tune, the process will not work. When my mind and the minds of the artisans are in complete agreement, a good work can be generated. Kawase considered himself a realist and employed his training in Western painting in his compositions. Like Hiroshige he made travel and landscape prints, though his subjects were less known locations rendered with naturalistic light, shade, and texture, without the captions and titles that were standard in prints of Hiroshige's age. Kawase left a large body of woodblock prints and watercolors: many of the watercolors are linked to the woodblock prints. He also produced oil paintings, traditional hanging scrolls and a few byōbu (folding screens).
Музейлердегі шығармалары
Хасуи Кавасенің туындылары қазіргі уақытта әлемнің бірнеше мұражайларында сақталады, оның ішінде Британ мұражайы, Толедо өнер мұражайы, Бруклин мұражайы, Индианаполис өнер мұражайы, Бостонның Көркем өнер мұражайы, Метрополитен өнер мұражайы, Портленд өнер мұражайы, Лос-Анджелес округінің өнер мұражайы, Мичиган университетінің өнер мұражайы, Миннеаполис өнер институты, Стэнли өнер мұражайы, Уолтерс өнер мұражайы, Кларк өнер институты, Смарт өнер мұражайы, Нельсон Аткинс өнер мұражайы және Вирджинияның Көркем өнер мұражайы бар.
Hasui Kawase's works are currently kept in several museums worldwide, including the British Museum, the Toledo Museum of Art, the Brooklyn Museum, the Indianapolis Museum of Art, the Museum of Fine Arts, Boston, the Metropolitan Museum of Art, the Portland Art Museum, the Los Angeles County Museum of Art, the University of Michigan Museum of Art, the Minneapolis Institute of Art, the Stanley Museum of Art, the Walters Art Museum, the Clark Art Institute, the Smart Museum of Art, the Nelson Atkins Museum of Art, and the Virginia Museum of Fine Arts.