Кіріспе
Химиялық қосылыстар класы. Изофлавондар – табиғи түрде кездесетін изофлавоноидтардың бір түрі – изофлавонның алмастырылған туындылары, олардың көпшілігі сүтқоректілерде фитоэстрогендер ретінде әрекет етеді. Изофлавондарды негізінен фасоль тұқымдасының (Fabaceae (Leguminosae)) өкілдері ғана өндіреді. Изофлавондар мен оларға жақын фитоэстрогендер диеталық қосымша ретінде сатылғанымен, ұзақ мерзімді қолданудың қауіпсіздігіне немесе осы қосылыстардың денсаулыққа тигізетін пайдасына ғылыми дәлелдер жеткіліксіз. Кейбір зерттеулер изофлавондарды көп мөлшерде қабылдаудың ықтимал тәуекелдерін көрсетті, мысалы, емшек безінің қатерлі ісігі бар әйелдерде, бірақ бұл алаңдаушылық жоғары сапалы клиникалық зерттеулермен расталмады. Алмастырылған изофлавон туындылары аталық молекуламен екі немесе үш сутек атомын гидроксил тобымен алмастыру арқылы байланысты. Эстрогендік белсенділігі үшін жасыл бұршақ (Phaseolus vulgaris L.), люцерна өскіні (Medicago sativa L.), мыңжауын өскіні (Vigna radiata L.), лобия (Vigna unguiculata L.), кудзу түбі (Pueraria lobata L.) және қызыл клевер гүлдері мен қызыл клевер өскіні (Trifolium pratense L.) зерттелді. Бұршақтан жасалған, жоғары өңделген тағамдар, мысалы, тофу, изофлавонның көп бөлігін сақтайды, ал ферменттелген мисо оның деңгейін арттырады. Соя сүтінде соя соусына қарағанда изофлавон концентрациясы жоғарырақ, бірақ ферменттелген соя бұршақтарында концентрация айтарлықтай жоғары, ал темпеде изофлавонның ең көп мөлшері бар. Изофлавонның басқа да диеталық көздері – бұршақ (биоханин А), люцерна (формононетин) және жержаңғақ (генистеин). Изофлавондар сонымен қатар жануарлар тегінен алынған тағамдарда, мысалы, сүт өнімдері, ет, жұмыртқа және теңіз өнімдерінде де кездеседі, бірақ жалпы тұтынуға олардың үлесі төмен. Chorleywood нан жасау процесін қолданатын елдерде, мысалы, Ұлыбританияда, нан соядан алынған изофлавонның көзі болып табылады. Өсімдік тінінде олар көбінесе гликозидтер немесе олардың сәйкес малонаттары немесе ацетил конъюгаттары түрінде кездеседі.
Isoflavones are substituted derivatives of isoflavone, a type of naturally occurring isoflavonoids, many of which act as phytoestrogens in mammals. Isoflavones are produced almost exclusively by the members of the bean family, Fabaceae (Leguminosae). Although isoflavones and closely related phytoestrogens are sold as dietary supplements, there is little scientific evidence for either the safety of long term supplementation or of health benefits from these compounds. Some studies have identified potential risks from high intake of isoflavones, such as in women with a history of breast cancer, but this concern has not been substantiated with high quality clinical research. Substituted isoflavone derivatives are related to the parent by the replacement of two or three hydrogen atoms with hydroxyl groups. green bean (Phaseolus vulgaris L.), alfalfa sprout (Medicago sativa L.), mung bean sprout (Vigna radiata L.), cowpea (Vigna unguiculata L.), kudzu root (Pueraria lobata L.), and red clover blossom and red clover sprout (Trifolium pratense L.) have been studied for their estrogenic activity. Highly processed foods made from legumes, such as tofu, retain most of their isoflavone content, and fermented miso, which has increased levels. Soy milk has a much higher concentration of isoflavones than soy sauce, but fermented soybeans show considerably higher concentrations, with tempeh having the highest isoflavone content. Other dietary sources of isoflavones include chick pea (biochanin A), alfalfa (formononetin), and peanut (genistein). Isoflavones are also found in foods of animal origin such as dairy products, meat, eggs and seafood, but the overall contribution to total intake is low. In countries using the chorleywood bread process, such as in the UK, bread is a source of isoflavones from soy. In plant tissue, they most often occur as glycosides or their respective malonates or acetyl conjugates,
Зерттеу
Изофлавондарға бай тағамдарды немесе диеталық қоспаларды тұтыну, әйелдерде постменопаузалық қатерлі ісіктер мен остеопороздың азаюымен байланысты болуы мүмкін екендігі алдын ала зерттеулерде қарастырылуда. Соя изофлавондары бар диеталық қоспаларды қолдану постменопаузалық әйелдерде ыстық толқындардың азаюына байланысты болуы мүмкін. Изофлавон қоспаларын жиі қолданғанына қарамастан, қауіпсіздігі және қолайсыз әсерлері туралы жеткілікті деректер жоқ. Еуропалық тағамдық қауіпсіздік агенттігі постменопаузалық әйелдер үшін изофлавон қоспаларының қауіп-қатерін бағалау кезінде күніне 150 мг дейінгі мөлшерде қолайсыз әсерлерге тап болмады, бірақ деректердің жетіспеушілігін сынға алды.