Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Венгрияда туған американдық тарихшы және автор (1924–2019)
тарихшы
Hungarian born American historian and author (1924–2019)
the historian
Джон Адалберт Лукакс ( /l//uː//k//ə//s/; венгр. Lukács János Albert; 31 қаңтар 1924 – 6 мамыр 2019) – Венгрияда туған американдық тарихшы және отыздан астам кітаптың авторы. Лукакс өзін консерватор деп сипаттады.
John Adalbert Lukacs ('/l//uː//k//ə//s/; Hungarian: Lukács János Albert; 31 January 1924 – 6 May 2019) was a Hungarian born American historian and author of more than thirty books. Lukacs described himself as a reactionary.
Өмір және мансап
Лукач Будапештте (Венгрия) дүниеге келді. Оның әкесі – Пál Лукач (туған Löwinger), дәрігер, анасы – Магдалена Глюк болды. Оның ата-анасы, яһуди дінінен Рим-католик дініне ауысқан, Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын ажырасып кеткен. Лукач классикалық гимназияда оқыды, ағылшын тілінен жеке сабақтар алды және екі жазды Англиядағы жеке мектепте өткізді. Ол Будапешт университетінде тарихты оқыды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде, 1944 жылы неміс әскерлері Венгрияны басып алғанда, Лукач еврейлерге арналған венгр еңбек батальонында қызмет етуге мәжбүр болды. 1944 жылдың соңына қарай ол батальоннан дезертирлік жасап, соғыс аяқталғанға дейін жертөледе жасырынды, өлім лагерлеріне депортацияланудан құтылып, Будапешттің қамалдан қоршалуын бастан өткерді. Ұлының айтуынша, Лукач ата-анасын ешқашан қайта көрмеген. Соғыстан кейін Лукач Венгриялық-американдық қоғамның хатшысы болып жұмыс істеді. 1946 жылы Будапешт университетінен докторлық диссертациясын қорғады. 1946 жылдың 22 шілдесінде Венгрияның коммунистік мемлекетке айналатыны анық болғандықтан, ол АҚШ-қа қашып кетті. Нью-Йорктегі Колумбия университетінде жарты күндік оқытушы болып жұмысқа орналасты. Кейін Филадельфияға көшіп, 1947 жылы Chestnut Hill колледжінде тарих профессоры болып жұмыс істей бастады, ол кезде бұл әйелдерге арналған колледж еді.
Lukacs was born in Budapest, Hungary, the son of Magdaléna Glück and Pál Lukács (born Löwinger), a physician. His parents, Jewish converts to Roman Catholicism, were divorced before World War II. Lukacs attended a classical gymnasium, had an English language tutor, and spent two summers at a private school in England. He studied history at the University of Budapest. During the Second World War, when German troops occupied Hungary in 1944, Lukacs was forced to serve in a Hungarian labour battalion for Jews. By the end of 1944, he had deserted from the battalion and was hiding in a cellar until the end of the war, evading deportation to death camps and surviving the siege of Budapest. According to his son, Lukacs never saw his parents again. After the war, Lukacs worked as the Secretary of the Hungarian American Society. In 1946, he received his doctorate from the University of Budapest. On 22 July 1946, as it was becoming clear that Hungary would become a Communist state, he fled to the United States. He found employment as a part time assistant lecturer at Columbia University in New York City. He then relocated to Philadelphia, where in 1947 he began work as a history professor at Chestnut Hill College, a women's college at the time.
