Кіріспе

Кошице облысындағы қала, Словакия. Қала Сирава көлінің жағасында, астана Братиславадан шамамен 360 км (224 миль) шығысқа қарай және Украинамен шекараның іргесінде орналасқан. Михаловце көбінесе туризмді дамытатын жақын орналасқан көлдері мен жанартаулық тауларымен, сондай-ақ ауыл шаруашылығы және «Дружба» құбыр желісінің өтуімен танымал. Соңғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 40 255 адамды құрайды, ал агломерацияның халқы 109 121 адамды құрайды, бұл оны Шығыс Словакиядағы ең ірі халық орталықтарының біріне жатқызады.

Ерте тарих

Қазіргі Михаловце қаласы және оған жақын жатқан төмендіктер Палеолит дәуірінен бері қоныстанған. Археологтар аймақта тарихқа дейінгі Хомо сапиенс қаңқаларын, сондай-ақ Вихорлат тауларының етегінде неолит дәуірінен қалған көптеген заттар мен іздер тапты. Кейінгі қола дәуірінде, яғни қоланың негізгі металл ретінде өңделген кезеңінде, айналасындағы аймақ Карпат алқабындағы маңызды мәдени және сауда орталығы болды. Оңтүстік Тиса өзенінің алқабымен бірге, Карпаттан тыс жерлермен байланыс орнатуда да маңызды рөл атқарды. Михаловце тарихына кельт тайпаларының, б.з.д. 4 ғасырдан бастап галлдық кеңею кезеңінен бергі ықпалы зор болды, содан кейін римдіктердің де әсері болды. Михаловце қаласы – аңыз бойынша, Леборец князі қаза тапқан және жерленген орын. 16 ғасырда Оңтүстік-Орталық Венгрияны Осман империясы басып алғаннан кейін Венгрия бөлінді, ал қазіргі Михаловце Шығыс Венгрия Корольдігінің, кейіннен Корольдік Венгрияның құрамына кірді. Қала 18 және 19 ғасырларда айтарлықтай өсті. 1867 жылғы Австрия-Венгрия келісімінен кейін үлкен қауым мәртебесіне ие болды және көп ұзамай Земплен округінің бір ауданының орталығына айналды.

Қазіргі тарих

XIX ғасыр қалаға маңызды даму әкелді. 1828 жылы Земплин аймағындағы қолөнер лицензиялары бойынша 22 түрлі қолөнер өндірісін ұсынатын 49 қолөнер шеберханасы болды. 1874 жылға дейін Михаловце төңірегіндегі жергілікті маңызы бар бірнеше өнеркәсіптік кәсіпорындар (крахмал зауыттары, арақ құю зауыттары, дистилляциялау зауыттары, кірпіш зауыттары) шектеулі жұмыс орындарымен жұмыс істеді. 1874 жылы Михаловце мен Медзилабце арасындағы темір жолдың салынуы, сондай-ақ 1871 жылы Венгрия мен Галицияны байланыстырған алғашқы темір жолдың салынуы Михаловцедегі және оның төңірегіндегі өндіріс, бизнес және аймақтық дамуға зор әсер етті. Тамақ өңдеу және өнеркәсіптік кәсіпорындар – сыра зауыты, екі кірпіш зауыты және бумен жұмыс істейтін диірмен – ашылды. 1876 жылдан бастап қалада дәрігерлер жұмыс істеді, себебі сол жылы Штефан Кукура ауруханасы құрылды. 1896 жылы венгр тілінде "Фелсо Земплен" газеті жарық көрді. 1805 жылы бастауыш мектеп ашылды, кейін ол мемлекеттік мектепке айналды. 1804 жылы пошта бөлімі, ал 1873 жылы баспахана құрылды. 1885 жылы қалалық кеңестің шешімімен өрт сөндіру бригадасы құрылып, алғашқы жарықтандыру жүзеге асырылды. XVIII ғасырдың кең таралған салдары болған жұмыссыздық, негізінен шаруалардың көшіп кетуіне себеп болды. Көптеген адамдар жұмыс іздеп Пенсильванияға (АҚШ) көмір өндіру саласына кетті, нәтижесінде онда ірі русин-американдық қауым қалыптасты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1918 жылы (1920 жылы Трианон шартымен бекітілді), Михаловце, Земплен округінің басқа бөліктерімен бірге, сол кезде құрылған Чехословакияның құрамына кірді. 1944 жылдың тамыз-қыркүйек айларында Михаловцеден 3500 еврей тұрғыны депортацияланды. 1993 жылдан бастап Чехословакияның тарауынан кейін Михаловце Словакияның құрамына енді. 1996 жылы ол Михаловце ауданының орталығы атанды. 1945 жылдан кейін құрылған жаңа өнеркәсіптік кәсіпорындар Михаловцедің бұрынғы ауыл шаруашылығы сипатын өзгертті. 1950-1960 жылдары ауыл шаруашылығы өнімдерін өңдейтін зауыттар, тоқыма, инженерлік және құрылыс компаниялары пайда болды. Олардың ішінде Ауыл шаруашылығы және жабдықтау компаниясы, Шығыс Словакия сүт зауыты, Шығыс Словакия нан және кондитерлік фабрикасы, Словакия мальта зауыты, Шығыс Словакия құс фабрикасы, Киім компаниясы және Odeta өндіріс компаниясы бар. 1960 жылдардың басында "Дружба" құбыржолының салынуы жұмыспен қамтудың маңызды көзіне айналды.

География

Қала Кошице облысының шығыс Словакия жазығында, Лаборец өзенінің жағасында орналасқан. Тарихи тұрғыдан Земплен округіне қарайды. Қала Кошицеден шамамен шығысқа қарай, ал Украинаның Ужгород қаласынан батысқа қарай орналасқан. Жақын жерде Вихорлат таулары мен Земплинская Ширава көлі сияқты географиялық ерекшеліктер бар. Сонымен қатар, Вихорлат тауларының ең үлкен көлі – Морске-око, Винне қамалы және Винне көлі де жақын жерде орналасқан.