Ресейлік мистик әйел: Мадам Свечиннің өмірі мен қызметі

Кіріспе

Anne Sophie Swetchine (туған Софья Петровна Соймонова; 22 қараша 1782 – 10 қыркүйек 1857), Мадам Светина ретінде танымал, – Ресей мистикасы, Мәскеуде дүниеге келген және Париждегі салонымен әйгілі болған.

Өмірбаян

София Петровна Соймонова (кейде Соймонов немесе Сойманов) 1782 жылғы 22 қарашада Мәскеуде, Мемлекеттік хатшы Петр Александрович Соймоновтың (1734–1801) және оның әйелі Екатерина Болтиннің (1756–1790) қызы болып дүниеге келді. Әкесі императрица Екатерина Ұлының ең жақын кеңесшілерінің бірі болғандықтан, ол өмірінің алғашқы жылдарын императрица сарайында өткізді. Ол жақсы білім алып, бірнеше еуропа тілін үйренді және сарайда танымал болды. 1797 жылы Мария Федоровнаның күйеу баласы қызметіне тағайындалды. 1799 жылы София генерал Николай Сергеевич Свечинге тұрмысқа шықты. Ол әйелінен 25 жыл үлкен болғанымен, замандастары олардың қарым-қатынасын жақсы деп сипаттады, бірақ олардың балалары болмады, бұл оған үлкен қайғы әкелді. Бұл, мүмкін, оның дінге бет бұруының да себебі болды, ол оның өмірінде маңызды рөл атқарды. Православиеден шыққан ол 1815 жылы католик дініне ауысты, бұл Джозеф де Мейстренің еңбектерін оқуының нәтижесінде болды, сонымен қатар иезуиттердің де ықпалы болды. Ресей заңдары православиеден католикке ауысқан орыс дворяндарының Ресейде тұруына рұқсат бермеді, сондықтан София елден кетуге мәжбүр болды және Парижді жаңа мекені етіп таңдады. Ол күйеуімен бірге келесі жылы сол жерге қоныстанды және өмірінің соңына дейін сол жерде тұрды. 1826 жылдан 1857 жылы қайтыс болғанға дейін ол Rue Saint Dominique, 71 нөмірде салон ұстады. Ол жоғары әдептілігімен және зиялы деңгейімен танымал болды. Ол жиі ресейлік эмигранттарды қабылдады, бірақ оның қонақтарының арасында Виктор Кузен және Алексис де Токвиль сияқты француз әдебиетінің, саясатының және шіркеу қоғамының өкілдері болды, олар шіркеуге ерекше қызығушылық танытты. Оның қонақтарында Париж архиепископы Людовик Кьлен, кейін Орлеан епископы болған аббат Феликс Дюпанлуп және Сольмес аббаттығының негізін қалаушы Проспер Геранж сияқты көрнекті католиктер де болды. Салонында «либералды католицизм» деп аталатын ағым кең таралды, ол Шарль де Монтелембер, Арман де Мелун, Августин Кошин және әсіресе Альфред де Фаллу мен Анри Лакордаирді, Францияда Доминикан орденін қайта құрған кісіні жылы қарсы алды. Ол соңғы екеуімен өмір бойы жақын достық қарым-қатынас орнатты. Көптеген байланыстары арқылы ол француз католицизміне ықпал еткен деп есептеледі.

She was born Sofia Petrovna Soymonova (sometimes Soïmonov or Soymanof) on 22 November 1782 in Moscow, the daughter of Secretary of State Peter Alexandrovich Soimonov (1734–1801) and his wife, Catherine Boltin (1756–1790). She spent her early years at the court of Empress Catherine the Great, as her father was one of the empress's closest advisors. She was given a good education, learned to speak several European languages and was popular at court. In 1797, she was made lady in waiting to Empress Maria Fedorovna. In 1799, Sophie married General Nicholas Sergeyevich Swetchine. Even though he was his wife's senior by 25 years, their relationship was described by contemporaries as a good one, though the couple did not have children, which is said to have caused her suffering. It was perhaps also in part the reason for her turning to religion, which was to play a great part in her life. Coming from Russian Orthodoxy, in 1815 she became a Catholic, largely as the result of reading the writings of Joseph de Maistre, though she had also been under the influence of the Jesuits. Russian law did not permit members of the Russian nobility who had converted from the Orthodox religion to continue living in Russia, and so Sophie was forced to live in exile, choosing Paris as her new home. There she settled with her husband the following year and there she was to spend the rest of her life. From 1826 until her death in 1857, she kept a salon at number 71, Rue Saint Dominique. It became famous and was considered remarkable for its high level of courtesy and for its intellectual level. At it she often received Russian exiles, but her guests, who included Victor Cousin and Alexis de Tocqueville, were generally drawn from various sectors of French literary, political and ecclesiastical high society, but with a special interest in the Church. Hence among her guests were prominent Catholics such as the Archbishop of Paris, Hyacinthe Louis de Quélen, the abbé Félix Dupanloup, later Bishop of Orleans, and Prosper Guéranger, the founder of the Abbey of Solesmes. A prominent note was what has been spoken of as liberal Catholicism, and she accorded a particularly warm welcome to Charles de Montalembert, Armand de Melun, Augustin Cochin and especially Alfred de Falloux and Henri Lacordaire, who was to refound the Dominican Order in France. With the latter two she maintained a close lifelong friendship. Through her many contacts, she is regarded as having exercised an influence on French Catholicism.

Шығармалары

Оның өмірі мен еңбектері (соңғыларының ең белгілілері "Қартайған шақ" және "Бағыну") оның досы Фаллумен (2 томдық, 1860 ж.) жарияланды, сондай-ақ оның хаттары да (2 томдық, 1861 ж.) жарияланды.

Дәйексөздер

Мадам Свечиннің: "Бақыт пен жетістік ортасында жақсы мінезді болу қаншалықты оңай" деген сөзімен танымал. Ол сондай-ақ: "Саяхат – байыпты өмірдің ойын-қыдыры, ал жеңілтек өмірдің мәні" дегенді айтқан екен.