Көзқарастар
Коммунизмге деген ынтасы зор қарсылас болған Лукакс, 1950-ші жылдардың басында «Commonweal» журналында сенатор Джозеф Маккартидің көзқарасын сынап, бірнеше мақала жазды, оны ол өрескел популист деп сипаттады. Лукакс еңбектерінің маңызды тақырыбы – француз тарихшысы Алексис де Токвильмен келісімі: аристократиялық элиталар демократиялық элиталармен алмастырылды, олар билікті халыққа үндеу арқылы иеленеді. 2002 жылы жарық көрген «Эраның соңында» атты кітабында Лукакс Ренессанс дәуірінде басталган қазіргі заман/буржуазиялық дәуір аяқталуға жақын екенін айтады. Популизмнің күшеюі мен элитаризмнің құлдырауы – оның тәжірибелік жұмысы «Жылдар тізбегі» (1998), онда 1900 жылдан 1998 жылға дейінгі 20-ғасырдың әр жылына арналған виньеткалар топтамасы берілген, ол әдепті мінез-құлықтың жоғалуын және американдық мәдениеттегі өрескелдіктің өсуін көрсетеді. Лукакс жаппай мәдениеттің теңестіру және төмендету әсері деп санайтын нәрсеге қарсы дәстүрлі Батыс өркениетін қорғайды. Англофил болғандықтан, Лукакс Уинстон Черчилльге ең жоғары тарихи маңыз берді. Ол Черчилльді 20-ғасырдың ең ұлы мемлекет қайраткері, Ұлыбританияның ғана емес, сонымен қатар Батыс өркениетінің құтқарушысы деп есептеді. Оның жазбаларындағы үнемі қайталап тұратын тақырып – әлемге үстемдік үшін Черчилль мен Адольф Гитлердің арасындағы күрес. Лукакс олардың моральдық күресін архетиптік реакционер мен архетиптік революционер арасындағы қақтығыс ретінде қарастырады, бұл «Соңғы еуропалық соғыс» (1976), «Дүел» (1991), «Лондондағы бес күн» (1999) және 2008 жылғы «Қан, еңбек, көз жасы мен тер» кітаптарының негізгі тақырыбы болып табылады. Лукакс Ұлыбританияның (және оның арқасында Британ империясының) Германияны өз күшімен жеңе алмайтынын және жеңіске жету үшін АҚШ пен Кеңес Одағының араласуы қажет екенін айтады. Ол 1940 жылы Ұлыбритания шайқасында британ халқын неміс әуе шабуылына қарсы тұруға және «ешқашан бас имеуге» шақыру арқылы Черчилль одақтастардың болашақ жеңісіне негіз салды деп көрсетеді. Лукацтың оқшауланушы көзқарастары мықты болды және антикоммунистік эмигрант үшін ерекше «Салқын соғысқа ерекше консервативті көзқараспен таңғажайып сынды көзқарас» танытты. Лукакс Кеңес Одағының құлауға жақын әлсіз держава екенін және «салқын соғыс» американдық байлық пен өмірдің қажетсіз ысырабы екенін мәлімдеді. Сондай-ақ, Лукакс Американың шетелдегі араласуын сынады және 2003 жылы Иракқа жасалған шабуылды да айыптады. Оның «Джордж Ф. Кеннан және оқшаулаудың бастауы, 1944–1946» (1997) кітабында, 1994–1995 жылдары Лукакс пен оның жақын досы Джордж Ф. Кеннан арасында алмасылған хаттар жинағы, Лукакс пен Кеннан Жаңа солшылдардың «салқын соғысты» АҚШ тудырды деген пікірін сынады. Алайда, Лукакс Джозеф Сталиннің салқын соғыстың басталуына жауапты екенін айтса да, Дуайт Д. Эйзенхауэр әкімшілігі 1953 жылы Сталиннің қайтысынан кейін салқын соғысты аяқтау мүмкіндігін жіберіп алды, бұл оны көптеген жылдарға соқтырды.
