Британдық армия резервінің тарихы: Вестминстер Драгундық полкі

Кіріспе

Британдық армия резервтік бөлімі

Вестминстер драгундары (WDs) – орталық Лондонда орналасқан Ұлыбритания армиясы резервінің еңбекші жаяу әскер полкі. Оның тарихын Корольдік еңбекші жаяу әскерінің алты эскадрильясының бірі жалғастырады. Екінші Бур соғысынан кейін Лондон графтығының құрамында құрылған WDs Галлиполи шайқасына қатысты және 1944 жылы Нормандияға түскен кезде британдық күштерді жағалауға бастап кірді. Бұл эскадрилья соңғы рет 2003 жылы Ирактағы соғыс үшін жұмылдырылған «Телик» операциясында әрекет етті.

Алдын ала өнімдер

1779 жылы бай саудагерлер мен банкирлерден Лондон және Вестминстер жеңіл атты әскері полкі құрылды. 1783 жылы таратылып, 1793 жылы Премьер-министр Уильям Питт Кенже ағылшын графтықтарының ерікті атты әскерін құруды ұсынды. Бұл әскерге патша елді басқыншылықтан қорғау үшін, ал Лорд-лейтенант ел ішіндегі тәртіпсіздіктерді басу үшін шақыруға болатын. Сөйтіп, келесі жылы полк қайта құрылды және 1812 жылы Грейс Инн Роудта полкке арналған казармалар салынды. 1829 жылы полк қайтадан таратылып, 1830 жылы казармалар қолданыстан шығарылды. Мұндай бірліктердің бірі – 1901 жылдың 30 наурызында Лондонда екінші контингент үшін құрылған 94-ші, 95-ші, 96-шы және 97-ші (Метрополитен атқыштар) роталарынан тұратын 24-ші (Метрополитен атқыштар) батальоны. Кейін 1901 жылы 127-ші мен 130-шы (Вестминстер драгундары) роталарымен 28-ші (Вестминстер драгундары) батальоны құрылды. 1901 жылы Оңтүстік Африкадан оралған бірінші IY контингентінің қатысушыларынан құрылған 16 жаңа IY полкі қолданыстағы Йоманри атты әскеріне қосылды. 1901 жылдың 24 тамызында 24 (Метрополитен атқыштар) батальонының дәстүрін жалғастыра отырып, төрт эскадрилья мен пулемет бөлімінен Лондон Императорлық Йоманриінің 2-ші округі құрылды. Режименттің 800-ден астам мүшесі Оңтүстік Африкада қызмет етті және полк 1902 жылғы Оңтүстік Африка салғыстық құрметіне ие болды. 1902 жылдың 2 тамызында Вестминстер кеңесі полкке «Вестминстер драгундары» деген атауды қабылдауға (1779 және 1829 жылғы бірліктердің дәстүрін сақтау үшін) және қаланың гербін бас киім белгісі ретінде пайдалануға рұқсат берді. Патша келесі жылдың басында бұл қосымшаны бекітті. Бастапқыда бұл қала мен Вест-Эндтен келген бай мырзалармен толыққан абыройлы полк болды. Олардың мінез-құлқы мен киімі соншалық, Батыс Лондонда серуендегенде, олардың мүшелері «Пикадилли тауыс құстары» деп аталды. Бірнеше алғашқы офицерлер 1-ші Корольдік драгунның бұрынғы офицерлері болды, ал алғашқы әскер басшыларының бірі Куч-Бихардың Махарадж Кумар (Принц) Радж Раджендра Нараян болды. Олар Роялздың Ватерлоодан бұрынғы бас белгісін алып келді, оны кейін штабтың полковниктері мен бригадирлері қабылдады. Сондықтан 2006 жылға дейін жалпы Корольдік Йоманри бас белгісі қабылданғанша, жас офицерлер жоғары шенді офицерлерден сәлем алуға жиі қуанды. WD тұрақ белбеуі (казармада киіледі) Корольдік жарыс түстерін – императорлық қызғылт, алтын және қызыл түстерді білдіреді, бұл оның бірінші командирі полковник Чарльз Розеду Берн мен король Эдуард VII-нің жеке достығының нәтижесінде болды, Берн ханзада Уэльс кезінде корольдің көмекшісі болған. Қалалық полк болғандықтан, йомендер өздеріне жылқы ала алмады, сондықтан Вестминстердің аға офицерлері жазғы оқу лагерьлері үшін үй шаруашылығы атты әскерінен жылқы қарыздау үшін әлеуметтік элитамен байланыстарын пайдаланды. Кейіннен жылқы жалдап алынды. 1907 жылы полк штабы (RHQ) 102 Виктория көшесінде орналасқан, бірақ 1914 жылға қарай ол Вестминстердегі 1 Элвертон көшесіне көшірілді. Сол кездегі командир лорд Ховард де Уолден бұл конверсияны қабылдау туралы шешім қабылдады. 1920 жылдың 11 наурызында полк 4-ші бронеавтомобиль компаниясы (Вестминстер драгундары) деген атаумен қайта құрылды, бірақ бұл тез арада 22-ші (Лондон) бронеавтомобиль компаниясына (Вестминстер драгундары), Территориялық армиядағы (ТА) танк корпусына өзгертілді, осылайша оның Танк корпусымен байланысын орнатты (18 қазан 1923 жылдан бастап Корольдік танк корпусы және 11 сәуірден бастап Корольдік танк полкі (RTR)). Бронеавтомобиль компаниясы 1938 жылдың қаңтарында толық батальонға (22-ші (Вестминстер драгундары) батальоны, RTR) дейін кеңейтілді.

