Артур Реджинальд Френч: Британ-Америкалық әскери шендінің өмірі мен қазасы

Кіріспе

Британдық және АҚШ армиясының офицері (1879–1915)

Артур Реджинальд Френч, 5-ші барон де Фрейне (3 шілде 1879 – 9 мамыр 1915) – британдық армияның англо-ирландтық әскери шенеунігі, сонымен қатар АҚШ армиясының қатарында қызмет өткерген.

Өмірбаян

Ол Лондонда, Frenchpark, County Roscommon (1855–1913) Артур Френчтің, 4-ші Барон де Фрейннің және оның әйелі Лэди Лора Октавия Дундастың (1881 жылы қайтыс болған) отбасында дүниеге келген. Сандхерстті бітірген, Френч 1899 жылдан 1901 жылға дейін Корольдік фюзилерлер құрамында лейтенант болып қызмет етті, содан кейін 1905 жылға дейін офицерлер резервінде болды. Ол Корольдік гарнизон полкіне қабылданды, бірақ 1902 жылдың маусымында бұл қызметтен бас тартты. 1902 жылы Френчтің әкесі оның қаржысын тоқтатты, себебі ол Банфширдегі қонақүй иесінің қызы Аннабель Ангусқа, сондай-ақ бір офицердің – капитан Александрдың ажырасқан әйеліне үйленді. Неке балалы болған жоқ, бірақ Аннабель Рональд Тру деген ұлды алып келді, ол 1922 жылы кісі өлтіргені үшін сотталды және өмірінің қалған бөлігін Бродмур ауруханасында өткізді. Британ офицерінің деңгейіне сай өмір сүруге шамасы келмегендіктен, Френч қызметтен кетіп, «Umbria» пароходымен АҚШ-қа аттанды. Ол Солтүстік-Батыс атты полициясына қосылуды немесе Нью-Мексикодағы Симаррон қаласының жанындағы Френчтаундағы ағасы Уильям Френчтің ранчосына баруды жоспарлаған. 1905 жылдың қаңтар айының ортасында Нью-Йоркке келген Френч 11-ші көшедегі 799 Бродвейдегі «Сент-Денис» қонақ үйіне орналасты. 19-ы күні ол қонақ үйден жоғалып кетті, қымбат және көптеген заттарын қалдырып кетті. Нью-Йорк полициясы мен британ консулдығының араласуымен үлкен шу көтерілді, бұл туралы баспасөз кеңінен хабарлады. Ақпан айының ортасында ол жақын жердегі Форт-Слокумда табылды, ол Нью-Рошельдің жанында Лонг-Айленд сауынындағы аралдық бекет болатын. 24 қаңтарда ол АҚШ армиясына қарапайым сарбаз ретінде тіркелді және 1 ақпанда Слокумдағы 8-ші жаяу әскер полкіне тағайындалды. «Форт-Слокумның герцогы» деп аталған ол басқа сарбаздардың арасында танымал болды, өзінің азаматтық киімдерін сату арқылы бекеттегі әріптестері үшін кешкі ас ұйымдастырды. Френч полк Филиппинге ауысқанда олармен бірге болды, онда ол бірнеше рет қызмет етті және қайта-қайта тіркелді, бірақ аңызға қарамастан, американдық қызметінің барлық кезеңінде қарапайым сарбаз болып қалды. 1913 жылдың 10 қыркүйегінде оның әкесі қайтыс болды, ал Френч Барон де Фрейн атағын мұраға алды. Сондықтан сол жылдың 19 қазанында Минданаода ол американдық әскери қызметінен босану үшін ақша төледі, бұл 1890 жылдан 1940 жылға дейін кең таралған және стандартты практика болды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Френч британ армиясына қайта оралды және 1915 жылдың 9 мамырында, отыз бес жасында, шамамен сағат 16:00-де Оберс қырқасы шайқасында, ағасы, Оңтүстік Уэльс шекарашыларының 3-ші батальонының капитаны, құрметті Джордж Филип Френчпен бірге соғысып қаза тапты. Ол Франциядағы Сушедегі Кабарет Руж британдық зиратына жерленген. Барон де Фрейн лауазымына оның басқа ағасы, Фрэнсис Чарльз Френч ие болды. Оның әйелі 1962 жылы қайтыс болды.

He was born in London, to Arthur French of Frenchpark, County Roscommon (1855–1913), 4th Baron de Freyne, and his wife Lady Laura Octavia Dundas (died 1881). A graduate of Sandhurst, French served as a lieutenant in the Royal Fusiliers from 1899 to 1901, and then in the Reserve of Officers until 1905. He enlisted for service with the Royal Garrison Regiment, but relinquished this appointment in June 1902. In 1902, French's father cut him off financially when he married Annabelle Angus, the daughter of an innkeeper in Banffshire, Scotland, and the divorced wife of a brother officer, one Captain Alexander. The marriage was childless, though Annabelle brought a son to the marriage—Ronald True, who was convicted of murder in 1922 and spent the remainder of his life in Broadmoor Hospital. Unable to keep himself in the style to which a British officer was accustomed, French resigned his commission. He sailed on the steamship Umbria for the United States, where he intended either to join the North West Mounted Police or to travel to the ranch of his uncle William French in Frenchtown near Cimarron, New Mexico. Landing in New York in mid January 1905, French checked into the Hotel St. Denis at 799 Broadway at 11th. By the 19th he had disappeared from the hotel, leaving his substantial and expensive baggage behind. An uproar began, involving the New York City Police and the British consulate, which was widely reported in the press. In mid February he was discovered nearby, at Fort Slocum, an island post in Long Island Sound just off New Rochelle. On 24 January he had enlisted as a private in the U. S. Army, and was assigned to A Company, the 8th Infantry Regiment at Slocum, where he had reported on 1 February. Known as “the Dook of Fort Slocum”, he was popular with the other troops, sponsoring dinners for his colleagues on the post by selling his civilian suits. French remained with the regiment when it transferred to the Philippines, where he remained and enlisted several more times, although, contrary to legend, he remained a private throughout his American service. On 10 September 1913 his father died, and French inherited the title of Baron de Freyne, so in Mindanao on 19 October that year he purchased his way out of his American enlistment, a common and standard practice from 1890 to 1940. French rejoined the British Army at the outbreak of the First World War and died on 9 May 1915, aged thirty five, probably at about 16:00 hours, in the Battle of Aubers Ridge, fighting alongside his half brother, the Hon. George Philip French, as a captain in the 3rd Battalion, South Wales Borderers. He is buried in the Cabaret Rouge British Cemetery, Souchez, Pas de Calais, France. He was succeeded as Baron de Freyne by another half brother, Francis Charles French. His widow died in 1962.