Қос жол қара асфальт

Кіріспе

Two Lane Blacktop – Монте Хеллманның 1971 жылғы американдық жол фильмі. Фильмді Монте Хеллман режиссерлік еткен, сценарийін Руди Вурлитцер жазған, ал басты рөлдерде әнші-әндер авторы Джеймс Тейлор, Beach Boys тобының барабаншысы Дэннис Уилсон, Уоррен Оутс және Лори Бёрд ойнаған.

Сюжет

Екі көше жарыскері – жүргізуші мен механик – өздерінің көп өзгертілген, астарындағы 1955 жылғы Chevrolet 150 екі есікті седан-жарыс машинасымен жолда өмір сүреді, қаладан қалаға жылжып, жергілікті тұрғындарды кездейсоқ жарысқа шақырып табыс табады. ("Қара асфальт" асфальт жолды білдіреді). Олар 66-шы бағдарламалық жолмен Калифорния штатының Нидлс қаласынан шығысқа қарай келе жатқанда, Аризона штатының Флагстафф қаласындағы дәмханада автостоппен жүретін қызды көлігіне мінгізеді. Жүргізуші қызға ғашық болғанымен, ол бір түні жүргізуші ішіп кеткенде механикпен бірге болады. Нью-Мексикода олар тағы бір жүргізуші – GTO-мен жолдарда кездесе бастайды. Екі тарап арасында жаулық атмосфера қалыптасады. GTO ашық көше жарысына қатыспаса да, көлік туралы көп білмейтіндей көрінеді, бірақ Вашингтон, округ Колумбияға дейінгі жарыс ұсынылады. Жүргізуші жүлде "розалы тіркелгі" (техпаспорт) немесе жеңілгеннің машинасына заңды иелік болуы керек деп ұсынады. Жол бойында GTO әртүрлі автостопшыларды, соның ішінде масыл сөз айтатын еркек автостопшыны кездестіреді. GTO-ның тәжірибесіздігі байқалғанда, ол, жүргізуші және механик арасында бейресми одақ құрылады; жүргізуші тіпті GTO шаршағанда онымен бірге жүреді. Ақшаға мұқтаж болған жүргізуші, механик және GTO Мемфистегі жарыс жолында бәсекелеседі. Жүргізуші жарысын аяқтағанда, қыз GTO-ның машинасына отырып кетеді. Жүргізуші оларды АҚШ-тың 129-шы бағдарламалық жолындағы дәмханаға (қазіргі кезде "Аждаһаның құйрығы" деп белгілі бір жер) қуып жетеді, онда қыз GTO-ның Чикагоға бару ұсынысын қабылдамайды. Жүргізуші Огайо штатының Колумбус қаласына бөлшектер алу үшін баруды ұсынады, бірақ қыз одан да бас тартады. Оның орнына, ол бейтаныс адаммен бірге мотоциклге отырып, тұраққа барлық заттарын тастап кетеді. Кейінірек GTO екі солдатты көтеріп алып, өзінің машинасының 1955 жылғы Chevrolet 150 машинасымен жарысқан екі адамды жеңіп алғанын айтады. Шығыс Теннессидегі әуежайда жүргізуші Chevrolet El Camino машинасымен жарысады. Фильм күрт аяқталады.