Being an ardent anti Communist, Lukacs nevertheless wrote in the early 1950s several articles in Commonweal criticizing the approach taken by Senator Joseph McCarthy, whom he described as a vulgar demagogue. A major theme in Lukacs's writing is his agreement with the French historian Alexis de Tocqueville that aristocratic elites have been replaced by democratic elites, which obtain power via an appeal to the masses. In his 2002 book, At the End of an Age, Lukacs argued that the modern/bourgeois age, which began around the time of the Renaissance, is coming to an end. The rise of populism and the decline of elitism is the theme of his experimental work, A Thread of Years (1998), a series of vignettes set in each year of the 20th century from 1900 to 1998, tracing the abandonment of gentlemanly conduct and the rise of vulgarity in American culture. Lukacs defends traditional Western civilization against what he sees as the leveling and debasing effects of mass culture. An Anglophile, Lukacs gives the highest historical importance to Winston Churchill. He considered Churchill to be the greatest statesman of the 20th century, the savior not only of Great Britain but also of Western civilization itself. A recurring theme in his writing is the duel between Churchill and Adolf Hitler for mastery of the world. Their moral struggle, which Lukacs sees as a conflict between the archetypical reactionary and the archetypical revolutionary, is the major theme of The Last European War (1976), The Duel (1991), Five Days in London (1999) and 2008's Blood, Toil, Tears and Sweat, a book which features Churchill's first major speech as Prime Minister. Lukacs argues that Great Britain (and by extension the British Empire) could not defeat Germany by itself and that winning required the entry of the United States and the Soviet Union. He points out that by inspiring the British people to resist German air attacks and to "never surrender" during the Battle of Britain in 1940, Churchill laid the groundwork for the subsequent victory of the Allies. Lukacs had strong isolationist beliefs and unusually for an anti Communist émigré also had "surprisingly critical views of the Cold War from a unique conservative perspective". Lukacs claimed that the Soviet Union was a feeble power on the verge of collapse and contended that the Cold War was an unnecessary waste of American treasure and life. Likewise, Lukacs was critical of American intervention abroad and also condemned the 2003 invasion of Iraq. In his book George F. Kennan and the Origins of Containment, 1944 1946 (1997), a collection of letters exchanged between Lukacs and his close friend George F. Kennan during 1994–1995, Lukacs and Kennan criticized the claim of the New Left that the Cold War was caused by the United States. However, Lukacs argued that while Joseph Stalin was largely responsible for the beginning of the Cold War, the administration of Dwight D. Eisenhower missed a chance for ending the Cold War in 1953 after Stalin's death, which kept it on for many more decades.
Тарихтағы Гитлер
1977 жылдан бастап Лукакс британдық автор Дэвид Ирвингтің басты сыншыларының біріне айналды, оны Лукакс ғылыми емес тәсілдерге баруда және неонацистік көзқарастарға ие болуда айыптады. 1977 жылы Ирвингтің «Гитлер соғысы» атты еңбегіне шолу жасай келіп, Лукакс «оңшыл ревизионист» ретінде Ирвингтің ерте туындыларының кейбіреулеріне үміт артып, бастапқыда «Гитлер соғысынан» үлкен үміт күткенін, бірақ кітапты «қорқынышты» деп тапқанын айтты. Лукакс Ирвингтің Гитлерді мүмкіндігінше жақсы жарықпен көрсету үшін оны білген адамдардың жеке естеліктерін сынақсыз пайдаланғанын атап өтті. Шолуында Лукакс Екінші дүниежүзілік соғыс Шығыс Еуропаның кеңестік үстемдікке түсуімен аяқталғанын, бірақ Еуропаның жартысын Сталинге қалдырған жеңіс, Гитлерге бүкіл Еуропаны қалдырған жеңістен әлдеқайда жақсы екенін мәлімдеді. Лукастың «Тарихтағы Гитлер» (1997) кітабы – Гитлер туралы өмірбаян жазған тарихшылардың просопографиясы және Ирвингтің еңбегіне жасалған сынның бір бөлігі болып табылады. Лукакс Ирвингтің нацистерге көңіл білдіретінін санайды. «Тарихтағы