Кіріспе

Хью II (французша, Hugues) (1130 жылы қайтыс болды) – ағасы Гю I қайтыс болғаннан кейін Артуадағы Сент-Пол графы болды. Ол Хью I-нің ұлы еді. Ол ұлы Энгерранмен бірге Бірінші крест жорығына (1096–99) қатысты, онда екеуі де әскери басшы ретінде танылды. Булоньский Евстафий III-нің вассалдары болғандықтан, олар, мүмкін, оның тобымен бірге шығысқа, Буйлондық Годфридің сүйемелдемесінде сапар шеккен. Хью мен Энгерран 1098 жылы Антиохияны қоршауға қатысты, онда олар түрік әскерлеріне шабуыл жасауда маңызды рөл атқарды. Хью соңғы рет 1099 жылы Иерусалимді қоршау кезінде еске алынды. Отанына оралғаннан кейін, ол Генуэ графы үшін Фландрия графы Роберт II-ге, содан кейін оның мұрагері Бальдуин VII-ге қарсы күреске түсті. 1115 жылы ол Энкре (қазіргі Альберттегі) қамалын Бальдуинге жоғалтты, ал 1117 жылы Сент-Полдың өзін жоғалтты; алайда, Сент-Пол Булонь графының тілегі бойынша көп ұзамай оған қайтарылды. Бальдуин қайтыс болғаннан кейін, ол Роберттің жесірі Клеменция Бургундиялық құрған коалицияға қосылды, оның мақсаты Фландрия графтығынан Карл Жақсыны ығыстырып, оны Ипрлік Вильгельмге беру еді. Карл бұл коалицияны жеңіп, Сент-Пол графтығына кіргеннен кейін барлық бекіністерді қиратты және графты Фландрияның аймақтағы тәуелсіздігін қалпына келтіру шартымен бейбітшілікке келісуге мәжбүр етті. Хьюдің бірінші әйелі – Понтье графы Энгерран II мен Нормандиялық Аделаиданың қызы Элисенда де Понтье. Хьюдің бірінші некеден туған балалары: Энгерран, 1098 жылы Рождествоға дейін Ма'аррат ан-Нуманды басып алғаннан кейін аурудан қайтыс болды. Хью III – әкесінен кейін граф болды. Беатрикс де Сент-Пол, Амиеннің мұрагері, Куси графы Томастың ұлы Робертке үйленді. Содан кейін Хью Клермон графы Рено II-нің қызы Маргарита де Клермонға үйленді. Олардың Рауль мен Гай есімді екі ұлы болды.