Кіріспе

Польша теңіз офицері, соғыстар аралық Польша теңіз күштерінің 1-ші бас қолбасшысы.

Казимеж Поренбский (15 қараша 1872 – 21 қаңтар 1933) – карьералық жолмен өскен Польша теңіз офицері, Ресей империясының теңіз күштерінде адмирал шеніне дейін көтеріліп, кейіннен соғыстар аралық Польша теңіз күштерінің бірінші бас қолбасшысы болды.

Өмірбаян

Порьевский Вильнюсте, сол кездегі Ресей империясының Вильня губерниясында поляк отбасында дүниеге келген. 1889 жылы Петроградтағы теңіз кадет корпусына қабылданып, 1892 жылы мічман болып бітірді.

Ресей әскери-теңіз флотының мансабы

Поребский Ресейдің Императорлық әскери-теңіз флотына қабылдағаннан кейін миналық соғыс мектебінде оқыды. 1895 жылдан 1899 жылға дейін ол Ресейдің «Дмитрий Донской» бронекерігінде қызмет етті, ол Жерорта теңізі мен Қиыр Шығысқа сапар шегіп, 1896 жылы Жапонияның Нагасаки қаласына барды. Поребский 1897 жылдың 13 сәуірінде Ресейге оралғаннан кейін лейтенант дәрежесіне көтерілді және мина соғысы бойынша оқуын жалғастырды. Поребский 1899-1901 жылдары ресейлік «Памят Азова» крейсеріне тағайындалды. 1901 жылдың 1 желтоқсанында ол «Новик» атты ресейлік крейсердің басқарушы офицері болды, оның құрылысын қадағалау үшін Германияның Данциг қаласындағы Schichau Werke кеме жасаушылығына жіберілген еді. «Новикпен» бірге Ресейдің Тынық мұхиты флотына тағайындалып, 1905 жылдың 17 сәуірінде капитан-лейтенант дәрежесіне көтерілді. «Новик» орыс-жапон соғысында, әсіресе Сары теңіз шайқасында және Корсаков шайқасында белсенді рөл атқарды. Соғыс аяқталғаннан кейін 1906 жылдың 6 желтоқсанында Поребский лейтенант-командир болып тағайындалды және Ресейдің Балтық флотына тағайындалды. 1909 жылы жаңа крейсерді, орыс крейсері «Адмирал Макаровты» қысқа мерзімге қолбасшылық етті. 1909 жылдан 1913 жылға дейін Поребский «Енисей» мина тастау кемесінің капитаны болды. Сондай-ақ, 1912 жылдың 26 қарашасында капитан дәрежесіне көтерілді. Бірінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы кезеңдерінде Поребский Ресейдің Қара теңіз флотының «Императрица Мария» жауынгерлік кемесінің капитаны болды және Болгария жағалауында жауынгерлік операцияларда белсенді қатысты. 1916 жылдың 19 сәуірінде Поребский контр-адмирал болып тағайындалды және Қара теңіз флотының крейсерлік эскадрильясына басшылық етуге қайта тағайындалды. 1916 жылдың қарашасынан бастап ол резервке жіберілді, бірақ 1917 жылдың басында қайта шақырылып, Фин шығанағын қорғаған бекіністерге қолбасшылық етті. Содан кейін Поребский Солтүстік-Батыс майданының Теңіз бөлімінің басшысы болды.

Польша теңіз әскерінің мансабы

Ресей революциясымен Порьевский Ресей теңіз флотының қызметінен босатылып, 1918 жылдың қарашасында Варшаваға келген жаңа тәуелсіз Польшаға жылдам көшті. Ол Польшаның теңіз және колониялық лигасының негізін қалады, бұл ұйым Польша әскери-теңіз флотын құруға және теңіз арқылы колониялық кеңістіктерге ие болуға бағытталған еді. 1919 жылдан бастап Ұлттық қорғаныс министрлігінің Теңіз істері департаментіне қосылып, 1920 жылы Польша сауда флотын және Польша теңіз академиясын құруды бастады. Ол сондай-ақ оқу-жаттығу желкенді кемесі "Львовты" сатып алуға және Гдынядағы әскери портын кеңейтуге қатысты. Порьевский 1920 жылдың басында Польша президенті, генерал Йозеф Галлердің өткізген Польшаның теңізге құдайы болып үйлену рәсіміне де қатысты. Польша-Кеңес соғысы кезінде (1919 жылдың ақпаны – 1921 жылдың наурызы) Порьевский Висла өзеніндегі теңіз күштеріне қолбасшылық етті. 1921 жылы вице-адмирал шеніне ие болып, Теңіз департаментінде Теңіз істері жөніндегі төраға болып қызмет етті. Бірақ 1925 жылы ол ескірген теңіз миналарын сатып алуға байланысты саяси дауға тартылып, лауазымынан кетуге мәжбүр болды. 1927 жылы мемлекеттік қызметтен зейнетке шықты. 1928 жылы әскери прокуратура оған қарсы қозғалған қылмыстық іс ақырында тоқтатылды. Порьевский 1933 жылдың 21 қаңтарында Варшавада ұзақ аурудан кейін қайтыс болды және Повузки әскери зиратына жерленді.