Михаловце, Словакия: көлдерімен, жанартау тауларымен танымал қала. Халық саны 40,255, шығыс Словакияның ірі орталығы. Тарихы неолит дәуіріне дейін жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кошице облысындағы қала, Словакия. Қала Сирава көлінің жағасында, астана Братиславадан шамамен 360 км (224 миль) шығысқа қарай және Украинамен шекараның іргесінде орналасқан. Михаловце көбінесе туризмді дамытатын жақын орналасқан көлдері мен жанартаулық тауларымен, сондай-ақ ауыл шаруашылығы және «Дружба» құбыр желісінің өтуімен танымал. Соңғы халық санауы бойынша, қаланың халқы 40 255 адамды құрайды, ал агломерацияның халқы 109 121 адамды құрайды, бұл оны Шығыс Словакиядағы ең ірі халық орталықтарының біріне жатқызады.
Town in Košice Region, Slovakia
The city is located on the shore of Lake Sirava, approximately 224 mile (360 km) east of the capital Bratislava and immediately adjacent to the border with Ukraine. Michalovce is mostly recognized for its adjacent lakes and volcanic mountains, which generates tourism, and for agriculture as well as the passing Druzhba pipeline. According to the latest census, the population of the town stood at 40,255, with a metropolitan population of 109,121, which ranks it among the largest population centers in eastern Slovakia.
Ерте тарих
Қазіргі Михаловце қаласы және оған жақын жатқан төмендіктер Палеолит дәуірінен бері қоныстанған. Археологтар аймақта тарихқа дейінгі Хомо сапиенс қаңқаларын, сондай-ақ Вихорлат тауларының етегінде неолит дәуірінен қалған көптеген заттар мен іздер тапты. Кейінгі қола дәуірінде, яғни қоланың негізгі металл ретінде өңделген кезеңінде, айналасындағы аймақ Карпат алқабындағы маңызды мәдени және сауда орталығы болды. Оңтүстік Тиса өзенінің алқабымен бірге, Карпаттан тыс жерлермен байланыс орнатуда да маңызды рөл атқарды. Михаловце тарихына кельт тайпаларының, б.з.д. 4 ғасырдан бастап галлдық кеңею кезеңінен бергі ықпалы зор болды, содан кейін римдіктердің де әсері болды. Михаловце қаласы – аңыз бойынша, Леборец князі қаза тапқан және жерленген орын. 16 ғасырда Оңтүстік-Орталық Венгрияны Осман империясы басып алғаннан кейін Венгрия бөлінді, ал қазіргі Михаловце Шығыс Венгрия Корольдігінің, кейіннен Корольдік Венгрияның құрамына кірді. Қала 18 және 19 ғасырларда айтарлықтай өсті. 1867 жылғы Австрия-Венгрия келісімінен кейін үлкен қауым мәртебесіне ие болды және көп ұзамай Земплен округінің бір ауданының орталығына айналды.
The city of present day Michalovce along with the adjacent lowlands was settled in from the Palaeolithic era. Archaeologists have found prehistoric Homo sapiens skeletons in the region, as well as numerous objects and vestiges by the foot of the Vihorlat mountains, dating from the Neolithic. During the Late Bronze Age, which meant the period of processing bronze as the main metal, the surrounding area was an important cultural and trading center within the Carpathian Basin and, together with the area of the southern Tisa River Basin, played an important part forging relations with areas outside of the Carpathians. The history of Michalovce was significantly influenced by presence of Celtic tribes, starting from the Gallic expansions in the 4th century BC, and later by the Romans. The town of Michalovce is the place where the legendary Prince Laborec died and was buried according to legends. After the Ottoman conquest in south central Hungary in the sixteenth century, Hungary was divided, and present day Michalovce became part of the Eastern Hungarian Kingdom, and later Royal Hungary. The town grew significantly in the eighteenth and nineteenth centuries. Since the Austrian Hungarian Ausgleich of 1867, it achieved the status of a large community, and shortly afterward became the seat of one of the districts of Zemplén County.