Гитлердің» американдық басылымы 1997 жылы жарық көрді, бірақ Ирвингтің құқықтық талаптарына байланысты британдық басылымы 2001 жылға дейін шыққан жоқ. «Тарихтағы Гитлер» кітабында Питер Гейлдің «Наполеон үшін және қарсы» кітабынан шабыттанған Лукакс Гитлерді зерттеудегі жағдайды қарастырып, Гитлер туралы өз ойларын ұсынады. Лукакс Гитлердің расистік, ұлтшылдық, революциялық және популистік болғанын айтады. Лукакс марксистік және либералды тарихшыларды, неміс жұмысшы табының нацистерге қарсы болғанын мәлімдегендерін сынап, шындығында керісінше болғанын көрсетеді. «Тарихтағы Гитлер» кітабының әр тарауы белгілі бір тақырыпқа арналған, мысалы, Гитлер реакциялық па, революциялық па; ұлтшыл па, расист па, және ол Гитлер идеологиясының тамырларын зерттейді. Лукакс Гитлердің Габсбург монархиясы тұсында Венада нәсілдік тазалыққа сенімді болғанын жоққа шығарады. Керісінше, Лукакс Гитлердің антисемитизмге бет бұруын 1919 жылы Мюнхенде, әсіресе Бавария Кеңес Республикасының құлауы мен оңшыл Фрайкорптарға қарсы күресі кезінде болғанын айтады. Райнер Циттельманның еңбегінен үлкен әсер алған Лукакс Гитлерді өзіне-өзі сындарлы, жаңашыл революционер ретінде сипаттайды. Ханс Ротфельс және Герхард Риттер сияқты неміс консервативті тарихшылары ұсынған ұлттық социализмді сынап, Лукакс нацистік қозғалысты қазіргі өркениетте жасырынған қараңғы күштердің шыңы деп сипаттайды. Лукакс Барбаросса операциясының антикоммунизм немесе Кеңес Одағын жаулаудың ұзақ мерзімді жоспарынан тумағанын, Андреас Хиллгрубер сияқты тарихшылардың Гитлердің кезең-кезеңімен жоспары болғанын айтуына қарсы тұрады, бірақ ол 1940-1941 жылдары Ұлыбританияның капитуляциялаудан бас тартуына байланысты Гитлерге мәжбүрлі түрде жасалған шара екенін көрсетеді. Лукакс Гитлердің Ресейге шабуыл жасауының себебін шын мәнінде солай болғанын айтады. Ол Ұлыбританияның капитуляцияламауының себебі Уинстон Черчилльдің Кеңес Одағының одақтастар жағында соғысқа кіруі мүмкін екендігіне үміттенгендігі болды, сондықтан Германия бұл үмітті жоюға мәжбүр болды. Дегенмен, басқа тарихшылар бұл себепті тек сылтау ғана деп санайды. Лукакс Барбаросса операциясының кеңестіктерге қарағанда британдықтарға қарсы бағытталғанын айтады. Ол Гитлердің 1939 жылы тамызда Данцигтегі Ұлттар Лигасының Жоғарғы комиссары, швейцариялық дипломат Карл Якоб Буркхардтқа айтқан сөзін («Менің барлық ісім Ресейге қарсы бағытталған»), Хиллгрубер Гитлердің кеңеске қарсы ниеттерін дәлелдеу үшін пайдаланғанын, бұл Ұлыбритания мен Францияны Польшаны тастап кетуге мәжбүрлеу үшін жасалған әрекет екенін көрсетеді. Лукакс Хиллгрубердің Ұлыбританияға қарсы соғыстың Гитлер үшін Кеңес Одағына қарсы соғысқа қарағанда «екінші» дәрежеде маңызды болғаны туралы пікірін жоққа шығарады. Лукакс Виктор Суворовтың сыншыларының бірі болды, ол Барбароссаның Сталинның Германияға шабуыл жасауды жоспарлаған 1941 жылдың жазында Германияны мәжбүрлеген «алдын алу соғысы» екенін айтқан.
From around 1977 onwards, Lukacs became one of the leading critics of the British author David Irving, whom Lukacs accused of engaging in unscholarly practices and having neo Nazi sympathies. In a review of Irving's Hitler's War in 1977, Lukacs commented that as a "right wing revisionist" who had admired some of Irving's early works, he initially had high hopes for Hitler's War, but he found the book to be "appalling". Lukacs commented that Irving had uncritically used personal remembrances by those who knew Hitler to present him in the most favorable light possible. In his review, Lukacs argued that although World War II ended with Eastern Europe being left under Soviet domination, a victory that left only half of Europe to Stalin was much better than a defeat that left all of Europe to Hitler. Lukacs's book The Hitler of History (1997), a prosopography of the historians who have written biographies of Hitler, is in part a critique of Irving's work. Lukacs considered Irving to be sympathetic to the Nazis. The American edition of The Hitler of History was published in 1997 with the passages included, but because of Irving's legal threats no British edition of The Hitler of History was published until 