Two street racers, the Driver and the Mechanic, live on the road in their highly modified, primer gray 1955 Chevrolet 150 two door sedan drag car, and drift from town to town making their income by challenging local residents to impromptu drag races. ("Blacktop" means an asphalt road.) As they drive east on Route 66 from Needles, California, they pick up the Girl, a female hitchhiker, in Flagstaff, Arizona, when she gets into their car at a diner. Although the Driver develops a crush on the Girl, she sleeps with the Mechanic when the Driver goes out drinking one night. In New Mexico they begin to encounter another car driver, GTO, on the highways. An atmosphere of hostility develops between the two parties. Although GTO is not an overt street racer and seems to know little about cars, a cross country race to Washington, D. C., is suggested. The Driver proposes that the prize should be "pinks" (pink slips), or legal ownership of the loser's car. Along the way, GTO picks up various hitchhikers, including an importuning homosexual hitchhiker. When GTO's inexperience becomes apparent, he, the Driver and the Mechanic form an uneasy alliance; the Driver even drives with him for a while when GTO gets fatigued. Needing money, the Driver, the Mechanic and GTO compete at a race track in Memphis. While the Driver finishes his race, the Girl hops into GTO's car and they leave. The Driver pursues them to a diner located on US 129 (a location today known as the Tail of the Dragon) where the Girl has just rejected GTO's idea to visit Chicago. The Driver proposes going to Columbus, Ohio, to get parts, but the Girl rejects him too. Instead, she leaves with a stranger on a motorcycle, abandoning her belongings in the parking lot. Later, GTO picks up two soldiers and tells them that he won his car by beating two men driving a custom built 1955 Chevrolet 150 in a cross country race. At an airstrip in East Tennessee, the Driver races against a Chevrolet El Camino. The film ends abruptly.

Өндіріс

Two Lane Blacktop продюсері Майкл Лафлинмен басталды, ол CBS Cinema Center Films-пен екі фильмге келісімшарт жасасты. Ол өндіріс компаниясын Уилл Корридің түпнұсқа әңгімесі үшін 100 000 доллар төлеуге көндірді. Әңгіме екі адам – бірі қара, бірі ақ туралы, олар 1968 жылы өзінің елді шарлаған сапарынан шабыттанған жас қыздың артынан елді аралап саяхаттайды. Лафлин келісті. Хеллманның досы жер астындағы жазушы Рудольф Вурлицерді ұсынды. Ол төрт апта ішінде жаңа сценарий жазды. Уилсон соңғы актер ретінде таңдалды, және Хеллман оны таңдады, себебі ол музыканттың «сол рөлді бастан кешіргенін, көліктермен өскенін» сезінді. Хеллман фильмдегі кейіпкерлер сияқты елді шарлауға батылдықпен келісті, өйткені ол көрермендерді кейіпкерлердің АҚШ арқылы жүгіріп бара жатқанына сендірудің жалғыз жолы деп ойлады. Ол: «Мен бұл актерлерге әсер ететінін білдім, және ол осылай болды. Бұл баршамызға әсер етті». The New York Times газетіне жазған рецензиясында Винсент Канби: «Two Lane Blacktop – бұл әлдеқандай кемелді фильм емес (сол метафоралар жолға кедергі келтіреді), бірақ ол режиссурасы, актерлік шеберлігі, түсірілімі және музыкасы (көңілді түрде) саналы, жетілген режиссердің бақылауымен жасалған». Time журналының Джей Кокс: «Фильм мінсіз жасалған, күлкілі және өте әдемі, жоғалту мен жалғыздық сезімімен дыбысталады. Фильмдегі бір де бір кадр ысырапқа салынбаған. Тіпті ұсақ детальдар – елді мекендегі жанармай құю станциясында жанармай құю кезіндегі тартыс немесе қозғалтқыштың іске қосылуының дыбысы – өздерінің ерекше құндылығына ие». Village Voice газетіне жазған рецензиясында Дж. Хоберман: «Two Lane Blacktop – бұл терең сезімтал пейзаждар мен өте инертті кейіпкерлер туралы фильм». Chicago Reader газетіне жазған рецензиясында Джонатан Розенбаум: «Фильм оқиға ретінде басталады, бірақ біртіндеп абстрактілі нәрсеге айналады – ол мазасыздық тудырады, бірақ сонымен бірге әдемі». Содан бері бұл фильм культты фильмге айналды. Rotten Tomatoes сайтында 40 сыншының пікіріне сүйене отырып, 93% мақұлдау көрсеткіші бар. Metacritic сайтында 15 сыншының пікіріне сүйене отырып, 100 балдық шкала бойынша 89 бал алды, бұл «барлық тараптан мақұлдық» екенін көрсетеді. 2012 жылы Конгресс кітапханасы фильмді «мәдени, тарихи немесе эстетикалық маңызы бар» деп АҚШ Ұлттық кино реестріне енгізу үшін таңдады.