Қазіргі тарих
XIX ғасыр қалаға маңызды даму әкелді. 1828 жылы Земплин аймағындағы қолөнер лицензиялары бойынша 22 түрлі қолөнер өндірісін ұсынатын 49 қолөнер шеберханасы болды. 1874 жылға дейін Михаловце төңірегіндегі жергілікті маңызы бар бірнеше өнеркәсіптік кәсіпорындар (крахмал зауыттары, арақ құю зауыттары, дистилляциялау зауыттары, кірпіш зауыттары) шектеулі жұмыс орындарымен жұмыс істеді. 1874 жылы Михаловце мен Медзилабце арасындағы темір жолдың салынуы, сондай-ақ 1871 жылы Венгрия мен Галицияны байланыстырған алғашқы темір жолдың салынуы Михаловцедегі және оның төңірегіндегі өндіріс, бизнес және аймақтық дамуға зор әсер етті. Тамақ өңдеу және өнеркәсіптік кәсіпорындар – сыра зауыты, екі кірпіш зауыты және бумен жұмыс істейтін диірмен – ашылды. 1876 жылдан бастап қалада дәрігерлер жұмыс істеді, себебі сол жылы Штефан Кукура ауруханасы құрылды. 1896 жылы венгр тілінде "Фелсо Земплен" газеті жарық көрді. 1805 жылы бастауыш мектеп ашылды, кейін ол мемлекеттік мектепке айналды. 1804 жылы пошта бөлімі, ал 1873 жылы баспахана құрылды. 1885 жылы қалалық кеңестің шешімімен өрт сөндіру бригадасы құрылып, алғашқы жарықтандыру жүзеге асырылды. XVIII ғасырдың кең таралған салдары болған жұмыссыздық, негізінен шаруалардың көшіп кетуіне себеп болды. Көптеген адамдар жұмыс іздеп Пенсильванияға (АҚШ) көмір өндіру саласына кетті, нәтижесінде онда ірі русин-американдық қауым қалыптасты. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1918 жылы (1920 жылы Трианон шартымен бекітілді), Михаловце, Земплен округінің басқа бөліктерімен бірге, сол кезде құрылған Чехословакияның құрамына кірді. 1944 жылдың тамыз-қыркүйек айларында Михаловцеден 3500 еврей тұрғыны депортацияланды. 1993 жылдан бастап Чехословакияның тарауынан кейін Михаловце Словакияның құрамына енді. 1996 жылы ол Михаловце ауданының орталығы атанды. 1945 жылдан кейін құрылған жаңа өнеркәсіптік кәсіпорындар Михаловцедің бұрынғы ауыл шаруашылығы сипатын өзгертті. 1950-1960 жылдары ауыл шаруашылығы өнімдерін өңдейтін зауыттар, тоқыма, инженерлік және құрылыс компаниялары пайда болды. Олардың ішінде Ауыл шаруашылығы және жабдықтау компаниясы, Шығыс Словакия сүт зауыты, Шығыс Словакия нан және кондитерлік фабрикасы, Словакия мальта зауыты, Шығыс Словакия құс фабрикасы, Киім компаниясы және Odeta өндіріс компаниясы бар. 1960 жылдардың басында "Дружба" құбыржолының салынуы жұмыспен қамтудың маңызды көзіне айналды.
The 19th century brought back significant development of the town. In 1828, there were 49 craftsman workshops representing all 22 kinds of craft production of the crafts licences in the region of Zemplin. Until 1874 there were a few industrial factories of local importance in the surroundings of Michalovce (starch factories, distilleries, mill houses, brickworks) with a limited number of work opportunities. The construction of the railway linking Michalovce with Medzilaborce in 1874, as well as the construction of the first railway linking Hungary with Galicia in 1871, had a profound impact on the production, business, and regional development in and around Michalovce. More food processing factories and industrial factories – a brewery, two brickworks and a steam millhouse – were established. Starting in 1876 doctors were employed in the town, as the Štefan Kukura Hospital was established that year. In 1896 the Hungarian language newspaper Felso Zemplén was published. In 1805 a common school is founded, which later changed into a state school. In 1804, a post office was established, and in 1873 a printing office was established. In 1885, by a decision of the municipal council, a fire brigade was founded, and the first public lighting was provided. Unemployment, being a widespread side effect of the 18th century, resulted in the emigration of mainly farmers. Many left to seek work in the coal mining industry in Pennsylvania, United States, giving rise to a large Rusyn American community there. After World War I, in 1918 (confirmed by the Treaty of Trianon in 1920), Michalovce, along with some other parts of Zemplén County, became part of the then formed Czechoslovakia. In late summer and early autumn (August/September) 1944, 3500 Jewish inhabitants were deported from Michalovce. Since 1993, with the breakup of Czechoslovakia, Michalovce has been part of Slovakia. In 1996 it was made the seat of the Michalovce District. The previous agricultural character of Michalovce was changed by a number of newly established industrial factories after 1945. In the 1950s and 1960s, factories processing agricultural products, and textile, engineering and construction companies arose. These included Agricultural Business and Supply Company, East Slovak Dairy, East Slovak Bakery and Confectionery, Slovak Malt Plant, East Slovak Poultry Plant, Clothing Company and Odeta, a production company. During the early 1960s, construction of the Druzhba pipeline was a major source of employment.
География
Қала Кошице облысының шығыс Словакия жазығында, Лаборец өзенінің жағасында орналасқан. Тарихи тұрғыдан Земплен округіне қарайды. Қала Кошицеден шамамен шығысқа қарай, ал Украинаның Ужгород қаласынан батысқа қарай орналасқан. Жақын жерде Вихорлат таулары мен Земплинская Ширава көлі сияқты географиялық ерекшеліктер бар. Сонымен қатар, Вихорлат тауларының ең үлкен көлі – Морске-око, Винне қамалы және Винне көлі де жақын жерде орналасқан.
The town lies in the Košice Region, in the Eastern Slovak Lowland on the Laborec river, historically belonging to Zemplén County. The town is about east of Košice and west of Uzhhorod, Ukraine. Geographical features nearby include the Vihorlat Mountains and the Zemplínska šírava lake. Nearby is the biggest lake of the Vihorlat Mountains, Morské oko, Vinné castle and Vinné lake.