Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Уильям Йейтс Хёрлстон (7 қаңтар 1876 – 30 мамыр 1906) – ағылшын композиторы. Ол ерте жасынан-ақ керемет музыкалық қабілетін көрсетті, бірақ толыққанды даму мүмкіндігінсіз жас шағында қайтыс болды. Дегенмен, ол өте нәзік, бірақ шағын шығармалар мұрасын қалдырды. Оның ұстазы, сэр Чарльз Вильерс Стэнфорд, оны Ральф Воан-Уильямс және Густав Холсттан гөрі өте талантты шәкірт деп есептеді.
English composer (1876–1906)
William Yeates Hurlstone (7 January 1876 – 30 May 1906) was an English composer. Showing brilliant musical talent from an early age, he died young, before his full potential could be realized. Nevertheless, he left behind an exquisite, albeit small, body of work. His teacher Sir Charles Villiers Stanford considered him the most talented of his pupils, above Ralph Vaughan Williams and Gustav Holst.
Мансап
12 Richmond Gardens (қазіргі Empress Place), Фулхэм қаласында 1876 жылдың 7 қаңтарында дүниеге келген Хёрлстон, Британдық суретшілер Корольдік қоғамының президенті Фредерик Йейтс Хёрлстонның немересі және хирург Мартин де Галвей Хёрлстонның төрт баласының жалғыз ұлы болды. Хёрлстонның алғашқы музыкалық білімі анасынан басталды. 1883 жылы отбасы Солсбериге жақын орналасқан Бемертонға көшіп, ол жергілікті шіркеудің хоршысы болды. Астмасы салдарынан ән айтуды жалғастыра алмады. Оның қабілеті рухани қызметкерге соншалық әсер етті, ол Хьюберт Парри мен Джордж Гроувты, Корольдік музыка колледжінен онымен кездесуге шақырды. Парри ата-анасына, ұлының орындаушылық дағдыларына қарағанда, пәннің мәнін түсінуіне көбірек таң қалғанын айтты. Гроув баланың фортепианода ойналған аккордтарды анықтау қабілетіне таңғалып, басқа да сынақтардан өтті. Жас Уильямның фортепианоға арналған алғашқы шығармалары тоғыз жасында жазылды, олар соншалықты әсерлі болды, әкесі оларды жариялауға көмектесті. Әкесінің шамадан тыс аурудан қайтыс болғаннан кейін екі жыл өткенде, он сегіз жасында Хёрлстон Кларнет, фагфон және фортепианоға арналған трио жазып, оны жергілікті шіркеуінде орындады. Содан кейін ол Корольдік музыка колледжінде фортепиано мен композицияны оқуға стипендия алды. Оның Кройдондағы фортепиано оқытушылары Алгернон Эштон және Эдвард Даннреутер болды. Корольдік колледжде оның композиция мұғалімі, сэр Чарльз Вильерс Стэнфорд, Хёрлстонды өзі оқытқан көптеген талантты студенттердің ішіндегі ең дарындысы деп есептеді. Олардың қатарында Ральф Воган Уильямс, Густав Холст, Франк Бридж, Джон Ирланд, Сэмюэл Колеридж Тейлор және Хайдн Вуд та бар еді. Оқуын аяқтағаннан кейін Хёрлстон отбасына жақын болу үшін Оңтүстік Норвудқа көшіп, отбасының қаржылық жағдайын жақсарту үшін фортепианодан сабақ беріп, хор жетекшісі болып жұмыс істеді. Сондай-ақ ол Кройдон консерваториясында оқытты. Жұмысына жақын болу үшін Баттерсиге көшіп барғанына қарамастан, өмірінің соңына дейін Кройдонмен байланысын үзбеді. Әкесі Мартин науқасынан соқыр болғаннан кейін отбасы қаржылық қиындыққа тап болды. Ол жұмысын тастауға мәжбүр болды және 1892 жылы қайтыс болды. Уильям 16 жаста болды. Отбасының музыкант досы Бомонт оларға көмектесіп, оларды кедейліктен сақтап қалды. 1904 жылы ол бірінші Патрон концертінде орындалған «Швед әуеніне арналған вариациялар» үшін жоғары марапат алды. 1905 жылы Коббет сайысында бір бөлімдік скрипкалық квартет үшін бірінші жүлдеге ие болды. Оның бұрынғы ұстаздарының бірі Уолфорд Дэвис оны Бах хорына аккомпаниатор етіп тағайындады. 1906 жылы Хёрлстон колледжге қайтып оралды, ол контрапункт профессоры болып тағайындалды, бірақ сол жылы өмір бойы күрескен бронхиалдық астмадан қайтыс болды. Ол 30 жаста болды. Ол Кройдон зиратында отбасы мүшелерімен бірге жерленген. Вильямның қабірінің үстіндегі ескерткіш, оның өмірінің шыңына жетпей ерте қайтыс болғанын білдіру үшін сынған бағана түрінде жасалған. Оңтүстік Норвудтағы бір көше Хёрлстонның құрметіне аталды; оның анасы жақын маңдағы Селхерст-роудта, сондай-ақ оның музыкант досы Сэмюэл Колеридж Тейлор да сол жерде тұрған.
