Кіріспе
Музыка, сән және мәдениеттегі жасөспірімдердің бағыттарын ұстанатын жас өспірім. "Тиннибопер" терминін маркетинг мамандары мен психологтар ойлап тапқан болуы мүмкін, кейіннен ол өзіндік субмәдениетке айналды. Бұл термин 1950-ші жылдары негізінен танымал музыканы және/немесе рок-н-ролл тыңдайтын жасөспірімдерді сипаттау үшін пайдаланылды. 1960-шы жылдардың соңы мен 1970-шы жылдардың басында поп музыкасы, жасөспірімдерге арналған кумирлер мен әсіресе 10-15 жастағы қыздарға бағытталған сәннің танымал болуы артып, "тиннибопер" термині қайтадан кеңінен қолданыла бастады.
A teenybopper is a young teenager who follows adolescent trends in music, fashion, and culture. The term may have been coined by marketing professionals and psychologists, later becoming a subculture of its own. The term was introduced in the 1950s to refer to teenagers who mainly listened to popular music and/or rock and roll and not much else. Teenybopper became widely used again in the late 1960s and early 1970s, following an increase in the marketing of pop music, teen idols and fashions aimed specifically at younger girls, generally 10–15 years old.
Субмәдениеттік аспектілер
Бұл субмәдениет ерте жастағы қыздарға ғана тән. Субкультура ретінде, ол қыздарға өз құрбыларымен қарым-қатынас жасауға және жігіттердің сықақтарынан қашқақтау арқылы "қыздар мәдениетін" қалыптастыруға мүмкіндік береді. Субкультура қыздарға өздерінің жеке кеңістігін құрбыларымен бөлісуге мүмкіндік жасаса, субкультура журналдары жасөспірімдерге болашақ үйлену туралы армандауға шақыратын идеалданған жасөспірім бейнелерін ұсынады. Жасөспірімдер арасында кең таралған қиялдар, мектеп немесе жұмыс сияқты қанағаттандырмайтын өмірлік жағдайлардан ойды аударуға көмектеседі. Бұл қиялдарды басқа жасөспірімдермен бөліскенде, олардың бірігіп, қорғануына мүмкіндік береді. Субкультура мүшелеріне өзінің ерекшелігін кіші және үлкен қыздардан ажыратуға мүмкіндік туғызады. Ол коммерциялық негізде пайда болған және "жартылай дайын мәдени өнім" сияқты, поп-бизнес саласынан туындап, коммерциялық журналдар мен теледидарға тәуелді. Осының салдарынан, ол басқа субмәдениеттерге қарағанда шығармашылық элементтері аз. Оған қосылу үшін көп шектеулер жоқ, айтарлықтай шығын талап етілмейді, ал кейбір мектептік іс-шараларға қарағанда аз тәжірибе мен қаржы жұмсалады. Бұл субмәдениетті мектепте немесе үйде ұстану оңай, қыздар жатын бөлмесінде, музыка ойнатқышпен және достарын шақыруға рұқсат алып, ғана той өткізе алады.
Музыкалық артықшылықтары
1960 жылдары Tin Pan Alley музыка мектебінен ерекшеленген, бірақ соған қалыптасқан жаңа музыка түрі пайда болды. Бұл музыканы бұрынғы Tin Pan Alley әншілері емес, жастар жазды. Олар жаңа жасөспірімдерге табынушылық құруға көмектесті және «жұмсақ рок пен поп-балладаны үйлестіретін» «жасөспірімдер боппер әндері» деп аталатын әндерді жазды. 70-ші жылдардағы «Teeny Bopper синдромының» бұрынғы табынушылық құбылыстарынан айырмашылығы – бұл жаңа жасөспірімдерге табынушылық 15 жасқа дейінгі қыздарға бағытталды, олар Beatles-ты тыңдауға тым жас болған және үлкен ағалары мен әпкелері тыңдаған жаңа хард-рок музыкасына қызығушылық танытпады. Бұл жаңа нарық жылдам айналымға ие және көптеген телерадиокомпаниялардың табысын арттырды. Teenybopper бейнесі – «қыздай» келбеті бар, романтикалық құштарлық туралы әндер орындайтын көрші жігіт имиджі. Олардың музыкасын плакаттар мен суреттерін жинап жүрген жас қыздар тыңдайды.