Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Солтүстік Ирландиядағы Англикандық собор
Anglican Cathedral in Northern Ireland
Армгамдағы (Ардеаглис Фадрейг, Ард Маха) Санкт-Патрик соборы – Ирландия шіркеуінің соборы. Ол Армаг архиепискобының және Армаг диоцезінің тақтысы болып табылады. Бұл жердің бастауы 5 ғасырдағы ирландтық тас монастыры ретінде қарастырылады, оның Сент-Патрик құрғаны айтылады. Орта ғасырлар бойы собор Ирландиядағы католик шіркеуінің бас архиепискобының резиденциясы болды, сонымен қатар ол Гаэльдік Ирландиядағы ең маңызды шіркеулердің бірі еді. 16 ғасырғы протестанттық реформациямен Ирландия шіркеуі протестанттар мен римдік католиктерге бөлінді, собор Ирландия шіркеуінде қалды. 19 ғасырда католиктердің эмансипациясынан кейін Армаг қаласында тағы бір Санкт-Патрик соборы деп аталған жаңа католик соборы салынды.
St Patrick's Cathedral, Armagh (Ardeaglais Phádraig, Ard Mhacha) is a Church of Ireland cathedral in Armagh, Northern Ireland. It is the seat of the Anglican Archbishop of Armagh and Diocese of Armagh. The origins of the site are as a 5th century Irish stone monastery, said to have been founded by St. Patrick. Throughout the Middle Ages, the cathedral was the seat of the Catholic Archbishop of Armagh, head of the Catholic Church in Ireland, and one of the most important churches in Gaelic Ireland. With the 16th century Protestant Reformation, the Irish Church divided between Protestants and Roman Catholics, with the cathedral being retained by the Church of Ireland. Following Catholic emancipation in the 19th century, a new Catholic cathedral was built in Armagh, also called St Patrick's Cathedral.
Бұл жердің алғашқы тарихы
Собор тарихи тұрғыдан Ирландиядағы Рим-католик шіркеуінің рухани орталығы болды. Дәстүр бойынша, 445 жылы Киелі Патрик осы жерде шіркеу салды. Дәлелдерге сәйкес, бұл төбе алғашқыда түркі дінінің қасиетті орны болған. 7 ғасырға қарай, ол Солтүстік Ирландиядағы ең маңызды монастырь мен монастырлық мектепке айналды, ал монастырь қонысы оның төңірегінде өркендеді. 1004 жылы Ирландияның Жоғарғы Королі Брайан Бору Армагқа сапар шегіп, оны Ирландияның бас соборы деп мойындады және оған көптеген алтын сыйлады. Брайан 1014 жылы Клонтарф шайқасында қаза болғаннан кейін Армаг соборында жерленді. Армагтың Ирландияның біріншілігіне деген талабы 1111 жылы Рат-Брейсал Синодында ресми түрде мойындалды. Дегенмен, 1603 жылы Тоғыз жылдық соғыс аяқталғанда Армаг қирап қалды. Собор 1834 және 1840 жылдар аралығында архиепископ лорд Джон Джордж Бересфорд және сәулетші Льюис Нокаллс Котингемнің күшімен қайта салынды. Ғимараттың негізгі құрылымы ортағасырлық ғимараттың материалы болып қала береді, бірақ көп бөлігі жаңартылды. Котингемнің қалпына келтіру жұмысы ауыр болғанымен, 20 ғасырдың соңында Т.Г.Ф. Паттерсон мен Джанет Майлз жасаған зерттеулер оның сол кезге артық көнелеу болғанын көрсетті. Әсіресе, басты зал терезелерінің ою-өрнектері және шрифтінің көшірмесі мұқият қалпына келтірілген. Басты залдағы ең батыс екі бағананың әшекейлері (Батыс есіктің ішкі дәлізінің екі жағында) ортағасырлық, ал шығыс бөлігінің парапетіндегі сыртқы гаргуль мүсіндерінің көп бөлігі (кейбіреулері қайта орнатылған) де ортағасырлық. Котингемнің безендірілген Батыс есігін және оның жанындағы нишаларды сақтап қалу ниеті орындалмады. Кейінгі жөндеу жұмыстары ортағасырлық ғимараттың ішкі пропорцияларын күрт өзгертті, ал Котингем осы пропорцияларды сақтап қалған еді. Собордың ішінде көптеген кельт және ортағасырлық ою-өрнектерді көруге болады, сонымен қатар 18 және 19 ғасырларға тән мүсіндер де көп. Франсис Леггат Чантре, Луи Франсуа Рубиляк, Джон Майкл Рисбрак, Карло Марочетти және басқалардың еңбектері де бар. Кулдилерден бастау алған Хорлық негіз, Армаг соборында Король Чарльздың Корольдік колледжі ретінде қайта құрылды және бүгінгі күнге дейін жалғасуда. Әдетте, он екі джентльмен және он алты ұл хорға қатысады. 2008 жылы соборда Маунди ақшасы таратылды, осы оқиғаны еске түсіретін тақта оңтүстік дәлізде орнатылған.
The cathedral was historically the ecclesiastical capital of the Roman Catholic Church in Ireland. According to tradition, a church was founded on the site in 445 by Saint Patrick. Evidence suggests that the hilltop was originally a pagan sanctuary. By the 7th century, it had become the most important monastery and monastic school in the north of Ireland, and monastic settlement grew up around it. Brian Boru, High King of Ireland, visited Armagh in 1004, acknowledging it as the head cathedral of Ireland and bestowing it a large sum of gold. Brian was buried at Armagh cathedral after his death at the Battle of Clontarf in 1014. Armagh's claim to the primacy of Ireland was formally acknowledged at the Synod of Ráth Breasail in 1111. However, by the end of the Nine Years' War in 1603, Armagh lay in ruins. The cathedral was substantially rebuilt between 1834 and 1840 by Archbishop Lord John George Beresford and the architect Lewis Nockalls Cottingham. The fabric remains that of the mediaeval building but much restored. While Cottingham was heavy handed in his restoration, the researches of T. G. F. Patterson and Janet Myles in the late twentieth century have shown the restoration to have been notably antiquarian for its time. The tracery of the nave windows in particular are careful restorations as is the copy of the font. The capital decoration of the two westernmost pillars of the nave (either side of the West Door internal porch) are mediaeval as are the bulk of the external gargoyle carvings (some resited) of the parapet of the Eastern Arm. Cottingham's intention of retaining the richly cusped West Door with flanking canopied niches was over ruled. Subsequent restorations have more radically altered the internal proportions of the mediaeval building, proportions which Cottingham had retained. Many other Celtic and mediaeval carvings are to be seen within the cathedral which is also rich in eighteenth and nineteenth century sculpture. There are works by Francis Leggatt Chantrey, Louis François Roubiliac, John Michael Rysbrack, Carlo Marochetti and others. The Choral Foundation, dating from the Culdees, and refounded as the Royal College of King Charles of Vicars Choral and Organist in the cathedral of Armagh, continues to the present. There are generally a dozen Gentlemen of the Lay Vicars Choral and sixteen boy choristers. The Maundy Money was distributed at the cathedral in 2008: a plaque in the south aisle commemorates this event.