Инкпен ауылы: Уэст-Беркширдегі тарихы терең, шағын елді мекен. Савернейк орманының бөлігі, Уолбери төбесімен шектес. 931-939 жж. құжаттарында айтылған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Инкпен – Батыс Беркширдегі ауыл және азаматтық приход. Ол Хангерфордтан оңтүстік-шығысқа қарай 5,6 шақырым (3,5 миль) жерде орналасқан. Жерінің көп бөлігі Савернек орманының бұрынғы бөлігі болған шашыраңқы ормандармен өңделген егістіктерді құрайды. Инкпен Уилтшир және Гэмпширмен шектеседі, соның ішінде Оңтүстік-Шығыс Англияның ең биік нүктесі – Уолбери төбесінің және Инкпен төбесінің бөліктері кіреді.
the English town
Inkpen is a village and civil parish in West Berkshire, 3.5 mile (6 km) southeast of Hungerford, most of the land of which is cultivated fields with scattered woodland once part of a former forest of Savernake. Inkpen has boundaries with Wiltshire and Hampshire, including parts of Walbury Hill, the highest point in South East England, and Inkpen Hill.
Тарих
Инкпен туралы ең алғашқы жазба 931 және 939 жылдары аралығында жазылған VIII мақта хартиясында кездеседі. Бұл – «қасқыр найзасы» дегенді білдіретін Вулфгар есімді саксон тегнінің өсиетнамасы. Вулфгар «инче пенне» жеріне ие болды, ол «Вулфриктан, ал ол оны бірінші иеленген Вулфхерден алған», оның әкесі мен атасынан. Вулфгар осы жерді белгілі мұрагерлер арасында бөліп қалдырды: үштен бірі әйелі Аэффеге, ал қалғаны «Құдайдың қызметшілеріне» Кинтберидегі қасиетті орынға. Аэффе қайтыс болғаннан кейін оның үлесі де «Вулфгар, Вулфрик және Вулфхердің рухы үшін» Кинтберидегі қасиетті орынға берілуі керек еді.
The earliest record of Inkpen is in the Cotton Charter viii, dated between AD 931 and 939. This includes the will of a Saxon thegn named Wulfgar, whose name means "wolf spear". Wulfgar owned "land at inche penne" which he "had from Wulfric, who had it from Wulfhere who first owned it", his father and grandfather respectively. Wulfgar left this to be divided amongst named heirs: three quarters to his wife, Aeffe, the other quarter to "the servants of God" at the holy place in Kintbury. Following Aeffe's death, her share was also to go to the holy place at Kintbury "for the souls of Wulfgar, Wulfric and Wulfhere".
Саксон тілі
Рим әскері шамамен 410 жылы Британиядан шығып кетті, ал көп ұзамай Дания мен Солтүстік Германиядан англо-саксондықтардың қоныстануы басталды. Инкпен маяғының түбінде, кейбір адамдардың пікірінше, Вансдайк жолының шығыс ұшы орналасқан. Бұл 400 және 700 жылдар аралығында салынған ұзын шақырық және қорғаныс қабырғасынан тұратын сызықтық жер жұмысы. Қазіргі теория бойынша, бұл шамамен 470 жылы болған, сол кезде римдік-британдықтар бірнеше төбе бекіністерін қайта нығайтқан. Ол Инкпен маяғы мен Бристоль маңындағы Портсхед аралығында шығыстан батысқа қарай созылады. Оның шығыс ұшы көбінесе Марлбороның оңтүстігінде деп есептелсе де, осы кішкентай бөлігі 1733 жылғы Инкпеннің жер учаскесі туралы картасында "Вансдайк" деп аталған. Оның салынуы солтүстіктен келе жатқан қауіпті көрсетеді, мүмкін, қазіргі Беркширдің алғашқы саксондықтарынан, олар Абингдон маңына қоныстанған. Даунс аймағында "ссеатта" деп аталатын ерте саксондық монеталар табылған.
The Roman army withdrew from Britain in around AD 410 and the settlement of Anglo Saxons from Denmark and Northern Germany followed soon afterward. At the foot of Inkpen Beacon is, what some believe to be, the eastern end of the Wansdyke, a long ditch and bank or linear defensive earthwork, built sometime between 400 and 700. Current theory suggests a date around 470 when some hill forts were being refortified by the Romano Britons. It runs east–west between Inkpen Beacon and Portishead near Bristol. Although its eastern end is generally thought to be just south of Marlborough, this small section is named "Wansdyke" on Inkpen's enclosure award map of 1733. Its construction clearly points to danger from the north, perhaps from the first Saxons of what is now Berkshire, who settled around Abingdon. Early Saxon coins, known as sceattas, have been found on the Downs.