2001. In The Hitler of History, inspired by the example of Pieter Geyl's book, Napoleon For and Against, Lukacs examines the state of Hitler scholarship and offers his own observations about Hitler. In Lukacs's view, Hitler was a racist, nationalist, revolutionary and populist. Lukacs criticizes Marxist and liberal historians who claim that the German working class were strongly anti Nazi and argues that the exact opposite was the case. Each chapter of The Hitler of History is devoted to a particular topic, such as whether Hitler was a reactionary or revolutionary; a nationalist or a racist; and he examines the roots of Hitler's ideology. Lukacs denies that Hitler developed a belief in racial purity in Vienna under the Habsburg monarchy. Instead, Lukacs dates Hitler's turn to antisemitism to 1919 in Munich, in particular to the events surrounding the Bavarian Soviet Republic and its defeat by the right wing Freikorps. Much influenced by Rainer Zitelmann's work, Lukacs describes Hitler as a self conscious, modernizing revolutionary. Citing the critique of National Socialism developed by German conservative historians such as Hans Rothfels and Gerhard Ritter, Lukacs describes the Nazi movement as the culmination of the dark forces which lurk within modern civilization. In Lukacs's view, Operation Barbarossa was not inspired by anti Communism or any long term plan to conquer the Soviet Union as suggested by historians such as Andreas Hillgruber, who claims that Hitler had a stufenplan (stage by stage plan), but it was rather an ad hoc reaction forced on Hitler in 1940–1941 by Britain's refusal to surrender. Lukacs argues that the reason Hitler gave for the invasion of Russia was the real one. He claimed that Britain would not surrender because Winston Churchill held out the hope that the Soviet Union might enter the war on the Allied side and so Germany had to eliminate that hope. However, other historians have argued that the reason was just a pretext. For Lukacs, Operation Barbarossa was as much anti British as it was anti Soviet. He argues that Hitler's statement in August 1939 to the League of Nations High Commissioner for Danzig, the Swiss diplomat Carl Jacob Burckhardt ("Everything I undertake is directed against Russia"), which Hillgruber cited as evidence of Hitler's anti Soviet intentions, was part of an effort to intimidate Britain and France into abandoning Poland. Lukacs takes issue with Hillgruber's claim that the war against Britain was of "secondary" importance to Hitler compared to the war against the Soviet Union. Lukacs has also been one of the critics of Viktor Suvorov, who has argued that Barbarossa was a "preventative war" forced upon Germany by Stalin, who according to Suvorov was planning to attack Germany later in the summer of 1941.
Кейінгі жұмыстар
Демократия және популизм: қорқыныш және жеккөрушілік (2005) кітабында Лукакс американдық демократияның қазіргі жағдайы туралы жазады. Ол АҚШ-та өркендеп келе жатқан популизм оны демагогияға бейім етеді деп ескертеді. Оның айтуынша, либералды демократиядан популизмге көшуді білім мен тарихты пропаганда мен ойын-сауықпен ауыстыру арқылы көруге болады. Сол кітапта Лукакс заңдастырылған аборт, порнография, клондау және жыныстық еркіндікке жол беруді сынға алады, оны қазіргі американдық қоғамның төмендеуі, тәртіпсіздігі, жемқорлығы және аморальдығының белгісі деп санайды. Бұл некеден Лукацтың өгей балалары болды; оның екінші әйелі 2003 жылы қайтыс болды. Ол үшінші рет үйленді, бірақ Памела Холлмен некесі ажырасумен аяқталды. ХХ ғасырдың соңы және қазіргі заманның соңы (Нью-Йорк: Ticknor & Fields, 1993). Өткенге саяхат: Джон Лукакспен тарих саяхаты (Колумбия, МО: Миссури университетінің баспасы, 1994). Тарихтағы Гитлер (Нью-Йорк: A. A. Knopf, 1997). Джордж Ф. Кеннан және оқшаулау саясатының бастауы, 1944–1946: Кеннан-Лукакс хат алмасуы, Джон Лукакс кіріспесі. (Колумбия, МО: Миссури университетінің баспасы, 1997). Арғымақ (Нью-Хейвен [Конн.]: Йель университетінің баспасы, 1998). 