Two Lane Blacktop originated with producer Michael Laughlin who had a two picture deal with CBS Cinema Center Films. He convinced the production company to pay Will Corry $100,000 for his original story, about two men, one black and one white, who drive across the country followed by a young girl, which was inspired by his own cross country journey in 1968. and Laughlin agreed. A friend of Hellman's recommended underground writer Rudolph Wurlitzer. He wrote a new script in four weeks. Wilson was the last actor cast and Hellman chose him because he felt that the musician "had lived that role, that he really grew up with cars". Hellman insisted on going across country, like the characters in the film, because he felt it was the only way to convince the audience that the characters raced across the United States. He said, "I knew it would affect the actors — and it did, obviously. It affected everybody". In his review for The New York Times, Vincent Canby wrote, "Two Lane Blacktop is a far from perfect film (those metaphors keep blocking the road), but it has been directed, acted, photographed and scored (underscored, happily) with the restraint and control of an aware, mature filmmaker". Time magazine's Jay Cocks wrote, "The film is immaculately crafted, funny and quite beautiful, resonant with a lingering mood of loss and loneliness Not a single frame in the film is wasted. Even the small touches — the languid tension while refueling at a back country gas station or the piercing sound of an ignition buzzer — have their own intricate worth". In his review for the Village Voice, J. Hoberman wrote, "Two Lane Blacktop is a movie of achingly eloquent landscapes and absurdly inert characters". In his review for the Chicago Reader, Jonathan Rosenbaum wrote, "The movie starts off as a narrative, but gradually grows into something much more abstract — it's unsettling, but also beautiful". The film has since become a cult film. On Rotten Tomatoes it has an approval rating of 93% based on reviews from 40 critics. On Metacritic it has a score of 89 out of 100, based on reviews from 15 critics, indicating "universal acclaim". The Library of Congress selected the film for preservation in the United States National Film Registry in 2012 as being "culturally, historically, or aesthetically significant."

Үй бейнесі

Two Lane Blacktop бірнеше жыл бойы бейнежазбада қол жетімді емес еді, себебі Universal Studios жыл сайын өзінің каталогынан тек бірнеше фильм шығарып, оған басымдық бермеді. 1994 жылы Сиэтл қаласындағы Scarecrow Video дүкені Хеллманды фильмді өз дүкендерінде көрсетуге шақырды. Олар фильмді бейнежазбаға шығару үшін 2000 қол жинады, соның ішінде Вернер Герцогтың да қолы болды. People журналы мен Film Comment журналы дүкеннің күш-жігері мен фильм туралы мақалалар жариялады. Universal көп жылдар бойы "Екі жолақты қара жол" фильмінің культты мәртебесіне лайықты шығарылым беру үшін серіктес іздеп келді. Бұл DVD жинағы 2007 жылдың 11 желтоқсанында жарық көрді. Two Lane Blacktop Blu-ray дискісінде Ұлыбритания дистрибьюторы Masters of Cinema арқылы 2012 жылдың 23 қаңтарында шығарылды; бұл шығарылым B аймағы ретінде белгіленді, ол тек Еуропа, Африка және Австралиядағы Blu-ray дискі ойнатқыштарында ғана ойнатылатын болды. The Criterion Collection 2013 жылдың қаңтар айында АҚШ-тың A аймағына арналған Blu-ray нұсқасын шығарды.

Мұра

Two Lane Blacktop – АҚШ-тың 66-шы бағдарламалық жолының тарихындағы маңызды кезеңді сақтайтын фильм, сонымен қатар оның ашық түсірілімдері мен азаматтық диалогы үшін танымал. Ол сол дәуірдегі экзистенциалистік мәселелерді көтеретін Vanishing Point, Easy Rider және Electra Glide in Blue сияқты жол туралы фильмдермен салыстырылады. Cannonball Run жарысын ұйымдастырушы Брок Йейтс, бұл жарысқа Two Lane Blacktop фильмінің шабыт бергенін айтты және алғашқы Cannonball жарысын жариялаған Car and Driver бағанында осы туралы пікір білдірді.