«Өліп бара жатырмын» – Роберт Сильвербергтің 1972 жылғы ғылыми-фантастикалық романы. Телепаттық қабілеті бар Дэвид Селиг туралы, наградаларға ие болған туынды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1972 жылы Роберт Сильвербергтің "Іштен өліп бара жатқан" романы – американдық жазушы Роберт Сильвербергтің ғылыми-фантастикалық туындысы. Ол 1972 жылы "Небула" сыйлығына, ал 1973 жылы "Хьюго" және "Локус" сыйлықтарына ие болуға ұсынылды.
1972 novel by Robert Silverberg
Dying Inside is a science fiction novel by American writer Robert Silverberg. It was nominated for the Nebula Award in 1972, and both the Hugo and Locus Awards in 1973.
Жариялану тарихы
Ол алғаш рет американдық «Galaxy Science Fiction» журналының 1972 жылғы шілде және қыркүйек санында жарияланды.
It was originally serialized in the American magazine Galaxy Science Fiction between the July 1972 and September 1972 issues.
Қорытынды
Романның басты кейіпкері Дэвид Селиг – Нью-Йорк қаласында тұратын ерекше көзге түспейтін адам. Дәуіт ойларды оқи алатын телепатиялық қабілетімен дүниеге келді. Алайда Селиг өзінің қабілетін ешқандай жақсылыққа пайдаланбаған, керісінше, оны тек өзінің ыңғайы үшін ысыраптап отырады. Романның басында Дэвид колледж студенттерінің ойларын оқып, олардың тапсырмаларын көшіру арқылы ақша табады. Роман дамыған сайын Селигтің күші әлсірей бастайды, кейде мүлдем жұмыс істемейді, ол бұрынғыдай тәуелді болған қабілетін жоғалтып, шындықты ұстап тұруға күш түгеліп, қиналады. Кітапта есте қаларлық көптеген тұстар бар, мысалы, Дэвидтің жас кезінде танысқан басқа бір телепатпен арақатынасы, немесе оның қарындасымен (ол оның қабілетіне сенімсіздікпен қараған) шиеленіскен қарым-қатынасы, сондай-ақ романның бір бөлімінде оның әйелі Киттидің де телепат екенін дәлелдеуге тырысуы. Сондай-ақ, Дэвидтің күші оны әйелінің галлюцинациясын сезінуге мәжбүр ететін сәт те бар, ал жас Селиг шаруа қожалығына барғанда өзенде жүзген балықтың, жұмыртқалаған тауықтың және құмарлық сезімдегі жас жұптың санасына еніп, керемет оқиғаларға қатысады.
The novel's main character, David Selig, is an undistinguished man living in New York City. David was born with a telepathic gift allowing him to read minds. Rather than use his ability for any greater good, however, Selig squanders his power, using it only for his own convenience. At the beginning of the novel, David earns a living by reading the minds of college students so that he can better plagiarize reports and essays on their behalf. As the novel progresses, Selig's power becomes continually weaker, working sporadically and sometimes not at all, and Selig struggles to maintain his grip on reality as he begins to lose an ability on which he has long since grown dependent. The book contains a number of memorable elements, such as David's relationship with a fellow telepath he meets as a young adult, or his strained interaction with his estranged younger sister (who has long distrusted him because of his ability), or his obsession, during one section of the novel, with proving that his girlfriend, a woman named Kitty, is also telepathic after he discovers that he can't read her mind. There is also a moment where David's power causes him to vicariously experience his girlfriend's acid trip, and a bravura sequence in which the adolescent Selig, during a visit to a farm, enters the minds of, variously, a fish swimming in a stream, a hen laying an egg, and a young couple in the midst of passionate sex.
Қабылдау
Майкл Дирда Вашингтон Пост газетінде 2009 жылғы қайта басылымын қарап, «Дайнинг инсайд» романын Роберт Сильвербергтің шедеврі деп сипаттады. «Дайнинг инсайд» романын жанрлық классика ғана деп қарастыру – ақымақтық. Бұл – жалпы адамзаттың қайғысы туралы, орта жастағы үлкен бір шок – бәріміздің іштей өліп бара жатқанымызды және әрқайсымыз өз болмысымыздың жоғалуымен бетпе-бет келуіміз керектігін мойындауымыз туралы тамаша роман. Концептуалды көркем әдебиеттегі Тед Гиоя былай деп жазды: Қартаю мен құлдырау, жетілу және ізгілік сияқты мәселелер көбінесе танымал көркем әдебиетте кездеспейді, ал ғылыми фантастикада (мысалы, «Альгернонға гүлдер» романынан басқа) мүлдем назардан тыс қалады. Осы романның негізгі тақырыптары осылар. Олар соншалықты шеберлікпен және айқын бейнеленгендіктен, кейіпкер Дэвид Селиг пен автор Роберт Сильверберг арасындағы байланыс туралы ойға келуге болады. Сильверберг оны «Мен жазған кез келген роман сияқты қарапайым» деп атады.
Michael Dirda, reviewing the 2009 reissue in the Washington Post, described Dying Inside as: widely regarded as Robert Silverberg's masterpiece. It's insane that 'Dying Inside' should be subtly dismissed as merely a genre classic. This is a superb novel about a common human sorrow, that great shock of middle age the recognition that we are all dying inside and that all of us must face the eventual disappearance of the person we have been. Ted Gioia at Conceptual Fiction, wrote: Issues of aging and decline, maturity and grace rarely dealt with in any popular fiction, and with a few exceptions (such as Flowers for Algernon) almost completely neglected in sci fi are the key themes at work here. They are handled so deftly and vividly that one inevitably wonders about the connections between David Selig the character and Robert Silverberg the author. Silverberg has called it "as mundane in texture as any novel I've ever written."