Қалыптастыру және көрнекі орындар
Қасиетті Михаил шіркеуі 13 ғасырға дейін салынған. Ғимараттың шығыс терезесі (ғибадатхананың) және батыс терезесі (навтың) 15 ғасырда қосылған. Шіркеудің жаңа рередосы, құрбандық үстелдері, род және род экраны, мінбар, оқу тұғығы және көптеген жаңа орындықтар Эксетерлік Гарри Хемс Рольф үшін жасаған. Шіркеу ІІ* санаттағы ескерткіш болып табылады. Ауылдың ортасына жақын, Пошта жолынан сәл алыс жерде, Ұлыбританиядағы сирек кездесетін, тек екі жерде ғана өсетін – Инкпен шафран даласы орналасқан. Ақпараттық тақтаға сәйкес, бұл өсімдіктерді орта ғасырларда шафран өндіру үшін Темплиерлер әкелген деп саналады. Қазіргі уақытта ол Беркшир, Бэкингемшир және Оксфордшир табиғатты қорғау қорына тиесілі. Инкпен үйі, бұрынғы пасторлық үй, 1695 жылы салынған және ІІ* санаттағы ескерткіш. Оның артында, ұлы француз ландшафт архитекторларының бірі Андре Ле Нотрдың шабыттандырған шағын Версаль бағы бар. Кирби үйі, ІІ* санаттағы ғимарат, 1733 жылы, ал Батыс Корт үйі, ІІ санаттағы ғимарат, 18 ғасырда екі кезеңде салынған. Ауылдың төңірегінде бірнеше санатталған коттедждер бар. Инкпен ауылдық үйі, ауылдық көлдің жанында, 1924 жылы салынған және ауылдың барлық тұрғындары үшін әлеуметтік, спорттық, хобби және іс-шараларды өткізеді. Үйде ай сайын фермерлер жәрмеңкесі өтеді. 1850 жылы салынған және Г. Е. Стрит жобалаған Инкпен бастауыш мектебі. Инкпенде екі қоғамдық мейрамхана болған – Crown & Garter және Swan Inn, соңғысы 2018 жылдың сәуірінде жабылып, 2018 жылдың желтоқсанынан бастап сатылымға қойылған. Екеуі де қонақүй және мейрамхана қызметтерін ұсынған. Уолбери төбесінің жартысы ауылдық округте, ауылдан оңтүстікке қарай 1,5 миль (2 км) жерде орналасқан. Сәйкесінше, бүкіл округ Солтүстік Вессекс Даунс табиғи сұлулық аймағында орналасқан. Оның ең биік нүктесі, теңіз деңгейінен 297 метр биіктікте, Темір ғасырына жататын Уолбери бекінісі, сондай-ақ Тест жолы мен Жолшылар жолының басталуы болып табылады. Жақын жердегі Галлоуз Даун төбесінде, бірақ Комб округінің шегінде Комб Гиббет және Инкпен ұзын обасы орналасқан.
The parish church of Saint Michael is 13th century. The east window of the chancel and west window of the nave were added in the 15th century. The church's new reredos, altar tables, rood and rood screen, pulpit, lectern and much new seating were carved for Rolfe by Harry Hems of Exeter. The church is a Grade II* listed building. Near the centre of the village, just off Post Office Road, is Inkpen Crocus Fields a large field of saffron crocuses, one of only two in the United Kingdom. According to the information plaque, the plants are believed to have been brought here by the Knights Templar in the Middle Ages for the production of saffron. It is currently owned by the Berkshire, Buckinghamshire and Oxfordshire Wildlife Trust. Inkpen House, the old rectory, was built in 1695 and is a Grade II* listed building. Behind is a remarkable miniature Versailles garden inspired by the great French landscape architect, André Le Notre. Kirby House, a Grade II* listed building, was built in 1733 and West Court House, Grade II listed, in two stages in the 18th century. There are several listed cottages around the village. Inkpen Village Hall, near the village pond, was built in 1924 and holds social, sports, hobbies and events for the whole village. The hall has a monthly farmers' market. Inkpen primary school, designed by G. E. Street and built in 1850, Inkpen had two public houses, the Crown & Garter and the Swan Inn, the latter closed in April 2018 and was for sale as of December 2018. Both were hotels and had restaurants. Half of the crest of Walbury Hill is in the parish, 1.5 mile (2 km) south of the village nucleus. The whole of the parish accordingly is in the North Wessex Downs area of outstanding natural beauty. At its summit, 974 feet (297 m) above sea level, is Walbury Camp iron age hill fort, the start of the Test Way and the Wayfarers Walk. On the adjacent Gallows Down, but just within the parish of Combe, are Combe Gibbet and Inkpen long barrow.
Демография
+ 2011 жылғы жарияланған статистика: Халық саны, үй иелігі және 2005 жылы сарапталған физикалық ортадан алынған мәліметтер.
Ауданы:
Толыққан толығымен иеленген үйлер
Несиеге алынған үйлер
Әлеуметтік жалдама
Жеке жалдама
Басқа
км² жолдар
км² су
км² жеке бақшалар
км² әдеттегі тұрғындар
Азаматтық округ 145 110 36 39 11 0.130 0.009 0.403 855 12.9
+ 2011 Published Statistics: Population, home ownership and extracts from Physical Environment, surveyed in 2005Output areaHomes owned outrightOwned with a loanSocially rentedPrivately rentedOtherkm2 roadskm2 waterkm2 domestic gardensUsual residents km2Civil parish 145 110 36 39 11 0.130 0.009 0.403 855 12.9