Кіріспе

Француз теңіз офицері (1899–1962)

Филипп Киффер (24 қазан 1899 – 20 қараша 1962), француз теңіз күштерінің фрегат капитаны, француз офицері және саяси қайраткері, Еркін Франция күштерінің батыры.

Өмір және мансап

Гаитидің Порт-о-Пренс қаласында дүниеге келген, әкесі эльзас отбасынан, анасы ағылшын Филипп Киффер Чикагодағы Ла-Салл кеңейтілген университетінде диплом алды.

Екінші дүниежүзілік соғыс

1939 жылғы 2 қыркүйекте 40 жасында ол әскери қызметке өз еркімен келді. Бір аптадан кейін ол француз әскери-теңіз күштеріне қосылды, онда ол резервтік офицер болған. Ол «Курбе» жауынгерлік кемесінде және Дюнкерк шайқасы кезінде Солтүстік флот штабында қызмет етті. 1940 жылғы 19 маусымда ол Лондонға аттанып, 1940 жылғы 1 шілдеде, олар құрылған күні, «Еркін француз теңіз күштеріне» (Forces Navales Françaises Libres) қосылды. Ағылшын тілін еркін меңгергендіктен, ол аудармашы және шифрлаушы болып жұмыс істеуге шақырылды. 1940 жылы құрылған жаңа британдық коммандостарының тактикасына әсерленген Киффер сол үлгіде француз элиталық бөлімін құруға рұқсат сұрады. 1941 жылдың мамырында ол адмирал Эмиль Музельеден «Fusiliers Marins Commandos» («Теңіз жаяу әскерінің коммандосы») бөлімін құруға рұқсат алды. Олар Шотландиядағы Ачнакарриде өте қатал іріктеуден және жаттығудан өтті, онда бірнеше үміткерлер қаза тапты. Коммандо No. 10 (Үшінші тараптардың біріккен) коммандосының құрамына кірді. Киффер 1942 жылғы 1 шілдеде лейтенант де вайсеу (OF 2) шеніне көтерілді. 1942 жылғы 19 тамызда «1er Bataillon de Fusiliers Marins Commandos» 1-ші ротасының сарбаздары «Юбилей операциясы» аталған Дипп шабуылына қатысты. 1943 жылы француз коммандосы екі взводқа дейін жетті және Нормандияға шабуылға дайындық кезінде Франция мен Нидерланды жағалауларына түнгі шабуылдар жасау үшін жиі пайдаланылды. 1944 жылы «1er BFM Commando» 177 адамы подполковник Доусон басқаратын британдық No. 4 коммандосына, ал олар бригадир лорд Ловат басқаратын 1-ші арнайы қызмет бригадасына қосылды. Люксембургтің өз бөлімшелері болмағандықтан, бірқатар люксембургтік еріктілер «1er BFM Commando» құрамына қабылданды және Нормандияға түсуге және шайқастарға қатысты.

Франция азат етілді

1944 жылы 6 маусымда сағат 0731-де "Жасыл береттер" Уистрехам, Бенувилл, Амфревилл және Бавентке, "Сворд Бич" деп белгіленген аймаққа түсті. Жақында капитан-корвет (OF 3) шеніне көтерілген Киффер өзі жеке басқарды. Бөлім 21 қаза тапты, 93 адам жарақат алды; Киффердің өзі екі рет жарақаттанды, аяғына сынықтар тиді, бірақ екі күн бойы эвакуациядан бас тартты. Киффер 14 маусымда бөліміне қайта қосылып, Сена және Хонфлер бағытындағы шабуылға қатысуға үлкерді. Ол екі серігімен бірге Парижге кірген Бос Франция күштерінің алғашқы қатарында болды. Оның 18 жасар ұлы, жақында ғана макилерге қосылған, Париж маңында неміс әскерлерімен бірге қаза тапты.

Соғыстың аяқталуы және кейінгі өмірі

1944 жылдың қазан айына дейін Командос батальоны үш ротадан тұрды. Киффер Антверпен портын басып алу мақсатымен Влиссинген мен Вальхеренге жасалған шабуылдарда оған жетекшілік етті. Кейін ол оккупацияланған голланд аралдарына шабуылдарға қатысты. 1945 жылы ол Консультативтік Ассамблеяға кандидат ретінде ұсынылып, Біріккен одақтас күштері штабында жұмыс істей бастады. 1954 жылы ол фрегат капитаны (OF 4) шеніне көтерілді. Киффер ұзаққа созылған аурудан кейін 1962 жылдың 20 қарашасында Франциядағы Кормей-ан-Паризис қаласында қайтыс болды және Кальвадос облысындағы Грандкамп қаласына жерленді.

Танымал мәдениетте

Киффер "Ең ұзақ күн" фильмінде Кристиан Маркуанд бейнелеген, онда Уистреамдағы нығайтылған казиноға жасалған шабуыл көрсетілген.