Рудольф Хауснер: Австриялық суретші және психоанализші
Rudolf Hausner
Рудольф Хауснер (1914-1995) – австрийский художник, график и скульптор, пионер психоаналитической живописи. Биография, обучение и творчество художника.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриялық суретші, сызбашы, гравюрашы және мүсінші Рудольф Хаузер (4 желтоқсан 1914, Вена – 25 ақпан 1995, Мёдлинг) – австриялық суретші, сызбашы, гравюрашы және мүсінші. Хаузерді "психикалық реалист" және "алғашқы психоаналитикалық суретші" (Гунтер Энгельгардт) деп сипаттаған.
Austrian painter, draughtsman, printmaker and sculptor
Rudolf Hausner (4 December 1914, Vienna – 25 February 1995, Mödling) was an Austrian painter, draughtsman, printmaker and sculptor. Hausner has been described as a "psychic realist" and "the first psychoanalytical painter" (Gunter Engelhardt).
Ерте өмір
Яһуди тегінен шыққан Хаузердің әкесі сауда қызметкері болған, ол демалыс күндері суретші болып жұмыс істеген, бұл оның ұлын өнерге ертеден қызықтырды. 1923-1925 жылдары ол Шуберт Реалшюлесінде (қазіргі Эрих Фрид Реалгимназиясы), содан кейін 1931 жылға дейін Венадағы Шоттенбастей Реалгимназиясында оқыды. Хаузер 1931 жылдан 1936 жылға дейін Карл Фарингер мен Карл Стеррердің басшылығымен Венадағы Көркемсурет академиясында білім алды. 1937 жылы Хаузер Австрия қарулы күштеріне шақырылды. 1938 жылы Аншлюс болғаннан кейін, оның суреттерін Рейхтің Мәдениет палатасы көрсетуге тыйым салды, олар дегенеративті өнер деп есептелді. 1941 жылы ол Германия қарулы күштеріне шақырылды. Осы кезеңде Ресейдегі Татра тауларындағы ауыр әсер қалдырған шағын үй тәжірибесін басынан өткерді, ол кейінгі туындыларында көрініс тапты. 1943 жылы Хаузер Вермахттан босатылып, соғысқа жарамсыз деп танылды және қару-жарақ өнеркәсібінде техникалық суретші болып жұмыс істеді. 1944 жылы Хаузер Ирен Шмидке үйленді. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы күндері ол әуе қорғаныс бөліміне жіберілді.
Of Jewish origins, Hausner's father was a commercial employee, and he worked as a Sunday painter, which made his son enthusiastic about art since early on. From 1923 to 1925 he attended the Schubert Realschule (today Erich Fried Realgymnasium), then the Realgymnasium Schottenbastei in Vienna, until 1931. Hausner studied at the Academy of Fine Arts in Vienna from 1931 until 1936, with Carl Fahringer and Karl Sterrer. In 1937, Hausner was drafted into the Austrian Armed Forces. In 1938, after the Anschluss, his painting was banned from being exhibited by the Reich Chamber of Culture, considered degenerate art. In 1941 he was drafted into the German Armed Forces. During this time there was his formative traumatic log cabin experience in the Russian Tatra Mountains, which he would reflect in his later works. In 1943, Hausner was dismissed by the Wehrmacht, declared unfit for war, and was employed as a technical draftsman in the armaments industry. In 1944, Hausner married Irene Schmied. During the last days of the World War II he was assigned to an air defense unit.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін
Соғыстан кейін ол Венадағы бомбадан зақымдалған студиясына оралып, суретші ретінде жұмысын жалғастырды. 1946 жылы ол Эдгар Жене, Эрнст Фукс, Маître Лехерб (Хелмут Лехерб), Вольфганг Гуттер және Фриц Янскамен бірге сюрреалистік топ құрды. Кейіннен оларға Арик Брауер мен Антон Лемден қосылды. Ол өнер клубына мүше болып, Венадағы Концертхауста өзінің алғашқы жеке көрмесін өткізді. Осы кезеңнің маңызды туындысы – «Мен өзіммін!» (1948; Вена, Тарих мұражайы) картинасы, оның Pittura Metafisica және сюрреализм туралы білуін психоаналитикалық тұрғыдан бейнелейді. Алдыңғы пландағы созылған бейне нағыз пейзаж сияқты көрінетін кеңістікке еніп, фон ретінде жарылып кетеді. «Ішке бұрылған оптика форумы» (1948; Вена, Тарих мұражайы) атты тағы бір картинасы, оның бір нүктелі перспектива заңдарын бұза отырып, суретті реалистік стильде бейнелеу қабілетін көрсетеді. 1951 жылы ол екінші әйелі Гермин Джедличкаға үйленді; олардың қызы Ксения Хаузер, ол да суретші, сол жылы дүниеге келді. Алты жылдық жұмыстан кейін ол 1956 жылы шедеврі – «Одиссейдің сандығы» картинасын аяқтады. «Одиссейдің сандығы» (1948–51 және 1953–56; Вена, Тарих мұражайы) кейіпкерді өзінің портреті ретінде бейнелейді және Хаузердің өзінің ерекшеліктерін салған Адамдар сериясының алғы күші болды.