Born at 12 Richmond Gardens (now Empress Place), Fulham, on 7 January 1876, Hurlstone was the grandson of Frederick Yeates Hurlstone, president of the Royal Society of British Artists, and only son of the four children of Martin de Galway Hurlstone, a surgeon, by his wife Maria Bessy Styche, a piano teacher. Hurlstone's earliest musical education was with his mother. In 1883 the family moved to Bemerton, a village near Salisbury where he became chorister in the local church, until his asthma prevented him from carrying on singing. The vicar was so impressed with him that he invited Hubert Parry and George Grove from the Royal College of Music to meet him. Parry told his parents that he was taken more by their son's grasp of the subject than by his abilities as an executant. Grove was amazed by the boy's capacity to identify chords played on the piano among other tests. Young William's earliest compositions for the piano were at age nine, and were so convincing that his father arranged for them to be published. At age eighteen, two years after his father's premature death from smallpox, Hurlstone won a scholarship to study piano and composition at the Royal College of Music, after writing a Trio for Clarinet, Bassoon and Piano, performed at his local church. His piano professors in Croydon were Algernon Ashton and Edward Dannreuther. At the Royal College, his composition teacher, Sir Charles Villiers Stanford, considered Hurlstone to have been the most talented of the many brilliant students he taught. Those also included Ralph Vaughan Williams, Gustav Holst, Frank Bridge, John Ireland, Samuel Coleridge Taylor and Haydn Wood. After completing his studies Hurlstone settled in South Norwood to be near his family and worked as a piano teacher and choir master to help the family finances. He also taught at the Croydon Conservatoire. He retained links with Croydon for the rest of his life despite moving to Battersea to be nearer his work. The family suffered financial difficulties after their father, Martin, caught smallpox from one of his patients and went blind. He was obliged to give up his work and died shortly after in 1892. William was 16 years old. A musician friend of the family, named Beaumont, became their benefactor and saved them from penury. In 1904 he was highly commended for Variations on a Swedish Air, performed at the first Patrons' Concert. In 1905 he won first prize in the Cobbett Competition for a single movement String Quartet. One of his former teachers, Walford Davies, appointed him accompanist to the Bach Choir. In 1906, Hurlstone returned to the college, having been appointed Professor of Counterpoint, but died later that year of bronchial asthma, from which he had suffered all his life. He was 30 years old. He is buried in Croydon Cemetery with members of his family. The monument over William's grave was designed as a broken column to signify that he had died before reaching his peak. A street in South Norwood was named after Hurlstone; his mother had lived in Selhurst Road nearby as did his musician friend Samuel Coleridge Taylor.