1940 жылғы мамырдағы Лондондағы бес күн (Нью-Хейвен [Конн.]: Йель университетінің баспасы, 1999). Тарихты зерттеуге арналған студенттік нұсқаулық (Уилмингтон, DE: ISI Books, Intercollegiate Studies Institute, 2000). Черчилль: көреген, мемлекет қайраткері, тарихшы (Нью-Хейвен [Конн.]: Йель университетінің баспасы, 2002). Заманның соңы (Нью-Хейвен [Конн.]: Йель университетінің баспасы, 2002). Жаңа республика: ХХ ғасырдағы АҚШ тарихы (Нью-Хейвен [Конн.]: Йель университетінің баспасы, 2004). Демократия және популизм: қорқыныш және жеккөрушілік (Нью-Хейвен: Йель университетінің баспасы, 2005). Есте қалған өткен: Джон Лукакс тарих, тарихшылар және тарихи білім туралы: Оқырман (Уилмингтон, DE: ISI Books, Intercollegiate Studies Institute, 2005). 1941 жылғы маусым: Гитлер мен Сталин. Нью-Хейвен; Лондон: Йель университетінің баспасы, 2006. Джордж Кеннан: мінез-құлықты зерттеу. Нью-Хейвен; Лондон: Йель университетінің баспасы, 2007. Қан, еңбек, көз жасы және тер: Қасіретті ескерту. Нью-Йорк: Basic Books, 2008. Соңғы рәсімдер. Нью-Хейвен; Лондон: Йель университетінің баспасы, 2009. Екінші дүниежүзілік соғыстың мұрасы. Нью-Хейвен; Лондон: Йель университетінің баспасы, 2010. Суық соғыстың тарихы арқылы: Джордж Ф. Кеннан мен Джон Лукацтың хат алмасуы / Джон Лукац редакциялаған. Пенсильвания университетінің баспасы, 2010. Тарихтың болашағы. Нью-Хейвен; Лондон: Йель университетінің баспасы, 2011. ХХ ғасырдың қысқаша тарихы. Гарвард университетінің баспасы, 2013. Біз Әлемнің орталығында. Сент-Огустинс баспасы, 2017.
In his book Democracy and Populism: Fear and Hatred (2005), Lukacs writes about the current state of American democracy. He warns that the populism he perceives as ascendant in the United States renders it vulnerable to demagoguery. He claims that a transformation from liberal democracy to populism can be seen in the replacement of knowledge and history with propaganda and infotainment. In the same book, Lukacs criticizes legalized abortion, pornography, cloning and sexual permissiveness as marking what he sees as the increasing decadence, depravity, corruption and amorality of modern American society. From this marriage, Lukacs had step children; his second wife died in 2003. He married for a third time, but his marriage to Pamela Hall ended in divorce. The End of the Twentieth Century and the End of the Modern Age (New York: Ticknor & Fields, 1993). Destinations Past: Traveling through History with John Lukacs (Columbia, MO: University of Missouri Press, 1994). The Hitler of History (New York: A. A. Knopf, 1997). George F. Kennan and the Origins of Containment, 1944–1946: the Kennan Lukacs Correspondence, Introduction by John Lukacs. (Columbia, Mo. : University of Missouri Press, 1997). A Thread of Years (New Haven [Conn.]: Yale University Press, 1998). Five Days in London, May 1940 (New Haven [Conn.]: Yale University Press, 1999). A Student's Guide to the Study of History (Wilmington, DE: ISI Books, Intercollegiate Studies Institute, 2000). Churchill: Visionary, Statesman, Historian (New Haven [Conn.]: Yale University Press, 2002). At the End of an Age (New Haven [Conn.]: Yale University Press, 2002). A New Republic: A History Of The United States In The Twentieth Century(New Haven [Conn.]: Yale University Press, 2004). Democracy and Populism: Fear & Hatred (New Haven: Yale University Press, 2005). Remembered Past: John Lukacs On History, Historians & Historical Knowledge: A Reader (Wilmington, DE: ISI Books, Intercollegiate Studies Institute, 2005). June 1941: Hitler and Stalin. New Haven; London: Yale University Press, 2006 George Kennan: A Study of Character. New Haven; London: Yale University Press, 2007 Blood, Toil, Tears and Sweat: The Dire Warning. New York: Basic Books, 2008 Last Rites. New Haven; London: Yale University Press, 2009 The Legacy of the Second World War. New Haven; London: Yale University Press, 2010 Through the History of the Cold War: The Correspondence of George F. Kennan and John Lukacs / Edited by John Lukacs. University of Pennsylvania Press, 2010. The Future of History. New Haven; London: Yale University Press, 2011
A Short History of the Twentieth Century. Harvard University Press, 2013
We at the Center of the Universe. St. Augustines Press, 2017