After the war, he returned to his bomb damaged studio in Vienna and resumed work as an artist. In 1946 he founded a surrealist group together with Edgar Jené, Ernst Fuchs, Maître Leherb (Helmut Leherb), Wolfgang Hutter and Fritz Janschka. They were later joined by Arik Brauer and Anton Lehmden. He joined the Art Club and had his first one man exhibition in the Konzerthaus, Vienna. A key work of this period, It's me! (1948; Vienna, Hist. Mus. ), shows his awareness of Pittura Metafisica and surrealism in a psychoanalytical painting where the elongated being in the foreground penetrates what was apparently a real landscape, until it tears like a backdrop; another painting, Forum of Inward turned Optics (1948; Vienna, Hist. Mus. ), is evidence of his ability to depict the subject in a realist style while simultaneously overturning the laws of one point perspective. He married his second wife, Hermine Jedliczka, in 1951; their daughter Xenia Hausner, also an artist, was born the same year. After working on the painting for six years, he completed his masterpiece, The Ark of Odysseus, in 1956. The Ark of Odysseus (1948–51 and 1953 6; Vienna, Hist. Mus. ), depicts the hero as a self portrait and was a precursor to the series of Adam paintings in which Hausner painted his own features.
Сюрреалистермен қақтығысы және кейінгі өмірі
1957 жылы Хаузер өзінің алғашқы "Адам" суретін жазды. Ол суреалистік канондармен келіспеушілікке түсті, олар оның көркемдік туынды жасауда саналы және санасыз процестерге тең мән беру әрекетін сынады. 1959 жылы ол Кассельдегі екінші «Документа» көрмесіне қатысты. Сол жылы Рудольф Хаузер Венадағы Österreichische Galerie Belvedere галереясында топтық көрмеде тұңғыш рет өнер туындыларын көрсетті. Одан кейін көптеген халықаралық көрмелер өтті. Сонымен қатар, Рудольф Хаузер Гамбург пен Токиода лекциялар оқыды және қонақ лектор ретінде жұмыс істеді. 1959 жылы ол бұрынғы суреалистік топ мүшелерімен бірге Вена фантастикалық реализм мектебін құрды: Эрнст Фукс, Гельмут Лехерб, Фриц Янска, Вольфганг Гуттер, Антон Лехмден және Арик Брауер. 1962 жылы Хаузер Германия, Нидерланды, Бельгия және Францияға саяхат жасағанда Пол Дельво, Рене Магритт, Виктор Браунер және Доротея Таннингпен кездесті. 1967 жылы ол алғашқы Бурда суретшілік сыйлығының иегері атанды. 1969 жылы Вена қаласының сыйлығымен марапатталды. Одан кейін ол Гермине Жедлицкадан ажырасып, Гамбургте танысқан қызы Ксения және Энн Волгастпен бірге Хиецингке көшіп барды. 1966 жылдан 1980 жылға дейін Гамбургтегі Hochschule für bildende Künste білім орнында қонақ профессор болып жұмыс істеді. 1968 жылдан бастап Венаның Көркемсурет академиясында сабақ берді. Оның шәкірттерінің арасында Оз Алмог, Джозеф Брамер, Фридрих Хечелман, Готфрид Хельнвейн, Ф. Скотт Хесс, Майкл Энгельхардт және Зигрид Голдбергер болды. Хаузер 1970 жылы Австрияның Мемлекеттік суретшілік сыйлығымен марапатталды. Ол сондай-ақ Австрия почтасы мен Біріккен Ұлттар Ұйымының пошта басқармасы үшін пошта маркаларын жасады. Оның сурет салу техникасының ерекшелігі – акрил бояуының үстіне оннан астам қабатта жатқан, мөлдір («лакталған») смолалы май бояуларын қолдану, бұл бояуға ерекше жарқыраған тереңдік береді. Ол сонымен қатар, аэрографты пайдаланбастан, таза майлы бояумен мінсіз көшулер жасау әдістерін ойлап тапты.
In 1957, Hausner painted his first "Adam" picture. He came into conflict with the Surrealist orthodoxy, who condemned his attempt to give equal importance to both conscious and unconscious processes in the artistic creation. In 1959, he was a participant in the II. documenta in Kassel. In the same year, Rudolf Hausner exhibited for the first time in a group exhibition at the Österreichische Galerie Belvedere in Vienna. Numerous international exhibitions followed. In addition, Rudolf Hausner gave lectures and accepted guest lecturer positions in Hamburg and Tokyo. In 1959 he co founded the Vienna School of Fantastic Realism together with his old surrealist group members: Ernst Fuchs, Helmut Leherb, Fritz Janschka, Wolfgang Hutter, Anton Lehmden and Arik Brauer. In 1962, Hausner met Paul Delvaux, René Magritte, Victor Brauner, and Dorothea Tanning while traveling in Germany, the Netherlands, Belgium, and France. The 1st Burda Prize for Painting was awarded to him in 1967. In 1969, he was awarded the Prize of the City of Vienna. Shortly after, he separated from Hermine Jedliczka and moved to Hietzing together with his daughter Xenia and Anne Wolgast, whom he had met in Hamburg. From 1966 until 1980, he was a guest professor at the Hochschule für bildende Künste Hamburg. He also taught at the Academy of Fine Arts Vienna since 1968. Among his students were Oz Almog, Joseph Bramer, Friedrich Hechelmann, Gottfried Helnwein, F. Scott Hess, Michael Engelhardt, and Siegried Goldberger. Hausner was awarded the Austrian State Prize for Painting in 1970. He also designed postage stamps for the Austrian Post and the United Nations Postal Administration. A characteristic of his painting technique is the use of translucent ("glazing") resin oil paints in more than ten layers on top of each other over underpainting of acrylic paints, which gives the paint a special luminous depth. He also developed methods to create flawless transitions in pure oil painting without the use of an airbrush.