The regiment was first recruited from wealthy merchants and bankers as the London and Westminster Light Horse in 1779. It was disbanded in 1783 but in 1793 the Prime Minister, William Pitt the Younger, proposed that the English Counties form a force of Volunteer Yeoman Cavalry that could be called on by the King to defend the country against invasion or by the Lord Lieutenant to subdue any civil disorder within the country. So the regiment was reformed again the following year. and barracks were built to accommodate the regiment in Gray's Inn Road in 1812. The regiment was disbanded again in 1829 and the barracks were decommissioned in 1830. One such unit was the 24th (Metropolitan Mounted Rifles) Battalion, consisting of 94th, 95th, 96th and 97th (Metropolitan Mounted Rifles) Companies raised in London for the second contingent on 30 March 1901. Later in 1901 the 28th (Westminster Dragoons) Battalion, was raised, with 127th–130th (Westminster Dragoons) Companies. In 1901, 16 new IY regiments raised from veterans of the first IY contingent returning from South Africa were added to the existing Yeomanry Cavalry. The 2nd County of London Imperial Yeomanry was formed on 24 August 1901 with four squadrons and a machine gun section, perpetuating the 24th (Metropolitan Mounted Rifles) Battalion. Over 800 members of the regiment served in South Africa, and the regiment was awarded the Battle Honour South Africa 1902. On 2 August 1902 Westminster Council granted permission for the regiment to adopt the subtitle '(Westminster Dragoons)' (to perpetuate the 1779 1829 units) and to use the city's coat of arms as its cap badge. The King approved this addition early the following year. From the start it was smart regiment filled with wealthy gentlemen from the City and the West End. Their attitude and attire was such that, as they strutted across West London, members became known as the 'Piccadilly Peacocks'. Several of the unit's first officers were former officers of the 1st The Royal Dragoons, forerunners of the Blues and Royals; one of the first troop leaders was Raj Rajendra Narayan, Maharaj Kumar (Prince) of Cooch Behar. They brought with them the Royals' pre Waterloo cap badge, which was later adopted by Colonels and Brigadiers of the staff, which is why, until a common Royal Yeomanry capbadge was adopted in 2006, young WD officers often found themselves amused at being saluted by officers of higher rank. The WD stable belt (worn in barracks) bears the Royal racing colours – the imperial hues of purple, gold and scarlet as a result of the personal friendship of its first commanding officer, Colonel Charles Rosedew Burn, with King Edward VII, whose Aide de camp Burn had been when he was Prince of Wales. As an urban regiment, the yeomen were unable to supply their own horses, so the senior Westminster officers made use of their links to the highest ranks of Society to borrow mounts from the Household Cavalry for summer training camps. Later horses were hired. In 1907 the regimental headquarters (RHQ) was at 102 Victoria Street, but by 1914 it had moved to 1 Elverton Street, Westminster. The decision to accept immediate conversion was that of its then commanding officer, Lord Howard de Walden. On 11 March 1920, the regiment reformed with the title 4th Armoured Car Company (Westminster Dragoons), but this was quickly changed to 22nd (London) Armoured Car Company (Westminster Dragoons), Tank Corps in the retitled Territorial Army (TA), thus forming its link with the Tank Corps (Royal Tank Corps from 18 October 1923, and Royal Tank Regiment (RTR) from 11 April 1939). The armoured car company was expanded to a full battalion (22nd (Westminster Dragoons) Battalion, RTR) in January 1938.